» » zespołu » Strona 182

Maxisingiel "Where's The Revolution" to pierwsza komercyjnie dostępna muzyka Depeche Mode od czterech lat - zawiastująca 14. płytę w karierze zespołu - "Spirit". Na małej płytce znalazło się 5 utworów - wersja albumowa + cztery remixy. W późniejszym terminie singiel ukaże się także w wersji winylowej - na dwóch krążkach znajdzie się w sumie aż 9 remixów utworu tytułowego."Spirit" to efekt współpracy Depeche Mode z producentem Jamesem Fordem z Simian Mobile Disco (odpowiedzialnym za płyty m.in. Foals, Florence & The Machine, Arctic Monkeys) i pierwsza nowa muzyka zespołu od czasu wydanej w 2013 roku i świetnie przyjętej  płyty Delta Machine, która zadebiutowała na 1. miejscu oficjalnych zestawień sprzedaży płyt w 12 krajach, także w Polsce. Album zbiera znakomite noty od tych, którzy mieli okazję się z nim zapoznać – Magazyn Q uznał go za „jeden z najmocniej naładowanych energią albumów Depeche Mode od lat”.


  • Wykonawca Depeche Mode
  • Data premiery 2017-03-03
  • Nośnik CD
Więcej

Zespół Lizard i wydawnictwo Audio Cave oddaje w ręce słuchaczy album na który pomysł zrodził się we wrześniu 2015 roku podczas przygotowań do świętowania jubileuszu dwudziestopięciolecia istnienia zespołu. Muzycy podczas spotkania w studio, w jeden krótki wrześniowy wieczór uchwycili pewną twórczą chwilę, której charakter być może nigdy już się nie powtórzy. Kompozycje, które znalazły się na "Trochę, żółci, trochę więcej bieli" są znane fanom bielskiego zespołu – album jest dokumentem pewnego ważnego etapu w karierze formacji Lizard i jest jedyną w swoim rodzaju „płytą poprzedzającą” coś, co nastąpi w przyszłości. Całość zapakowana jest w elegancki gatefold, w którym oprócz płyty znaleźć można przesyłkę od zespołu. Muzycy: Damian Bydliński - guitar, vocal Janusz Tanistra - bass guitar Daniel Kurtyka - guitar Paweł Fabrowicz - keyboards Mariusz Szulakowski - drums gościnnie Andrzej Jancza - keyboards Bartosz Dąbrowski - trumpet Marcin Żupański - saxophone Marcin Piekło - classic guitar Tracklista: Side A 1. a. Pejzaż z brunatnym horyzontem #1 2. b. Pejzaż z brunatnym horyzontem #2 c. Dychotomia serca i głowy 3. I. Trwoga i delikatny przebłysk samokontroli cz.1** 4. II. Ziemniak umiera sam? Nigdy! 5. III. Trwoga i delikatny przebłysk samokontroli cz.2* d. Bez litości i difenbachia okrucieństwa 6. I. Zdradzeni o świcie, czyli szepty oraz spora dawka jaszczurczego uderzenia cz.1 7. II. Podobno ptaków w lesie coraz mniej** 8. III. Zdradzeni o świcie, czyli szepty oraz spora dawka jaszczurczego uderzenia cz.2 Side B e. O słowach co z książek do głowy a z głowy do serca spłynęły 1. I. Dziwaczne taktowanie przerwane niespodziewanym nadejściem chwili relaksu 2. II. Raz w pewnym mieście gdzieś cz.1 3. III. Rozdział trzeci (udanie wtrącony fragment większej całości) 4. IV. Raz w pewnym mieście gdzieś cz.2 5. f. Pejzaż z brunatnym horyzontem #3  


  • Wykonawca Lizard
  • Data premiery 2016-08-25
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Debiut fonograficzny toruńskiego zespołu, którego repertuar niezwykle szybko zapada w pamięć.Subtelna fuzja energetycznego folku i alternatywnego rocka oraz emocjonalnie zaangażowana warstwa liryczna to cechy charakterystyczne dla twórczości Disparates. Autorem dziesięciu piosenek jest Bartek Kulik – obieżyświat i tekściarz z ciętym językiem. Swoje opowieści budował na bazie indywidualnych obserwacji, które przeprowadził pomieszkując tu i ówdzie. Album „Fafaberie” jest więc poetycką retrospekcją okraszoną kąśliwymi brzmieniami gitary i basu, klezmerskiego akordeonu, jazzującej trąbki, klasycznej waltorni oraz rockującej bardzo dobrze perkusji.  Sam tytuł krążka wiąże się z hiszpańskim znaczeniem nazwy zespołu i nawiązuje do cyklu grafik Francisco Goi. Samo słowo Disparates to nic innego jak głupstwa, bzdury, idiotyzmy. Natomiast tytułowy neologizm „Fafaberie” luźno koresponduje z utworem „Fafa przy goleniu”, który nie dosyć, że otwiera tego longplaya, to jeszcze go promuje na singlu radiowym... Lista utworów:1.Fafa przy goleniu2.Dwie panny w jednych spodniach3.Tango Tanger4.W dniu urodzin5.Inka6.Kuba w Baku7.Lustra Rodiona8.Nieświęty i Płonąca Madonna9.Przy bruku10.Ingmar


  • Wykonawca Disparates
  • Data premiery 2010-02-15
  • Nośnik CD
Więcej

Pull The Wire prezentuje minialbum zatytułowany "Sztuka przemijania". 5 energetycznych numerów o mocno rock'and'rollowym brzmieniu z punkowym pazurem i tekstami z pogranicza poezji i bezpośredniego, dosadnego przekazu. Płyta została nagrana w czteroosobowym, zreorganizowanym na początku 2019 roku.  Funkcję wokalisty przejął założyciel zespołu, Paweł 'Marszal' Marszałek, nie rezygnując przy tym z gitary. Pozostali członkowie zespołu to niezmiennie od poprzedniego wydawnictwa Adam 'Micro' Marszałek (bas), Daniel 'Koziar' Koźbiał (gitara) i Marek Adamek (perkusja). Materiał przybrał kształt albumu koncepcyjnego - wszystkie numery dotyczą przemijania, czyli bezrefleksyjnego życia z dnia na dzień pod ciężarem codziennych problemów. Na płycie możemy posłuchać o utraconej pasji, toksycznej miłości, rozczarowaniu i poczuciu braku spełnienia mimo realizacji ogólnie przyjętych norm społecznych.  


  • Wykonawca Pull The Wire
  • Data premiery 2019-09-20
  • Nośnik CD
Więcej

Maximo Park - podobnie jak Franz Ferdinand, Futureheads, Razorlight czy Kaiser Chiefs - to jeden z głównych winowajców, odpowiedzialnych za obecny stan brytyjskiego gitarowego rocka. Jeśli jednak dzisiaj mamy do czynienia z zalewem dosyć już jednorodnej stylistycznie muzyki, nowy znakomity album zespołu z Newcastle, "Our Earthly Pleasures", dobitnie przypomina, gdzie przebiega granica między rockiem wysokiej próby a koniunkturalną imitacją.Album "A Certain Trigger" został uznany jednomyślnie za jeden z najlepszych debiutów roku 2005 i wywindował Maximo Park wprost do nowej elity brytyjskiego rocka, tak jak w przypadku Futureheads uczynił to "News & Tributes", a Field Music - "Tones Of Town". Nie jest przypadkowe wymienienie tych dwóch zespołów jednym tchem z Maximo Park, bowiem całej tej trójce udało się uniknąć wszystkich słyszalnych już gołym uchem pułapek, jakie niosło ze sobą powszechne dla jej pokolenia odwoływanie się do muzyki Talking Heads, Gang Of Four, The Smiths, Joy Division i The Cure. Maximo Park nawiązali - nie omijając tylko The Smiths - do tradycji, której patronują raczej The Jam i Paul Weller, XTC, Josef K czy Wire. Punkrockowy atak łączy się w ich muzyce z wysublimowaną, pełną nieoczekiwanych zwrotów melodyką oraz oryginalnie wprowadzanym w gitarową fakturę brzmieniem klawiszy. Dwa lata na trasie - w tym występy na licznych festiwalach, Glastonbury i Reading nie wyłączając, oraz "supportowanie" Rolling Stonesom podczas skandynawskiego etapu ich trasy A Bigger Bang - skonsolidowało zespół. To zaś przełożyło się na jakość ich nowego repertuaru. "Our Earthly Pleasures" ma mocne, zdecydowane rockowe brzmienie, o które tym razem zadbał już nie etatowy producent całej tej brytyjskiej nowej Nowej Fali, Paul Epworth, lecz Gil Norton (Pixies, Foo Fighters, Feeder, Counting Crows). Doskonałymi efektami tej współpracy mogą być choćby singlowy "Our Velocity" czy nie mniej energetyczne "Girls Who Play Guitars" i "The Unshockable". Z drugiej strony, "Books From Boxes" czy "Russian Literature" z wyeksponowanym brzmieniem fortepianu, ukazują bardziej melancholijną, podszytą dramatyzmem naturę zespołu. Natomiast "A Fortnight’s Time" wyraźnie wskazuje, że w sferze zainteresowań wokalisty Paula Smitha znalazła się muzyka Michaela Stipe’a i R.E.M. "Our Earthly Pleasures" oferuje sporo niespodzianek, i to w czasach, kiedy niespodzianki w muzyce rockowej są coraz bardziej deficytowym towarem. To jeden z nielicznych albumów wydanych w pierwszym kwartale 2007 r., który bez wahania można zaliczyć do osiągnięć roku.


  • Wykonawca Maximo Park
  • Data premiery 2007-04-02
  • Nośnik CD
Więcej

Dezerter - pierwszy raz wystąpił na Przystanku Woodstock. Efektem tego koncertu jest także ich pierwsze DVD. Koncert zamykał pierwszy dzień Przystanku, bardzo mocny, energetyczny, przypominający najlepsze utwory tego bardzo, ale to bardzo zasłużonego dla polskiej kultury muzycznej zespołu. Piszemy tak górnolotnie o zespole punkowym, ale jego ponad 20-letnia, nieprzerwanie trwająca koncertami i nagrywaniem płyt kariera, pozwala na takie określenie. Kapeli nie ma prawie w ogóle w mediach i tym bardziej z wielką radością obserwowaliśmy, jak bardzo gorąco przyjęta jest przez woodstockową publiczność, często mającą tyle lat, co Dezerter. Opis albumu: Płyta jest zapisem koncertu zespołu "DEZERTER" z Przystanku Woodstock w Kostrzynie w 2004 roku. Dodatkowo na płycie: wywiad z zespołem po koncercie Woodstock 2004, wywiad z zespołem w trakcie realizacji płyty, teledysk zespołu, zwiastuny innych płyt DVD


  • Wykonawca Dezerter
  • Data premiery 2005-01-01
  • Nośnik DVD
Więcej

Ten fenomenalny kwartet - Carlos Marin z Hiszpanii, Sebastien Izambard z Francji, David Miller ze Stanów Zjednoczonych i Urs Buhler ze Szwajcarii - powracają z najbardziej imponującym albumem od debiutu w 2004 roku, który zdefiniował nowy gatunek muzyczny. W maju 2011 r. Classic Brits wręczyli Il Divo prestiżową nagrodę Artist of the Decade Award, aw sierpniu 2011 r. Zagrali dwa przełomowe koncerty w London Coliseum, siedzibie angielskiej Opery Narodowej wspieranej przez Royal Philharmonic Orchestra, gdzie zaprezentowali materiał, w tym „Wicked Game”, „Dov'e L'amore” (piękna interpretacja Samual Barbers Adagio na smyczki), „Come What May” ze ścieżki dźwiękowej „Moulin Rouge” oraz długo oczekiwane nagranie „Time To Say Goodbye”. To specjalne wydanie zawiera piękną 150-stronicową książkę w twardej oprawie, zawierającą oszałamiające czarno-białe zdjęcia reportażowe zespołu, dzięki czemu możemy zbliżyć się do zespołu podczas sesji nagraniowych na albumie, podczas trasy koncertowej w Japonii, przygotowując się do koncertów w London Coliseum i podążając za zespołem do ich ojczystych krajów i zapraszając nas do swoich domów, aby pokazać trochę swojego życia poza Il Divo. Ten piękny zestaw zawiera także płytę CD albumu i DVD „Live in London”, nakręcone 2 sierpnia w London Coliseum, a także za kulisami zespołu, który śledził ich przez cały 2011 rok, aż do wydania „Wicked Game”.


  • Wykonawca Il Divo
  • Data premiery 2020-03-02
  • Nośnik CD

Dopiero po upływie ponad 20 lat udało się odnaleźć zapis pierwszego występu zespołu IZRAEL od którego rozpoczęła się jego artystyczna droga. Koncert miał miejsce 27 lutego 1983 roku w klubie Ubab w Warszawie. Występ składał się z trzech części. Każda znich zawierała piosenki napisane i śpiewane odpowiednio przez Pawła Kelnera Rozwadowskiego, Roberta Brylewskiego i Tomasza Lipińskiego (występującego pod nazwą Goście w Podróży). Wśród tych piosenek znajduje się także wiele muzycznych rarytasów, w tym 11 nigdy nie publikowanych utworów Izraela oraz ciekawe aranżacje utworów, które później weszły do repertuaru zespołu Tilt. Wydawnictwo zawiera dwie płyty cd.Bardzo ważne jest to, iż to materiał archiwalny, zespół zdecydował się na limitowaną edycję 2000 sztuk specjalnie na swoje 30 lecie.


  • Wykonawca Izrael
  • Data premiery 2013-04-08
  • Nośnik CD
Więcej

Debiutancka płyta tarnogórskiego zespołu Mouga. Na krążku będzie znajduje się 10 utworów.Za produkcję płyty odpowiedzialny był Jarosław Toifl natomiast oprawą graficzną zajął się mieszkający w Anglii, artysta o pseudonimie Jesus.Głównym postanowieniem zespołu było stworzenie muzyki, której nie da się łatwo sklasyfikować. Na pewno można w niej znaleźć dużo wpływów muzyki hardcorowej, stoner-rock'owej czy metalowej. Połączone jest to z motywami punkowymi czy nawet latino.Utwory1. Placebo Silence2. Spider.Clock.Motel.3. Don't Look Down4. Who Killed The Phoenix5. I Can Hold6. Mescaline7. Ten Miles Away8. Veins9. The Animal10. Shackles & Feathers


  • Wykonawca Mouga
  • Data premiery 2009-11-27
  • Nośnik CD
Więcej