1. Hej! To znowu my 2. Moja nienawiść 3. Po drugiej stronie drzwi 4. 1944 5. Nocne kroki 6. Martwy rok 7. Pościg 8. Na krawędzi snu 9. Umarłe drzewa 10. Pod prąd 11. Ewolucja 12. Ustrzyki 13. Pijany gówniarz 14. Wielki koniec 15. Jabol punk 16. Liban 17. Jabolowe ofiary 18. Śmierć bohaterom 19. Za mgłą 20. Moje Bieszczady I 21. Moje Bieszczady II
Yuuko Shiokawa i András Schiff prezentują niezwykle interesujący program złożony z sonat na skrzypce i fortepian, który rozpoczyna się od Sonaty E-dur nr 3 Bacha, a kończy Sonatą G-dur nr 10 Beethovena. W środkowej części albumu usłyszymy natomiast Sonatę e-moll nr 2 Busoniego. Tak jak na ich poprzednim, wydanym przez ECM, doskonale przyjętym albumie z fantazjami Schuberta, Shiokawa i Schiff grają z wielką pewnością siebie, prezentując doskonałe zrozumienie wykonywanej przez siebie muzyki. Większość kameralnej muzyki Bacha powstało w latach 1717 – 1723, kiedy kompozytor pełnił funkcję nadwornego kapelmistrza w Köthen. Bach skomponował sześć sonat skrzypcowych, z których jedna, sonata E-dur. jak zauważa autor liner notes w dołączonym do płyty booklecie - Misha Donat, zdecydowanie wyróżnia się na tle pozostałych. "Pierwsze Adagio, ze swoją wyrafinowaną skrzypcową kantyleną, brzmi jak wolna część koncertu… W zjawiskowo pięknym fragmencie cis-moll, melodia równo dzieli się między oba instrumenty, z początku przeobrażając się, a następnie ukazując się w kontrapunktowym dialogu." W XX wieku nie było drugiego tak zafascynowanego Bachem kompozytora, jak Ferruccio Busoni. Jego druga sonata, skomponowana w 1898, a opublikowana w 1901 roku czerpie z dorobku zarówno Bacha, jak i Beethovena. Jej budowa przedstawia szereg nawiązań do późnych sonat Beethovena, a w jej finale słyszymy cytat z chorału Bacha "Wie wohl ist mir". Sukces tej sonaty był punktem zwrotnym w życiu Busoniego, który wcześniej był przede wszystkim wykonawcą. W 1902 roku kompozytor pisał: "Zwiększająca się ilość wykonań mojej sonaty motywuje mnie do pracy. Od następnej jesieni chcę na poważnie zająć się komponowaniem." Sonata G-dur Ludwiga van Beethovena, skomponowana w 1812 roku dla francuskiego skrzypka Pierre’a Rode, jest jego ostatnią sonatą skrzypcową i, prawdopodobnie, najpiękniejszą i najbardziej oryginalną z nich wszystkich. Jak pisze Misha Donat; "Sonata rozpoczyna się jedną z najbardziej magicznych inspiracji Beethovena: cichym dźwiękiem skrzypcowego trylu. Tryl, a także temat, w który się przeradza, wkrótce przechodzi w serię pasaży, których rozmiar zdaje się otwierać nowe, nieskończone perspektywy."
Tracklista:1. On the Other Side2. Universal3. My Road4. Ten Years5. Bad Man6. Jay Walker7. Hollow Caverns
Koncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego oraz pieśni z towarzyszeniem orkiestry Karola Szymanowskiego w wykonaniu Ewy Podleś i orkiestry "NOSPR" Katowice pod dyrekcją Alexandra Liebreicha.
Muzyk i dziennikarz Neudi zagłębił się w swoją kolekcję heavy metalu i hard rocka i wyczarował kompilację pereł. Są tu utwory niezmiennie popularne jak i częściowo zapomniane. Historia i teraźniejszość - migawka z 40 lat sceny metalowej - silna dawka empocji i wspomnień z zapowiedzią następnych odkryć skoro to dopiero pierwszy wolumin. Tracklista: 1. Neudi - Intro 2. Satan - Legions Hellbound 3. Hawkwind - Needle Gun 4. Savage Grace - Sins Of The Damned 5. Lethal - Swim Or Drown 6. Strife - Feel So Good 7. Living Death - Worlds Neuroses 8. Sanhedrin - Riding On The Dawn (2015 Demo) 9. Sudden Death - Backstage Queen 10. Bleak House - Chase The Wind 11. Manilla Road - Divine Victim (Live 2018) 12. Roxxcalibur - See Them Running 13. Outside - Action 14. Oxym - Music Power 15. Trance - Storm & Thunder 16. Silver Machine - Feed The Rats 17. Mekong Delta - True Lies 18. Target - The Coming Of Chaos 19. Robespierre - Punish Oppressors 20. Sudden Darkness - Deathless 21. Tempest - Warmaker 22. Neudi - Outro
Nagrany w półtora roku na przełomie anno domini 2007 i 2008 "Monoliths & Dimensions" to kolejne dzieło dwójki Setphena O'Malleya i Grega Andersona, którzy podążając szlakiem narzuconej sobie tradycyjnie ponownie pozapraszali do rytuału tworzenia znamienitych gości - za aranżacje utworów odpowiada Eyvind Kang (znany z wytwórni Mike'a Pattona - Ipecac recordings - multiinstrumentalista i kompozytor mający na swoim koncie współpracę między innymi z Johnem Zornem i Billem Frisellem), produkcją zajął się Randall Dunn (EARTH) a w charakterze instrumentalistów oprócz kolegi Dunna z macierzystej formacji - Dylana Carlsona - i współpracującego między innymi z SUNRA i HERBIE HANCOCKIEM Juliana Priestera nie mogło rzecz jasna zabraknąć stałych kolaborantów duetu - Orena Ambarachiego oraz Atilli Csihara. "Monoliths & DImensions" to najdojrzalsza do tej pory muzycznie płyta w dorobku SUNN O))) i przekraczająca jeszcze większa ilość granic swoją zawartością. To nie tylko ekstremalnie niskie i powolne brzmienie odarte brutalnie z sekcji rytmicznej - to coś o wiele, wiele głębszego. Coś co gdy wessie was raz w swoje odmęty nie wypuści z nich już nigdy. Nieujarzmiona siła DRONE'ów w najlepszym możliwym wydaniu.
Tracklista: Side A 1. Just Plain Evil 2. Chains 3. Secret No More 4. Move Over 5. P-9 6. Juke Box Hero Side B 1. Artificial Heart 2. Take It To The Root
Jedno z najpopularniejszych dzieł scenicznych Johanna Straussa (syna), 3-aktowa operetka "Baron Cygański w nagraniu z 1954 roku ze słynną Philharmonia Orchestra w Londynie pod kierunkiem Otto Ackermanna i ze światowej sławy solistami. Wydanie pełne, na dwóch płytach. Obsada: książę Piotr Homonay, generał - Hermann Prey (baryton) hrabia Carnero, komisarz królewski - Willy Ferenz (tenor Sandor Barinkay - Nicolai Gedda (tenor) Kalman Żupan, handlarz świń - Ericha Kunz (baryton) Arsena, jego córka - Erika Koth (sopran) Mirabella, guwernantka Arseny - Monica Sinclair (sopran) Ottokar, jej syn - Josef Schmidinger (tenor) Czipra, stara cyganka - Gertrud Burgsthaler-Schuster (alt) Saffi, Cyganka - Elizabeth Schwarzkopf (sopran) Pali, Cygan - Ericha Paulik (tenor) Philharmonia Chor & Orchester Otto Ackermann - dyrygent
Tracklista:1. Daughters of Eve2. Cloud of Screams3. The Shadow That Bleeds4. The Girl from the Island5. White Flames On Black Water6. To Kill Beneath the Sun
„Energetyzująca i bezkompromisowa grupa NeoKlez" - takimi słowami najczęściej zaczynają się zapowiedzi ich koncertów. Po sukcesie albumów „Pięć stron świata” oraz „Manowce” artyści podróżują po zakątkach Polski i Europy, prezentując własne, łobuzerskie i energetyczne spojrzenie na muzykę. Ich kompozycje charakteryzuje nieregularne metrum, przesunięcia rytmiczne oraz łączenie tradycyjnego brzmienia z elementami współczesnej muzyki popularnej, jak: drum'n'bass, electro, jazz, funk, rock. Każdy ich koncert to potężna dawka klezmersko-bałkańskich dźwięków. Zespół, oprócz występów na największych festiwalach w całej Polsce, prezentował się również za granicą, między innymi w Belgii, Niemczech, na Węgrzech, był też zapraszany na festiwale w USA czy Finlandii. Grupa wielokrotnie pojawiała się w radiu i telewizji. Zagrali już blisko 350 koncertów na terenie całego kraju i Europy. Na specjalne zamówienie pięciu ogólnopolskich rozgłośni radiowych zespół NeoKlez stworzył muzykę do serialu audio „Filip” Leopolda Tyrmanda w reżyserii Krzysztofa Czeczota. W superprodukcji udział wzięli najwybitniejsi aktorzy polskiej sceny: Paweł Królikowski, Antoni Pawlicki, Włodzimierz Press, Jacek Braciak, Cezary Żak, Izabela Kuna, Olga Bołądź, Antoni Królikowski, Anna Próchniak, Józef Pawłowski i wielu innych.„Votum Separatum” to tytuł płyty zespołu, która będzie miała premierę pod koniec lutego 2020 roku. Krążek zawiera odrębną od poprzednich propozycję muzyczną i jest dowodem mocnej zmiany kursu w rozwoju grupy, który trwa już dziesięć lat. Przez ten czas zespół współpracował z czołowymi artystami świata muzyki i filmu. Dzięki tym doświadczeniom twórczość NeoKlez stale ewoluowała, a dziś śmiało można powiedzieć, że zespół stworzył autorską definicję muzyki, w której nie ma żadnych barier. Znana z poprzednich albumów folkowa baza w dalszym ciągu jest mocno wyczuwalna, choć została urozmaicona wieloma współczesnymi akcentami oraz głosami takich wokalistów jak Czesław Mozil, Włodek „Paprodziad” Dembowski, czy Jarecki.