Tracklista: 1. Moonchild 2. Chord of Souls 3. Last Exit for the Lost 4. Preacher Man 5. Love Under Will 6. Power 7. Psychonaut Lib. III 8. For Her Light 9. Blue Water 10. Vet for the Insane 11. Watchman 12. Dawnrazor
Tracklista:1.1. Take It Easy1.2. Witchy Woman1.3. Peaceful Easy Feeling1.4. Desperado1.5. Tequila Sunrise1.6. Doolin Dalton1.7. Already Gone1.8. The Best Of My Love1.9. James Dean1.10. Ol' 551.11. Midnight Flyer1.12. On The Border1.13. Lyin E
Kolejny zestaw z piosenkami które wszyscy znają. Dodatkowym atutem jest rewelacyjna cena.
Tracklista:1. Der Teerling Is Geworpen2. Lood Om Oud Ijzer3. De Wrange Boodschap4. Drankduivel5. Misdaad Loont6. De Geile Lokroep Van Gene Zijde7. De Satan Allerheiligst
Album został wydany przez wytwórnię Passacaille (PAS 1076). Tracklista: 1. Missa pro defunctis in E flat Major (HocJ A1.3) 2. Libera me in C Minor (HocJ E.2) 3. Miserere in G Minor (HocJ C1.23)
Brett Dennen, Kalifornijczyk, który pięknie łączy w swojej muzyce popową chwytliwość i folkową emocjonalność, zapowiedział premierę szóstej studyjnej płyty. Album nosi tytuł "Por Favor". Następcę świetnie przyjętego dzieła "Smoke And Mirrors" z 2013 roku wyprodukował nagradzany Grammy producent Dave Cobb. Płytę "Por Favor" promuje piosenka "What's The Secret?". "The Wall Street Journal" tak napisał o niej: "Świetnie przedstawia klimat całej płyty. Dość żwawa kompozycja, łącząca folkowe klimaty z muzyką calypso".Brett tytuł płyty zaczerpnął z języka hiszpańskiego, w którym oznacza on słowo "proszę". Artysta uważa, że wypowiadając je, wyrażamy jednocześnie życzenie, aby coś w naszym życiu się zdarzyło. "Może to oznaczać, że czuję się słaby i potrzebuję czegoś, co doda mi siły. Jednocześnie przyznaję się w ten sposób do słabości, być może nawet pewnej formy upokorzenia" – wyjaśnia amerykański muzyk. "Do głowy podczas pisania piosenek przychodziło mi również słowo »delikatny«. Zadawałem sobie różne pytania. Czy jest coś, czego się boję? Czy mogę zagłębić się w coś bardziej? Ujawnić więcej? Jak daleko mogę się posunąć? To były moje drogowskazy" – dodaje Dennen. Po stworzeniu owych drogowskazów, Brett zaczął wykluczać to, co do nich nie pasowało. Pewnej pomocy w tym procesie udzielił mu Dave Cobb. Producent tak wspomina pracę z Brettem: "Wszystko zostało nagrane na setkę, wokal i instrumenty. Produkcja jest tak skromna jak to możliwe. Zależało nam na płycie, na której każda nuta będzie mieć znaczenie".
Płyta stanowi kontynuację kierunku obranego na "Personal Vertigo". Noise z domieszką psychodelii i charakterystycznym atrybutem w postaci rzadko widywanego na scenie rockowej akordeonu. "Shape" dosłownie poraża na płaszczyźnie brzmienia, gdy niespokojne partie akordeonu i wokale przebijają się przez ścianę gitarowego jazgotu. Płyta nagrana w roku 1999, pierwsze wydanie w tym samym roku w wytwórni Antena Krzyku, teraz w reedycji w Electric Eye. Something Like Elvis zaczerpnęli swą nazwę z filmu "Dzikość Serca" Davida Lyncha. Początki zespołu sięgają 1994 roku. Dwa lata później w instrumentarium pojawił się rzadko spotykany w muzyce rockowej akordeon, który stał się znakiem rozpoznawczym grupy. Już pierwsza płyta "Personal Vertigo" (1997) spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem krytyki. Zaskoczonych muzyków okrzykiwano debiutantami roku, a debiutancki krążek doczekał się edycji w holenderskiej wytwórni Smoeff/Konkurrent. SLE nigdy nie ograniczał się tylko do rocka. Chętnie podejmując współpracę z performerami, gościł często w galeriach, muzeach czy klubach zorientowanych na muzykę improwizowaną. O uznaniu, jakim cieszył się "Elvis" świadczyć może wystosowane w 1998 zaproszenie na europejską trasę NoMeansNo (CAN). Tom Holliston, gitarzysta kanadyjskiej formacji uznał SLE za najlepszy europejski support jaki z nimi grał. W 1999 roku ukazała się druga, bardziej dopracowana i dojrzalsza płyta "Shape", z którą jesienią tego samego roku zespół odwiedził Niemcy, Belgię, Holandię, Czechy i Austrię. Część trasy stanowiły koncerty u boku kolejnych gigantów alternatywy: Amerykanów z Fugazi. Wydany w 2002 krążek "Cigarette Smoke Phantom" wykraczał już znacznie poza estetykę hardcore'ową, stanowiąc zestaw długich kompozycji, w oryginalny sposób nawiązujących do post rocka i jazzu. "Te momenty płyty, kiedy monotonny rytm zagęszcza się do jazzującej improwizacji, której wtóruje narastający jazgot gitary są najbardziej przejmującymi i poruszającymi fragmentami tego bogatego i wielopłaszczyznowego materiału. Są również tymi momentami, które chyba najlepiej definiują zespół: poszukujący nowych tropów, bawiący się dźwiękiem i jego brzmieniem, ale mimo wszystko i ponad wszystko chcący wyzwalać energię." Ta żywiołowość uwidaczniała się przede wszystkim w trakcie legendarnych już koncertów zespołu. Mimo zaledwie kilku lat istnienia, Something Like Elvis tał się jednym z filarów polskiego undergroundu. Swoją działalność zakończył w 2003, ale wciąż inspiruje innych artystów. Po rozwiązaniu Elvisa, bracia Kapsowie założyli Contemporary Noise Quintet, a reszta zespołu utworzyła grupę Potty Umbrella, która była początkowo projektem pobocznym muzyków z SLE oraz Tissura Ani. Po siedmiu latach milczenia Something Like Elvis powraca!
Ścieżka dźwiękowa do fantastycznego filmu „Green Book” w reżyserii Petera Farrelly’ego („Ja, Irena i ja”, „Sposób na blondynkę”, „Miłosna zagrywka”) z Viggo Mortensenem i laureatem Oscara Mahershalą Alim w rolach głównych. Autorem oprawy muzycznej utrzymanej w klimacie jazzu, bluesa, rhythm and bluesa i rock and rolla jest Kris Bowers, amerykański pianista i kompozytor, który głównie pracował dla telewizji oraz ma na koncie współpracę z tak wybitnymi twórcami, jak Marcus Miller, czy Kanye West. Kompozycje na soundtracku do specyficznego filmu drogi to głównie dzieło Bowersa, z wyraźnie zaznaczoną rolą fortepianu, ale wykorzystał on również nagrania bohatera filmowej opowieści Dona Shirleya (w tej roli znakomity Ali) z jego trio i solo, a także utwory między innymi Boba Kelly’ego, czy Tima Shawa.
Tracklista: 1. Nocturne In E Flat Major 2. Nocturne In F Major 3. Nocturne In F Sharp Major 4. Nocturne In G Minor 5. Nocturne In C Sharp Minor 6. Nocturne In B Major 7. Nocturne In G Minor 8. Nocturne In G Major 9. Nocturne In C Minor 10. Nocturne In F Sharp Minor 11. Nocturne In F Minor 12. Nocturne In E Major 13. Nocturne In E Minor
Tracklista: Side A 1. The Legend Of John Henry's Hammer 2. Tell Him I'm Gone 3. Another Man Done Gone Side B 1. Busted 2. Casey Jones 3. Nine Pound Hammer 4. Chain Gang 5. Waiting For A Train 6. Roughneck