To jest oryginalny album Petera Marshalla, wydany wiele księżyców temu i na wreszcie wznowiony na CD. Materiał zawiera oryginalną pracę studyjną - pochodzącą z Jamajki, z legendarnego studia Channel One. Wyprodukowany przez Martina Campbella w 1995 roku. Znajdziecie tu również jeden bonus.
Album Shrines to debiut płytowy kanadyjskiego duetu w składzie Corin Roddick i Megan James, którzy za swoją bazę obrali Halifax i Montreal. Purity Ring tworzy kołysanki dla klubów, czerpiąc przy tym z lekkości muzyki R`n`B lat dziewięćdziesiątych, bogatego sennego popu i z mocą bezpośredniości współczesnego hip hopu. Pomimo młodego wieku (Corin ma 21 lat, zaś Megan 24) i krótkiego okresu dojrzewania (zespół powstał w 2010 roku), Purity Ring zaprezentowało jeden z najbardziej pewnych siebie debiutów 2012 roku. „Shrines” brzmi jak wszystko, tylko nie pierwsza płyta. Ich wokalne melodie są nieodparte, bogata produkcja brzmi futurystyczne i elegancko, a przy tym jest nieskazitelna w stosunku do tego, co można usłyszeć w serwujących muzykę pop rozgłośniach radiowych. Płyta przynosi jedenaście utworów prezentujących unikalny, estetyczny wszechświat, który został przygotowany i stworzony z niezwykłą starannością.
1. Don't Cry No Tears (Album Version)2. Danger Bird (Album Version) 3. Pardon My Heart (Album Version)4. Lookin' For A Love (Album Version)5. Barstool Blues (Album Version)6. Stupid Girl (Album Version)7. Drive Back (Album Version)8. Cortez The Killer (Album Version)9. Through My Sails (Album Version)
Pierwszy album z serii „Warsaw Philharmonic: Penderecki conducts Penderecki” został obsypany nagrodami. Poza Grammy, pojawiły się Fryderyki, O!Lśnienie od portalu Onet.pl i wiele innych. Wszyscy zgodnie podkreślali, że album to nie tylko wydarzenie historyczne – kompozytor bowiem po raz pierwszy zadyrygował swoimi utworami na płycie nagranej z Orkiestrą i Chórem Filharmonii Narodowej – ale przede wszystkim udowodnienie, że muzyka klasyczna to polska wizytówka na scenie międzynarodowej. Utwory chóralne powstawały na przestrzeni całej drogi twórczej kompozytora, pisane były w różnych technikach (od dodekafonii po neotonalność), a jednak wiąże je uchwytne pokrewieństwo, na które zwraca uwagę sam kompozytor. „W mojej muzyce chóralnej jest dużo zastanowienia i powagi, ona nie jest pisana wprost, jest refleksyjna. Tak samo pisałem na chór 20 i 50 lat temu” – mówił Penderecki w innym z wywiadów, podkreślając zatem wyrazowe i dramaturgiczne własności tych utworów. (Iwona Lindstedt) Na dźwięk imienia Krzysztofa Pendereckiego część publiczności drży z ciekawości, a część ze strachu – jego nazwisko nieodłącznie kojarzone jest bowiem z muzyką awangardową. Jednak choć kompozytor wytyczał w historii swej twórczości wiele nowych szlaków w muzyce poważnej, to jednak najważniejsze pozostały przekaz i emocje silnie obecne w jego muzyce sakralnej, wokalno-instrumentalnej. Czy płyta jest skierowana do wysublimowanego odbiorcy? Oczywiście, że tak! Ale zaskoczy go melodyjnością, wartką narracją, wciągającą i przejmującą muzyczną akcją. Niniejszy album prezentuje bardzo interesujący wybór dzieł Krzysztofa Pendereckiego. Chór, przygotowany przez prof. Henryka Wojnarowskiego, wykonuje tu zarówno samodzielne utwory Mistrza, jak i kompozycje znane finalnie znane z większych form, od fragmentów Pasji, Stabat Mater i Missy Brevis, po zgrabne miniatury, takie jak My też pastuszkowie czy Kaczka pstra. Kompozytor wciela się ponadto w rolę dyrygenta, dając nam niesłychany wgląd we własny zamysł interpretacji swych kompozycji. „Ta muzyka jest mi bliska. Myślę, że to moja najlepsza muzyka po prostu” – przyznał Krzysztof Penderecki w radiowej rozmowie z Beatą Stylińską. Czy rzeczywiście? Niech świadczy o tym sam dobór kompozycji. Nie brak tu patosu, wzruszenia, brzmień i harmonii przyszywających do głębi. Ta płyta to po prostu wielkie święto muzyki chóralnej!
Wspólny album Dioxa (współzałożyciela zespołu HIFI Banda) oraz duetu producenckiego The Returners: Little / DJ Chwiał. Na płytę składają się przemyślane teksty pełne zaangażowania i przekazu, brzmienia osadzone w stylistyce typowej dla najlepszych lat muzyki rap okraszone niezwykle gęstymi cutami i skreczami. Każda ze zwrotek Dioxa jest nagrana „na raz”, co w dobie rozwoju technologii i studyjnych trików jest celowym nawiązaniem do korzeni. Łącznie 14 dopracowanych tekstowo i aranżacyjnie utworów tworzy album będący logiczną kontynuacją dotychczasowej twórczości zarówno Dioxa, jak i duetu The Returners. Na płycie gościnnie pojawiają się: Pezet (Pezet&Małolat, Płomień 81) w bangerze „Muzyka podwórkowa” oraz Hades (HIFI Banda), Małpa (uznawany za rapowy debiut 2009 roku) i W.E.N.A. w utworze „Powiedz”. Pozostałe 12 nagrań, to solowe kawałki Dioxa.
Dziesięć lat minęło od przełomowego debiutu światowej sławy mezzo-sopranistki Katherine Jenkins czyli wydanego w 2004 roku albumu „Premiere” – jednego z najlepiej sprzedających się albumów w historii muzyki klasycznej. Jej przełomowa nowa płyta obejmuje szeroki wachlarz utworów najpopularniejszych kompozytorów: Bacha, Beethovena, Elgara i Holsta, a także współczesnego kompozytora, którego utwory są najchętniej ściągane z Internetu - Ludovico Einaudiego, z pionierskimi transkrypcjami wokalnymi jego światowego przeboju „I Giorni”. Album odzwierciedla drogę artystki od jej początków w chórze i lat studenckich spędzonych w The Royal Academy of Music do osiągnięcia pozycji najbardziej znanych artystek w klasycznym stylu crossover.
Album Wojciecha Majewskiego „Zamyślenie” światło dzienne ujrzał 15 lat temu. Była to druga autorska płyta jednego z najwybitniejszych polskich pianistów jazzowych.Repertuar płyty „Zamyślenie” składa się głównie z kompozycji własnych Majewskiego a także z utworów Krzysztofa Komedy, Czesława Niemena i Marka Grechuty. W nagraniach udział wzięli: Tomasz Szukalski (saksofon tenorowy), Robert Majewski (trąbka), Palle Danielsson (kontrabas), Michał Miśkiewicz (perkusja), Wojciech Majewski (fortepian) a także Grzegorz Turnau, który zaśpiewał utwór „Boże, pełen w niebie chwały...”. Płyta przyniosła autorowi dwie nominacje do nagrody Fryderyk 2003, w kategoriach: „album jazzowy roku" oraz „muzyk jazzowy roku.” Album otrzymał również przyznawaną bestsellerom wydawniczym nagrodę As Empiku 2003 w kategorii Polski Jazz. Piętnaście lat po premierze oddajemy w Państwa ręce poszerzony o dwa utwory, całkowicie zremasterowany album w nowej szacie graficznej.„Ależ to ponadczasowa muzyka, żyje i wibruje zupełnie poza kontekstem czasowym, mogła powstać pół wieku temu lub za pół wieku” – pisze w książeczce dołączonej do płyty Daniel Wyszogrodzki. „Powstała w naszych czasach i dobrze, że nie przestaje wzbogacać naszego życia tu i teraz. A zwłaszcza teraz – w rozszerzonej jubileuszowej edycji, na jaką warto było czekać tyle lat”.
Riccardo Chailly wraz z Filarmonica della Scala prezentują legendarną muzykę Nino Roty na albumie dla Decca Classic - „The Fellini Album” - 40 lat po śmierci kompozytora (zmarł w kwietniu 1979 roku). Album zawiera muzykę z legendarnych filmów Federico Felliniego, które doskonale ukazują ducha włoskiego kina lat 50. i 60. Na „The Fellini Album” znalazły się również zupełnie nowe nagrania muzyki z filmów „Słodkie życie”, „Amarcord”, „8 ½”, „Klauni” oraz „Casanova”. Rota to bez wątpienia czołowy kompozytor włoskiej muzyki filmowej w latach 50. i 60., a świat filmów Felliniego pozwolił mu w pełni rozwinąć twórczy potencjał, pomimo faktu, że reżyser nie rozumiał muzyki jako medium, do czego sam się przyznawał. Rota stworzył ścieżki dźwiękowe do wszystkich filmów Felliniego od „Białego szejka” do „Próby orkiestry”. Fellini powiedział, że ich relacja zawodowa była „zbieżnością dwóch temperamentów, dwóch osobowości, dwóch istot, które nie miały innego wyboru i musiały wspólnie zamieszkiwać proces tworzenia filmów”. Styl kompozycyjny Roty nie cieszył się poważaniem w środowisku muzycznym tamtego okresu. Inni twórcy uważali, że jest on zbyt mocno powiązany z muzyką filmową, co pozbawia go piękna. Jednakże Rota nie rysował granic między poszczególnymi gatunkami i skupiał się na tworzeniu muzyki, która wchodziłaby w dialog z obrazami na ekranie i nie obezwładniała ich bogactwem tekstur i przesadną pompą. Riccardo Chailly poznał Rotę w 1974 w Lanciano we Włoszech, gdy kompozytor przygotowywał młodych uczestników International Summer Orchestra Course do wykonania jego koncertu fortepianowego. Chailly, który wtedy miał 21 lat, wspomina Rotę jako bardzo spokojnego człowieka, o wysokiej kulturze i ogromnej wiedzy muzycznej. Urodzony w 1953 roku Mediolanie Riccardo Chailly rozpoczął swoją karierę jako dyrygent w operze i stopniowo rozszerzył swój repertuar o muzykę symfoniczną. Z katalogiem obejmującym ponad 150 nagrań Chailly posiada najdłuższy wyłączny kontrakt nagraniowy ze wszystkich żyjących dyrygentów – pracując dla Decci od ponad 40 lat. Dzieła zawarte na tym albumie pozwolą słuchaczom w pełni docenić zróżnicowany styl kompozycyjny Roty i usłyszeć, jak Chailly i Filarmonica della Scala mistrzowsko eksplorują każdy subtelny szczegół, melodię i rytm.
Na płycie usłyszmy poważne utwory kameralistyczne takich wybitnych kompozytorów jak: Jan Sebastian Bach, Carlos Martinez Gil, Carl Friedrich Abel i Rebecca Rowe oraz Johann Schenck . A to wszystko w wykonaniu i interpretacji: Ibrahima Aziza zagrane na viloli de gamba. Album został wydany przez wytwórnię First Hand Records (FHR 083).
Album "Juicy Planet Earth" jest trzecim krążkiem w dorobku polskiej grupy założonej w 1993 roku. Flapjack w swojej muzyce łączący trash metal z hardcorem nagrał płytę zdecydowanie lżejszą i bardziej rockową. Rolę Roberta Friedricha, który dotychczas był głównym kompozytorem zespołu, przejął basista Jacek Chraplak i to on czuwał nad brzmieniem i produkcją muzyczną albumu. Wraz z odejściem z Flapjacka saksofonisty Marcina "Vimka" Wimońcia z kompozycji zniknął saksofon, w miejsce którego pojawiły się takie instrumenty jak fortepian, banjo, harmonijka ustna czy organy Fender Rhodes. Album różnił się od pozostałych również w warstwie tekstowej. Liryki, do tej pory zawierające sporą dawkę poczucia humoru, stały się bardziej psychodeliczne. Tuż po nagraniu tej płyty z grupy odszedł Robert Friedrich, a zespół zdecydował się zawiesić działalność. Nowy krążek ukazał się po reaktywacji grupy w lipcu 2012.