Album w całości nagrany, wyprodukowany, zmiksowany i zmasterowany przez rapera. Materiał z jednej strony podsumowuje dotychczasową drogę, z drugiej zapowiada wejście w nową epokę. „Nowy Rozdział” to 13 kawałków, które charakteryzuje zabawa formą, łączenie rożnych konwencji muzycznych, techniczne dopracowanie i ciekawe, wartościowe teksty.
Album po raz pierwszy wydany w 1984 roku. Wydanie w serii Touchstones z okazji 50 lecia wytwórni ECM Records. Muzycy: John Abercrombie: gitara; Jan Hammer: klawisze; Jack DeJohnette: perkusja; Mike Brecker: saksofon tenorowy
O płycie powiedzieli: "Fantastyczna ta płyta Galusa, mogłaby spokojnie wyjść na Stones Throw Zdecydowanie jedna z najmocniejszych pozycji w katalogu UKnowMe.." Maceo Wyro ([email protected] Roxy, Niewinni Czarodzieje, Warsoul) “Od dawna nie słyszałem tak przyjemnego materiału z Polski. Trochę zaskoczył mnie ten Galus - koniecznie chcę mieć album w domu.„ Papa Zura (Soul Service, Funky Mamas and Papas Recordings) "Gdybym poza pracą w sklepie z płytami miał jeszcze czas na nagrywanie własnych to bardzo chętnie podpisałbym się pod takim materiałem. Moja najszczersza rekomendacja” Wojtek (właściciel SideOne - sklepu z winylami) „Futura to osnuta na beatach bajka, tajemnica, film. Galus to obok Kixnare'a, Teielte, En2Ak'a kolejny czujny producent z dużą wyobraźnią.” Novika (Radio Roxy) "Galus jak wielki fallus - nadszedł, spenetrował jak Columbus zabrał w podróż. Fenomenalna muzykalność, świeży, wciągający, interesujący materiał. Inspiracja" Envee (Niewinni Czarodzieje, U Know Me Records) "Przyznam szczerze, że płyta zwaliła mnie z nóg. Początek niczym u RJD2, potem wycieczki przywołujące na myśl Madliba, sporo eksperymentów niczym u artystów z Brainfeedera. Jednym słowem - rewelacja i potwierdzenie pozycji You Know Me jako wytwórni, której produkcje można kupować w ciemno" Andrzej Cała (dziennikarz muzyczny) "Często sięgam po nowe wydawnictwo wytwórni U Know Me, podczas moich setów klubowych. Chodzi o LP "Futura" niejakiego Galusa. Życzyłbym sobie, aby każda polska płyta brzmiała równie dobrze i ciekawie. Trzymam kciuki. "Aquarius" to mój absolutny faworyt." Burn Reynolds (Soul Service Crew) "Galus rozpierdalus! Świetny jest ten album! Łączy w sobie to co najlepsze z dwóch światów hip hopowej produkcji, z jednej strony mamy klasyczne budowanie bitów gdzie podstawę stanowią kozackie jazzowe sample, styl jaki pamiętam jeszcze z lat 90ch, gdy skrupulatny crate diggin i godziny na poszukiwaniu sampli szły w parze z umiejętnościami projektowania bitów, z drugiej zaś strony mamy nu-beats naładowany współczesną technologią. Dożyliśmy czasów gdzie zakup gotowego pakietu sampli i efektów jest normą, większość nowych producentów nie spędza czasu i energii na poszukiwaniu dźwięków, kojarzy mi się to z sytuacją gdzie zapalony grzybiarz zamiast do lasu drałowałby do supermarketu na zbieranie prawdziwków. Przez tą wszech-dostępność większość młodych producentów brzmi bardzo podobnie, nie spędzają oni czasu na przekopywaniu stosów plastiku w poszukiwaniu oryginalnego brzmienia, który w jakimś stopniu definiowałby ich styl. Galus natomiast pomiędzy światem analogowego trzasku woskowej płyty a kosmicznym brzmieniem jakie dostarczają współczesne programy do produkcji muzyki, znalazł pomost który określa charakter jego produkcji. Nie ma tutaj przesadnie powykręcanych efektów ani zbyt wiele woblującego basu a dźwięki z gier komputerowych są wykorzystane w odpowiednich proporcjach co czyni że ten projekt brzmi naprawdę świeżo i współcześnie. Zdecydowanie mamy czym pochwalić sie na ulicach Cali i jestem przekonany, że niejeden zachodni raper miałby ochotę nawinąć do części z tych bangerów nasiąkniętych hip hopowym ciężarem. Ponadto dzięki temu, że Galus wykorzystał wiele ciekawych rozwiązań, całość brzmi różnorodnie nie pozostawiając wrażenia niespójności. I nie będę się rozpisywał nad tym, że czuć inspiracje Dillą, bo przez tą oczywistość brzmiałbym jakbym cytował jedną ze złotych myśli Paolo Coehlo. Jeśli miałbym wybrać mój ulubiony utwór to byłby nim, ‘Spaceway’ , gdzie pomiędzy blaszanymi werblami przeplata się wysamplowany głos niepowtarzalnej June Tyson, komiksowo kosmiczny klimat pasowałby do odcinka Scooby Doo w którym Shaggy leci na wielkim bongu w stronę Saturna, aby dostarczyć swym kompanom Scooby snaki na zaspokojenie gastro fazy. Jedynym negatywnym aspektem jest to, że po przesłuchaniu tego 31 minutowego materiału, pozostaje głód na więcej beat-rzemiosła Galusa.” Grzegorz Dworakowski (dziennikarz muzyczny).
Debiutancki album zespołu Agua de Annique założonego przez wokalistkę The Gathering - Anneke van Giersbergen. Album ma charakter popowo-rockowy i został wydany w 2007 roku. Anneke van Giersbergen również gra na fortepianie na tym albumie. Tracklista: 1. Beautiful One 2. Witnesses 3. Yalin 4. Day After Yesterday, Trumpet – Timothy Conroy 5. My Girl, Guitar [Rhythm] – Jon Anders Narum 6. Take Care Of Me 7. Ice Water, Arranged By [String Arrangement] – Jeffrey Fayman 8. You Are Nice! 9. Trail Of Grief 10. Come Wander With Me, Music By, Lyrics By – Jeff Alexander 11. Sunken Soldiers Ball, Music By, Lyrics By – Kristin Fjelltseth*Trumpet – Timothy Conroy 12. Lost And Found 13. Asleep, Flute – Heleen De Witte
„Black Earth” jest reedycją debiutanckiej płyty szwedzkiego Arch Enemy. Melodyjny death metalowy band został założony przez byłego gitarzystę Carcass – Micheala Amotta, który miał ambicję połęczenia melodyjności z agresją i techniką gry. W czasie „Black Earth” Arch Enemy było bardziej solowym projektem, w którym Amott napisał wszystkie utwory. Album został bardzo entuzjastycznie przyjęty przez krytyków, Anders Sandvall z Metal Rules stwierdził, że "… album jest cudownu i nie ma na nim żadnego złego kawałku…”. Na dwu dyskowej reedycji Century Media na pierwszym CD znajduje się “black Earth” wraz z dwoma coverami Iron Maiden, natomiast na drugim dysku jest zapis występu grupy w Japonii w 1997 roku.
Legendarny zespół Black Sabbath powraca z nowym albumem „13”.Zespół w oryginalnym składzie - OZZY OSBOURNE (wokal), TONY IOMMI (gitara) i GEEZER BUTLER (bas ) - nagrali nowy materiał w Los Angeles wraz z perkusistą Bradem Wilkiem (Rage Against The Machine). Krążek został wyprodukowany przez Ricka Rubina, jednego z najważniejszych producentów muzycznych na świecie.„13” to jest pierwszy studyjny album Black Sabbath w tym składzie od 1978 roku, kiedy to wydali „Never Say Die”.Lista utworów:1. End Of The Beginning2. God Is Dead?3. Loner4. Zeitgeist5. Age Of Reason6. Live Forever7. Damaged Soul8. Dear FatherWersja analogowa to 12-calowy winyl o gramaturze 180 g w pojedynczej kopercie.
13. studyjna płyta formacji Manic Street Preachers - "Resistance Is Futile" to wielki powrót jednej z najbardziej kultowych brytyjskich kapel rockowych. To też powrót do mocnych brzmieniowo i znaczeniowo hymnów, których najlepiej słucha się celebrując wolność: głośno, o zachodzie słońca, w długiej trasie. Nagrany w nowy studiu zespołu "Door To River" z wieloletnimi współpracownikami (producent Dave Eringa i inżynier dźwięku Chris Lord-Alge) materiał otwiera nowy rozdział w karierze Manicsów- przestrzenne, otwarte na wpływy z zewnątrz dźwięki, przy pełnym poszanowaniu dla przeszłości (ambicjonalne teksty jak na "Generation Terrorists" , melodyjność piosenek przypominająca "This Is My Truth ..."). Ten album stworzony jest wręcz do tego, żeby grać go na żywo. Od strony tekstowej to mottem płyty były słowa Phila Ochsa: "W tak brzydkich czasach jedynym prawdziwym protestem jest piękno", album bowiem porusza problemy aktualne - wyzysk firm technologicznych, wpływy brytyjskiego referendum z 2016 r. na relacje międzyludzkie, pustkę po śmierci Davida Bowie... "Sztuka jest sposobem ukrycia się i naszą tajną bronią" jak mówi basista zespołu, Nicky Wire. Album ukazuje się na płycie CD, CD Deluxe (z dodatkowym krążkiem na którym znajdują się wersje demo wszystkich utworów z płyty) oraz na winylu (z dołączonym całym materiałem na CD). Tracklista: 1. People Give In 2. International Blue 3. Distant Colours 4. Vivian 5. Dylan & Caitlin 6. Liverpool Revisited 7. Sequels of Forgotten Wars 8. Hold Me Like a Heaven 9. In Eternity 10. Broken Algorithms 11. A Song for the Sadness 12. The Left Behind
Album „Don’t Wait Til Tomorrow”, to kulminacja pracy najbardziej ekscytującego i najszybciej rozwijającego się, brytyjskiego rockowego zespołu ostatnich lat - Yonaka. Zespół tworzą: wokalistka Theresa Jarvis, gitarzysta George Edwards, basista Alex Crosby oraz perkusista Rob Mason. Przypomnijmy, że Yonaka wystąpili na Open’er Festiva w 2018 roku i rozkochali tłum, który zebrał się pod Alter Stage. Singlem promującym album jest kompozycja „Lose Our Heads”, który jest refleksją o zależności obecnego pokolenia od technologii. Artyści wykorzystali swoją niepohamowaną, hałaśliwą energię i osobiste teksty, aby stworzyć debiutancki album. Wydawnictwo zdobyło uznanie najważniejszych brytyjskich mediów takich jak: The Guardian, Clash czy NMF. Nieustraszona frontmanka i pisarka Theresa Jarvis zagłębia się w poważne tematy, które odzwierciedlają jej własne życiowe doświadczenia. W idealnej harmonii łączy te przeżycia z utworami, eksplorując najróżniejsze emocje. Mimo, że zespół, zgromadził dotychczas wybitną listę producentów, takich jak Tom Dalgety (Pixies, Royal Blood), Ross Orton (Arctic Monkeys) i Rodaidh McDonald (King Krule, The xx), ten album wyprodukował basista, Alex Crosby a za teksty do utworów odpowiada wokalistka Theresa Jarvis.
To czwarty studyjny album („To Ty to ja” 1997r., „Jazz Bistro” 2003r. , „Kasia Rodowicz” 2007r.) wokalistki dobrze znanej z około jazzowej twórczości. Płyta jest hołdem dla twórców polskiej piosenki lat 60-70-80 tych, piosenek takich artystów jak Kasia Sobczyk, Skaldowie, Irena Jarocka, czy Anna German. Na krążku pojawi się nie publikowany premierowy utwór pt. "Wciąż Idziemy" wybitnego polskiego kompozytora Piotra Figla-Jego Pamięci. "PIOSENKI POLSKIE" to intymny akustyczny album ozdobiony miękkim głosem i wrażliwością Kasi jak i "smacznymi" dźwiękami. W nagraniu płyty wzięli udział: Steve O’Connor – fortepian, Michał Jaros – kontrabas, Filip Siejka – skrzypce, Nathaniel Wiliams – trąbka, Filip Sojka – kontrabas, Zbigniew Szmatłoch – gitara, Ferid Lakhdar – gitara i produkcja muzyczna.
Fools Die Young” to nowy, czwarty album Lessdress, legendarnej Warszawskiej kapeli hard rockowej. Album podchodzi do słuchacza nieegoistycznie. Nie są to kaskady solówek i wybujałe barokowe konstrukcje. To zbiór ostrych piosenek osadzonych na riffach, których melodie da się zapamiętać. Zawarliśmy w tym materiale wszystko co wiemy o rockandrollu. Płyta jest wesoła, bębnowo-gitarowa z mocnymi i melodyjnymi refrenami. Ma naturalne brzmienie, bez udziwnień i wszystko jest na niej prawdziwe. Oczywiście po angielsku. Na zły humor – lepsze niż kokaina!