» » album » Strona 698

W 2005 roku debiutancki album grupy Clap Your Hands Say Yeah stał się sensacją. Nie tylko dlatego, że był dobry, ale że w stu procentach został stworzony, wyprodukowany, wypromowany i sprzedany osobiście przez zespół - z mocnym wsparciem różnych niezależnych serwisów internetowych i blogów. Minęło trochę czasu i oto mamy drugi album CYHSY, który potwierdza, że mamy do czynienia z autentycznym rockowym talentem, a nie sensacją jednego sezonu.CYHSY - czterech muzyków z nowojorskiego Brooklynu oraz dojeżdżający z Filadelfii wokalista Alec Ounsworth - niczym pierwsi purytańscy osadnicy w Ameryce Północnej wyznają bardzo surowy i rygorystyczny etos pracy. Żadnych rock’n’rollowych głupot czy ekscesów. Robić swoje i robić to dobrze. To procentuje. Wyprodukowany w chałupniczych warunkach album - samodział sprzedał się w imponującym nakładzie 300 tysięcy egzemplarzy. "Some Loud Thunder" ma szansę ten wynik poprawić. Jest dojrzalszy muzycznie i bardziej profesjonalnie nagrany. Powstał w domowym studiu Dave’a Fridmanna - słynącego z produkcji takich zespołów, jak Mercury Rev i Flaming Lips. Poprawione zostały wszelkie produkcyjne naiwności debiutu: brzmienie stało się bardziej wielowarstwowe, podkreślona została lepiej współpraca obu gitarzystów (Robbie Guertin i Lee Sargent), wzbogaceniu uległa także warstwa wokalna, aż miejscami wręcz przywołuje wspomnienia The Byrds czy niektórych psychodelicznych nagrań The Beatles. No i nieuchronnie pojawia się tu nieco eksperymentowania, jak nieco zniekształcone, jakby przepuszczone przez wodny filtr brzmienie "Underwater", syntetyczny electro-pop w "Satan Said Dance" czy, w kilku miejscach, elementy kiczowatej muzyki z wesołych miasteczek czy kabaretów. Jak w przypadku debiutu, muzyka CYHSY brzmi jednocześnie znajomo, bo jakby wypływa z całej tradycji indie-rocka, a jednocześnie świeżo, bo nie budzi skojarzeń z jakimiś konkretnymi wykonawcami. Charakterystyczny głos Ounswortha przywołuje wprawdzie na myśl Davida Byrne’a czy Toma Verlaina, ale "Some Loud Thunder" to nie ściąga z ich zespołów, Talking Heads i Television, czy solowych dokonań. To zestaw 11 bardzo ciekawych, oryginalnych, zróżnicowanych i przyciągających uwagę słuchacza utworów. Obietnica, jaką był debiutancki album została tu w pełni dotrzymana.


  • Wykonawca Clap Your Hands Say Yeah
  • Data premiery 2007-01-29
  • Nośnik CD
Więcej

Eksplozja punka nastąpiła w drugiej połowie lat 70. i objęła przede wszystkim Anglię i USA. W Stanach prym wiedli oczywiście bazujący na tradycyjnym rock and rollu i popie z lat 50. i 60. Ramonesi, ale niedługo później powstało mnóstwo kapitalnych formacji punkowych i okołopunkowych. Pięć grup z tamtych czasów reprezentowanych jest w cyklu "Original Album Series". Są to" Dead Boys – "Young Loud & Snotty", Richard Hell & The Voidoids – "Blank Generation", Misfits – "Walk Among Us", Television – "Marquee Moon" oraz Fear – "The Record". 


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2015-02-23
  • Nośnik CD
Więcej

Jerry Lee Lewis jest amerykańskim piosenkarzem i pianistą ściśle związanym z wczesną muzyką rock and roll’ową początkiem muzyki rockowej. Na dwupłytowym albumie znajdziesz 32 największe hity Lewisa łączące ekspresyjny śpiew muzyka z dymaiczną grą na fortepianie. Album w postaci płyty winylowej.


  • Wykonawca Lewis Jerry Lee
  • Data premiery 2013-01-02
  • Nośnik CD
Więcej

2-płytowe zremasterowane (Digitally Remastered) wydawnictwo Bgo zawiera aż 3 albumy Chucka Mangione: "Love Notes", "Disguise" oraz "Save Tonight For Me"  Chuck Mangione, właśc. Charles Frank Mangione (ur. 29 listopada 1940 w Rochester) – amerykański kompozytor i muzyk jazzowy, specjalizujący się w grze na trąbce i skrzydłówce. Urodził się i wychował w Rochester w stanie New York. Pochodzi z rodziny włoskich imigrantów. Międzynarodową popularność zyskał w drugiej połowie lat 70. XX wieku.  Skomponowane przez niego dwa utwory były hymnami igrzysk olimpijskich: "Chase The Clouds Away" – letnich w 1976 r. w Montrealu, natomiast "Give It All You Got" – zimowych w 1980 r. w Lake Placid. Zdobył dwie nagrody Grammy: w 1977 r. w kategorii Best Instrumental Composition (za album "Bellavia"), natomiast w 1978 r. w kategorii Best Pop Instrumental Performance (za album "Children Of Sanchez", zawierający muzykę do filmu Halla Bartletta pod tym samym tytułem).  Tracklista: CD 1 1. Steppin’ Out 2. No Problem 3. Memories Of Scirocco 4. To The 80’s 5. Love Note 6. Diana ‘D’ 7. Love Theme From ‘London And Davis In New York’ 8. Love Wears No Disguise 9. She’s Not Mine To Love (No More) CD 2 1. Shirley MacLaine 2. Josephine 3. Leonardo’s Lady 4. Save Tonight For Me 5. Machu Picchu 6. Take It To Church 7. Secret Of Love 8. Rockin’ At Red Rocks 9. Sweet Cheryl Lynn 10. T.J.’s Gingerbread House 11. Give Your Heart A Chance


  • Wykonawca Mangione Chuck
  • Data premiery 2019-01-14
  • Nośnik CD
Więcej

Headless Frog to pierwszy album tego składu wydany pod tą nazwą. Do klasycznego rockowego składu (bas, bębny 2 gitary) zespół dodał instrumenty folkowe, takie jak akordeon i skrzypce, które wprowadzają wyspiarski klimat i urozmaicają brzmienie. Na płycie słychać więc nie tylko rockową energię, ale także irlandzką melancholię, a wszystko to okraszone tekstami o tematyce egzystencjonalnej i społecznej w języku angielskim. Mamy tu więc typowo punkowe rytmy jak i bardziej bujane fragmenty i wydaje się, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Być może trudno jest zaklasyfikować ten album do konkretnego gatunku muzycznego, jednak przy odrobinie otwartości na niesztampowe brzmienia można odszukać tu wiele. Tytułowa bezgłowa żaba, to symbol nieudanych i bezsensownych eksperymentów przeprowadzanych na zwierzętach i ludziach, mających na celu wyprodukowanie produkujących organy cyborgów i manipulację życiem, która może wymknąć się spod kontroli. W skład zespołu wchodzi 6 muzyków, z czego część wywodzi się z projektu o nazwie Voltaire, który zakończył swoją działalność w 2008 roku.


  • Wykonawca Headless Frog
  • Data premiery 2018-10-19
  • Nośnik CD
Więcej

Trzeci studyjny album bardzo obiecującej hardcorepunkowej formacji Code Orange z Pittsburgha, powstałej w 2008 roku. "Forever" promowała kompozycja tytułowa, do której zrealizowano wideoklip. Album nagrywano u znanego z Converge Kurta Ballou w GodCity Studios w Salem, a także w Studio 4, w Conshohocken z Willem Yipem. – Tą płytą mówimy wszystkim tym, aby się od nas odwalili, bo i tak będziemy robić to, co chcemy. Żadnych granic! – tłumaczy perkusista i wokalista Jami Morgan.


  • Wykonawca Code Orange
  • Data premiery 2017-01-13
  • Nośnik CD
Więcej

Nowy album znakomitego, młodego wiolonczelisty Zuilla Baileya. Na płycie sześć suit skomponowanych przez J.S.Bacha nagranych w grudniu 2008 roku w American Academy of Arts and Letters w Nowym Jorku.


  • Wykonawca Bailey Zuill
  • Data premiery 2010-10-08
  • Nośnik CD
Więcej

W przeddzień polskich występów legendarnej art-rockowej formacji Van Der Graaf Generator - W Bydgoszczy (21.04.07) i Krakowie (22.04.07) - otrzymujemy jej kolejny, dwupłytowy album koncertowy, "Real Time", nagrany w 2005 roku w londyńskim Royal Festival Hall.Van Der Graaf Generator to bestia, która nie chce umrzeć, a której przez lata hołdy składali tak różni muzycy, jak David Bowie, Peter Gabriel, John Lydon, Mark E. Smith, Nick Cave czy Graham Coxon. Od płytowego debiutu VDGG, jakim był album "The Least We Can Do Is Wave To Each Other" minęło 37 lat, a jednak ten niby rozwiązany 1971 roku, ale później po wielokroć reaktywowany zespół dalej cieszy się ogromnym szacunkiem i co rusz przypomina o sobie tak płytami koncertowymi ("Vital"), jak i studyjnymi (znakomity, podwójny "Present" z 2005 r.). Kierowany pewną ręką przez Petera Hammilla VDGG odrodził się przed kilku laty w doskonałym składzie z klawiszowcem Hugh Bantonem i perkusistą Guyem Evansem. "Real Time" jest tego dowodem, jak niechybnie potwierdzeniem niezmiennie wysokiej klasy formacji będzie jej wiosenna trasa, w której tym razem - ku uldze rodzimych fanów - nie zostanie pominięta Polska.


  • Wykonawca Van der Graaf Generator
  • Data premiery 2007-03-19
  • Nośnik CD
Więcej

Album "From The Beast" został nagrany między innymi z 50 Cent i J Love. Prodigy, właśc. Albert Johnson (ur. 2 listopada 1974 w Hempstead w stanie Nowy Jork, zm. 20 czerwca 2017 w Las Vegas) – amerykański raper, który współtworzył zespół Mobb Deep. W sobotę (17 czerwca 2017 roku). Prodigy razem ze swoim przyjacielem ze składu, Havokiem, zagrali koncert w Las Vegas w ramach imprezy "Art of Rap". Był to zarazem ostatni występ na żywo członka grupy Mobb Deep. Zmarł 20 czerwca 2017 roku, nie jak się powszechnie twierdzi, wskutek powikłań chorobowych, a z powodu zadławienia się jajkiem.


  • Wykonawca Prodigy of Mobb Deep , 50 Cent
  • Data premiery 2019-12-05
  • Nośnik CD
Więcej