Z okazji zbliżającej się dużej trasy koncertowej The Cinematic Orchestra pojawiają się nowe edycje klasycznych albumów tej słynnej nu jazzowej formacji.
W XVIII wieku nastąpił gruntowny i radykalny proces przemian społecznych, kulturowych i politycznych. Pokrótce można je określić jako próbę uniezależnienia się myśli naukowej, społecznej, artystycznej od przez wieki ugruntowanych mecenatów, takich jak kościół czy dwór arystokratyczny bądź królewski. Nie dokonując żadnej oceny tego procesu, można stwierdzić, że te społeczne przemiany doprowadziły m.in. do rewolucji francuskiej i pierwszego w historii nowożytnej Europy obalenia ustanowionych porządków społecznych. Myśl naukowa zaowocowała wielkimi wynalazkami, takimi jak np. maszyna parowa, które w konsekwencji doprowadziły do ogromnych zmian na gruncie migracji ludności, rozwoju przemysłu i, co być może najbardziej znamienne w XIX wieku, szybkości sposobu poruszania się dzięki wykorzystaniu kolei żelaznej.Artyści osiemnastowieczni, jak Bach, Haydn czy Mozart, ubrani przez większą część tego stulecia w służebne liberie, pod koniec stulecia podjęli wysiłek w kierunku emancypacji artysty (można to zaobserwować w dużej mierze np. u Beethovena). Doprowadziło to w następnym stuleciu do drugiej skrajności – powszechnego traktowania artysty jako wysłannika bogów.Oświecony wirtuoz to próba ukazania artysty wykonawcy, który w drugiej połowie XVIII wieku zaczyna się uniezależniać – zrywa ze stereotypem służebnej roli muzyka, kierując się w stronę artysty niezależnego, w tym wypadku skrzypka wirtuoza-solisty.Przedstawiony repertuar jest swoistym przekrojem stylistycznych tendencji w Europie epoki oświecenia. Kompozytorzy to wielcy skrzypkowie tworzący w całej Europie – Iwan Chandoszkin działał w Petersburgu, Johan Helmich Roman – w Sztokholmie, Friedrich Wilhelm Rust – w Niemczech, Federigo Fiorillo i Niccolò Paganini – we Włoszech. Mamy więc pełne spektrum muzyki drugiej połowy XVIII wieku, w całym jej bogactwie i różnorodności.Nagranie zostało dokonane przez Zbigniewa Pilcha na instrumencie historycznym, opatrzonym jelitowymi strunami. Używany smyczek jest wierną kopią smyczka z przełomu XVIII i XIX wieku. Interpretacja utworów opiera się w dużej mierze na przekazach dotyczących zasad wykonawczych, w tym także zastosowania artykulacji i palcowania, adekwatnych do praktyk z drugiej połowy XVIII wieku.
Ponad dwa lata grupa Farben Lehre kazała czekać słuchaczom na swój nowy album. Tytuł stanowi grę słów, nawiązującą do głośnego filmu dokumentalnego Michael'a Moore'a Fahrenheit 9/11, jak również do samej nazwy zespołu. Całe przedsięwzięcie jest pod znakiem litery P, ale po kolei... Bardzo wyrazista i kontrowersyjna okładka swoją wymowę zawiera w kilku słowach-kluczach: Pamięć, Przestroga, Prowokacja i Protest Przeciwko Polityce, bowiem tak naprawdę to Polityka stanowi źródło większości złych fluidów we współczesnej rzeczywistości. Paradoksalnie okładka jest jedynym nieprawdziwym elementem na FARBENHEIT, bowiem należy ją traktować jako artystyczną fikcję. Materiał muzyczny zawarty na nowej płycie płockiego kwartetu to Proste, Pogodne, Punk-Reggae'owe, a przede wszystkim Prawdziwe Piosenki, z Pozytywnym Przekazem, choć nie pozbawionym jadu złośliwości wobec negatywnych sytuacji, coraz częściej stanowiących krajobraz naszego codziennego życia. Tematyka większości tekstów obraca się z jednej strony wokół takich zjawisk jak Pazerność, Próżność, Populizm, Pozoranctwo, Panika, Pasożytnictwo czy Prostactwo, zaś z drugiej - dla równowagi - Pozytywne relacje, Pojednanie, Poszukiwanie, Pogoda ducha, Ponadczasowość, a nawet staropolskie Przysłowia... Kilka utworów już przed premierą na trwałe wpisało się w koncertowy repertuar FL. Wyróżnić należy pulsujące "Punky Reggae live" (motyw przewodni dużej wiosennej trasy pod tą samą nazwą), obrazoburczy "Diabeł" czy bardzo melodyjny, ironiczny "Terrorystan". Ponadto na uwagę zasługują dwa wyjątkowo optymistyczne kawałki: "Kolory" i "Pogodna" oraz bezkompromisowe, motoryczne: "Pod wiatr" czy tytułowy "Farbenheit". Na nowym krążku pojawią się też dwa ciekawe covery: "Kwiaty" (CELA NR 3) oraz śpiewana przez Konrada Wojdę "Siła w nas" (STRAJK). Kolejna płyta istniejącej od 1986 roku formacji stanowi świadectwo naturalnej ewolucji w kierunku przyjętym na dwóch ostatnich albumach (ATOMOWE ZABAWKI i POZYTYWKA). FARBENHEIT to bardzo dynamiczna płyta z pomysłem, chwilami zaskakująca zmiennością klimatów i nastrojów, wykazująca dużą radość grania. Choć tytuł może kojarzyć się z polityką ta płyta ma ewidentnie charakter antypolityczny.
Z okazji zbliżającej się dużej trasy koncertowej The Cinematic Orchestra pojawiają się nowe edycje klasycznych albumów tej sztandarowej, nu jazzowej formacji.
Simon Smith, po udanych nagraniu kompletu dzieł fortepianowych Alfreda Schnittke'a, odwraca uwagę do innego współczesnego kompozytora, Valentina Silvestrova. Precyzja i sprawność techniczna Smitha sprawiają, iż jest on idealnym wykonawcą dla utworów Ukraińskiego twórcy, wymagających dużej wyobraźni i inwencji twórczej. Czasem jest to celowo mglista muzyka, budująca odpowiedni klimat, dla podejmowanej tematyki sięgania do pamięci i przeszłości.
"The Nude Party" zespołu The Nude Party ma szansę stać się jedną z najbardziej dynamicznych płyt rockowych 2018 roku. Album został wyprodukowany przez Oakleya Munsona z The Black Lips i nagrana w Woodstock w studiu Dreamland Recording mieszczącym się w dawnym kościele św. Jana z końca XIX wieku. Od samoświadomego lekceważenia "Chevrolet Van" po apokaliptyczną rezygnację z "War Is Coming", "The Nude Party" surfuje na falach dużej długości z elegancją i wdziękiem. Tracklista: 1. Water On Mars 2. Feels Alright 3. Chevrolet Van 4. Paper Trail (Money) 5. War is Coming 6. Records 7. Live Like Me 8. Gringo Che 9. Wild Coyote 10. Astral Man 11. Charlie’s Sheep
Bezczel to wychowanek białostockiej szkoły hip-hopu posiadający charakterystyczny styl rapowania oraz ponadprzeciętne flow, jeden z filarów zespołu. Skrót słów A.D.H.D. równie dobrze odzwierciedlają zawartość płyty, która w dużym stopniu niesie za sobą patriotyczne treści oraz porusza społeczne problemy. Jest to pierwszy, solowy album rapera, jednak łatka "debiutanta" nie do końca pasuje w tym przypadku. Wcześniej Bezczel wydał 2 dobrze przyjęte krążki jako Fabuła ("Dzieło Sztuki" z 2009 roku oraz "Made In 2" z 2011 roku) oraz wspólny album z Kobrą "0,7 na dwóch". Za warstwę muzyczną albumu "A.D.H.D" odpowiada w dużej mierze Poszwixxx, doświadczony producent a prywatnie przyjaciel Bezczela. To on odpowiada za wyprodukowanie utworu "Proforma 2". Poza tym na krążku znajdziemy bity od Bob Aira, Chmuroka, PSR, Kaszpira, Zelo, Welona i Młodego GRO. W dwóch utworach klawisze dograł Marek Kubik, a skrecze DJ Soina i DJ Kebs.
Album „Offgrid:Offline" początkowo wyszedł tylko jako download dodany do 5-płytowego albumu „These Things”. Winyl „Offgrid:Offline” zawiera 3 nieujawnione wcześniej utwory: "Our Own Way Home", "Lucky Tui" i "The Back Roads".Looper uformował się z grupy Belle & Sebastian, po tym jak Stuart David (basista i założyciel Belle & Sebastian) i jego żona Karn (artystka, która wyreżyserowała wczesne klipy zespołu) wspólnie pracowali przy wystawie w Glasgow School of Art.To piąty album zespołu i jest on inspirowany powrotem jego członków na łono ciszy i spokoju, a inspiracją była w dużej mierze muzyka folk i indie rockowa.Tracklista:1. Intro (Down The Lane)2. What If...3. Waiting For Trains4. Oh, Skinny Legs5. Offgrid Offline6. Farfisa Song7. I'm A Photograph8. Images Of The Shipwreck9. The Lucky Bird10. Outro (TipToe Home)
"Złoty Bączek jest nagrodą publiczności i tylko jej głos liczy się w tym plebiscycie. Zmieniona formuła zawęziła Złotego Bączka do dwóch kategorii: zespół polski i zagraniczny - bez względu na to, czy występ odbył się na Małej czy na Dużej Scenie. W 2018 roku Łydka Grubasa zaprezentowała się na Małej Scenie i ten koncert okazał się wielkim sukcesem kapeli, która od niepamiętnych już czasów przygrywa w niezwykle pozytywnym stylu. W obszarze zainteresowań tej muzyki jest nasze życie codzienne, nasze upodobania, a także wizja piękna, z którą chcielibyśmy mieć do czynienia. Kapela, w odróżnieniu ode mnie, nie jest karana za słowa niecenzuralne, dlatego chcę wziąć z nich przykład i moje wystąpienia firmować tytułem „Owsiak Band”. Koncert na Dużej Scenie w 2019 roku udowodnił, że Łydka Grubasa spięła się na maksa, dała potężny koncert i zaprezentowała absolutnie od początku do końca trzymające w napięciu rockowe show, które przejdzie do historii festiwalowego grania. Z obowiązku przypominam o niedopuszczaniu do słuchania tej płyty dzieci i młodzieży. Najlepiej wysłuchać materiał samemu i w odpowiednich momentach zakasłać, zrobić „pik”, gwizd, szum wymagany prawem od nas, dorosłych." Jurek Owsiak Tracklista: CD 1. Intro 2. Żyd 3. ZUS 4. Gender 5. Nie jem nic 6. Lato 7. Ogórek 8. Adelajda 9. Jola Patola 10. Szatan w lesie 11. Krzyż 12. Pokaż lupę 13. Rapapara 14. Wręczenie Złotego Bączka 15. Świnia 16. Rapapara DVD 1. Intro 2. Żyd 3. ZUS 4. Gender 5. Nie jem nic 6. Lato 7. Ogórek 8. Adelajda 9. Jola Patola 10. Szatan w lesie 11. Krzyż 12. Pokaż lupę 13. Rapapara 14. Wręczenie Złotego Bączka 15. Świnia 16. Rapapara
Pierwsze dekady XVIII wieku nie wydają się być okresem, w którym polifoniczna muzyka pogrzebowa rozkwitła w południowej Holandii. Duch kontrreformacji, który dał tak ważny impuls muzyce sakralnej od XVII wieku, już minął swój szczyt; chociaż zamożni parafianie coraz częściej zamawiali wystawne pochówki z pasującymi ozdobami muzycznymi w pierwszej połowie XVII wieku, ta sama elita miejska wykazywała znacznie mniejsze zainteresowanie muzyką do użytku pogrzebowego po 1650 roku. Co więcej, jeśli mamy wierzyć Kapitule Onze-Lieve-Vrouwe w Antwerpii, modne stało się unikanie tradycyjnych katolickich pochówków około 1700 roku: spokojne odkładanie trumny, bez akompaniamentu muzycznego, stało się preferencją dużej części bogatych i mniej zamożnych klas średnich w tym czasie. Rozwój ten nie był oczywiście ograniczony do południowej Holandii; podobne doniesienia pochodziły z innych regionów Europy w XVIII wieku, w tym z Johanna Matthesona, który był wolny ze swoją krytyką ostentacyjnych rytuałów pogrzebowych i pompatycznej muzyki, która im towarzyszyła. Album został wydany przez wytwórnię Etcetera (KTC 1642).