Jazzowa muzyka w najlepszym wydaniu zaprezentowana na płycie zatytułowanej „Yeraz” nagrana i wydana w 2008 roku przez wybitny duet Frode Haltli i Trygve Seim. Tracklista: 1. Praeludium - Bayaty/Duduki 2. Airamero 3. Introduction - Yeraz 4. L' Altra Storia 5. Mmball 6. Bhavana 7. Fast Jazz 8. Redemption Song 9. Waits For Waltz 10. Postludium
Multiplatynowa wokalistka i pianistka jazzowa Diana Krall 5 maja wydaje najnowszy krążek zatytułowany „Turn Up The Quiet” nagrany dla wytwórni Verve Records. Najnowszy album Diany Krall to powrót do jazzu i wielkich amerykańskich standardów za sprawą współpracy z legendarnym producentem Tommym LiPumą.Światowa trasa koncertowa rozpocznie się 2 czerwca w Minneapolis, w Stanach Zjednoczonych. Europejska część trasy wystartuje 10 września w Vejle, w Danii. Pełna lista ogłoszonych koncertów na stronie www.dianakrall.com oraz poniżej.Diana Krall to jedyna jazzowa artystka, która zdołała ulokować aż osiem albumów na szczycie prestiżowej listy Billbord Jazz Albums. Znakomite albumy przyniosły Dianie pięć nagród Grammy Awards, osiem nagród Juno Awards oraz dziewięć złotych, trzy platynowe i siedem multi-platynowych płyt na całym świecie. Unikalny talent Diany Krall sprawia, że jest ona dziś jedną z najbardziej rozpoznawalnych gwiazd muzyki na świecie.Tracklista:1. Like Someone In Love2. Isn't It Romantic3. L-O-V-E4. Night and Day5. I'm Confessin'6. Moonglow7. Blue Skies8. Sway9. No Moon At All10. Dream11. I'll See You In My Dreams
„Przemiana” to druga solowa płyta Wojciecha, lecz pierwsza jazzowa. W roku 2015 ukazała się bowiem płyta z muzyką klasyczną – „Wojciech Majewski gra Skriabina". Spotkała się ona z entuzjastycznymi recenzjami. Autor o repertuarze swojego albumu: „Solowa muzyka pianistyczna zawsze była ważną częścią mojego muzycznego życia. Zarówno jeśli chodzi o muzykę klasyczną, co jest sprawą oczywistą, jak też w dziedzinie jazzu, co nieco mniej oczywiste. Granie solo zawsze było dla mnie źródłem dużej satysfakcji i to satysfakcji specyficznej, innej niż ta, która płynie z muzykowania zespołowego. Tego typu konwencja zawsze stanowiła też sporą część słuchanej przeze mnie muzyki co wynikało z fascynacji fortepianem, jego olbrzymimi możliwościami fakturalnymi i wyrazowymi. Na każdej z moich dotychczasowych płyt były obszerne fragmenty solowe a nawet osobne utwory tego typu takie jak „Pamięci Strawińskiego” czy „Pożegnanie 2005”. Pozycją w całości utrzymaną w tej konwencji był album „Wojciech Majewski gra Skriabina”. Był to jednak krążek o charakterze czysto klasycznym tak więc „Przemiana” to moja pierwsza solowa płyta jazzowa. Połowę repertuaru albumu stanowią kompozycje autorskie powstałe na przestrzeni ostatnich trzynastu lat. Większość z nich była już wykonywana na koncertach. Dystans czasowy spowodował, że kształt tych utworów ulegał przemianom. Pozostałe 50 procent to w większości piosenki a ich wybór jest nieprzypadkowy. Kryterium selekcji nie stanowiła jednak jedynie fascynacja danym utworem czy artystą. Równie istotna była weryfikacja lubianej kompozycji w praktyce improwizatorskiej i sprawdzenie zasadności dokonania fortepianowej transkrypcji. Nie zawsze bowiem przyjemność jaką daje zagranie lubianego utworu równoznaczna jest z szansą na indywidualne, kreatywne potraktowanie materiału - a dopiero to nadaje sens przetwarzaniu udanego przecież oryginału.” Wojciech Majewski to jeden z najwybitniejszych polskich pianistów. Jest wirtuozem wykonującym zarówno jazz jak i muzykę klasyczną. Ponadto dał się poznać jako ciekawy, oryginalny kompozytor. Pochodzi z rodziny o bogatych tradycjach muzycznych. Jego ojciec Henryk Majewski to jedna z najważniejszych postaci polskiego jazzu. Tracklista: 1. Sam 2. Lato 2007 3. Nadświadomość 4. True Love 5. Przemiana 6. Sylvia 7. Tall Tear Trees 8. Love Night In Flight 9. An Occasional Dream 10. I'm Deranged
Album „Andrzej Jagodziński – W hołdzie wolności” jest autorskim wyborem utworów od czasu, kiedy Polska była pod zaborami do roku 1997, wyrażających tęsknotę za wolnością i walkę o niepodległość.Andrzej Jagodziński po mistrzowsku połączył podniosły i niełatwy temat utworów z interpretacją jazzową. Znane większości słuchaczy oryginalne brzmienia poszczególnych utworów nabrały zupełnie nowego charakteru w warstwie muzycznej w żaden sposób nie ujmując powagi w warstwie tekstowej.
Kiedy w 1971 r. przestał istnieć zespół Anawa jego dotychczasowy solista miał już sprecyzowane plany artystyczne: postanowił "połączyć współczesną poezję z muzyką improwizowaną”. Paradoksalnie, ale to właśnie Korowód - tytułowy utwór z ostatniej płyty Grechuty z Anawa - naprowadził artystę na nową drogę. Związał się z muzykami jazzowymi, a potrzeba odcięcia się od "neoromantycznego” wizerunku zespołu Anawa zamanifestowała się nawet w nazwie nowej grupy: WIEM to rozwinięcie skrótu "w innej epoce muzycznej”. Grechuta nagrał „Drogę za widnokres” bardzo szybko. Zależało mu, żeby przedstawić nowy materiał w formie "oschłej, chłodnej i ascetycznej”, ponieważ tak postrzegał współczesny świat: szklany, betonowy i zimny. Poezja "miała rozbłysnąć na jego tle niczym kwiat”. Charakterystyczna dla tej płyty monotonia - podkreślana przez rozbudowaną sekcję rytmiczną (trzech perkusistów) - oddaje rytm polskiego życia i pejzażu. Fotografia Bernharda Goschina na okładce (medal na VENUS 72) potęguje wrażenie alienacji. Oszczędne kompozycje Grechuty pomogły wydobyć potencjał muzyczny drzemiący w wierszach poetów. Powstał album "undergroundowy” - oderwany od kontekstu historycznego i ówczesnych prądów - w pełni ponadczasowy, ciągle fascynujący. Rzeczą nietypową dla polskiej fonografii tamtych lat było to, że utwory zarejestrowano najpierw dla Polskich Nagrań (wydanie płyty poprzedzały zwykle nagrania radiowe). Mamy tu właściwie wczesne szkice, niemal wersje "demo” - nowe piosenki Grechuty ulegały następnie dalekiej ewolucji. Łącząc współczesną poezję z muzyką jazzową - a przynajmniej z jazzową pulsacją sekcji rytmicznej - wszedł Grechuta na terytorium dziewicze. Sekcja instrumentów perkusyjnych tętni "funkowo”, zasilana przez fenomenalne partie kontrabasu (Paweł Jarzębski), którego niezmordowana, śpiewna gra oplata i wspomaga tematy Grechuty. Melodyka utworów zaskakuje oryginalnością (przykładem quasi-ludowa Pewność), a ich struktura jest nieprzewidywalna (ujawnia to Może usłyszysz wołanie o pomoc). Album otwiera jedyny tekst Grechuty, Jeszcze pożyjemy - prolog do innych wierszy (na marginesie: warto zwrócić uwagę na przemiany, jakim uległy jego słowa na przestrzeni lat - wersja z 1991 r. różni się od oryginału znacząco). Może usłyszysz wołanie o pomoc to jawny krzyk rozpaczy: "Tylko twoje serce nas uśmierci”. Słowa zatracają się w niepohamowanym rytmie, Grechuta podaje tekst w nierównej frazie, a próbą wprowadzenia harmonii w ten chaos są zdublowane partie gitarowe Pawła Ścierańskiego. Równie beznadziejna zdaje się Wędrówka - monotonna i bezowocna pielgrzymka przez chory pejzaż, w którym "nie znajdziesz obiecanej ziemi od pól polarnych aż po równik”. Pewność to tytuł ironiczny, bowiem wiersz Ewy Lipskiej mówi wyłącznie o tym, co pewne nie jest - z jednym, pesymistycznym wyjątkiem (emocjonalne "rozdygotanie” mickiewiczowskiej Niepewności z albumu Marek Grechuta/Anawa jawi się na tym tle jako prawdziwa sielanka). Dawkę heroizmu serwuje wiersz Milczewskiego -Bruno Gdzieś w nas, ale jest on zabarwiony trudną do zaakceptowania goryczą. Ciekawe, że ucieczką przed "okrutnym pięknem żelaznego świata” okazuje się tradycja ludowa. Nawet ujęta w symboliczną, surrealistyczną formę, jak w wierszu Nowaka Krajobraz w wilgą i ludzie (Grechuta stworzy wokół jego poezji skończony muzyczny świat, komponując „Pieśni do słów” Tadeusza Nowaka). Tytułowa piosenka do wiersza Śliwiaka sugeruje - zamykając album - że jedyną drogą wyjścia z egzystencjalnych pułapek cywilizacji jest… droga za widnokres.
Oded Tzur: tenor saxophone; Nitai Hershkovits: piano; Petros Klampanis: double bass; Johnathan Blake: drums „Here Be Dragons” to debiut płytowy dla wytwórni ECM Records urodzonego w Tel Avivie izraelskiego saksofonisty mieszkającego i tworzącego obecnie w Nowym Jorku. Na subtelny dźwięk saksofonu Tzura miała wpływ nauka u mistrza bansuri (rodzaj fletu) Hariprasad Chaurasia a koncepcja ragi jest subtelnie osadzona w jego eleganckich kompozycjach granych wspólnie z jego izraelsko-grecko- amerykańską grupa jazzowa. Album nagrany w czerwcu 2019 roku w Auditorio Stelio Molo w Lugano, i wyprodukowany przez Manfreda Eichera. Tracklista: Side A 1. Here Be Dragons 2. To Hold Your Hand 3. 20 Years Side B 1. Miniature 1 2. Miniature 2 3. Miniature 3 4. The Dream 5. Can’t Help Falling In Love
Pochodzący z Ameryki wybitny jazzman Lester Willis Young (pseudonim: Prez lub Pres), urodzony w roku 1909 w Woodville, zmarł w 1959 roku w Nowym Jorku. Artysta był kompozytorem i saksofonistą jazzowym. Pochodząca z Ameryki wybitna artystka Billie Holiday (Elinore Harris), urodzona w 1915 roku w Filadelfii, zmarła w 1959 roku w Nowym Jorku. Artystka była śpiewaczką jazzowa, również pisała teksty. Artystka miała wyjątkowy swingowy styl śpiewania.
Henrik Waldorff Trio” to album nagrany w listopadzie 2008 roku przez doprawdy wyjątkowy projekt muzyczny. Na jego czele stoi Henryk Walsdorff – saksofon, Jonas Westergaard – bas, Jonas Westergaard – perkusja. Album ukazuje free jazzową otwartość muzyków, nieskrępowanych żadną myślą przewodnią ani też formą, jednak symbiotycznie ze sobą zgranych.
Jazzowa pianistka i wokalistka Diana Krall należy do grona wybitnych osobowości we współczesnym świecie muzycznym. Posiada na swoim koncie pięć nagród Grammy®, jest powszechnie szanowaną artystka, odnoszącą wielkie sukcesy zarówno na scenie jak i w studio nagraniowym. W ciągu ostatnich 30 lat Krall sprzedała więcej albumów niż jakakolwiek inna jazzowa wokalistka, co pozwoliło jej osiągnąć status jednej z najlepiej sprzedających się Artystek swego pokolenia. Jej albumy dziewięciokrotnie osiągały złoto, trzy razy platynę i siedem razy wielokrotną platynę. Diana Krall jest prawdziwą potęgą muzyczną.
Novi Singers – polska jazzowa grupa wokalna działająca w latach 1965 – 1985.