Kolejne i oczekiwane przez fanów zespołu, winylowe wznowienie tej płyty. Tym razem w gatefoldzie i dwóch limitowanych kolorach - Transparent Clear i Transparent Red. Tracklista: 1. Shall We? 2. Sleepmonster 3. Higgs Boson 4. Svalbard 5. Tragedy Of Joseph Merrick 6. Purr 7. It Takes More Than One Kind Of Telescope To See The Light 8. When There Were No Connections 9. Apricot
Chwytające za serce melodie instrumentalne, międzynarodowej sławy kompozytora Yanniego, zjednały mu fanów na całym świecie i przełożyły się na wiele złotych i platynowych płyt. Teraz Artysta przekracza kolejne granice!
Kolejne wspaniałe dzieło genialnego Zaca Browna i jego zespołu! Piąty studyjny krążek laureata Grammy i Country Music Award to doskonała kontynuacja bardzo chwalonego materiału "You Get What You Give" z 2010 roku, który zdobył szczyt notowań w USA.Zac wraz z zespołem tym razem nagrywał w Nashville, Karolinie Północnej i na Florydzie. Ponownie o pomoc przy produkcji poprosił cenionego producenta country Keitha Stegalla (m.in. Randy Travis). A także Jasona Mraza, który współkomponował piosenkę "Jump Right In". Poza muzykami z zespołu Browna w studiu pojawił się też niezwykle utalentowany trębacz i puzonista z Nowego Orleanu o ksywce Trombone Shorty. Piąty krążek Zac Brown Band dotarł w USA do pozycji pierwszej zarówno na regularnym, jak i country'owym "Billboardzie". Zawojował też szczyt notowania w Kanadzie, zaś w Wielkiej Brytanii znalazł się na czwartym miejscu zestawienia płyt z muzyką country. Warto odnotować, że muzyka Zac Brown Band jest co prawda głęboko zakorzeniona w country, lecz na tym albumie słuchać również wpływy słonecznego reggae oraz southern rocka.
Foodman dostarcza do stolika przygód miłośnika muzyki kolejne danie, bez wysiłku budując kolejne światy i zachęcając słuchacza do kolejnej wędrówki. Tracklista: 1. Kakon 2. Percussion 3. 337 4. Akarui 5. Fue 6. Body 7. Mizu Youkan 8. Clock Featuring – Machina 9. Tata 10. Tabij2 11. Sauna 12. Mozuka Featuring – Pillow Person
Słowowtóry – (neol.) synonimy, alternatywne sposoby wypowiedzi (por. sobowtóry i słowotwórstwo) Karol "Pjus" Nowakowski, raper współtworzący wraz z Tym Typem Mesem oraz Stasiakiem trio 2cztery7 przygotował album jakiego na polskiej scenie hip hopowej jeszcze nie było. Po przebytej ciężkiej chorobie, wszczepieniu dwóch implantów słuchowych, mając ograniczone możliwości samodzielnego nagrywania muzyki, Karol postanowić napisać teksty kolegom po fachu oraz zaprzyjaźnionym wokalistom. Tak o tym wyjątkowym projekcie, w który zaangażowanych zostało ponad 20 artystów mówi sam autor: "Po albumie "Life After Deaf" doszedłem do twórczo-zdrowotnej ściany. Pal sześć mój sztuczny słuch, akurat on działa nieźle, ale głos niestety zaczął niedomagać, a każde kolejne nagrywanie stało się po prostu czasowo-fizyczną katorgą. Co teraz? Jestem chłopakiem z osiedla i wiem, że jak nie drzwiami, to oknem! Za namową Łukasza Stasiaka stworzyłem pierwszą w Polsce (?) ghostwriterską płytę – trochę taka odwrócona idea albumu producenckiego, gdzie zamiast "rozdawania" bitów zapraszam ludzi, by wykonali moje teksty. Więc wymyśliłem i napisałem wszystkie wersy, wybrałem do nich muzykę, zaprosiłem gości."
Salome – opera z muzyką Richarda Straussa i librettem kompozytora, według dramatu Oscara Wilde’a. Jednym z najbardziej znanych fragmentów Salome jest – często wykonywany na estradzie jako samodzielny utwór – Taniec siedmiu zasłon. Salome tańczy go dla Heroda, uzyskawszy od niego zapewnienie, że w zamian za to dostanie czegokolwiek sobie będzie życzyła. W tańcu (wykonywanym na scenie przez tancerkę dublującą śpiewaczkę lub przez wykonawczynię partii tytułowej) Salome zrzuca z siebie kolejne zasłony, doprowadzając Heroda do ekstazy, a w nagrodę żąda głowy św. Jana. To m.in. ten fragment opery był przyczyną skandali i ingerencji cenzury. Śpiewająca partię tytułową w prapremierowej obsadzie Marie Wittich odmówiła wykonania tańca powołując się na przyczyny moralne.
Kolejne wydawnictwo z firmy Alia Vox prezentujące historię opisaną za pomocą muzyki. Tym razem główny pomysłodawca i wykonawca Jordi Savall opowiada nam historię Bałkanów, od starożytności do dnia dzisiejszego. W nagraniu wzięli udział Jordi Savall wraz ze swoim zespołem Hespèrion XXI oraz zaproszeni muzycy z Turcji, Izraela, Węgier, Serbii, Bułgarii.
Symfonicznie, rockowo, ale też dubstepowo i synthpopowo. Tak jest na piątym studyjnym albumie znakomitego brytyjskiego tria Muse. Płyta bez wątpienia będzie jednym z najważniejszych i najczęściej komentowanych muzycznych wydarzeń 2012 roku! Matt Bellamy, Dominic Howard i Chris Chris Wolstenholme zaczęli nagrywać piosenki na następcę doskonałego, multiplatynowego albumu "The Resistance" jesienią 2011 roku. Materiał powstał w trakcie kilku sesji nagraniowych, które zorganizowano w paru studiach nagraniowych w Kalifornii. Brytyjczycy tym razem postanowili zaskoczyć. Obok piosenek typowych dla Muse, rockowych i epickich w stylu Queen i Led Zeppelin, ale też trochę zalatujących U2 i Davidem Bowie z lat 70., napisali numery, w których słychać inspiracje dubstepem à la Skrillex oraz synthpopem. Jest też kompozycja wyjątkowa, "Follow Me", którą Matt Bellamy napisał po urodzeniu swego synka Binghama. Muzyk wykorzystał w piosence bicie serca Binghama, które zostało zarejestrowane na krótko przed narodzinami dziecka, które nastąpiły 9 lipca 2011 roku. W produkcji tego kawałka wspomógł Muse brytyjski duet Nero, poruszający się pomiędzy dubstepem, electro i house'em. Kolejne dwa szczególne utwory z "The 2nd Law" napisał basista Chris Wolstenholme. Chodzi o "Save Me" oraz "Liquid State", w których opowiada o swojej walce z uzależnieniem od alkoholu. Jako pierwsza album promowała kompozycja "Surival" - główną piosenka Igrzysk Olimpijskich w Londynie. W dalszej kolejności pojawiły się "Unsustainable", a jako trzecia "Madness". Warto też wspomnieć, że Muse skorzystali z usług Davida Campbella, znakomitego kompozytora, który wcześniej pracował choćby z Metallicą, Kiss, Linkin Park i Bon Jovi, a prywatnie jest ojcem Becka. Limitowany, ekskluzywny box zawierający płytę CD, DVD, 2 płyty vinylowe, dodatki.
Piąty pełnowymiarowy album zespołu Nadia wydany 15 czerwca 2005 roku przez Fargone Records. Album został później zremasterowany i ponownie wydany przez firmę Profound Lore Records, ta wersja albumu została wydana 29 stycznia 2008 roku i została nieco rozszerzona do 53 minut i podzielona na 3 części, które zlewają się ze sobą i zachowują intencję albumu jako jedna długa piosenka. Rok 2014 przaynosi kolejnę, limitowane wydanie płyty - tym razem na podwójnym białym wosku.