Muzyka religijna włoskiego kompozytora Bonifazio Grazianiego tworzącego w Rzymie w połowie XVII wieku. Na płycie nagrane sa dwa oratoria kompozytora oraz motety. Wykonawcy to zespół Consortium Carissimi pod dyrekcją Garricka Comeaux.
Symfonie rosyjskiego kompozytora tworzącego w XIX więku Mikołaja Rimskiegoo-Korsakowa. Wykonawcy to orkiestra Berlin Radio Symphony Orchestra pod dyrekcją Gerarda Schwarza.
Składanka hitów wybitnego romskiego kompozytora, autora tekstów, piosenkarza oraz animatora ruchu kulturalnego polskich Cyganów Don Vasyla.
Wolfgang Amadeusz Mozart pozostawił nieukończone wielkie dzieło, gdy zmarł w Wiedniu w grudniu 1791 r., zaledwie kilka tygodni przed swymi 36 urodzinami. Przedziwnym zrządzeniem losu jego ostatnią kompozycją, było... Requiem.Wiele mitów narosło wokół tego dzieła i wokół ostatnich miesięcy życia kompozytora. W ostatnich dekadach, Amadeusz ¬¬- sztuka Petera Shaffera, która stała się oskarowym filmem w 1984 r., odegrała kluczową rolę w powtarzaniu i wzmacnianiu tych domysłów. Teatralna spekulacja Shaffera – w której Mozart zostaje otruty przez swego rywala, kompozytora Antonio Salieriego – przemawia do wyobraźni. Jednakże możemy być całkowicie pewni, że Requiem nie powstało na zamówienie zamaskowanego Salieriego, jako część planu unicestwienia Mozarta i przywłaszczenia sobie jego dzieła. Niemniej jednak, Requiem zamówione zostało w dziwnych okolicznościach. W lipcu 1791 r. Mozart przygotowywał się do premiery swych dwóch oper, które miały mieć miejsce we wrześniu – La clemenza di Tito (wspaniałe dzieło powstałe dla uczczenia koronacji w Pradze) oraz Die Zauberflote (sztuka muzyczna przeznaczona dla prowinzcjonalnej publiczności na przedmieściach Wiednia). Posłaniec, ubrany cały na szaro, pojawił się w drzwiach kompozytora i poprosił Mozarta o napisanie Requiem w imieniu człowieka – jego pana – który chciał pozostać anonimowy. Zaproponował także sowite wynagrodzenie. Wiele wskazuje na to, że zleceniodawcą był hrabia Franz von Walsegg, którego młoda żona zmarła wcześniej w tym samym roku. Mozart szczęśliwie rozpoczął pracę nad dziełem już jesienią, ale wkrótce poważnie zachorował. Przypuszcza się, że miał kłopoty z nerkami. Mimo to nie przestał komponować Requiem, ale był coraz bardziej przekonany, że pisze je dla samego siebie. Gdy zmarł pozostawił połowę dzieła ukończoną i szkice do dalszych części. Wdowa po kompozytorze – Konstancja – przekonała studenta Mozarta (Franz Xaver Sussmayr) aby dokończył dzieło. Zrobił to tak zręcznie, że nawet badacze mają wątpliwości, które części Requiem są oryginalnie stworzone przez kompozytora, a które uzupełnione przez Sussmayra. Najważniejsze jednak, że możemy dziś cieszyć się niepowtarzalnym pięknem tej legendarnej kompozycji. Tracklista:Side A1. Introitus: Requiem - KyrieSequentia:2. Dies irae3. Tuba mirum4. Rex tremendae majestatis5. Recordare6. Confutatis7. Lacrimosa Side BOffertorium:1. Domine Jesu2. Hostias3. Sanctus4. Benedictus5. Agnus Dei - Communio: Lux aeterna
"Scottish Fantasy" to kolejny album gwiazdy światowej wiolinistyki Joshua Bell, nagrany wspólnie z londyńską Academy of St Martin in the Fields. To już czwarty album artysty, od kiedy w 2011 roku przejął tytuł "Pierwszego Dyrygenta" po legendarnym twórcy zespołu Nevillu Marinerze. Tym razem usłyszymy utwory wspaniałego kompozytora niemieckiego Maxa Brucha, należące do żelaznego kanonu literatury skrzypcowej.
Msze skomponowane przez renesansowego kompozytora Guillaume Dufaya w roku 1453. Wykonawcy to zespół Cantica Symphonia pod dyrekcją Giuseppe Maletto.
13 kwietnia 2018 roku minęła 40. rocznica śmierci Wojciecha Łukaszewskiego - kompozytora, pedagoga, krytyka muzycznego, animatora kultury muzycznej Częstochowy. Niniejsza płyta ukazuje się z okazji tej rocznicy - aby przypomnieć część z dorobku twórczego przedwcześnie zmarłego kompozytora.
Album stanowi zapis opery Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego „Monbar czyli Flibustierowie” wstawionej w 2010 r. w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego. Po raz ostatni operę wystawiono w 1863 roku.Monbar czyli Flibustierowie – pierwsza i jedyna ukończona 3-aktowa opera Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego pierwotnie nosiła tytuł Korsarz. Powstawała latach 1836–1838. Libretto osnute na noweli Der Flibustier K. F. van der Veldego napisał przyjaciel kompozytora Ludwik Paprocki. Już w 1837 r. podczas koncertu wykonano uwerturę i duet głównych bohaterów, a w następnym roku finał opery. Przez wiele lat kompozytor bezskutecznie zabiegał o wystawienie dzieła najpierw w Warszawie, a potem w Prusach. Na koncertach w Poznaniu (1845), Berlinie (1845–1846) i Dreźnie (1847) były wykonywane fragmenty opery, m.in. w Berlinie zaprezentowano fragmenty Monbara, z bardzo atrakcyjnym występem chóru męskiego w kostiumach korsarskich, na zakończenie zaś odtańczone zostało Bolero, jedno z intermediów operowych. Jednak pomimo pochlebnych recenzji– całości nikt nie chciał wystawić. W 1860 r., po ponad dwudziestu latach, za sprawą starań kompozytora, popartych głosami krytyki, wreszcie rozpoczęto przygotowania do premiery. W 1863 r. zostaje wydany drukiem, nakładem G.Geberthnera i R.Wolffa, wyciąg fortepianowy opery, opracowany przez samego kompozytora i jego syna Bronisława Dobrzyńskiego. Libretto dla potrzeb wykonania scenicznego dostosowała Seweryna z Żochowskich Pruszakowa.Premiera Monbara w Operze Warszawskiej miała miejsce 10 stycznia 1863 r., 25 lat po napisaniu partytury. Wśród wykonawców znaleźli się najlepsi ówcześni soliści, znani również z premierowych wykonań oper Stanisława Moniuszki – Bronisława Dowlakowska, Maria Gruszczyńska, Józefa Chodowiecka-Hess, Jan Koehler, Wilhelm Troschel, Leon Borkowski, Franciszek Cieślewski i inni. Historia wystawień opery nieuchronnie zakończyła się po kilku spektaklach. Zaledwie 12 dni po premierze wybuchło powstanie styczniowe i opera spadła z afisza, by już nigdy na deski teatru nie powrócić.Wykonawcy:Rafał Bartmiński (tenor) - MonbarPavlo Tolstoy (tenor) - Don ŻuanEwa Biegas (sopran) - Donna MariaWojtek Gierlach (bas) - Don AlonzoAgnieszka Makówka (mezzosopran) - RozaliaEliza Kruszczyńska (sopran) - BlankaDariusz Machej (bas) - PerezKrzysztof Szmyt (tenor) - Van Best i AlvarezDaniel Borowski (bas) - Koryfeusz i TriszarGrzegorz Pazik (baryton) - DiegoAnna Marchwińska - przygotowanie solistówArtur Sędzielarz - przygotowanie chóruChór Polskiego RadiaPolska Orkiestra RadiowaŁukasz Borowicz - dyrygent
Album przedstawia trzy różne, szerzej nieznane oblicza kompozytorskie Krzesimira Dębskiego.Krzesimir Dębski znany głównie z muzyki filmowej (ponad 100 tytułów) i piosenek oraz znany, jako jazzman, jest jednak głównie kompozytorem współczesnej muzyki poważnej i mało kto wie, że napisał ponad 100 utworów symfonicznych i kameralnych w tym symfonie, oratoria, koncerty instrumentalne, utwory religijne, chóralne i eksperymentalne, a także musicale i muzykę dla teatrów. Na albumie wydanym przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia znajdują się trzy ciekawe kompozycje kompozytora: Koncert skrzypcowy nr 3 z solistą Łukaszem Błaszczykiem, „Stories” na kontrabas i orkiestrę z Adamem Bogackim oraz polistylistyczne „Wariacje na temat K. Dębskiego”. Wszystko z towarzyszeniem znakomitej Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją kompozytora.
Seria Pentatone: Remastered Classics. Nagrania dla Philips Classics z 1970 roku. Nagrania koncertów fortepianowych Mozarta w wykonaniu Alfred Brendela i Academy of St. Martin in the Fields pod dyrekcją Sir Neville'a Marrinera. Orkiestra i dyrygent trwale złączeni z nazwiskiem wielkiego niemieckiego kompozytora i pianiasta, który jest największym spadkobiercą niemieckiego-wiedeńskich klasycznych i romantycznych tradycji intelektualnych.