Piąta księga madrygałów włoskiego renesansowego kompozytora Luzzasco Luzzaschiego w wykonaniu zespołu La Venexiana pod dyrekcją Claudio Caviny.
Oratorium pasyjne mające za temat śmierć Jezusa Chrystusa skomponowane przez działającego w pierwszej połowie XVIII wieku na wiedeńskim dworze cesarskim kompozytora Johanna Josepha Fuxa. Wykonawcy to zespoły St Florianer Sängerknaben i Ars Antiqua Austria pod dyrekcją Gunara Letzbora.
Siódma symfonia austriackiego kompozytora epoki romantyzmu Antona Brucknera. Wykonawcy to Budapest Festival Orchestra pod dyrekcją Ivana Fischera.
Zapoznając się z biografią Schuberta, możemy dojść do wniosku, że najważniejsze jego kompozycje powstawały jakby mimochodem. Krótkie, niespełna 31-letnie życie twórcy wypełnione było przecież w dużej mierze zabawą, spotkaniami z przyjaciółmi. Na równi jednak obecna była w nim intensywna praca, uczuciowe wzloty i rozczarowania. Cieniem na ostatnich latach kompozytora, nadal pełnych ekscytujących wydarzeń, położyła się także trawiąca jego ciało choroba, wprawiająca go w rosnące przygnębienie.
Utwory instrumentalne angielskiego kompozytora epoki renesansu Johna Dowlanda napisane na zespół viol da gamba. Wykonawcy to zespół Hathor Consort pod dyrekcją Rominy Lischka.
Trzy sonaty na skrzypce i fortepian wiedeńskiego kompozytora romantyzmu Franza Schuberta. Wykonawcy to Hyejin Chung - skrzypce i Warren Lee - fortepian.
Legendarny szwedzki kompozytor, twórca piosenek i współzałożyciel grupy ABBA prezentuje solowy album, nagrany dla Deutsche Grammophon, na którym znalazły się utwory ze wszystkich etapów jego kariery w aranżacjach na fortepian solo. "Piano" to 21 utworów obejmujących całą dotychczasową twórczość artysty. Piosenki zespołu ABBA, musicale oraz kompozycje solowe zostały zaaranżowane na fortepian solo i wykonane przez samego kompozytora. Album został zarejestrowany pod okiem inżynier dźwięku Linn Fijal, będącej też manadżerką należących do Andersonna RMV Studios, które znajdują się w sercu rodzinnego miasta artysty – Sztokholmu. Delikatne, poruszające i emocjonalne aranżacje, uwypuklają swoistą teatralność muzyki, która zawładnęła sercami milionów słuchaczy na całym świecie. Wersje, które znalazły się na "Piano" mają w sobie coś z charakteru muzyki klasycznej. Ukazują wyjątkowy talent Benny’ego Anderssona - dar układania pięknych melodii, który posiadają wielcy pianiści i kompozytorzy muzyki klasycznej. Świat fortepianowej muzyki poważnej zawsze stanowił dla kompozytora źródło inspiracji. Mówiąc o początkach pracy nad albumem, Benny Andersson zauważa: "W trakcie nagrań zorientowałem się, że utwory, które wybrałem, są integralną częścią mnie. Próbując uchwycić ich istotę, uświadomiłem sobie, że im więcej warstw z nich zdejmuję, tym lepiej czuję muzykę, niezależnie od tego, czy powstała w zeszłym roku, czy 40 lat temu. W pewien dziwny sposób czuję, jakbym odczytywał swój własny pamiętnik. Ten proces diametralnie różni się od sposobu, w jakim pisałem dawniej. To było bardzo przyjemne" – dodaje. "Nawet bez basu, perkusji, gitar, smyczków i partii wokalnych, te piosenki wciąż mają w sobie coś specjalnego. Uświadomienie sobie tego dało mi wiele satysfakcji."
Sonaty na wiolonczelę i basso continuo włoskiego kompozytora Carlo Grazianiego w wykonaniu włoskich muzyków - Gaetano Nasillo - wiolonczela, Luca Guglielmi - klawesyn i Sara Bennici - wiolonczela.
Oratorium na tematach biblijnych niemieckiego kompozytora XX wieku Kurta Weila w wykonaniu solistów i orkiestry Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin pod dyrekcją Gerarda Schwarza.
Pełne trudności i przeciwności losu życie Mieczysława Wajnberga odzwierciedla dzieje całego pokolenia polskich Żydów, którym przyszło mierzyć się z okrutną historią napędzaną siłami totalitaryzmów. Losy te odcisnęły swe piętno na twórczości kompozytora, który większość życia spędził w "Kraju Rad". Jako artysta o "niewłaściwym pochodzeniu", kojarzony z Szostakowiczem, Roztropowiczem i Salomonem Michoelsem i nie tworzący politycznie poprawnej muzyki, nigdy nie należał do ulubieńców władz. Prezentowane tu sonaty wiolonczelowe niosą w sobie pokaźny ładunek estetyki i emocji, odpowiadających relacjom towarzysko-artystycznym kompozytora i jego korzeniom kulturowym. Młodzi polscy muzycy - wiolonczelista Wojciech Fudala i pianista Michał Rot z powodzeniem mierzą się z trudną twórczością kompozytora, należącego w istocie do trzech kręgów kulturowych. Zamykająca album miniatura fortepianowa "Berceuse op. 1", oparta na poetyckiej słowiańskiej melodii, oplecionej quasi impresjonistycznym akompaniamentem, stanowi zapowiedź rodzącego się w przedwojennej Warszawie wielkiego talentu kompozytorskiego Mieczysława Wajnberga.