Szósty album w dyskografii izraelskiej śpiewaczki Yasmin Levy dla firmy World Village. Śpiewaczka śpiewa w języku hiszpańskim oraz ladino. Na płycie oprócz muzyki Żydów sefardyjskich słychać wpływy muzyki perskiej, tureckiej oraz flamenco. Album zawiera również DVD z zapisem koncertu w Izraelu.
28 października 2014 roku w nowojorskim klubie Spectrum miał miejsce niezwykły koncert. W skład zespołu, który znalazł się na scenie a stworzony został przez mieszkającego w NY pianistę Kubę Cichockiego, weszli wybitni artyści nowojorskiej sceny eksperymentalnej: saksofonista Patrick Breiner, kontrabasista Sean Ali i perkusista Flin van Hemmen. Jazzowy kwartet łączy awangardową muzykę improwizowaną ze słownym performance'm. Mamy tu z jednej strony do czynienia z flirtem z przeszłością, konstruując taki dźwiękowy świat nie sposób zapomnieć o dorobku Sun Ra Arkestra, Cecila Taylora czy muzyków AACM, z drugiej strony surrealistyczne poczucie humoru muzyków sprawia, że całość nabiera bardzo współczesnego wymiaru. Kontekstem dla zróżnicowanych form narracji w ramach kompozycji lidera oraz sonorystycznych, ekspresywnych improwizacji jest ironiczne ujęcie samej idei i formuły koncertu oraz relacji artysta-słuchacz. Rozszerzone techniki instrumentalne, różne formy tekstu mówionego - wyrwane z kontekstu kawałki opowieści, definicji, bajek, lub nonsensowne słowa – plus niekonwencjonalny udział publiczności stają się częścią delikatnie reżyserowanego performance'u... Cichocki z kolegami, z doświadczeń minionych dekad klei kontekst dla swojego autonomicznego języka. Podczas tego koncertu, muzyka i słowo stanowiły jedną konstrukcję. Wspaniale, że możemy teraz zapoznać się z tym emocjonującym materiałem na płycie. (multikulti.com) Muzycy: Kuba Cichocki - piano, toys, reading, compositions Patrick Breiner - tenor saxophone, reading Sean Ali - bass, reading Flin van Hemmen - drums, reading Audience at Spectrum - toys, sounds (13) Tracklista: 1. Quiet! 2. Etiquette 3. Scary Desert 4. Interlude #1 5. Don't Scream If You Have To 6. Interlude #2 7. Stories 8. Interlude #3 9. 20 seconds 10. Fairy Tales 11. Ociramma Lox Lox 12. Clapping 13. Everybody plays! 14. Bossa
Do tego koncertu przymierzaliśmy się kilkakrotnie, ale że Kuba Sienkiewicz to osoba bardzo zapracowana, to zawsze coś wypadało. I stało się. Zespół przyjął zaproszenie i dla nas to jeszcze większą okazją do skosztowania dojrzałego i smakowitego „czerwonego wina”. Nie mogło być lepiej. Tegoroczny Przystanek Woodstock był wybitnie ludny, pełen wspaniałego nastroju, atmosfery i nieprawdopodobnych żywiołów. Słońce na niebie nagle wpadające w kłębowisko deszczowych chmur, aby znowu zaświecić wspaniałym blaskiem nad największą festiwalową „Kałużą Świata”. I to nadało najbardziej niesamowity i niezapomniany walor koncertowi Elektrycznych Gitar. Jeszcze nigdy kamery nie zarejestrowały tak radosnej i w pełni uczestniczącej w tym niezwykłym koncercie publiczności. Nie tylko tej na pierwszym planie, w powłoce błotnych kąpieli, ale także po horyzont daleko dla której każdy dźwięk koncertu The Best Of Elektryczne Gitary zabrzmiał jak mantra, która bez względu na wykonywane przez nie czynności była wykrzykiwana, śpiewana, mamrotana, deklamowana. Niewiele polskich kapel może poszczycić się taką rozpoznawalnością swojej twórczości, która zapewne przeszła wszystkie etapy wspólnego bycia: na koncertach, biesiadach, prywatkach, przy ognisku, w dźwiękach komórek, w cytatach rozmów Polaków. Koncert był taki, jaki miał być. Czy dla zespołu także? Nie musiał niczego udowadniać; kapela doskonale wie o swoim znaczeniu i miejscu w historii polskiego rocka. Jednak to wydawnictwo jest bardziej hymnem radości dla nas – jej odbiorców. Nic się nie zestarzało, choć my starsi, nic się nie zmieniło w odbiorze, choć my co roku inni i nie tacy sami. I to jest siłą tej muzyki, siłą Elektrycznych Gitar, które jak lekarstwo na bezpłatną receptę życia nie przedłuży – ale umila je w każdej jego minucie. Do historii Przystanków Woodstock przejdzie ten koncert z jego niepowtarzalną i absolutnie jedyną szaloną atmosferą, której każdy szczegół możecie teraz poczuć w tym ponad 60 minutowym przekazie.
"Wielką atrakcją dla miłośników legendarnego tria E.S.T. bedzie 2-płytowy album z zapisem wcześniej niepublikowanego koncertu zespołu z października 2001, który odbył się w Göteborgu. W pierwszej połowie lat 90-tych, szwedzki pianista i kompozytor Esbjörn Svensson wraz z basistą Danem Berglundem i perkusistą Magnusem Öströmem założył jedną z najbardziej zjawiskowych formacji w historii europejskiego jazzu: E.S.T. Tragiczna śmierć lidera w roku 2008 przerwała pasmo sukcesów tria, które stało się symbolem skandynawskiego jazzu i do dziś postrzegane jest jako swoisty wzorzec, do którego odnoszą się m.in. takie składy jak Tingvall Trio czy Helge Lien Trio. Co jakiś czas ukazują się rozmaite publikacje związane z kilkunastoletnią działalnością E.S.T. Po wydanym w 2016 roku albumie "E.S.T. Symphony" nagranym przez Royal Stockholm Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Hansa Eka z takimi muzykami jak m.in. Marius Neset, Verneri Pohjola, Iiro Rantala, Dan Berglund i Magnus Öström, wytwórnia ACT opublikowała 2-płytowe wydawnictwo z zapisem koncertu zespołu w londyńskim Barbican Centre z maja 2005 roku: "Live In London" (2019). Ukazanie się albumu "Live in Gothenburg" jest kolejną okazją do przypomnienia sobie muzyki jednej z najznakomitszych europejskich formacji jazzowych przełomu XX i XXI wieku." Robert Ratajczak Muzycy: Esbjörn Svensson - fortepian Dan Berglund - kontrabas Magnus Öström - perkusja Tracklista: CD 1 1. Dating 2. Somewhere Else Before 3. The Rube Thing 4. From Gagarin's Point Of View 5. The Wraith CD 2 1. Providence 2. Good Morning Susie Soho 3. The Chapel 4. Bowling 5. The Second Page 6. Dodge The Dodo
Kasia Kowalska podjęła się próby nowych opracowań piosenek Grzegorza Ciechowskiego. Będą to autorskie, bardzo osobiste opracowania nagrań Grzegorza Ciechowskiego, ukazujące złożoną, bogatą osobowość artystyczną Kasi i Grześka.Jest to jej osobiste „Tribute to” , ponieważ Grzegorz Ciechowski był artystycznym mentorem Kasi. Motorem do takiego pomysły był ogromny wkład Grzegorza w jej karierę. Był producentem jej pierwszej płyty i przez ostatnie lata inspirował genialnymi tekstami swoich piosenek.Jednocześnie zbliża się rocznica śmierci artysty oraz 30 rocznica istnienia zespołu Republika.Projekt ten opierał się będzie na zapisie audio koncertu w Trójkowym Studiu Agnieszki Osieckiej, podczas którego Kasia w towarzystwie muzyków wykona repertuar. Sam koncert ma być oszczędny w formie, akustyczny, niemal intymny, a przez to wyjątkowy.Album będzie zawierał również DVD z making off z przygotowań do koncertu, wywiady z muzykami oraz urywki z koncertu. Znajdą się również archiwalne materiały z Grzegorzem Ciechowskim.Producentem muzycznym koncertu będzie Jerzy Runowski, który stoi za ostatnimi sukcesami artystycznymi Kasi.
James Ehnes jest jednym z najciekawszych skrzypków naszych czasów. To nie tylko sprawa wciąż rosnącej popularności, to niekwestionowana i wciąż rozwijana muzyczna wrażliwość tego artysty, która sprawia, że każda jego kolejna interpretacja arcydzieł wiolinistyki nie pozostaje obojętna dla słuchaczy. Tak też jest w przypadku słynnego koncertu skrzypcowego Chaczaturiana i tak ważnych dla współczesnej kameralistyki kwartetów Szostakowicza (nr 7 & 8). Te właśnie utwory znalazły się na nowej płycie Ehnesa, wydanej przez brytyjskie niezależne wydawnictwo Onyx.
„Live At Great Woods” to długo oczekiwany przez fanów album DVD z zapisem koncertu legendarnej grupy Allman Brothers Band zarejestrowany we wrześniu 1991 roku. Na płycie znalazł się również materiał z wywiadami z zespołem.
Projekt Traffic Quintet jest poświęcony muzyce filmowej Alexandra Desplat ("The Grand Budapest Hotel", "Harry Potter and the Deathly Hallows", "The Queen", "The Kings Speech").Album powstał dla uczczenia 10 rocznicy działalności Traffic Quintet, który został założony w 2005 r. przez Dominique "Solrey" Lemonnier dla propagowania fascynującego świata muzyki filmowej.Żona Alexandra i koncertmistrzyni większości ścieżek dźwiękowych napisanych przez niego, Solrey założyła Traffic Quintet, aby prezentować nową formę wykonywania muzyki filmowej: są to przedstawienia, w których aranżacjom słynnych przebojów muzyki filmowej towarzyszą przykuwające uwagę wizualizacje prezentowane podczas koncertu. Dzięki tej unikalnej koncepcjiSolrey nadaje muzyce filmowej nowe życie, niezależne od filmów, do których powstała.W nagraniach udział wzięli takżeAlain Planes (fortepian, czelesta) i sam Alexandre Desplat (flety, dzwonki, czelesta).
Po trzydziestu latach istnienia Keith Jarrett Trio jest rozpoznawalne na całym świecie. Jak zauważył „New York Times”, to klasyk w śród zespołów jazzowych. Obchodzona w 2009 r. rocznica zespołu została hucznie dopełniona płytą z zapisem jubileuszowego koncertu z Lucerny, który w charakterze był wydarzeniem tyleż eksperymentalnym, co „tradycyjnym”. „Neue Zürcher Zeitung” zatytułowała recenzję z tego koncertu Ekstaza kontrolowana – tytułem będącym metaforycznym podsumowaniem całego wieczoru, na który złożyło się improwizowane Deep Space, wpadające następnie w Solar Milesa Daviesa, po którym zabrzmiały standardy Stars Fell On Alabama i Between The Devil And The Deep Blue Sea, by osiągnąć punkt kulminacyjny we fragmentach z musicalu West Side Story (Somewhere, Tonight) i zakończeniu z nawiązującym do kompozycji Webera autorskim Everywhere Jarretta.
Live in Pittsburgh 1970 to nagranie pochodzące z występu na Civic Arena, który miał miejsce 2. maja 1970 roku. Otrzymujemy ponad godzinę pełnego energii koncertu, muzycznych eksperymentów i improwizacji.