Komplet kwartetów smyczkowych radzieckiego kompozytora Dymitra Szostakowicza w wykonaniu amerykańskiego kwartetu Pacifica Quartet. W boxie również kwartety innych kompozytorów tego okresu - Miaskowskiego, Prokofiewa, Weinberga i Schnittkego.
Amadeus Quartet był najbardziej utytułowanym i jednym z najpopularniejszych zespołów kameralnych XX wieku. Korzystając z rozwoju lotnictwa oraz ze zwiększających się możliwości przemysłu fonograficznego, artyści zdominowali rynek muzyki kameralnej na blisko 40 lat. Koncerty The Amadeus Quartet niezmiennie wprowadzały w zachwyt zgromadzoną na nich publiczność. Przez prawie 40 lat muzycy (nazywali samych siebie ‘The Wolf-Gang’) przemierzyli wspólnie cały świat. Razem spierali się, razem świętowali, a pracowali tak ciężko, jak żaden inny zespół. Co bardzo istotne, kwartet od początku do końca występował w tym samym, oryginalnym składzie. Norbert Brainin, Siegmund Nissel, Peter Schidlof i Martin Lovett tworzyli grupę od 1951 do 1987 roku. Śmierć Schidlofa (1987) położyła kres działalności kwartetu. Trzej muzycy zdecydowali, że nie będą szukać następcy zmarłego altowiolisty. Kolekcja 70 płyt kompaktowych prezentuje niemal całą dyskografię legendarnego kwartetu. Box ten jest świadectwem ich niebywałego kunsztu, technicznej maestrii oraz wielkiej renomy, którą artyści cieszyli się na całym świecie.
Trio Phronesis, które tworzą duński kontrabasista Jasper Hoiby, brytyjski pianista Ivo Neame oraz szwedzki perkusista Anton Eger to jeden z najciekawszych obecnie takich składów w europejskim jazzie. Liderem jest Ivo Neame, pianista wyjątkowy. Dzięki gruntownemu wykształceniu (nauka na Royal Academy of Music), rozpiętej wyobraźni i nieszablonowych zainteresowaniach (fascynacja muzyką dwóch gigantów XX wieku - Paula Hindemitha i Steve'a Reicha) ten brytyjski pianista wykształcił oryginalny język, zarówno w warstwie kompozycji jak i instrumentalnego warsztatu.Krążek "Caught in the Light of Day" jego kwartetu trafił na listę >best album of 2010 by MOJO Magazine< zajmując czwartą lokatę. Jednym z powodów była z pewnością niesamowicie twórcza współpraca pomiędzy dwoma instrumentalistami - Ivo Neame'm na fortepianie i Jimem Hartem na wibrafonie. W licznych recenzjach przywoływano dokonania Chicka Corea i Gary'ego Burtona lub Paula Bley'a i Gary'ego Burtona, trudno sobie wyobrazić lepszą rekomendację.Klasyczny skład kwartetu - fortepian/wibrafon/kontrabas/perkusja wydaje się być bardzo wyeksploatowany (czyż można w takim składzie stworzyć coś interesującego po zaprzestaniu działalności Modern Jazz Quartet?). Jednak na "Caught in the Light of Day" narracja muzyczna przybiera często nieoczekiwany bieg, określenie "Modern Creative", jakie często pada w kontekście dokonań Ivo Neame'a wydaje się być bardzo adekwatne, z jednej strony mamy do czynienia z wielką świadomością celu, do którego zmierza ten artysta, z drugiej posiada wszelkie kompetencje do tego, aby to urzeczywistnić.Kompozycje lidera cechuje szeroka gama nastrojów i temp, niekonwencjonalne rozwiązania w warstwie struktury kompozycji, twórcze napięcie pomiędzy dwoma, liderującymi instrumentalistami, czujna i inteligentna praca sekcji rytmicznej sprawiają, że ta klasyczna instrumentalna formuła nabiera nowego, progresywnego kształtu.Mateusz MatyjakMuzycy:Ivo Neame: pianoJim Hart: vibesJasper Hoiby: double bassjames Maddren: drumsTracklista:1. Caught in the Light of Day 2. Birdbrained 3. Quixotic 4. Enigmatic 5. Passing Point 6. Free at Last 7. Pear-Shaped
Pod koniec ubiegłego milenium nie było modniejszego, ani lepszego zespołu żeńskiego nad All Saints. Natalie, Nicole, Mel i Shaznay założyły swoją grupę w Londynie w połowie lat 90-tych w nadziei, że uda im się dorównać przebojowym, a zarazem autentycznym zjawiskom amerykańskim w rodzaju SWV czy TLC. Debiutantki same pisały swoje piosenki, samodzielnie się stylizowały i tworzyły muzykę, która podobała się zarówno wielbicielom aktualnych trendów, publiczności festiwalowej, jak i masowemu odbiorcy muzyki pop. Od chwili ukazania się we wrześniu 1997 roku debiutanckiego singla All Saints, ciętego manifestu zespołu o tytule ‘I Know Where It’s At’, grupa przez następne trzy lata odnosiła coraz większe sukcesy. Każdy z ośmiu singli kwartetu znalazł się w pierwszej dziesiątce list przebojów, a pięć z nich zdobyło pierwsze miejsce. Dwa ciepło przyjęte przez krytykę albumy zespołu sprzedały się w ponad 10 milionach egzemplarzy na całym świecie. "Studio 1” to pierwszy po pięcioletniej przerwie nowy album All Saints zawierający 12 utworów. Płytę promuje singiel ‘Rock Steady’ - napisany przez Shaznay Lewis i Grega Kurstina (Peaches, Beck, Lily Allen).
Debiutancka płyta zespołu. Jest rezultatem dwóch tras koncertowych, a decyzję o jej powstaniu przypieczętował sukces na wrocławskim festiwalu Jazz nad Odrą. Nagrania zostały zarejestrowane w studiu RecPublica w Lubrzy w listopadzie 2013, podczas drugiej trasy koncertowej zespołu i stanowią podsumowanie dotychczasowych działań muzycznych kwartetu. Wszystkie utwory znajdujące się na płycie są autorstwa członków zespołu, większość z nich napisana specjalnie z myślą o tym nagraniu.
Świąteczny album Anny Wyszkoni pt. „Kolędy wielkie”, na którym artystka zaprezentowała swoje ulubione polskie kolędy oraz dwie premierowe piosenki świąteczne przygotowane specjalnie na tę płytę. Szlachetne brzmienie fortepianu, kwartetu smyczkowego, gitar akustycznych, trąbki czy perkusjonaliów to krótka muzyczna charakterystyka tej niezwykłej płyty.
....przedstawiciele Młodej Polski, a zwłaszcza Karol Szymanowski , wnoszą do kwartetu smyczkowego twórcze i oryginalne wartości, nadając mu niejako nową i ważną rolę . Od tej pory forma ta, jako pole eksperymentu i twórczych innowacji , poprzez cały wiek XX-ty po dzień dzisiejszy jest przedmiotem zainteresowania bodaj wszystkich wybitnych polskich kompozytorów . Repertuar albumu - kwartety Stanisława Moniuszki, Karola Szymanowskiego i Grażyny Bacewicz to kompozycje reprezentatywne dla okresów w których powstały. To także trzy różne odmiany formy kwartetu osobliwie polskiego....
Mimo swych 89 lat, Lee Konitz nie przestaje zadziwiać swobodą, z jaką posługuje się saksofonem altowym. Jego unikalne podejście do improwizacji wciąż imponuje młodzieńczą niemal energią, która dodatkowo okraszona jest wielką mądrością.To, że Konitz dopiero teraz debiutuje w wytwórni Impulse! Records jest zaskakujący, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę jego ponad pięćdziesięcioletnie doświadczenie w roli lidera formacji jazzowych. Frescalalto to debiut zaiste nie byle jaki, nagrany w doborowym towarzystwie pianisty Kenny’ego Barrona, basisty Petera Washingtona oraz perkusisty Kenny’ego Washingtona.Historia tego kwartetu jest fascynująca. Kenny Washington spotkał Konitza już 40 lat temu, nagrywając z nim swój pierwszy w życiu album - Lee Konitz Nonet. W ciągu kolejnych dekad, perkusista często współpracował z Peterem Washingtonem. Do muzyków wkrótce przylgnęła opinia jednej z najlepszych sekcji rytmicznych w Nowym Jorku. Obaj instrumentaliści, noszący jedno nazwisko, choć ze sobą niespokrewnieni, wiele razy akompaniowali, razem lub osobno, Kenny’emu Barronowi. Pianista po raz pierwszy pracował z Konitzem w 1992 roku, przy okazji sesji nagraniowych do albumu Jazz Nocturne, na którym w rolę perkusisty wcielił się nie kto inny, jak Kenny Washington.Spytany o to, co najbardziej ceni we współpracy z muzykami swojego kwartetu, Konitz wskazuje na ich niespotykany "feeling"; "Kenny Barron ma bardzo dobre wyczucie czasu i melodii, potrafi pokazać je w bardzo naturalny sposób. Mam tu na myśli to, że nie prezentuje swoich mocnych stron za wszelką cenę i nigdy nie gra zbyt dużej ilości dźwięków. Kenny Washington to z kolei mistrz pulsacji, operuje też świetnym brzmieniem. Peterowi doskonale pasuje bas. To trudny instrument, ale Peter gra bardzo selektywnie i precyzyjnie".Kunszt wszystkich muzyków kwartetu, a także harmonia, która między nimi panuje, przekładają się na jakość ich najnowszego dzieła. "Frescalalto" składa się z dziewięciu utworów, a są to głównie ponadczasowe standardy jazzowe. Konitz potrafił tchnąć w nie nowe życie, sprawić, że zabrzmiały bardzo osobiście. Krążek rozpoczyna pełne werwy wykonanie utworu "Stella By Starlight" Victora Younga, które Konitz inicjuje solo, pozwalając słuchaczom zanurzyć się w altowych dźwiękach jego saksofonu.Lee Konitz opisuje album "Frescalato" następującymi słowami: "Gram te utwory przez całe swoje życie. To fantastyczna muzyka, która wymaga nieustannej pracy nad znalezieniem własnego sposobu jej interpretacji. To jest jej cel sam w sobie, często pozostający poza zasięgiem, innym razem – spełniający się samoistnie. Czasem po prostu zaczynam grać te melodie, a one same prowadzą mnie we wciąż nieznanych kierunkach. To niesamowite!"
"...Gebhard Ullmann to niemiecki saksofonista i klarnecista, który nader często współpracuje z muzykami zza oceanu. Pełen inwencji muzyk do kwartetu Conference Call zaprosił Michaela Jefry Stevensa, Joe Fondę i George'a Schullera. W formule kwartetu z fortepianem imponuje zwłaszcza pianista, współliderujący Fonda / Stevens Group, który swoją niezwykłą, pełną wyczucia, otwartości, ale i liryzmu grą, imponuje także w mocniej odwołującej się do free jazzowej tradycji formule. Świetna, podwójna płyta nagrana w krakowskiej Alchemii..." - Józef Paprocki.
Pochodząc z Włoch wybitny kompozytor Luigi Boccherini, urodzony w 1743 roku w Lukce, zmarł w 1805 roku w Madrycie. Prócz komponowaniem artysta grał również na wiolonczeli. Reprezentował on epoko klasycyzmu i rokok. To właśnie Luigi Boccherini sprawił iż wiolonczela stała się instrumentem solowym, oraz jest postrzegany jako jeden z twórców kwartetu smyczkowego. Tracklista: 1. Allegro Con Moto 2. Tempo Di Minuetto 3. Rondeau. Allegro giusto 4. Allegro Con Spirito 5. Andantino 6. Minuetto 7. Rondo. Allegretto Moderato 8. Allegretto Moderato 9. Minuetto Con Moto 10. Larghetto 11. Finale. Presto 12. Presto Assai 13. Larghetto 14. Tempo Di Minuetto 15. Finale. Allegro Vivo