Fusion, fortepian Fendera i flet. Kwartet Wojciecha Gogolewskiego przemknął przez polską scenę jazzową w tempie ekspresowym, podbijając festiwal Jazz nad Odrą w 1976 roku. Nie udało im się nagrać płyty, ale na szczęście zarejestrowali swoje utwory w studiach Polskiego Radia. Po latach nic nie straciły ze swojej świeżości. Sześć kompozycji lidera – w tym jedna trwająca niemal dwadzieścia minut suita – to wycieczka w świat inspirowany dokonaniami Herbie’ego Hancocka czy Chicka Corei, ale przełożona na własny język muzyczny Kwartetu. Elektryczna formuła zespołu zderzała kaskady piana Fender-Rhodes Gogolewskiego z śpiewnymi partiami fletu Mieczysława Wolnego. Nieustannej rozmowie dwójki solistów towarzyszyła doskonała sekcja rytmiczna, z młodym Zbigniewem Wegehauptem w roli kontrabasisty. Materiał został zremasterowany z oryginalnych taśm z archiwum Polskiego Radia i wzbogacony o książeczkę z krótkim szkicem nt. historii zespołu oraz unikatowymi zdjęciami Mirosława Rakowskiego, wykonanymi na potrzeby folderu promocyjnego Kwartetu. Muzycy: Wojciech Gogolewski – ep Mieczysław Wolny – fl Zbigniew Wegehaupt – b Czesław Szymański – dr Tracklista: 1. Grzyb Mun 2. Łan 3. Poranna kołysanka 4. Skok nr 8 5. Ballada dla G. 6. Suite for M.

• Wykonawca Kwartet Wojciecha Gogolewskiego
• Data premiery 2019-03-29
• Nośnik CD

Utwory na kwartet smyczkowy klasyków muzyki XX wieku Berga, Schonberga i Weberna w wykonaniu kwartetu Belcea Quartet.

• Wykonawca Belcea Quartet
• Data premiery 2015-10-16
• Nośnik CD

Kalifornijska formacja Swmrs to od ponad dekady poważna siła na amerykańskiej scenie pop-punkowej. Pochodzący z Oakland, czyli rodzinnego miasta Green Day, młodzi Amerykanie, nie tylko łączą chwytliwość i przebojowość z punkową zadziornością, lecz dodają do równania również pierwiastek surfujący. Można w tym przypadku powiedzieć, że nazwa i pochodzenie zobowiązują.   "Berkeley's On Fire" jest czwartą studyjną płytą Pływaków. Najpierw promowało ją nagranie tytułowe, a potem piosenka "April In Houston". Do tej drugiej powstał wideoklip, który wyreżyserowała siostra wokalistów Cole'a i Maxa Beckerów, Marki Becker oraz Jarod Taber. Brzmienie utworów jest zasługą cenionego producenta Richa Costeya (m.in. Muse, Death Cab for Cutie). Inspiracją dla kwartetu były dokonania The Breeders, Rage Against The Machine, De La Soul. Główny przekaz tekstu to ucieczka od negatywnych informacji, od których roi się wszędzie w mediach.   Oprócz wspomnianych Cole'a (wokal/gitara) i Max Becker (wokal/gitara) zespół Swmrs tworzą syn lidera Green Day, Billego Joe Armstronga, Joey, (perkusja) oraz Seb Mueller (gitara basowa).

• Wykonawca Swmrs
• Data premiery 2019-02-15
• Nośnik CD

Od wielkich diw i pieśniarzy, do najlepszych artystów z kręgów bossa novy... Na tych czterech płytach znalazła się prawdziwa esencja muzyki jazzowej, której ton nadają utwory w wykonaniu: Nat King Cole`a, Niny Simon, Billie Holiday, Johna Coltrane`a, Milesa Davisa, kwartetu Sonny`ego Rollinsa, sekstetu Dizzy`ego Gillespiego, orkiestry Gila Evansa czy duetów Stana Getza i Joao Gilberto, George`a i Iry Gershwin oraz Elli Fitzgerald i Louisa Armstronga.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2013-07-15
• Nośnik CD

„Druga połowa lat 70. XX wieku była dla Mieczysława Wajnberga okresem niezbyt szczęśliwym. W 1975 roku zmarł Dymitr Szostakowicz, którego życzliwości i przyjaźni wiele zawdzięczał przez przeszło trzy dziesięciolecia. Kilku oddanych mu wykonawców wyemigrowało, a ci, którzy zostali w Związku Radzieckim, coraz rzadziej wykonywali jego utwory; zdarzało się nawet i tak, że mu odmawiali, tłumacząc, że nowe partytury nie spełniają ich oczekiwań. Jednak mimo tych przeciwności losu Wajnberg nie przestawał komponować i w 1977 roku wrócił do gatunku kwartetu smyczkowego. Swój pierwszy kwartet smyczkowy napisał jeszcze w Warszawie, w 1937 roku. W Związku Radzieckim, dokąd udało mu się uciec we wrześniu 1939 roku, tworzył kolejne, często nieomal seriami. Wiosną 1977 roku napisał więc już Trzynasty, a zaledwie rok później Czternasty – rozpoczął komponowanie 1 maja 1978 roku w Moskwie, po czym kontynuował w Domu Pracy Twórczej Związku Kompozytorów w Staroj Ruzie nieopodal stolicy, aż do 11 sierpnia. Stworzył utwór złożony z pięciu części granych attacca, jako całość, opatrzył je jedynie oznaczeniami metronomicznymi. (...) Zwierciadlane prowadzenie motywów, charakter piątej części i finał nawiązujący do poprzednich części podsunęły niektórym komentatorom skojarzenie z Belą Bartókiem i być może faktycznie był on dla Wajnberga pewną inspiracją w pracy nad XV Kwartetem smyczkowym. Utwór bowiem dedykowany jest czterem młodym instrumentalistkom, które od 1975 roku spotykały się w klasie Walentina Berlińskiego – wiolonczelisty Kwartetu Borodina, od lat zaprzyjaźnionego z kompozytorem. W 1976 roku wygrały one konkurs w Budapeszcie, zaczęły występować pod nazwą Moskiewski Kwartet Smyczkowy i jako pierwsze grywały w Związku Radzieckim właśnie utwory Bartóka. We wrześniu 1980 roku to one były pierwszymi (i do 2008 roku jedynymi) wykonawczyniami XV Kwartetu smyczkowego Wajnberga. Z Kwartetem Borodina wiąże się natomiast geneza Trzech palm. W 1977 roku zespół przygotowywał się do nagrania II Kwartetu smyczkowego Arnolda Schönberga, w którym do instrumentalistów w dwóch ostatnich częściach przyłącza się śpiewaczka. Pomysł ów musiał zainspirować Wajnberga, skoro jesienią 1977 roku stworzył utwór na taką właśnie obsadę; ponieważ głosowi przyznał istotną rolę od początku, to określił go mianem kantaty. Berliński wspominał: „wykonaliśmy Trzy palmy, niestety tylko dwa razy, z Ludmiłą Biełobraginą. Utwór pełen symboliki, barw, niełatwy, z nietypowymi dla Wajnberga modernistycznymi zawirowaniami” ”. - Danuta Gwizdalanka.

• Wykonawca Kwartet Śląski
• Data premiery 2020-01-24
• Nośnik CD

"Mamy silne wrażenie, że nie przetrwalibyśmy długo, gdybyśmy tworzyli płyty z przeciętnymi piosenkami" - mówi o muzyce Skunk Anansie charyzmatyczna wokalistka Skin. Oto szósty materiał brytyjskiego kwartetu, dowodzący niezbicie, że w pisaniu piosenek nieprzeciętnych nie ma on sobie równych. Skunk Anansie tym razem pracowali w Londynie i Los Angeles. Za konsoletą siedział Chris Sheldon (Foo Fighters, Biffy Clyro, Pixies), zaś za miksy odpowiadali Jeremy Wheatley oraz Adrian Bushby. Powstało 11 znakomitych, pełnych energii i emocji kawałków. W jednym z nich, "Spit You Out", pojawiają się gościnnie muzycy Shaka Ponk. Na pierwszy singel wybrana została kompozycja "I Believed In You", która do rozgłośni radiowych trafi w lipcu 2012. Także w tym miesiącu będzie można obejrzeć ilustrujący piosenkę wideoklip. Skunk Anansie otwierają płytą "Black Traffic" nowy rozdział w swojej wspaniałej karierze. Krążek ukazuje się bowiem nakładem założonej przez muzyków wytwórni Boogooyamma i we współpracy dystrybucyjnej z earMUSIC/Warner. Członkowie kwartetu nie kryją, że bardzo cieszą się z takiego rozwiązania. "Chcieliśmy mieć wpływ na naszą karierę. Od lat ludzie z branży jęczą, jak to jest źle w obecnym muzycznym biznesie, lecz my patrzymy na niego pod kątem nowych możliwości, które daje" - tłumaczy Skin. "Możemy zmienić sposób pracy i mieć większą kontrolę nad tym, co robimy. Jesteśmy bardzo podekscytowani przyszłością zespołu" - dodaje charyzmatyczna wokalistka. "Dziś, po tylu latach, potrafimy powiedzieć to, co chcemy w sposób bardziej zwięzły oraz mocno przyłożyć, gdy jest taka potrzeba. Jesteśmy niczym poczwórny miecz trafiający prosto w serce".

• Wykonawca Skunk Anansie
• Data premiery 2012-09-17
• Nośnik CD

Sławomir Kulpowicz. Genialny kompozytor i pianista, którego niezwykły talent zabrała przedwczesna śmierć. Album „Expression” przywraca ostatni rozdział „niedokończonego życia” jednego z gigantow polskiego jazzu i... jazzu w ogóle. Dla polskiego rynku muzycznego to historia porównywalna z odnalezieniem zaginionej studyjnej płyty Johna Coltrane’a.      W 2006 roku, po ponad dwudziestu latach od czasu ostatniego koncertu, odbyła się trasa koncertowa legendarnego „The Quartet” - Sławomira Kulpowicza, który od wielu lat nie występował regularnie na scenie, skupiając się na komponowaniu i produkowaniu muzyki. Jednak ponowne zagranie jazzu w oryginalnym składzie kwartetu przypomniało mu o jego wielkiej pasji. Dlatego po zakończeniu trasy The Quartet Again, zadecydował o powrocie do tego gatunku muzyki oraz stworzeniu nowego kwartetu. Niestety plany artysty pokrzyżowała poważna choroba. Przed śmiercią zdążył nagrać materiał „Expression”, planowana płyta jednak się nie ukazała, Sławomir Kulpowicz zmarł 7 lutego 2008 r. Niniejsza płyta jest pierwszym wydaniem - nagranej w 2007 r. - studyjnej sesji ostatniego jazzowego kwartetu Sławomira Kulpowicza. Towarzyszą mu znakomici muzycy: Kazimierz Jonkisz (perkusja), Wojciech Pulcyn (kontrabas), Piotr "Bocian" Cieślikowski (saksofon sopranowy i tenorowy).  W 2018 r. w 3 utworach została dograna unisono z saksofonem partia trąbki, w wykonaniu Tomasza Dąbrowskiego. Skład: Sławomir Kulpowicz – fortepian elektroniczny Piotr „Bocian” Cieślikowski – saksofony sopranowy i tenorowy Wojciech Pulcyn – kontrabas Kazimierz Jonkisz – perkusja Tomasz Dąbrowski – trąbka (2, 3, 5)

• Wykonawca Kulpowicz Sławomir Quartet
• Data premiery 2019-12-13
• Nośnik CD

Debussy i Czajkowski są jak dwie strony tej samej monety. Mają wspólny rdzeń, ale zwróceni są w przeciwnych kierunkach. Czajkowski pozostaje wierny Mozartowi i europejskim tradycjom klasycznym, podczas gdy Debussy, ze swoją miłością do muzyki Bali, kieruje nas w stronę szeroko pojętego braterstwa ludzkości. Podstawowy język muzyczny, jakim się posługują, jest jednak bardzo podobny. To język melodii. Być może właśnie ich magiczna zdolność do tworzenia pięknych i niezapomnianych melodii najbardziej zachwyciła madame Nadieżdę von Meck, bogatą rosyjską mecenaskę obu kompozytorów. „Moją rolą, tak to widzę, jest nie tylko odtworzenie, wyeksponowanie i ożywienie kompozytorskich intencji, ale także w pewnym sensie sięgnięcie do umysłu i świadomości samego kompozytora. Podobnie jak wielki aktor musi w jakiś sposób „stać się” postacią, którą przedstawia, tak ja, kiedy prowadzę dzieła Debussy’ego, czuję się zupełnie inną osobą niż wtedy, gdy dyryguję utworami Czajkowskiego. Wykonanie przełomowego Kwartetu Debussy’ego w wersji na orkiestrę smyczkową jest prawdopodobnie czymś, co sam Debussy uważałby za niemożliwe. (Większość współczesnych muzyków orkiestrowych pewnie zgodziłaby się z tym stwierdzeniem). Ale według mnie ten nieco radykalny pomysł wydaje się odpowiedni dla dzieła tego kompozytora rewolucjonisty i jestem przekonany, że jemu też by się bardzo spodobał! W porównaniu z brzmieniem czterech instrumentów paleta kolorów, zakres dynamiki i emocjonalna ekspresja orkiestry smyczkowej są znacząco szersze i głębsze, mimo że orkiestra gra oryginalne partie instrumentalne Kwartetu Debussy’ego, z najwyższym szacunkiem dla każdego szczegółu zawartego w partyturze. Serenada na smyczki to kwintesencja muzycznej inspiracji. Miłość Czajkowskiego do dawnych form i jego uwielbienie dla Mozarta są tutaj oczywiste. Ucieleśnienie idei Czajkowskiego, integrującej transcendentny klasycyzm ze zmysłowymi i emocjonalnymi aspektami jego temperamentu, stanowi mój cel podczas prowadzenia wszystkich dzieł tego kompozytora, zwłaszcza Serenady na smyczki.” - Joseph Swensen Tracklista: Claude Debussy (1862–1918) Kwartet smyczkowy g-moll op. 10 (1893) (opracowanie na smyczki Joseph Swensen) [25'00] 1. Animé et très décidé 6'25 2. Assez vif et bien rythmé 3'37 3. Andantino, doucement expressif 7'22 4. Très modéré – Très mouvementé 7'23 Piotr Czajkowski (1840–1893) Serenada na smyczki C-dur op. 48 (1880) [29'48] 5. Pezzo in forma di Sonatina: Andante non troppo – Allegro moderato 9’46 6. Valse: Moderato 3'44 7. Élégie: Larghetto elegiaco 8'52 8. Finale (Tema russo): Andante. Allegro con spirito 7’11 Czas całkowity: 54'56

• Wykonawca NFM Leopoldinum Chamber Orchestra
• Data premiery 2020-07-24
• Nośnik CD

Thelonious Monk jest znany przede wszystkim jako lider kwartetu z saksofonistą Charliem Rousem. Jednakże wcześniej genialny pianista i kompozytor prowadził formacje o szeroko zróżnicowanych składach.

• Wykonawca Monk Thelonious
• Data premiery 2011-01-12
• Nośnik CD

Wybitna późno romantyczna muzyka na jednej niezwykle atrakcyjnej płycie, granej przez sekstet, jaka została kiedykolwiek. Płyta nagrana z młodym, lecz o ugruntowanej mocnej pozycji potężnym Artemisem Quartettem jako główny wykonawca, wspomagają go: Thomasa Kakuskę (skrzypce), Valentina Erbena z kwartetu Alban Berg (wiolonczelista). Ich występy są niezwykle subtelne, ciepłe, wirtuozerskie i uduchowienie. 

• Wykonawca Artemis Quartet
• Data premiery 2006-03-27
• Nośnik CD