Wielki powrót wirtuoza instrumentów klawiszowych Keitha Emersona do rocka progresywnego i dźwięków lat 70tych. W nowej formule pod nazwą Keith Emerson Band udział wzięli rockowy gitarzysta i wokalista Marc Bonilla oraz Gregg Bissonette (bardzo znany muzyk sesyjny, ex-David Lee Roth Band).
Sting, właśc. Gordon Matthew Sumner (ur. 2 października 1951 w Wallsend) – brytyjski muzyk, kompozytor i wokalista, odznaczony tytułem komandora Orderu Imperium Brytyjskiego. Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku lider, główny kompozytor i gitarzysta basowy grupy muzycznej The Police. Gil Evans, właśc. Ian Ernest Gilmore Green (ur. 13 maja 1912 w Toronto, zm. 20 marca 1988 w Cuernavaca) – kanadyjski muzyk jazzowy, aranżer, kompozytor i pianista. Wniósł duży wkład w rozwój muzyki big-bandowej, free jazzu, jazzu modalnego i jazz-rocka. Wieloletni współpracownik Milesa Davisa. Laureat NEA Jazz Masters Award 1985.
Reprezentujący ciężkie brzmienie muzyk Axel Rudi Pell to urodzony w 1960 roku w Wattenscheid, pochodzący z Niemic gitarzysta. Swoją karierę rozpoczął w 1984 gdzie koncertował z zespołem Steeler, następnie grał w takich zespołach jak: Ruli’ The Earth, Strike Back, Undercover Animal. W 1898 roku artysta rozpoczął karierę solową nagrywając pierwszą płytę. Muzyk gra takie gatunki jak: heavy metal, power metal, metal, hard rock. Tracklista: 1. Don't Say Goodbye 2. Forever Angel (Acoustic) 3. The Temple Of The King 4. Heartbreaker 5. The Line 6. Sea Of Evil 7. The Curse Of The Chains 8. All The Rest Of My Life 9. Forever Angel 10. The Temple Of The Holy 11. Under The Gun
"Everyday" to czwarty album Dave Matthews Band, wydany 27 lutego 2001 roku. Album zadebiutował na 1 miejscu listy Billboard 200 dzięki sprzedaży 755 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu i utrzymał pierwszą pozycję również w tygodniu drugim. Po 25 tygodniach album osiągnął sprzedaż wynoszącą 2,5 miliona egzemplarzy. Była to piąta najlepiej sprzedająca się płyta w roku 2001 według The Billboard Year. Dave Matthews (ur. 9 stycznia 1967 w Johannesburgu, RPA) – muzyk amerykański pochodzenia południowoafrykańskiego, wokalista, gitarzysta, autor tekstów oraz muzyki, jeden z założycieli grupy Dave Matthews Band (w 1991 roku).
Utalentowany artysta Winston Holness, bardziej znany jako Niney the Observer to muzyk pochodzący z Jamajki urodzony w 1951 roku w Montego Bay. Artysta jako rdzenny Jamajczyk jest przedstawicielem reggae. Muzyk to piosenkarz oraz producent muzyczny, który swój rozkwit przeżywał w latach 70. i 80. Tracklista: 1. Set Dub Free 2. Lately Dub 3. Dub With Tubby 4. Dub Exclusive 5. In Love With Dub 6. No More Dub 7. Here Comes Dub 8. Tenement Dub 9. Swalow Field Dub 10. Dubbing With Sally 11. Dark Side Of Dub 12. Dub In Silver 13. Truthful Dub (Bonus Track) 14. Dub Born Here (Bonus Track)
„Cohen to multikulturowy muzyk jazzowy, jeden ze spadkobierców Milesa Davisa.
Od “cudownego dziecka” do gwiazdy światowego format: Nazwisko Yehudiego Menuhina znane jest nawet tym, którzy nie chadzają na koncerty i nie słyszeli nigdy nagrań tego mistrza.Swój pierwszy recital dał mając zaledwie 9 lat. Trzy lata później rozpoczął już poważną karierę solową. Był jednym z najsłynnejszych skrzypków swojej generacji – cenionym nie tylko za swoje osiągnięcia artystyczne, lecz także za osobisty urok i wdzięk, którym zjednywał sobie publiczność. Ten wspaniały muzyk wspierał także młodych artystów, a także starał się krzewić pokój na świecie i zrozumienie oraz tolarancję między narodami.
Ponad 30 lat na scenie Millego Petrozzy i wciąż wielka forma tego zasłużonego niemieckiego muzyka. Jedna z największych legend światowego thrash metalu prezentuje swoje 13. studyjne dzieło. I jest to bez dwóch zdań szczęśliwa trzynastka.Mille Petrozza, który obok Jürgena "Ventora" Reila, jest jedynym członkiem kapeli z niemieckiego Essen, pamiętającym jej początki, wciąż kipi wściekłością i niezadowoleniem z tego, co dzieje się wokół nas, a następnie przelewa to na brutalne nuty. Tym razem na nagrania mózg Kreatora wybrał Fascination Street Studios w szwedzkim Örebro, zaś zadanie nadania brzmienia powierzył Jensowi Bogrenowi (m.in. Opeth, Katatonia, Soilwork, Devin Townsend, Amon Amarth) wybitnemu fachowcowi, słynącemu z tego, że unika nadmiernej sterylności. Z kolei uderzający awers okładki to dzieło Wesa Benscotera (Slayer, Dio, Black Sabbath). Rzut oka na grafikę i wniosek może być tylko jeden - Kreator nie zna litości! Wystarczy posłuchać zapowiadającego materiał kawałka tytułowego (dostępny w sieci od 20 kwietnia), aby nie mieć co do tego wątpliwości. "To nasza najpotężniejsza, najbardziej epicka płyta" - zapewnia Mille. "Jest trochę wpływów klasycznego metalu oraz potężna dawka thrashu. Teksty będą jakby fotografią tego, co dzieje się w 2012 roku. Czasami będziecie się czuć, jakbyście czytali gazetę" - dodaje ze śmiechem muzyk. Wraz z Ventorem, fińskim gitarzystą Samim Yli-Sirniö oraz basistą Christianem "Speesy" Gieslerem Mille przygotował 10 numerów na wersję podstawową. Japończycy zostaną wyróżnieni dodatkowym kawałkiem "Iron Destiny". Będzie też edycja "Phantom Antichrist" z DVD. Zespół sprawił fanom piękny prezent. Polscy wielbiciele, którzy od samego początku wspaniale wspierali niemiecki zespół, będą mieli okazję wyrazić swoim idolom wdzięczność za kolejną porcję wspaniałej muzyki. Kreator będzie bowiem jedną z gwiazd drugiego dnia MetalFestu, 2 czerwca 2012.
Eric Patrick Clapton, pseudonim Slowhand (ur. 30 marca 1945 w Ripley w Anglii) – brytyjski muzyk rockowy i bluesowy, gitarzysta, kompozytor, wokalista.Członek wielu zespołów rockowych i jeden z najbardziej znanych symboli muzyki rockowej. W 2003 pojawił się na 4. miejscu listy 100 największych gitarzystów wszech czasów magazynu "Rolling Stone", zaś w 2011 na miejscu 2.W 2000 został wprowadzony jako artysta solowy do Rock and Roll Hall of Fame. Carlos Augusto Alves Santana (ur. 20 lipca 1947 w Autlán de Navarro, Meksyk) – muzyk, gitarzysta rockowy i jazzowy, długoletni lider i jedyny stały członek zespołu grającego rock latynoski - Santana. Znany również z solowej kariery. Jimi Hendrix, właśc. James Marshall Hendrix (ur. 27 listopada 1942 w Seattle w stanie Waszyngton w USA, zm. 18 września 1970 w Londynie w Anglii) – amerykański gitarzysta, wokalista, kompozytor, autor tekstów.Jest powszechnie uważany za najwybitniejszego i najbardziej wpływowego gitarzystę rockowego w historii, jest jedną z najbardziej znanych postaci w historii muzyki rockowej. Mianem „najwybitniejszego” został po raz kolejny uhonorowany w plebiscycie magazynu muzycznego Rolling Stone w 2003 roku. Po sukcesie w Europie zdobył popularność także w Stanach Zjednoczonych, do czego przyczynił się jego występ na festiwalu w Monterey w 1967 roku. Później był głównym artystą festiwalu Woodstock (1969) i festiwalu na wyspie Wight (1970).
Album Davida Garretta „Rock Symphonies” to przełomowe połączenie muzyki klasycznej i rockowej. Do tej pory muzyk prowadził karierę dwutorowo – grając zarówno w zespołach rockowych, jak i występując z orkiestrami symfonicznymi Tym razem, po raz pierwszy w swojej karierze, w naturalny sposób łączy ze sobą oba gatunki.Nowe interpretacje jego ulubionych rockowych przebojów takich zespołów jak U2, Nirvany, Metalliki i Aerosmith łączy z klasycznymi kompozycjami Vivaldiego i Beethovena. Na „Rock Symphonies” akompaniuje mu jego własny zespół oraz Praska Orkiestra Filharmoniczna. Garrett jest muzycznym pionierem, którego zadaniem jest przybliżenie muzyki klasycznej młodemu pokoleniu słuchaczy. Koncerty na wypełnionych po brzegi stadionach to dowód, że muzyk przekroczył hermetyczny świat muzyki poważnej, przyciągając publiczność, której bliższy jest koncert rockowy niż doświadczenie występu filharmonicznego.Skrzypek spędził większość roku 2009 na koncertach na całym świecie, jednego wieczoru grając w klubach ze swoim rockowym zespołem, następnego - z towarzyszeniem orkiestry w sali filharmonicznej. To nieczęsty przykład równoległego prowadzenia podwójnej kariery, jeszcze rzadziej zdarza się odnoszenie sukcesów w obu dziedzinach.„Zawsze podobało mi się, gdy rockowy zespół włączał do swojego brzmienia dźwięki orkiestry symfonicznej, to zawsze podnosiło taką muzykę na inny, wyższy poziom” – wyjaśnia – „Każdy muzyk uwielbia mieć za sobą pełne brzmienie orkiestry – to wspaniałe doświadczenie.”Główne sesje nagraniowe “Rock Symphonies” odbyły się w słynnych nowojorskich studiach Electric Ladyland, zaś partie orkiestry nagrano w Pradze. Na albumie znalazły się m.in.: “Vivaldi Vs. Vertigo” (połączenie kompozycji Antonio Vivaldiego z “Vertigo” U2),klasyk Nirvany „Smells Like Teen Spirit”, nieśmiertelny “Kashmir” Led Zeppelin oraz “Walk This Way” Aerosmith, w którym gościnnie pojawia się gitarzystka z Australii, Orianthi, znana z filmu “This Is It” Michaela Jacksona. Orianthi pojawiła się na scenie obok Garretta w trakcie specjalnego koncertu „Rock Symphonies” transmitowanego z Niemiec na cały świat.David Garrett jest jednym z najbardziej ekscytujących wykonawców naszych czasów. Sprzedał ponad milion płyt na całym świecie. Doszedł do szczytu list przebojów w Azji, Europie i USA, zdobywając Złote i Platynowe Płyty. W 2009 roku został uznany za najlepiej sprzedającego się debiutanta w USA w dziedzinie muzyki klasycznej.Jego popularność wciąż rośnie, wróżąc jeszcze wspanialszą karierę. W Niemczech wystąpił na imprezie poprzedzającej finał Mistrzostw Świata, na której wcześniej występowali Trzej Tenorzy (Pavarotti, Domingo, Carrerras), a w USA zaprezentował „Rock Symphonies” w programie „Good Morning America”.Wcześniejszy album artysty pt „David Garrett” wydany w Stanach Zjednoczonych w 2009 roku przyniósł skrzypkowi olbrzymią popularność. „Lot trzmiela” w jego wykonaniu, niezwykłym pod względem precyzji i techniki, został zapisany w 2010 roku w Księdze Rekordów Guinnessa, jako najszybsze wykonanie tej kompozycji (trwa jedynie 66 sekund). Album „David Garrett” zadebiutował na 1 miejscu listy Billboard’s Classical Crossover, utrzymując pozycję przez dziewięć tygodni i pozostając w Top 10 przez kolejne 40 tygodni.David Garrett urodził się jako David Bongartz 4 września 1980 w Aachen, w Niemczech. Jego matka jest Amerykanką, ojciec Niemcem. David Garrett zaczął grać na skrzypcach w wieku czterech lat. Mając trzynaście podpisał kontrakt z czołową wytwórnią klasyczną Deutsche Grammophon. Studiował Royal College Of Music w Londynie, której nie ukończył. Bez porozumienia z rodzicami przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie rozpoczął naukę w słynnej Julliard School Of Music, studiując pod kierownictwem słynnego skrzypka Itzhaka Perlmana. By zdobyć pieniądze na utrzymanie zatrudnił się jako pomocnik kelnera oraz model, pojawiając się na łamach magazynu Vogue i na wybiegach The Fashion Week (prezentując kolekcję m.in. prezentując Armaniego).