Imienny materiał legendarnego brytyjskiego synthpopowego duetu Erasure, który tworzą wokalista Andy Bell, ikona społeczności LGBT, a także klawiszowiec i kompozytor Vince Clarke, wcześniej muzyk Depeche Mode i Yazoo, wydany w 1995 roku, już po okresie komercyjnych triumfów formacji.
Powstałe przed laty dla telewizji i radia programy Starszych Panów mają dziś swoje zdumiewające życie. Partyturami Jerzego Wasowskiego entuzjazmują się muzycy, a teksty Jeremiego Przybory znakomicie nadają się do uteatralnienia- jeśli tylko zespół wykonawczy im sprosta. Wyzwaniu z powodzeniem stawili czoła i płyte nagrali: Dorota Lulka, Paweł A. Nowak i Maciej Sadowski. „W czasie deszczu dzieci się nudzą”- jest zabawnym i błyskotliwym programem złożonym z ulubionych dialogów i scenek, łączących popularne piosenki takie jak „Rodzina”, ”Addio Pomidory”, czy „Przeklnę Cię”. Wykonawcy prezentują ten poziom klasy i elegancji, optymizmu i życzliwości, których tak bardzo brak nam w realnym życiu i telewizyjnej iluzji. Wykonują: Dorota Lulka, Paweł A. Nowak i Maciej Sadowski Paweł A Nowak. akordeonista z klasycznym wykształceniem i praktyką wykonawczą w wielu gatunkach: francuskie musette, muzyka klezmerska, tango argentyńskie, jazz. Kompozytor, aranżer, popularyzator akordeonu i Kaszub z wyboru. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku. Autor audycji Jazz na akordeon emitowanej cyklicznie w Radiu Gdańsk. Pomysłodawca i dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Akordeonowego w Sulęczynie. Współtwórca jedynego w Polsce Muzeum Akordeonuw Kościerzynie, właściciel unikatowej kolekcji ponad 300 akordeonów. Koncertuje jako solista oraz członek zespołów Almost Jazz Group, Milonga Baltica i Tricolage. Śpiewai tańczy niechętnie. Ojciec Stanisława. Dorota Lulka. Aktorka dramatyczna bardzo. Poznanianka stale przebywająca nad morzem. Laureatka 13 Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Znana publiczności trójmiasta m.in. jako Piaf, Bidula, hrabina Idalia, Desdemona i Barbara Pietrowna w przedstawieniach Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni. Wyściskana przez Guntera Grassa i nagrodzona przez krytyków za Tullę Pokriefke w spektaklu "Idąc rakiem". Ma w swoim dorobku 110 ról teatralnych, za które została odznaczona przez Ministerstwo Kultury i Sztuki medalem Gloria Artis. Amatorka czytelnictwa i majsterkowania. Matka Michała Maciej Sadowski. Kontrabasista, kompozytor. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku. Wszechstronny i kreatywny muzyk, swobodnie poruszający się w wielu gatunkach muzycznych. Swoje doświadczenie zdobywał współpracując z ponad stoma zespołami. Muzyk sesyjny zapraszany przez najlepszych na trójmiejskiej scenie jazzowej. Kawosz, suwalczanin, brodacz. Znajomość środowiska MS Office i iOS. Prawo jazdy kategorii B. Język angielski na poziomie zaawansowanym. Ojciec Czesława
Wybitny muzyk pochodzący z Niemiec Klaus Schulze, urodzony w 1947 roku w Berlinie. Artysta trudni się muzyką rockową, jest czołowym muzykiem i prekursorem rocka elektronicznego. W jego repertuarze usłyszymy: krautrock, space rock, muzykę elektroniczną, new age, czy trance.
Czwarta album w dyskografii artystki. Płyta powstała po powrocie z trasy koncertowej promującej trzeci album artystki – „Trinity Hall”. Hiatt finezyjnie łączy rock’n’rolla z korzeniami country. Na płycie po raz pierwszy gościnnie pojawia się ojciec artystki - legendarny muzyk John Hiatt. Tracklista: 1. Rae 2. P-Town 3. Little Believer 4. Some Kind Of Drug 5. Candy Lunch 6. Walking Proof 7. Drawl 8. Brightest Star 9. Never Play Guitar 10. Move 11. Scream
Roger Allen François Jouret lepiej znany jako Plastic Bertrand (ur 24 lutego 1954, Bruksela , Belgia) to belgijski muzyk, autor tekstów, producent, wydawca i prezenter telewizyjny,
Artysta pochodzący ze Stanów Zjednoczony Mark Deutrom to muzyk, któremu największa popularność przyniosła mu gra na perkusji w zespole The Melvins w latach 1993-1998. Artysta jest aktywny na scenie od 1985 roku. Mark to przedstawiciel takich dźwięków jak hardcore punk, heavy metal i punk rock. Muzyk jest również kompozytorem, autorem piosnek i producentem. Tracklista: 1. No Space Holds the Weight 2. Futurist Manifesto 3. Radiant Gravity 4. O Ye of Little Faith 5. Our Revels Now Are Ended 6. Hell Is a City [Explicit] 7. Somnambulist 8. Maximum Hemingway 9. Through the Ringing Cedars 10. They Have Won 11. On Father's Day 12. The Happiness Machine 13. Nothing out There
"Everyday" to czwarty album Dave Matthews Band, wydany 27 lutego 2001 roku. Album zadebiutował na 1 miejscu listy Billboard 200 dzięki sprzedaży 755 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu i utrzymał pierwszą pozycję również w tygodniu drugim. Po 25 tygodniach album osiągnął sprzedaż wynoszącą 2,5 miliona egzemplarzy. Była to piąta najlepiej sprzedająca się płyta w roku 2001 według The Billboard Year. Dave Matthews (ur. 9 stycznia 1967 w Johannesburgu, RPA) – muzyk amerykański pochodzenia południowoafrykańskiego, wokalista, gitarzysta, autor tekstów oraz muzyki, jeden z założycieli grupy Dave Matthews Band (w 1991 roku).
Utalentowany artysta Kane Roberts to pochodzący z Ameryku muzyk urodzony w 1962 roku. Artysta jest heavy metalowym gitarzystą, który swoją największą popularność zyskał dzięki współpracy z Alice Cooperem. Muzyk jest otoczony aurą ciężkiego brzmienia od początku swojej aktywności scenicznej w 1985 roku. Tracklista: 1. Above And Beyond 2. Beginning Of The End 3. Who We Are (Feat. Katt Franich) 4. Wrong 5. Forever Out Of Place 6. King Of The World (Feat. Nita Strauss (Alice Cooper)) 7. Leave Me In The Dark 8. Wonderful 9. Leave This World Behind 10. The Lion’s Share
Enrico Onofri to znakomity muzyk i dyrygent. Współpracował z Il Giardino Armonico, nagrywał dla prestiżowej wytwórni Teldec w 2000 założył własny zespół The Imaginarium.
Dość frapujący tytuł płyty - złożenie dwóch nazwisk: Bach i Hasse. Oczywiście rzecz dotyczy Johanna Sebastiana Bacha i Johanna Adolpha Hassego. Obaj w dużym stopniu związani byli z królewskim dworem drezdeńskim Augusta II i III. I to chyba jedyna wspólna cecha. Choć uznawani są za kompozytorów baroku to różnice między nimi są ogromne. Choć ponoć się przyjaźnili. Bach - mistrz kontrapunktu, muzyki religijnej, który nigdy nie napisał opery, a Hasse - wręcz przeciwnie - był twórcą operowym i to jednym z największych wówczas. Połączenie ich „muzyk” wydaje się zatem zabiegiem ciekawym. I tak też jest. Wykorzystanie fragmentów kantat obu kompozytorów i kilku utworów instrumentalnych Bacha znakomicie pokazuje, jak styl włoski był im bliski. Choć Bach nie był we Włoszech, a Hasse wręcz przeciwnie - święcił tam operowe triumfy. Konfrontacja znakomita w interesującym wykonaniu.