Całość kompozycji utworów poetyckich Józefa Freiherr von Eichendorffa z muzyką Hugo Wolfa. 26 pieśni w tym wiele bardzo rzadko lub wcale niepublikowanych – uznawanych za zbyt trudne wykonawczo i interpretacyjnie.
Trzeci album jednego z najciekawszych producentów polskiej sceny elektronicznej. “Noc” to pierwsza polskojęzyczna płyta artysty i zarazem jego debiut w wytwórni [PIAS]. Baasch pojawił się na scenie muzycznej w 2015 r. za sprawą debiutanckiej płyty „Corridors”. Krążek zebrał bardzo dobre recenzje wśród krytyków muzycznych oraz znalazł się na wielu listach rocznych podsumowań najlepszych polskich płyt na rynku. Artysta ma na swoim koncie dwa albumy długogrające. Drugi krążek „Grizzly Bear With A Million Eyes” ukazał się w 2017 r. Muzyka Baascha to hipnotyzujący, sugestywny wokal, mroczne brzemienia i chwytliwe melodie. Sam pisze , komponuje i produkuje swoje nagrania. Charakteryzuje się własnym, unikatowym stylem balansującym między muzyką elektroniczną a synth-popem. Baasch zagrał liczne koncerty nie tylko w Polsce, ale i za granicą. Wystąpił na scenie takich prestiżowych festiwali jak: Open’er Festival, Tauron Nowa Muzyka, Audioriver Festival, Orange Warsaw Festival czy T-Mobile Nowe Horyzonty. Poza Polską artysta zagrał koncerty dla zagranicznej publiczności w Niemczech, Francji, Norwegii, Islandii, Chinach, Czechach, Litwie czy Rumunii. Bartosz Schmidt znany jest z wielu kolaboracji z innymi artystami. Współpracował między innymi z Rysami, BOKKĄ, Mary Komasą, Noviką, Wojtkiem Urbańskim, Agim, Piotrem Bejnarem i wieloma innymi. Jest autorem ścieżki dźwiękowej do głośnego filmu „Płynące Wieżowce” Tomasza Wasilewskiego. Ostatnio artysta skomponował też muzykę do spektaklu “Balladyna”. Tracklista: 1. Impuls (Intro) 2. Brokat 3. Miasto 4. Dual 5. Cienie 6. Woda 7. Język 8. Przegub 9. Wszystko
Muzyka na konsort wiol włoskich kompozytorów barokowych w wykonaniu gambisty Guido Balestracciego i zespołu L’Amoroso.
Przepiękna, tradycyjna muzyka z Azerbejdżanu. W głównej roli wspaniała śpiewaczka Zulfiya Mamedova. Wszystko z akompaniamentem tradycyjnych, azerbejdżańskich instrumentów ludowych.
Doskonała muzyka tyroslka, przepiękne jodłowanie, tradycyjne wykonanie.
Muzyka z filmu „Narodziny gwiazdy”, w którym główne role zagrali Lady Gaga oraz Bradley Cooper. Co ciekawe, Cooper zasiadł także na fotelu reżysera. Lady Gaga pojawia się w obrazie pod prawdziwym imieniem i nazwiskiem, Stefani Germanotta, i wciela się w Ally, aspirującą piosenkarkę, której talent odkrywa gwiazdor country, Jackson Maine (Bradley Cooper). Para zaczyna współpracę zawodową, a przy okazji nawiązuje romans. Jednak im większą popularność zyskuje dziewczyna, tym trudniejsze stają się jej relacje z mentorem. Premiera filmu w Polsce jest zaplanowana na 30 listopada. Na wydawnictwo trafiły 34 utwory, w tym aż 19 piosenek śpiewanych przez Lady Gagę oraz Bradleya Coopera – osobno i w duecie. Na płycie znajdą się także fragmenty dialogów z filmu. Soundtrack jest dostępny na CD oraz na winylu. To już czwarta kinowa wersja filmu. W oryginale z 1937 roku zagrali Janet Gaynor i Fredric March. W produkcji George’a Cukora z 1954 wystąpili Judy Garland oraz James Mason, a w 1976 na ekranie pojawili się Barbra Streisand oraz Kris Kristofferson.
Ta muzyka jest daleka od jazzowych płyt Pierończyka. Wydaje mi się, że inspiracje są tu zupełnie różne. Jest klubowy groove, są elektroniczne efekty stymulowane przez Sudnika, wspomniane elementy piosenek. W sumie bodaj jedynie saksofon Adama „jeśli w jakiejś muzyce jest saksofon to musi być jazz” jest elementem nawiązującym do jazzu. Płyta wpisuje się, zatem ogólnie w poetykę stylistycznie pokrewną np. nu jazzowi, choć stanowi zupełnie swoisty krajobraz dźwiękowy. W moim pojęciu udana pozycja, jednak może być zaskakująca dla tych, którzy muzykę Pierończyka kojarzą z bardziej akustycznymi propozycjami jazzowymi.
Warszawski Skowyt długo kazał czekać na następcę wybuchowego debiutu „Achtung, Polen!” z 2012 roku. „Corrida”, czyli album pełen emocji, wychodzący z trzewi muzyków – dokładnie taki, jaki powinien być krążek z niepokorną muzyką rockową. Bezkompromisowy.Jeśli ktoś myślał, że na drugiej płycie Skowyt złagodnieje lub wejdzie gładko w tryby polskiego rynku muzycznego, to był w błędzie. Muzyka i teksty na „Corridzie” to wyraz buntu i niezgody na zastaną rzeczywistość. Zespół konsekwentnie uderza, mocno i celnie atakując świat biznesu, korporacji oraz polityki. Pojawia się też wyraźny atak na środowiska artystyczne.Skowyt reprezentuje nową falę polskiego rocka. Tę, która brzydzi się telewizyjnymi programami dla „talentów”, układami i śpiewaniem o niczym. Zespołowi bliżej jest treściowo do hip hopowych nawijaczy niż zblazowanych rockmenów. Takie są właśnie teksty i wokal Ługiego – to pełne pasji opowieści o ludziach, miejscach i uczuciach.W porównaniu do debiutu pojawia się na „Corridzie” bardzo wiele nowych dźwięków, które sprawiają, że zespół wychodzi poza utarty szlak punkowo-rockowy. Psychodeliczny blues, odjazdy grunge’owe, a nawet „ballada” (choć nie o miłości!). To wszystko sprawia, że drugi album jest artystycznie dużym krokiem do przodu i znakiem rozwoju zespołu. Skowyt nie stoi w miejscu. Przepycha się łokciami w drodze do pierwszej ligi polskiej muzyki rockowej zarówno, jeśli chodzi o muzykę jak i inteligentny przekaz w tekstach. Od czasu „potęg” polskiego rocka (Kult, Pidżama Porno, Lao Che) nie pojawił się w Polsce równie zdecydowany głos na rockowym poletku.Tracklista:1. Rób rewolucję2. Tandeta3. Pokój chatom, wojna pałacom!4. Antypiosenka5. Boję się Ciebie, Polsko6. Zło złem zwyciężaj7. Tylko na tyle Cię stać?8. Celebryta9. Playboy10. La Puta Grande11. Muzyka Przeciwko Rasizmowi12. Terrorysta miłości13. Bez kontroli Bonus Track:14. Więcej
Muzyka Beethovena, w wykonaniu filharmoników wiedeńskich.
Koncerty i muzyka instrumentalna niemieckiego kompozytora epoki baroku Christopha Graupnera w wykonaniu zespołu Accademia Daniel pod dyrekcją Shaleva Ad-El.