
Muzyka Zbigniewa Preisnera do słynnego "Podwójnego Życia Weroniki" Krzysztofa Kieślowskiego.
- Wykonawca Various Artists
- Data premiery 2018-11-16
- Nośnik CD
- Muzyka filmowa i teatralna / Ścieżki dźwiękowe
- 14-05-2020, 22:27
- 0
- 0
- admin

Muzyka Zbigniewa Preisnera do słynnego "Podwójnego Życia Weroniki" Krzysztofa Kieślowskiego.

Muzyka dla zmysłów, ciała i ducha.

Dwupłytowy album. Udane połączenie norweskiego duetu saksofonowego z trio Andrzeja Jagodzińskiego. Płyta z muzyką taneczną oraz płyta z norweską muzyką świąteczną. W książce wzruszająca historia przyjaźni nauczyciela saksofonu z uczennicą walczącą z chorobą nowotworową. Przyjaźń i pasja gry pomagała przetrwać trudne lata utalentowanej saksofonistki. Fragment tekstu z książki: [...] Napisałem do mojego przyjaciela, Andrzeja Jagodzińskiego, prosząc o rozważenie wspólnych nagrań jego Trio wraz z Gro-Jeanette. Wysłałem nasze demo, sam będąc ciekaw jego opinii. Teraz wszystko zależało od tego, czy Andrzej uzna, że jesteśmy wystarczająco dobrzy. Stało się. Otrzymałem zaproszenie na ich koncert w Oslo Koncerthus z muzyką Fryderyka Chopina. Gro-Jeanette była pod wielkim wrażeniem, czuła się wyróżniona imiennym zaproszeniem i podekscytowana szansą poznania mistrza. Jednak prawdziwa niespodzianka czekała nas po koncercie. Andrzej zaprosił nas do garderoby, gdzie w tajemnicy przed Gro-Jeanette zgłosił chęć współpracy, a ją samą obdarował morzem kwiatów, które artyści otrzymali po koncercie. W drodze powrotnej wyjawiłem Gro-Jeanette, że będziemy nagrywać płytę z Jagodziński Trio, ale musimy solidnie się do tego przygotować. Nigdy nie zapomnę, jak na jej pięknej twarzy pojawiło się zdziwienie i niedowierzanie. Wykrzyknęła: „Ja i to wspaniałe Trio!? To niemożliwe... Kto to wymyślił?”. Wydaje mi się, że Gro-Jeanette dobrze wiedziała, iż ten mój pomysł był swoistą walką, którą podjąłem o nią. Wierzyłem, że czym więcej będzie miała do zrobienia tu na ziemi, tym dłużej będzie z nami. Widziałem w jej oczach łzy radości i czułem, że jest bardzo szczęśliwa, a jednocześnie nie mogła uwierzyć, że jest godna takiego wyróżnienia. Żartowałem, że na pewno ujęła ich swoją niesamowitą urodą, a nie grą, ponieważ Jagoda na osobności wyraził zachwyt dla Gro-Jeanette, mówiąc, że jest wyjątkowo piękną kobietą. Jednak prawda jest taka – o czym Gro-Jeanette nie wiedziała – że wysłałem próbki Andrzejowi i one były decydujące w tej sprawie. Decyzja zapadła i zaczęły się przygotowania do nagrań. Andrzej Jagodziński Trio weszło do studia w Warszawie i nagrało nam podkłady do utworów wybranych osobiście przez Gro-Jeanette. Mieliśmy jechać do Warszawy i dograć nasze ścieżki, ale Gro-Jeanette nie czuła się na siłach. Kupiliśmy najlepszy mikrofon studyjny i wszelki sprzęt niezbędny do zrealizowania nagrań u mnie w domu. Zaprosiliśmy znanego realizatora dźwięku z Warszawy, Piotra Semczuka, aby przyuczył mnie w jego obsłudze, bo czułem że czasu mamy coraz mniej. Udało mam się nagrać 18 utworów tanecznych i 16 popularnych melodii świąteczno-noworocznych. Wspólnie z Jarkiem postanowiliśmy wydać ten dwupłytowy album na trzecia rocznicę Jej śmierci. Wydanie tych utworów było ostatnim życzeniem Gro-Jeanette, ostatnim Jej marzeniem. Gro-Jeanette odeszła nagle, 20 października 2010 roku, zaledwie pięć dni po zakończeniu naszych nagrań. Zostawiła ukochanego i utalentowanego syna, Daniela, któremu wszczepiła swoją wielką miłość do muzyki. Każdego dnia odczuwam jej brak i nadal czerpię z jej optymizmu, bo gdy tylko zamknę oczy, słyszę ją jak gra. Przyjaciel, partner muzykowania, nauczyciel i uczeń zarazem. – Adam Hnatow Tracklista: CD 1 1. Johnny’s Mambo – (E. Bulling, J. D’Andrea, M. Lloyd) Samba 2. Tir na noir – (Øyvind Staveland) Walc 3. No More Blues – (A. C. Jobim) Samba 4. Lost in The Tango – (Jørn Hoel) Tango 5. Tea For Two – (M. L. Wiliams) Cha-Cha 6. Abrazame – (R. Ferro, J. Iglesjas) Rumba 7. Baby Blue – (Neil Sedaka) Foxtrot 8. Monday Morning – (P. W. Keusch/S. Solanki) Swingdans 9. Libertango – (A. Piazzolla) Tango 10. Just A Gigolo – (L. Casucci) Swingdans 11. Godfather – (G. P. Putam) Rumba 12. Sway – (P. Beltrán Ruiz) Cha-Cha 13. Moon River – (H. Mancini) Walc 14. Den glade bonde – (Fr. Schuman) Øuickstep 15. Det vakreste som fins – (J. Teigen) Foxtrot 16. One Way Ticket – (J. Keller, H. Hunter) Cha-Cha 17. Det magiske smilet – (P. Semczuk) Cha-Cha/Rumba 18. Thank You For The Music – (Benny Andersson, Bjørn Ulvaeus) Slowfox CD 2 1. Bella Note – (S. Burke) 2. Deilig er jorden – (Trad.) 3. Feliz Navidad – (J. Feliciano) 4. Stille Natt – (F. Gruber/J. Mohr) 5. Glory, Glory Hallelujah – (An American trilogy M. Newbury) 6. I’ll Be Home For Christmas – (K. Gannon –K. Walter–B. Ram) 7. Jingle Bells – (J. Pierpont) 8. Let It Snow, Let It Snow, Let It Snow – (J. Styne) 9. Mary’s Boy Child – (J. Hariston) 10. Nå tennes tusen julelys – (E. Køhler) 11. Rockin Around The Christmas Tree – (J. Marks) 12. The Christmas Song – (M. Torme/R. Wells) 13. Happy Xmas (War Is Over) – (J. Lennon & Y. Ono) 14. White Christmas – (I. Berlin) 15. O helga natt – (Adolphe Adam/A. Kock/H. Sandberg) 16. Rudolf er rød på nesen – (J. Marks) 17. Eg ser – (Bjørn Eidsvåg)

Muzyka na zespół wiol renesansowego kompozytora angielskiego Williama Lawesa w wykonaniu zespołu Hesperion XXI pod dyrekcją Jordiego Savalla.

Album został nagrany w Monster w Holandii 15-17 października 1993 oraz 5 stycznia 1994. Ten kwartet i jego muzyka oferują kontemplacyjne podejście do improwizacyjnych ram. Niesie ze sobą przestronną atmosferę, zakres brzmieniowy i rezerwę emocjonalną, które od dawna kojarzą się z wytwórnią ECM Manfreda Eichera. Skład zespołu: Bob Brookmeyer, Valve Trombone Kris Goessens, Piano Riccardo Del Fra, Bass Dre Pallemaerts, Drums Album wydała holenderska firma fonograficzna i wytwórnia Challege założona przez Hein van de Geyna, Anne de Jong i Joost Leijena w 1994 roku. Challenge dystrybuuje także wiele niezależnych holenderskich i niemieckich wytwórni jazzowych. Szekspir napisał: „Jeśli muzyka jest pokarmem miłości, graj dalej!”. Dla Challenge Records i jej wytwórni muzyka jest nie tylko pokarmem miłości, ale i samym życiem. Chcemy dzielić się muzyką i namiętnymi historiami naszych artystów w czasach, gdy tak bardzo ich potrzebujemy!. Wytwórnia przywiązuje bardzo wielką wagę do wysokiej jakości brzmienia swoich nagrań. Tracklista: 1. Amanda 2. Elle-Que 3. Chanson 4. Arp 5. Erik Satie 6. Airport Song 7. Gospel Song 8. Chaconne.

XVII wiek, Amsterdam. Artysta Jan Van Loos (Dane DeHaan) dostaje zlecenie namalowania portretu młodej mężatki Sophie (Alicia Vikander). W czasie pracy między mężczyzną i kobietą rodzi się uczucie. Chcąc zbudować wspólną przyszłość, decydują się skorzystać z panującej gorączki tulipanowej i zainwestować w ryzykowny rynek kwiatowy. Autorem muzyki jest Danny Elfaman - jeden z najbardziej rozchwytywanych twórców muzyki filmowej w USA. Zyskał sobie nawet miano "najgorętszego kompozytora Hollywood". Obrazy "Faceci w czerni" oraz "Buntownik z wyboru" przyniosły mu nominacje do Oscara. Swą przygodę z muzyką filmową Elfman rozpoczął w 1980 roku, komponując ścieżkę do debiutu reżyserskiego Richarda - "The Forbidden Zone" (premiera amerykańska odbyła się w 1983 roku). Aby ją nagrać, bracia założyli zespół Mystic Knights of Oingo-Boingo.

Muzyka z Sycylii w wykonaniu znanego śpiewaka pochodzącego z południa Włoch Pino de Vittorio oraz zespołu laboratorio '600 pod dyrekcją Franco Pavana. Pieśni zawarte na płycie zostały skomponowane w XVII i XVIII wieku i mają swoje korzenie zarówno w muzyce tradycyjnej jak i barokowej.

„Visions” to pierwszy album duetu Christiny i Michelle Naughton wydany w Warner Classics. Każda z sióstr ukończyła z wyróżnieniami i nagrodami renomowane konserwatoria w USA – Curtis Institute oraz Juilliard School. San Francisco Examiner pisał o ich niezwykłej muzykalności, technicznym mistrzostwie oraz inspirującym artyźmie. Artystki mają także wyjątkowy dar do dobierania repertuaru – „Visions” łączą dzieła Oliviera Messiaena, Johna Adamsa i J. S. Bacha. Co je łączy? Wszystkie – zdaniem sióstr – wyrażają radość. Podsumowując program „Visions”, Christina mówi: „wszystkie te kompozycje wyrażają radość, ale każda z nich w inny sposób. Oczywiście radość Messiaena wywodzi się z jego głębokiej wiary. Skomponował swój utwór, będąc w obozie koncentracyjnym, a fakt, że był w stanie napisać coś tak barwnego i pełnego nadziei po tak mrocznym czasie, sprawia, że dzieło wydaje się jeszcze bardziej podnosić na duchu. Kompozycja Adamsa jest niezwykłym wyrazem radości odczuwanej tu i teraz i wyraża świeżość i nowoczesny idiom. To prawdziwe arcydzieło!”. A Michelle dodaje: „Jeśli chodzi o Bacha, radość, którą wnosi jego krótka kompozycja jest nie tak oczywista, przywodzi na myśl spełnienie i szczęście, które początek bierze w poczuciu spokoju. Kompozytor stworzył ten utwór z myślą o ceremonii pogrzebowej. Niektórzy twierdzą, że na pogrzeb swego krewnego, więc można by przypuszczać, że dzieło będzie raczej przygnębiające. Jednak wprost przeciwnie. Bach zatytułował utwór „Czas Boga jest najlepszym czasem”, a jego głębokie przekonanie o słuszności tych słów znalazło ujście w muzyce... Muzyka jest prawdzwą podróżą do ludzkiej duszy. Przemawia do wszystkich, niezależnie od wieku. Naszą misją, jako wykonawców jest zgłębić tajniki duszy kompozytora i dotrzeć z tym przekazem do dusz naszych słuchaczy w nadziei, że ta tajemnica jednoczy nas wszystkich. Muzyka uosabia to wszystko, co sprawia, że jesteśmy ludźmi.

Instrumentalna muzyka renesansowego angielskiego kompozytora Anthony'ego Holborne'a na zespół viol z towarzyszeniem lutni i klawesynu. Wykonawcy to młody zespół L'Achéron pod dyrekcją François Joubert-Caillet.

Robin Trower to 73- letni legendarny muzyk, który zaczynał swoją karierę w latach 60-tych i po dziś dzień cieszy się popularnością i uznaniem wśród fanów gitarowego grania. Po pięciopłytowej przygodzie w zespole Procol Harum, w 1974 roku Trower opublikował swój solowy album, zatytułowany "Bridge Of Sights" , który szybko pokrył się złotem. Trower z miejsca stał się muzykiem rozpoznawalnym w mainstreamie, współpracującym między innymi z Jackiem Bruce’m czy Bryanem Ferrym. Na najnowszym krążku Trowerowi udało się doskonale oddać klimat swoich występów na żywo. O tytule nowej płyty muzyk mówi: "Nie ma co się oszukiwać i wiem, że jestem bliżej końca, niż początku. Ale ani trochę mnie to nie przeraża. Gdybym umarł jutro, czuł bym się jak ktoś pobłogosławiony możliwością osiągnięcia tego wszystkiego, co osiągnąłem jako muzyk". Album został zarejestrowany w Studio 91 w Newbury, z inżynierem dźwięku Samem Winfieldem. Robin Trower sam nagrał wszystkie instrumenty (za wyjątkiem partii perkusji) oraz wokale. Powstała muzyka surowa i prawdziwa, grana z polotem, nieskażona komercyjnymi aspiracjami, z tekstami, które trafiają w sedno. Tracklista: 1. Diving Bell 2. Truth Or Lies 3. Coming Closer To The Day 4. Ghosts 5. Tide Of Confusion 6. The Perfect Wrong 7. Little Girl Blue 8. Someone Of Great Renown 9. Lonesome Road 10. Tell Me 11. Don't Ever Change 12. Take Me With You