Czym jest album, jeśli nie sumą jego składowych? Nowy album Kasabian ’48:13’ zawiera 13 utworów, dających w sumie 48 minut i 13 sekund muzyki.
Potrójne wydawnictwo koncertowe (DVD+2CD) Therion z Warszawy !!! (14.02.2007). Ekskluzywny digipak i mnóstwo muzyki na żywo.
To już drugi album formacji ELMA. O wokalistce kryjącej się pod pseudonimem Elma wiemy tyle iż ukończyła krakowską Szkołę Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie śpiewu Marka Bałaty, zdobyła doktorat z psychologii muzyki i jest laureatką kilku konkursów wokalnych (m.in. Międzynarodowe Spotkania Wokalistów w Zamościu i Sing Jazz Blues w Łomży).
Na płycie DVD Tangerine Dream wykonuje swój zestaw inspirowany klasyczną powieścią Dante Aligheri „Inferno” w Castle Nideggen w Kolonii w Niemczech w sierpniu 2002 roku. Wysoce konceptualna 79-minutowa płyta została oparta na „Divina Commedia” („Boskiej Komedii”) poety Dantego Alighieri („Inferno”). Edgar Froese stoi na czele zespołu, w skład którego wchodzi jego syn, Jerome Froese, na klawiszach i sekwencerach oraz Iris Kulterer na perkusji i bębnach. Dodatkowi muzycy to Babs Gonzales (sopran) oraz Jayney Klimen (alt, vocal). Wspólnie uczestnicy tworzą wzbogacającą mieszankę sztuki rocka, elektroniki, muzyki klasycznej i europejskiej muzyki kościelnej. Cały utwór mówi z resztą o relacji życia człowieka, a duchowością. To poważny temat, egzystencjalne bolączki i dziś są nam nieobce, a taka muzyka na pewno lepiej pomaga wniknąć w te tematy. Tracklista: 1. Before The Closing Of The Day 2. The Spirit Of Virgil 3. Minotaure Hunt At Dawn 4. Those Once Broke The First Word 5. Dante In Despair 6. Io Non Mori 7. Vidi Tre Facce 8. At The Deepest Point In Space 9. L'omperador Del Doloroso Regno 10. Voices In A Starless Night 11. Fear And Death 12. Fallen For Death 13. Where All Light Went Silent 14. Charon Il Barchere 15. La Grey De Los Almas Perdidas 16. Justice Of The Karma Law 17. As The Sun Movies Towards Heaven 18. Beatrice L'ame Infinie
Muzyka Goerga Friedricha Handla przeznaczona dla dworu królewskiego w Anglii - dwupłytowy album zawierający dwie godziny muzyki, na które składają się zarówno fragmenty dzieł operowych, jak i muzyka instrumentalna tego kompozytora.„Zadok the Priest and Nathan the prophet anointed Solomon King. And all the people rejoiced and said: God save the King! Long live the King! May the King live for ever! Alleluia! Amen” – te słowa zabrzmiały po raz pierwszy w opactwie westminsterskim podczas koronacji króla Jerzego II w 1727 roku. Pierwsze wejście chóru w tej kompozycji stało się tak sławne, że do dziś funkcjonuje na wyspach brytyjskich jako hymn koronacyjny (Zadok the Priest). Żaden z kompozytorów nie przysłużył się muzyce angielskiej bardziej niż przybyły do Londynu twórca niemieckiego pochodzenia czyli Georg Friedrich Handel, który na mocy aktu z 1727 roku zmienił pisownię swego nazwiska na angielską. Odtąd funkcjonował jako George Frideric Handel, urodzony wprawdzie w 1685 roku w niemieckiej Saksonii, jednak identyfikujący się z muzyką i kulturą angielską.Zanim jednak kompozytor przybył na wyspy, uczył się muzyki w rodzinnym Halle, a potem w Hamburgu, gdzie w 1705 roku wystawił swoją pierwszą operę. Wbrew oczekiwaniom szybko jednak porzucił dotychczasowe życie i udał się do Włoch, po których podróżował w poszukiwaniu nowych doświadczeń. Dzięki talentom i otwartości szybko trafił do środowiska włoskich wielmożów, od których dostał zamówienie na operę. Plan zrealizował, w 1707 roku wystawiono w Rzymie Il trionfo del Tiempo et del Disinganno. Po premierze kolejnych dzieł w Wenecji i Florencji ruszył w dalszą drogę i już w 1710 roku podjął pracę na dworze elektora hanowerskiego. W ostatniej chwili jednak wyjechał bez uprzedzenia do Londynu. Tam wystawił operę Rinaldo (1711), którą zachwycił szerokie grono odbiorców, a to dzięki przepięknym ariom, m.in. Lascia ch’io pianga. W czasie kontraktu podpisanego z elektorem hanowerskim Handla częściej nie było w Hanowerze niż był, dlatego też, po upływie terminu objętego umową, elektorowi nie pozostało nic innego, jak zrezygnować z usług kompozytora. Był on bowiem bardziej zajęty w Londynie niż w Niemczech. Sytuacja jednak szybko się odmieniła, gdyż w niedługim czasie elektor Hanoweru został królem Anglii (1713). Drogi monarchy i kompozytora zeszły się ponownie. To dla tej pary, króla Jerzego i królowej Anny, skomponował takie dzieła, jak bardzo dobrze dziś znane Te Deum czy prześliczną Muzykę na wodzie przeznaczoną pierwotnie na uświetnienie przejażdżki łodzią, jaką rodzina królewska odbyła w 1717 roku.Z roku na rok sława Handla rosła, by osiągnąć szczyt w 1720 roku. Wtedy był on już znany nie tylko jako wyśmienity kompozytor, ale i animator życia muzycznego, dzięki któremu Londyn mógł słuchać największych śpiewaków ówczesnej Europy. Z jego pomysłu powstała wówczas Królewska Akademia Muzyki, a muzyka operowa baroku wzbogaciła się o takie tytuły jak: Juliusz Cezar (1724), Rodelinda (1725) czy Alessandro (1726). W późniejszych latach zainteresowanie operą włoską w Anglii zaczęło słabnąć. Handel napisał jeszcze dzieła inspirowane tematyką biblijną (Józef i jego bracia, Belshazzar), jednak największym jego dokonaniem w latach 40. była kompozycja nieposiadająca akcji dramatycznej, a mianowicie oratorium Mesjasz. Jak głosi legenda, podczas premierowego wykonania chóru Alleluja, król Jerzy II aż poderwał się z miejsca. Na pamiątkę tego wydarzenia Anglicy także i dziś zawsze wstają podczas tego fragmentu. Dzięki współpracy z największymi poetami angielskimi XVIII wieku powstało wiele kompozycji Handla posiadających świetne teksty literackie. Odbija się w nich panorama literatury angielskiej XVIII wieku z całym bogactwem języka staroangielskiego. Przykładem tego jest przedostatnie oratorium pt. Teodora (1749). Dwa lata po premierze dzieła Handel zapadł na chorobę oczu zakończoną całkowitą ślepotą. Zmuszony do przerwania kariery dyrygował jeszcze przez jakiś czas swoimi kompozycjami. Zmarł w 1759 roku. Pochowano go w katedrze Westminsterskiej, w której trzydzieści lat wcześniej zabrzmiały dźwięki hymnów koronacyjnych pisanych przez niego dla głowy państwa.Dwupłytowy album stanowi przegląd największych i najpopularniejszych fragmentów z londyńskiego okresu twórczości Handla. Pojawiają się arie z oper: Rodelinda, Rinaldo, Alcina czy Deidamia, słyszymy kompozycje do słów poetów angielskich (m.in. A Song for St Cecilia’s day), stałym punktem programu jest oczywiście Mesjasz i pochodzące z niego Alleluja, a także muzyka instrumentalna z naczelnym przykładem, jakim jest Muzyka na wodzie. Przegląd angielskiej twórczości Georga Friedricha Handla pozwala na próbę całościowego objęcia tego bogatego repertuaru. Wydawnictwo Naïve pokazuje tę twórczość w przekroju – słuchamy największych fragmentów z przebogatej skarbnicy muzyki barokowej, w dodatku w wykonaniach dla tego repertuaru najlepszych. Bernarda Fink, Sandrine Piau, Sara Mingardo, Deborah York, Karina Gauvin, Marie-Nicole Lemieux, Maria Bayo, Lucy Crowe, Richard Croft, Patricia Petibon, Robert Expert czy Topi Lehtipuu to soliści, w których wykonaniu słyszymy dzieła wokalne, arie i pieśni. Towarzyszą im liczne zespoły i ensemble specjalizujące się w wykonawstwie muzyki dawnej (Les Musiciens du Louvre-Grenoble czy Concerto Italiano) pod dyrekcją m.in. takich sław, jak Marc Minkowski, Rinaldo Alessandrini, Christophe Rousset i Alan Curtis.Wśród dotychczasowych wydawnictw z muzyką Handla wydanych przez Naïve znajdują się opery seria, arie operowe i kantaty, kompozycje sakralne m.in. w wykonaniu polskiego zespołu - orkiestry „Leopoldinum” z Wrocławia.Wydawnictwo zawiera dwupłytowy album oraz 24-stronicową książkę płytową z tekstami w języku francuskim i angielskim.
Starannie przemyślane zestawienie słynnych arii z oper Mozarta. Płyta przeznaczona nie tylko dla początkujących miłośników muzyki klasycznej, ale także dla wielbicieli talentu Susan Gritton, znakomitej brytyjskiej sopranistki.
Seria stworzona z myślą o fanach muzyki pop na najwyższym poziomie. Ikony Muzyki to najciekawsze wydawnictwa typu Best Of ponadczasowych gwiazd światowej muzyki rozrywkowej z katalogu Sony Music.
Na płycie nagrania muzyka bluesowego Reverend Gary Davisa. Płyta wydana w serii Blues Characters firmy Le Chant du Monde przedstawiająca wykonawców z historii muzyki bluesowej od Bessie Smith do B.B. Kinga. Płyty są zremasterowane przy użyciu najnowocześniejszej techniki.
Od ponad dekady Henrik Schwarz jest jednym z najbardziej szanowanych producentów muzyki house. Pisał też muzykę do filmu niemiego, współpracując z Berlin State Ballet i nagrywając z czołowymi jazzmanami. Pracował również nad nowatorskim podejściem do przeniesienia swojej osobistej estetyki nowoczesnych produkcji techno do akustycznej muzyki kameralnej.
Ta zabawa nie jest dla dziewczynek - śpiewał klasyk. Nic z tych rzeczy. Dysonans zaprzecza wszelkim utartym rockowym prawidłom. Ich debiutancka „Krótka historia” to potężna dawka ciężkiego rocka zaprawionego mocnym kobiecym wokalem. Takie połączenia od razu nasuwają banalne skojarzenia z innymi kapelami, zwłaszcza tymi, w których pierwsze skrzypce grają panie. W tym przypadku to nie działa. Chwilami mamy tutaj gitarową ścianę dźwięków niczym za starego dobrego The Cult, tylko zamiast potężnego wokalu Ian Astbury'ego, słychać tu silny, ekspresyjny, charyzmatyczny głos Aleksandry Grocholi. Kiedy indziej Dysonans pobrzmiewa czymś na kształt art rocka czy mrocznego gotyckiego pejzażu w stylu - niech będzie - Within Temptation, tylko bez drażniącego symfonicznego zadęcia. Ale ten zespół nie potrzebuje specjalnych łatek. Łącząc różne style muzyki gitarowej, metal, rock progresywny, a nawet pop, tworzą wybuchową mieszankę, wobec której trudno ustać w miejscu. Panie i Panowie, o tym zespolejeszcze będzie głośno! Dysonans - Krótka Historia 1. Intro2. Pro futuro3. Dysonans4. Hokus pokus5. karma6. Anioł7. missing beautiful8. Nowy początek9. Cien światła10. Tylko raz 11. Abrakadabra