Szósta epka Williama Emmanuela Bevana, muzyka elektronicznego znanego pod pseudonimem Burial. Najnowsza EPka Buriala: 2 utwory, 25 minut nowej niepublikowanej wcześniej muzyki; dostępna na CD i winylu. Tracklista: Side A 1. One Side B 2. Two
„One Week In Rio” to debiut fonograficzny duetu, a także światowa premiera dwóch, wyjątkowych utworów. Tytułowej suity, napisanej przez Sérgio Assada oraz nowej wersji Historii tanga Astora Piazzolli. Adam Woch i Robert Guzik należą do najciekawszych gitarzystów młodego pokolenia w Polsce. Na swoim koncie mają wspólny debiut w jednej z najbardziej prestiżowych sal koncertowych na świecie, Carnegie Hall w Nowym Jorku. Na ich debiutancki album składają się dwie światowe premiery. Siedmioczęściowa suita „One Week In Rio” Sérgio Assada, kompozytora i gitarzysty, legendarnego duo Assad Brothers. A także słynna „Historia tanga” Astora Piazzolli w zupełnie nowej wersji na skrzypce i dwie gitary, nagrana wspólnie z Roksaną Kwaśnikowską. Pozostały repertuar dopełniają utwory kompozytorów latynoamerykańskich, które przez ostatnie lata cieszyły się największą popularnością podczas koncertów tego zespołu.
Na nowej płycie Milosa Karadaglica Latino znalazły się największe hity muzyki latynoskiej w aranżacjach na gitarę solo i orkiestrę smyczkową, m.in.: Por una cabeza Gardela (melodia znana z filmu Zapach kobiety), Libertango i Oblivion Piazzoli, a także piosenka Quizas, quizas, quiz as, oraz kompozycje na gitarę solo m.in. Heitora Villi-Lobosa (I Preludium, które należy do żelaznych punktów w repertuarze Karadaglica) i Augustina Barriosa – kompozytora nazywanego Chopinem gitary. Nie mogło zabraknąć również utworu La cumparsita – tanga będące sztandarowym przykładem muzyki tego gatunku.Rok 2011 był przełomowym w karierze Milosa Karadaglica. Artysta podpisał kontrakt z Deutsche Grammophon (jego debiutancki album nagrany dla tej wytwórni Mediterraneo sprzedał się w ilości ponad 150 tysięcy egzemplarzy), w rankingu „Grammophone” zdobył tytuł Młodego Artysty Roku oraz nagrodę Specialist Classical Chart Award.
Nowa seria operowa zawierająca legendarne nagrania z katalogu wytwórni Decca. Niektóre z nich wydane zostały po raz pierwszy w specjalnej cenie, inne były od lat niedostępne i powracają na nowo. Książeczki do płyt zawierają nie tylko najważniejsze informacje jak spis wykonawców czy streszczenia dzieł, ale także szczegóły dotyczące produkcji. Libretta dostępne są w wersji do ściągnięcia z nowej, stworzonej do tego celu strony internetowej, funkcjonującej w trzech językach – nabywca zostaje przekierowany na nią po uruchomieniu płyty w komputerze.
Bye Bye Butterfly to Ola Bilińska (Babadag, Berjozkele, Muzyka Końca Lata) i Daniel Pigoński (Polpo Motel, Der Father, ex-Pustki), dwie osobowości muzyczne połączone zamiłowaniem do pięknych melodii, analogowych brzmień i eksperymentów z klasyczną formą piosenki. Propozycja tej dwójki w nowej odsłonie powinna zainteresować zarówno fanów katalogu wytwórni 4AD, jak i filmów Davida Lyncha.
Trzeci znakomity album grupy z Newcastle, która z powodzeniem przetrwała bezlitosną weryfikację przez czas innych zespołów z tzw. nowej nowej fali, dowodzonej przez Franza Ferdinanda i jego krewnych i znajomych.Maximo Park dojrzewa tak, jak trzy dekady temu dojrzewała dowodzone przez Paula Wellera trio The Jam - ostre, melodyjne, punkowe i bezkompromisowe. Albo tak jak być może stałoby się to ze szkocką formacją Josef K., gdyby jej dane było przetrwać pierwszy kryzys, jaki położył kres jej działalności. To już cztery lata od debiutu Maximo Park, który wyniósł kwartet wokalisty Paula Smitha - tak jak Kaiser Chiefs czy Bloc Party - na top, na fali sekcesu debiutanckiego albumu Franza Ferdinanda. W kaleidoskopowo zmiennym pejzażu brytyjskiego gitarowego rocka to cała epoka. Tyle, że MP jej nie zmarnowali na doskonalenie kolesiowatej muzyczki czy wikłanie się w naładowane "znaczeniami i przesłaniami" rockowe pamflety a la U2. Owszem, kultywując dar pisania iście hymnowych songów pozwolili swojej ewolucji przebiegać w sposób naturalny, nie wymuszony: od debiutanckiego "A Certain Trigger", wpisanego w kontekst rockowej rewolty nowego pokolenia muzyków, przez ambitny i złożony "Our Earthly Pleasures", po właśnie ten album, "Quicken The Heart". Ten powstał już nie na mglistym i wilgotnym północnym-wschodzie Anglii, lecz w słoncznym Los Angeles. I nie pod okiem producenta w typie Gila Nortona, lecz - Nicka Launeya (Yeah Yeah Yeahs, Nick Cave...) w studiu Seedy Underbelly, zainstalowanym w domu zmarłego przedwcześnie perkusisty grupy Toto, Jeffa Porcaro. Ale jeśli ktoś się spodziewał, że Maximo Park ulegnie beachboysowskiemu czarowi Zachodniego Wybrzeża, albo zaadaptuje coś z dawnej, ogromnie popularnej, gładko-efektownej muzyki grupy patrona studia, to jest w błędzie. Bo właśnie ten dystans był potrzebny zespołowi, by spojrzeć na sprawy swego brytyjskiego "sąsiedztwa" z całkiem innej perspektywy, ujrzeć je w szerszym kontekscie. A przede wszystkim - bez tej totalnej wyspiarskiej depresji i arktycznej mroczności. Już otwierający płytę utwór "Wraithlike" - mocny, utrzymany w szybkim tempie i cieniowany naturalnymi efektami (skowyt ambulansu) - nadaje całości ton i dynamikę, której "Quicken The Heart" nie wytraca aż do finału. A utwory w rodzaju hymnowego "The Kids Are Sick Again" (jakby z wyimaginowanego soundtracku filmu "If..."), czy "Roller Disco Dreams" (czyżby aluzja do "Death Disco" PIL?), czy "Let's Get Clinical" (coś jakby miks melodyki electro-popu The Cure i brzmieniowego rozbuchania The Associates) podkreślają - mimo pewnego luzu skojarzeń - związek z muzyką lat 80. Tą, która dla całego pokolenia była ważna, i która kształtowała gust i światopogląd tamtego i następnych pokoleń.
Sztos - wspaniałość, wyśmienitość, zjawiskowość. Ludzie sztosy - ludzie wspaniali, wyśmienici, zjawiskowi. Taki jest właśnie zespół Dwa Sławy na swojej nowej płycie. Zapraszamy Was, drodzy słuchacze, na podróż przez 15 kompozycji, które odseparują Was od obuwia domowego.
Nowa płyta lidera zespołu Nagły Atak Spawacza jest bardzo dojrzała pod względem muzycznym i tekstowym. Obok ostrych, przemyślanych tekstów artysta prezentuje się z innej strony. Potrafi rozśmieszyć do łez, co pozwala słuchać go z pewnym dystansem. Na płycie kilku bardzo ciekawych gości, m.in. Eripe, Radar, Kozer, Brazy, Ubece a także znany z zespołu Nagły Atak Spawacza- Kaczmi. Muzycznie płyta to czysty hip-hop z naleciałościami nowych trendów, wyprodukowana przez Maupa Północ Praga. Artysta ma duże grono swoich sympatyków, często gra koncerty, materiał z nowej płyty cieszy się bardzo dobrym odbiorem wśród słuchaczy. Wydawcą jest RRX Desant a producentem wykonawczym KNT Kozak Krzysztof. Bardzo ciekawa i nowoczesna produkcja, świetna pod względem muzycznym z bardzo ciekawymi tekstami.
Zapis ostatniej trasy koncertowej zespołu - jedynej, po reaktywacji Take That, w której wziął udział Robbie Williams. Płyta zawiera koncertowe wersje największych hitów Take That – tych obecnych i tych sprzed lat, a także solowe utwory Williamsa. Po zakończeniu tournee Robbie Williams ponownie opuścił szeregi zespołu, by skoncentrować się na nagraniu swojej nowej płyty. Album promuje singiel „Eight Letters”.
Legenda powraca! Nowa płyta Stone Temple Pilots Twórcy niezapomnianych albumów "Core" i "Purple", legendarna kalifornijska formacja Stone Temple Pilots, zapowiada premierę nowego wydawnictwa, pierwszego od ośmiu lat. Płyta będzie nosić taki sam tytuł jak poprzedniczka z 2010 roku, "Stone Temple Pilots", a partie wokalne na nią nagrał nowy muzyk zespołu, Jeff Gutt. Laureaci Grammy, którzy mogą się pochwalić blisko 20 mln sprzedanych płyt w samych Stanach Zjednoczonych, nie byli w ostatnich latach rozpieszczani przez los. Reaktywacja z charyzmatycznym Scottem Weilandem została brutalnie przerwana przez śmierć wokalisty, a z jego następcą Chesterem Benningtonem (Linkin Park) nie udało się rozwinąć skrzydeł. Jednak bracia Dean i Robert DeLeo oraz Eric Kretz nie zamierzali się poddawać i postanowili znaleźć kolejnego frontmana. Wybór padł na Jeffa Gutta (pojawił się w amerykańskiej wersji talent show "X Factor"), którym muzycy są zachwyceni. Dodajmy, że zanim zdobył pracę w STP, w pokonanym polu zostawił aż 15 tys. konkurentów! "Szukaliśmy nie tylko kogoś, kto da radę z naszym starym materiałem, ale i kogoś, kto będzie tworzył z nami nowe piosenki. Trochę nam to zajęło, w końcu jednak znaleźliśmy naszego wokalistę" – wyjaśniał Dean DeLeo (gitara). "Jesteśmy podekscytowani tym, co na nas czeka. Najlepszym dla nas środkiem do uczczenia naszej wspaniałej przeszłości jest tworzenie nowej muzyki" – dodawał. A nowa muzyka laureatów Grammy jest naprawdę wysokiej klasy. Dowodzą tego pierwsze opublikowane piosenki z imiennego albumu, "Meadow" i "Never Enough", które przywodzą na myśl najwspanialsze momenty ze wspomnianych kultowych i multiplatynowych albumów "Core" (1992) i "Purple" (1994), a także "No. 4" (1999). Równie znakomicie prezentuje się, chociażby kompozycja "Roll Me Under". Pozostałe utwory z płyty w niczym wymienionym nie ustępują. Album będzie promowany na światowym tournée, na którym Stone Temple Pilots oprócz klasyków i nowych kompozycji, chcą zaprezentować piosenki, które bardzo rzadko lub nigdy nie były grane na koncertach.