Band pochodzący z Austrii grający muzykę klasyczną Ars Antiqua Austria. Zespół został założony w 1995 roku w Linz z inicjatywy Gunara Letzbora i Michaela Omana i składa się z ośmiu muzyków. Wykonują oni muzykę z okresu baroku.
Sonaty na skrzypce i fortepian niemieckiego kompozytora okresu późnego romantyzmu Johannesa Brahmsa. Wykonawcy to Isabelle Faust i Alexander Melnikov. Na płycie również kompozycje Roberta Schumanna.
Precyzyjny i bezlitosny niczym tytułowa chirurgiczna stal, pierwszy materiał legendy ekstremalnego metalu po 16-letniej przerwie! Brytyjski Carcass nagrał "Surgical Steel" w zmienionym składzie, ale w klimacie najlepszych produkcji z drugiego okresu działalności. Carcass fanom ekstremalnego metalu szerzej przedstawiać nie trzeba. Powstały w 1985 roku w Liverpoolu zespół stworzył fundamentalne płyty dla grind core'a i gore death metalu – "Reek Of Putrefaction" oraz "Symphonies Of Sickness", aby następnie przepoczwarzyć się w niezmiennie silnie zakorzenioną w okołomedycznych, patologicznych okropieństwach melodyjnie deathmetalową bestię, która powiła takie kanoniczne cuda dla ekstremy jak "Necroticism – Descanting The Insalubrious", "Heartwork", czy "Swansong". Tym ostatnim albumem Carcass pożegnał się z fanami w 1996 roku. W 2008 roku Carcass zagrał pierwsze po reaktywacji koncerty. Kena Owena, który nie wrócił do pełni zdrowia po wylewie, zastąpił rodak Michaela Amotta i jego kumpel z Arch Enemy, Daniel Erlandsson. Publika przyjęła grupę owacyjnie. Wszyscy liczyli, że powstaną nowe kompozycje. I w końcu po paru latach powstały! Jednak bez udziału Amotta, który skupił się na Arch Enemy oraz Spiritual Beggars. Wspaniałego gitarzystę towarzyszącego niezmiennemu rdzeniowi Carcass – Jeff Walker (gitara basowa, wokal), Bill Steer (gitara) – zastąpił Ben Ash (Pig Iron, eks-Desolation, eks-Liquefied Skeleton), zaś miejsce za bębnami zajął Daniel Wilding (kiedyś między innymi Aborted). Liderzy Carcass postanowili wrócić na "Surgical Steel" do klimatów z trzech ostatnich płyt z lat 90., stąd zaangażowanie w roli producenta Colina Richardsona, odpowiedzialnego za brzmienie czterech krążków Anglików z ubiegłego wieku. W dużej mierze dzięki niemu słuchając płyty podróżujemy w czasie do okresu przede wszystkim "Heartwork" i "Swansong", w mniejszym do "Necroticism…". Nie wolno też odmówić pochwał doskonałemu Andy'emu Sneapowi (m.in. Testament, Accept, Nevermore, Exodus), który wykonał miksy. Jeff i Bill zaprosili także do studia Kena Owena, który wprawdzie nie zagrał na bębnach, ale ma udział w chórkach na "Surgical Steel". Powstał album, którym zachwycą się fani drugiego wcielenia Carcass i wszyscy miłośnicy melodyjnego death metalu, soczyście brzmiącego, pełnego kapitalnych riffów i porywających solówek. Powrót do przeszłości mamy też w okładce z mnóstwem narzędzi medycznych ułożonych w kole. Wykonał ją Ian Tilton, w którego głowie narodził się też koncept okładki "Necroticism…".
18 stycznia ukazuje się nowy, czwarty album w dorobku Jamesa Blake’a – „Assume Form”. Na „Assume Form” James Blake zadbał o zestaw znakomitych gości: André 3000, Travis Scott, ROSALÍA, Metro Boomin i Moses Sumney. 30-letni James Blake jest jednym z najciekawszych muzyków, producentów i songwriterów naszych czasów. W ciągu ostatnich kilku lat artysta współpracował z takimi gwiazdami jak Kendrick Lamar, Beyoncé, Jay Z, Mount Kimbie, Bon Iver, Chance The Rapper czy Frank Ocean. Brał udział w projektach Quentina Blake’a, Natalie Portman, można go było również usłyszeć na ścieżce dźwiękowej do filmu „Czarna Pantera”. Blake zdobył szereg prestiżowych wyróżnień, a także zagrał na największych i najważniejszych festiwalach muzycznych na całym świecie. Na „Assume Form” James Blake nie stawia żadnych ograniczeń gatunkowych. Jak zawsze, najważniejszy jest dla niego klasyczny, emocjonalny songwriting. Czwarty album artysty jest prawdopodobnie jego najbardziej szczerym, eklektycznym i artystycznym dokonaniem w dotychczasowym dorobku. „Assume Form” to zapis niezwykle produktywnego okresu w kreatywnym i osobistym rozwoju Blake’a. Artysta szczerze opowiada o zdrowiu psychicznym, współczesnych wzorcach męskości oraz poszukiwaniu spokoju. Już sama okładka reprezentuje zmianę – Blake postawił nie na zamazany wizerunek czy ilustrację, ale własne zdjęcie. Muzyk patrzy bezpośrednio na nas, jak również w przyszłość. Wpływy Jamesa Blake’a są niezwykle istotne w nowoczesnym muzycznym krajobrazie. Jak pokazuje „Assume Form”, artysta nie przestaje się rozwijać. Dosłownie i w przenośni przyjmuje nowe formy.
Suita orkiestrowa „Dardanus” Jeana-Philippe’a Rameau w wykonaniu English Baroque Soloists pod dyrekcją Johna Eliota Gardinera.Seria Erato Story zapewnia nam retrospektywny przegląd przełomowych nagrań wydawnictwa z lat pomiędzy rokiem 1953, kiedy powstało, a rokiem 2003, gdy zaprzestało działalności na okres 10 lat.Erato została założona w 1953 r. jako paryska wytwórnia wydawnictw muzycznych Editions Costallat. Jej pierwszym dyrektorem artystycznym był kompozytor Emanuel Chabrier, a pierwszym wydawnictwem było nagranie barokowego utworu, Te Deum Marc-Antoine Charpentier’a, pod dyrekcją Ludwika Martiniego. Nagranie to osiągnęło tak wielki sukces, że legło u podstaw powodzenia Erato.W ciągu pierwszych trzech dekad, Erato skupiała się głównie na muzyce francuskiej i francuskich artystach. Ściśle związani z wytwórnią byli muzycy tacy jak: trębacz Maurice André, organistka Marie-Claire Alain, flecista Jean-Pierre Rampal, harfistka Lily Laskine i dyrygenci: Jean-François Paillard i Michel Corboz.W latach 1980-90 Erato zaczęła konkurować z głównymi, międzynarodowymi wytwórniami, współpracując z czołowymi artystami tego okresu. Stała się także liderem nagrań wykonawstwa historycznie poinformowanego, rozpoczynając współpracę z najważniejszymi osobowościami tego nurtu.Wszystkie prezentowane tu nagrania pochodzą z okresu 1955-95 i są niewątpliwie skarbami w katalogu Erato.
„Cancionero de la Sablonara” jest zbiorem składającym się z 75 polifonicznych pieśni skomponowanych na potrzeby dworu królewskiego w Mardrycie podczas dwóch pierwszych dekad XVII wieku. Obecnie manuskrypt jest przechowywany w bibliotece w Monachium i dlatego znany jest też jako „Cancionero de Múnich”. Pieśni te są jednymi z największych arcydzieł muzyki świeckiej w Hiszpanii tego okresu. Styl tych kompozycji charakteryzuje się cechami okresu przejściowego renesansu i baroku. Wykonawcy to zespół muzyki dawnej La Boz Galana specjalizujący się repertuarze hiszpańskiego renesansu i baroku.
Effra Parade jest debiutem angielskiego afro-folkowo-popowego zespołu The Melodic. Zespół ma już na koncie cenioną EP-kę On My Way. Brytyjski dziennik The Observer opisał twórczość The Melodic jako: niezwykle piękną, pełną harmonii, bogato zinstrumentalizowaną, która sprawia, że w tym samym czasie chce się tańczyć, jak i płakać. W Stanach Zjednoczonych porównywani są do ulubieńców sceny indie w rodzaju Beirut czy The Decemberists. The Melodic jest delikatnie radykalnym zespołem. To jest pierwsza młoda angielska grupa od czasu The Clash z okresu Sandinista!, uwielbiająca chilijskiego neo-folkowego rebelianta Victora Jarę. Ich najnowszy album Effra Parade został nagrany samodzielnie na przestrzeni kilku lat w dźwiękoszczelnej sypialni w południowym Londynie, w ośmioosobowym składzie.
Legenda jazzowej gitary, jeden z najważniejszych innowatorów jazzu, współtwórca kultowych formacji Mahavishnu Orchestra i Shakti, muzyk zespołów Milesa Davisa, Ala Di Meoli, Paco De Lucia, i Alexisa Kornera powraca do formuły wypracowanej przed laty - koncepcji jazu elektrycznego, w stylu znanym doskonale z okresu Mahavishnu Orchestra. Floating Point to nie tylko dawka ciekawych i eksperymentalnych pomysłów, lecz także budowa brzmienia zawieszonego gdzieś między modern jazzem a elektrycznym rockiem.Utwory:1. Abbaji (for Alla Rakha) 2. Raju 3. Maharina 4. Off The One 5. The Voice 6. Inside Out 7. 1 4 U 8. Five Peace Band
Zanim Mech pił z diabłem bruderszaft i malował na koncertach włosy na zielono, był jedną z największych nadziei polskiego rocka progresywnego. Śladowa dokumentacja tego okresu wreszcie zyskuje pełny wymiar: oto „Zjednoczone siły natury” Mech z czasów Guliwera i Atlantydy.
Chóry The Sixteen, The Gabrili Consort oraz The Choir of King’s Collage Cambridge wykonują dzieła wokalne okresu renesansu m.in.: “Miserere” Gregorio Allegriego i “Lamentation of Jeremiah” Thomasa Tallisa. Teraz w wyjątkowej cenie!