Wydawnictwo zawiera 15 kolęd nagranych przez Cantores Minores Wratislavienses pd dyrekcją Edmunda Kajdasza. Płyta dodatkowo zapakowana w elegancki kartonik.
Ladinola to godzina muzyki umiarkowanie młodzieżowej. Tytuł jest trochę zwodniczy, choć sporo piosenek nawiązuje do muzyki latynoskiej, ale takiej już oprowadzonej po Warszawie. Nieco się zmęczyła, a smog ją upudrował po naszemu. Na płycie zmieściło się 15 utworów, które skomponował zespół Ludziki, a słowa do nich napisał Pablopavo (i trochę Earl Jacob). Gościnnie na Ladinoli pojawili się: Ola Bilińska, Grzegorz Rytka i Lena Romul. To popowa płyta, zamieściliśmy na niej wiele melodii, które przy odrobinie dobrej woli można uznać za ładne. Gdyby wokalista umiał śpiewać, bylibyśmy od teraz popularni jak Eleni. Nagrania zostały zrealizowane przez Dj Zero i Karola Dobrowolskiego (AgroRecording) w bieszczadzkiej Zagrodzie Magija i na warszawskiej Pradze. Płyta została zmiksowana przez Dj Zero, za mastering odpowiedzialne jest Studio As One. Okładkę płyty zrobił postawny i genialny Krzysiek Bielecki.
Płyta DVD jest zapisem koncertu z 2011r. Wystąpiła dwójka wybitnych artystów, bywalców najważniejszych światowych scen – Ewa Podleś i Garrick Ohlsson. Współpraca tych dwojga osobowości zawsze oznacza doskonały efekt artystyczny, ich interpretacje są śmiałe, wręcz teatralne. Tego wieczoru zabrzmiały dwa cykle pieśni Musorgskiego- pogodne piosenki z dziecięcym tekstem i dramatyczne pieśni o śmierci. Całości rosyjskiego repertuaru dopełniły wirtuozowskie utwory na fortepian solo Prokofiewa i Rachmaninowa, oraz bisy, których artyści nie mogli odmówić zachwyconym słuchaczom.
Pojedyncza płyta CD zapakowana dodatkowo w kartonik, wydanie zawiera 16 oryginalnych utworów w wykonaniu Paula Anki, wsród utworów między innymi: My Way, She' s A Lady, Goodnight My Love, The Longest day i inne.
Edycja bestsellerowego wydawnictwa Buena Vista Social Club. Tym razem płyta została opakowana w stylowy hardbook cover, zaopatrzony w 48 stronicową, pięknie wydaną książeczkę. Ta płyta to bezsprzecznie największy bestseller World Music, jaki kiedykolwiek pojawił się na rynku muzycznym. Spotkanie słynnego amerykańskiego gitarzysty i kompozytora Ry Coodera z kubańskimi muzykami przyniosło oszałamiający efekt zarówno artystyczny jak i rynkowy.
Pojedyncza płyta CD zapakowana dodatkowo w kartonik, wydanie zawiera 16 oryginalnych utworów w wykonaniu Elli Fitzgerald, wsród utworów między innymi: It's Only A Paper Moon, Flying Home, You Won't Be Satisfied, Imagination i inne.
Little Mix to jeden z najpopularniejszych na świecie girlsbandów, który pojawił się na muzycznej scenie w 2011 roku. Hity "DNA", "Move" i "Wings" podbiły stacje radiowe, otwierając dziewczynom drzwi do światowej kariery. Trzeci album zespołu powstał we współpracy ze znakomitymi twórcami muzyki pop. Little Mix wspierali m.in. : Ed Drewetta (Olly Murs, One Direction), Maegan Cottone (Britney Spears, Demi Lovato) oraz brytyjskie wokalistki: Jess Glynne i Jessie J. Efektem pracy jest płyta łącząca old-schoolowe brzmienie z nowoczesną produkcją, która sięga do tego, co najlepsze w historii światowych girlsbandów. Krążek zapowiada singiel "Black Magic". Jak podkreślają Litlle Mix, płyta to "celebracja wyjątkowości i wolności". W wersji DeLuxe znajdują się dodatkowe cztery utwory, w tym piosenka "I Won't", która niesie szczególny przekaz. Dziewczyny śpiewają o tym, że "tak długo jak mają siebie, nie potrzebują niczego więcej".
Pierwszy nagrany album Zemlinsky’ego na fortepianie. Zemliński na pracę z fortepianem poświęcił pierwsze trzy dekady swojego życia, więc żadnego z tych utworów nie napisano po 1901 roku. Płyta została wydana nakładem Naxosm w 2005 roku. Tracklista: 1. Landliche Tanze 2. Albumblatt 3. Vier Balladen 4. Menuett (From Das glaserne Herz) 5. Skizze 6. Ein Lichtstrahl
John Porter jest Walijczykiem, urodził się w miejscowości Lichfield 15 sierpnia 1950 roku. Po skończeniu studiów politologicznych na Uniwersytecie w Sussex wyjechał w podróż po Europie, mieszkał przez jakiś czas i pracował w dziale zaopatrzenia w bazie wojsk amerykańskich w Berlinie Zachodnim. Na gitarze grał od czasów studenckich. „Nie było to nic poważnego, grałem głównie dla siebie, czasami zdarzało się w pubie lub klubie muzycznym" – mówi po latach. W 1977 przyjechał do Polski i został tu na stałe. Niedługo po przyjeździe, poprzez jazzmana Tomasza Piesiewicza, poznał Korę i Marka Jackowskich. Razem stworzyli grupę Maanam Elektryczny Prysznic, podwaliny pod późniejszy Maanam. Grali przez dwa lata, a gdy Kora z Markiem nie pojawili się na umówionym koncercie we Wrocławiu w maju 1979, John Porter poznał tamtejszych muzyków (gitarzystę Aleksandra Mrożka, basistę Kazimierza Cwynara i perkusistę Leszka Chalimoniuka), wraz z nimi założył Porter Band i zrezygnował z gry w Maanamie. Dziś zastanawia się, czy nie było to zrobione celowo. „Do pewnego momentu byliśmy bardzo sobie przydatni, Korze zbierało się na odwagę by śpiewać, ale przygotowywali się do coraz większych zmian. Ja powoli odchodziłem od ich wizji muzyki, nie chciałem do końca życia grać drugiej gitary" – opowiada Porter. Porter Band zadebiutował podczas Muzycznego Campingu w Lubaniu w lipcu 1979. Jeszcze w tym samym roku zarejestrował debiutancką płytę, która pod tytułem Helicopters pojawiła się w sklepach w 1980 roku. Dzięki niezwykle ekscytującemu połączeniu tradycji rockowej z ówczesną nową falą, to jedna z najważniejszych polskich płyt rockowych wszech czasów – ze świetnymi piosenkami Ain’t Got My Music, Crazy, Crazy, Crazy czy I’m Just A Singer na czele, dziś już standardami polskiej muzyki. Co ciekawe, ostatnią z nich Porter napisał jeszcze będąc w Maanamie i była ona pierwszym utworem zagranym przez jego nowy zespół. „Śmieszny był to czas, na nagranie płyty mieliśmy cztery dni. Tak wyglądały wtedy nagrania w Polsce - im szybciej, tym lepiej i jeszcze z zegarkiem w ręku sprawdzali, jak długo graliśmy" – wspomina Porter ze śmiechem. Cała płyta zaśpiewana została po angielsku. Zresztą to stała cecha twórczości Johna Portera, artysta nigdy w swojej karierze nie zaśpiewał w języku swojej drugiej ojczyzny. „Próbowałem śpiewać po polsku, ale ze straszliwymi konsekwencjami, nie nadaje się do tego. Dla mnie to fatalny język do śpiewania" – mówi szczerze. Podczas trasy koncertowej promującej Helicopters (już z udziałem Wojciecha Morawskiego w miejsce Chalimoniuka), jeden z koncertów - ten, który odbył się 14 września 1980 w poznańskim klubie Browar - został zarejestrowany. Wydano go później na płycie koncertowej Mobilization w 1982 roku. Niestety na tyle późno, że Porter Bandu już nie było, rozpadł się wraz z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego. Potem zaczęły ukazywać się solowe albumy artysty, najpierw China Disco z muzyką zainspirowaną jazzem i funky, a potem rozpoczął się akustyczny okres jego twórczości, podczas którego Porter jeździł z gitarą po klubach. Przez kolejnych dziesięć lat pojawiło się kolejnych sześć płyt z jego piosenkami: Magic Moments, One Love, Wings Inside, Life After Sex, It’s A Kid’s Life i Incarnation. Powrotem do elektrycznych brzmień stała się płyta Right Time z 1991 roku nagrana pod szyldem Mirror. Porter pomieszkiwał wtedy w Londynie („Ciekawe, że tam człowiek zaczyna tworzyć zupełnie inną muzykę" – zwierza się), a płyta powstała częściowo tam, częściowo w Warszawie na magnetofonie czterośladowym. Jej producentem był Neil Black. Natomiast powrotem do Porter Bandu była płyta Alexandria, a następnie Porter Band’99, na której to płycie Porterowi towarzyszyli gitarzysta Krzysztof Zawadka, basista Marek „Bruno" Chrzanowski, perkusista Piotr „Posejdon" Pawłowski, a gościnnie wystąpił gitarzysta zespołu Hey, Marcin Żabiełowicz. Porter Band’99 okazał się najlepszą elektryczną płytą artysty od czasów Helicopters, a szczególnymi fragmentami płyty były Leather Skirt, Season. Niestety zespół długo nie pograł rozpadając się w 2001 roku (po występach na festiwalach Przystanek Woodstock i im. Ryśka Riedla). Jednak największy sukces komercyjny Walijczyka był jeszcze przed nim. Okazał się nim duet z dawną wokalistką Varius Manx, Anitą Lipnicką. Wydana w 2003 roku płyta Nieprzyzwoite piosenki rozeszła się w nakładzie przekraczającym 100 tysięcy egzemplarzy i przyniosła kilka przebojów – Bones Of Loves (jeden z największych przebojów śpiewanych po angielsku), Then & Now, Nobody Else. Druga płyta duetu Inside Story pojawiła się we wrześniu 2005, a Porter ma gotową solową płytę o roboczym tytule Psychodelikatesy. Portera można było usłyszeć z płyt Tak, tak Obywatela G.C. („Grzegorz wsadził mnie do studia, dał gitarę akustyczną i kazał zagrać" – śmieje się Porter), Bluebird Golden Life czy Kocham Cię Chłopców z Placu Broni. Można było też zobaczyć go w filmach Miłość z listy przebojów Marka Nowickiego i Klasa na obcasach Małgorzaty Potockiej, w którym to serialu zaśpiewał balladę I Want You, do dziś będącą przebojem w MTV Polska. Warto dodać, że część płyt Johna Portera nie miała swoich kompaktowych wydań. Na Electric Years znajdziecie Państwo elektryczne oblicze Johna Portera. To spokojniejsze i akustyczne pojawi się na drugiej składance z serii Złotej Kolekcji, której premiera będzie wiosną 2006. Leszek Gnoiński
Płyta zawiera nagranie opowiadania Trzej Muszkieterowie w formie słuchowiska słowno-muzycznego.