„Peasants, Pigs & Astronauts” to druga płyta brytyjskiego indie i psychedelicznego zespołu rockowego Kula Shaker. Została ona ponownie wydana nakładem wydawnictwa Music On CD w 2017 roku. Płyta pojawia się jako przebój, który zalewa słuchacza warstwami efektów psychedelicznych, wirujących gitar, zawłaszczonych pieśni, indyjskich instrumentów, dżemów Deep Purple, odniesień do Beatlesów i mistycznego bełkotu. Album został częściowo nagrany w studio nagraniowym Astoria, houseboat-studio należącym do gitarzysty Pink Floyd, Davida Gilmoura. Skład zespolu: Bass, boczny wokal, gitara akustyczna (Loops) – Alonza Bevan Bębny, cymbałki (Symbols) – Paul Winter-Hart Perkusja (Mrdunga), perkusja (Kartells), congas, bongos, perkusja (Conches), peerkusja (Banging Things) – Aksaya, Brett Findlay, Chakrini, Madhava, Mathura Das, Percy, Shep & Dodge, Yogamaya Organy (Hammond), elektryczne pianino (Wurlitzer), klawisze (Creamy Analog), organy (Farfisa & Acetone Electric Organs) – Jay Darlington Wokal, gitara elektryczna, gitara akustyczna, harmonijka – Crispian Mills Tracklista:  1. Great Hosannah 2. Mystical Machine Gun 3. S.O.S. 4. Radhe Radhe 5. I'm Still Here 6. Shower Your Love 7. 108 Battles (Of The Mind) 8. Sound Of Drums 9. Timeworm 10. Last Farewell 11. Golden Avatar 12. Namami Nanda-Nandana

• Wykonawca Kula Shaker
• Data premiery 2019-02-13
• Nośnik CD

Płyta CD zawiera 10 utworów w oryginalnym wykonaniu grupy TSA.

• Wykonawca TSA
• Data premiery 2011-06-11
• Nośnik CD

25 października 2010 ukazuje się druga płyta Lunatic Soul, projektu, którego sprawcą jest wokalista i basista Riverside – Mariusz Duda. Biały album będący kontynuacją wydanego dwa lata wcześniej czarnego albumu jest drugą i ostatnią częścią dyptyku o podróżach po zaświatach. Mariusz Duda: To będzie ponownie historia o podróży przez świat znajdujący się gdzieś pomiędzy, rozwinięta o nowe wątki i retrospekcje. Takie muzyczne kino drogi o zabłąkanej duszy.  Muzycznie, chyba bardzie j intensywne i niepokojące niż część pierwsza, ale z przewagą pewnej przestrzeni i lekkości kojarzącej się - mam nadzieję - właśnie z kolorem białym. Płyta będzie więc kontynuacją, ale na pewno nie kopią i powtórką z rozrywki. Większość partii instrumentalnych Mariusz Duda zagrał samodzielnie, ale i tym razem  nie zabraknie gości. Na płycie pojawią się między innymi muzycy znani z poprzedniego albumu jak Maciej Szelenbaum (klawisze, flety, quzheng) czy Wawrzyniec Dramowicz z zespołu Indukti (perkusja). Tracklista: 1. The In-Between Kingdom 2. Otherwhere 3. Suspended In Whiteness 4. Asoulum 5. Limbo 6. Escape from ParadIce 7. Transition 8. Gravestone Hill 9. Wanderings

• Wykonawca Lunatic Soul
• Data premiery 2010-10-25
• Nośnik CD

Płyta z muzyką do trzykrotnie nominowanego do nagrody Tony musicalu "Ocet" w wykonaniu oryginalnej obsady. Na muzyczną część przedstawiania składają się kompozycje Dave'a Malloya oraz pieśni w wykonaniu kameralnego chóru a capella. Nagrań dokonano w Signature Theatre, podczas światowej premiery spektaklu, który porusza temat uzależnienia i nihilizmu w technologicznym chaosie XXI wieku. Libretto zainspirowane zostało komentarzami w sieci, naukowymi debatami, religijnymi tekstami oraz poezją suficką. "To swoista walka Davida z Goliatem" - pisał "New York Times". "W pierwszym narożniku czeka niekończący się labirynt zmiennokształtnego internetu. W drugim, nagi, pozbawiony akompaniamentu ludzki głos tak bardzo daleki od technologii jak to możliwe."   

• Wykonawca Malloy Dave
• Data premiery 2020-01-17
• Nośnik CD

Płyta prezentuję ścieżkę dźwiękową do filmu zatytułowanego „2 Fast 2 Furious”, filmu sensacyjnego nagranego w 2003 roku. Film to amerykańska produkcja wyreżyserowana przez Johna Singletona. Muzykę do filmu skomponował David Arnold. Ścieżka dźwiękowa jest idealnie dopasowana i odzwierciedla niezwykły klimat filmu.  Płyta zawiera siedemnaście niepowtarzalnych utworów, wykonanych przez różnych artystów, które przenoszą nas w świat bohaterów i potęgują emocja zawarte w filmie.   

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2003-06-12
• Nośnik CD

Drugi album Lucy Dacus "Historian" ukazuje się 2 marca 2018 roku nakładem Matador Records. Pojawia się dwa lata po premierze debiutanckiej płyty artystki "No Burden", która zdobyła szerokie uznanie dzięki utworowi "I Don't Want To Be Funny Anymore". "Historian" zawiera dziesięć utworów, będących oświadczeniem woli Dacus, nie bojącej się stawiania wielkich pytań dotyczących życia i śmierci. To płyta pełna krzepiących realizacji i poruszających do łez deklaracji, wyrażonych w tekstach. "To jest płyta, którą musiałam nagrać" - mówi Lucy - "Wszystko inne po tym jest tylko czymś dodatkowym." Dacus nagrała ten album ze swoim zespołem w marcu w Nashville, ponownie pracując z producentem "No Burden" - Collinem Pastore. Całość kilka miesięcy później zmiksował niezwykle ceniony John Congleton. Brzmienie, które stworzyli, także przy istotnym wkładzie multiinstrumentalisty i koncertowego gitarzysty Jacoba Blizarda, jest dużo bogatsze i pełniejsze niż na debiucie.

• Wykonawca DACUS , LUCY
• Data premiery 2018-03-02
• Nośnik CD

Utwory zamieszczone na tej płycie: Obrazki z wystawy Musorgskiego, sonaty Janacka i Prokofiewa pianista Fazil Say ma w swoim repertuarze od 20 lat. Często wykonuje je podczas koncertów i ma do nich niezwykle emocjonalny stosunek. Moje rozumienie tych utworów dojrzewało wraz ze mną – opowiada muzyk. Co więcej, doskonale podkreślają one unikalny sposób pojmowania muzyki, energię, poczucie rytmu i niesamowitą technikę tureckiego artysty. Fazil Say pobierał pierwsze lekcje fortepianu u Mithata Fenmena – ucznia samego Alfreda Cortota. Studiował także pod kierunkiem Davida Levine. Jego repertuar jest niezwykle obszerny – od baroku po współczesność, z uwzględnieniem swoich własnych kompozycji. Artysta koncertuje na całym świecie, gdzie zdobywa wspaniałe recenzje – francuska gazeta Le Figaro określiła go mianem „geniusza”. Doskonale odnajduje się także w muzyce kameralnej, współpracuje z takimi artystami jak: Patricia Kopatchinskaja, Sol Gabetta czy z Borusan Quartet.Na komplet składa się płyta CD oraz DVD, będąca zapisem live dokładnie tego samego programu. Jest to kompletna wizja jego odniesień muzycznych, sesji nagraniowych i występu na żywo, które Fazil pragnie zaoferować swoim fanom. DVD zawiera także 10-minutowy zapis pracy pianisty podczas kilku sesji nagraniowych.  Modest Mussorgsky 1839-1881Pictures at an exhibitionLeos Janacek 1854-1928Piano sonata ‘1.X.1905’Serge Prokofiev 1891-1953Piano sonata no.7. STUDIO RECORDING. LIVE RECORDING. BONUS: Behind the scenes of the recording

• Wykonawca Say Fazil
• Data premiery 2012-03-23
• Nośnik CD+DVD

 Jak pisze "The New York Times", album o pesymistycznym tytule "Desperate Youth, Blood Thirsty Babes" - debiut zespołu TV On The Radio z Brooklynu - jest płytą, o której mówi tej wiosny cały Nowy Jork. I mówi w samych superlatywach. Jej twórcy od lat związani są z art-rockowym środowiskiem miasta. Wokalista Tunde Adebimpe realizował wideo-clipy m.in. dla Yeah Yeah Yeahs ("Pin"), a po godzinach maluje obrazy. Multiinstrumentalista i producent David Andrew Sitek czuwał nad powstaniem przełomowych płyt tychże Yeah Yeah Yeahs (EP "Machine" i albumu "Fever To Tell"). TV On The Radio nie poszli jednak śladem tego i innych nowojorskich zespołów nowej generacji w rodzaju The Strokes, The Liars czy The Rapture - a więc grających ostrzejszą, ekspresyjną, neogarażową odmianę rocka. Reprezentują ciemniejszą, bardziej mroczną i posępną stronę wielkomiejskiej muzyki, bliższą nagraniom Interpolu, The Walkmen czy Elk City. Lekko soulowy śpiew i wyrafinowane harmonie wokalne zderzają się z przygaszonymi, jakby pogrążonymi w zmierzchu dźwiękowymi pejzażami, pamięć przywołuje z przeszłości niegdysiejszą muzykę Petera Gabriela, "filadelfijski" okres Davida Bowiego, The Christians, pop-noir The Associates, The Cure, Red Box i New Order z "Low-Life". W głosie Adebimpego wyczuwa się jednak wyraźnie melancholię o wiele starszą niż rock, bo sięgającą czasów work songs, gospels, bluesa i murzyńskich grup wokalnych z lat 50. Efektem jest niezwykły, nokturnowy album, od którego nie sposób się oderwać zanim nie wybrzmi kończący go siedmiominutowy, hipnotyczny utwór "Wear You Out". "Desperate Youth, Blood Thirsty Babes" po raz kolejny dowodzi, że łączenie rocka z elektroniką wciąż ma przed sobą przyszłość, pod warunkiem, że wezmą się za to ludzie obdarzeni talentem i wyobraźnią. Tych cech nie brakuje liderom TV On The Radio, Adebimpe'owie i Sitkowi i właśnie dlatego ich debiutancki album jest płytą, o której się mówi.

• Wykonawca TV on the Radio
• Data premiery 2004-01-01
• Nośnik CD

Brytyjski duet Maribou State, ze swoim premierowym, drugim w karierze pełnym albumem. Zasłynęli kapitalnymi remiksami dla Lany Del Rey, a w tym roku mogliśmy zobaczyć rewelacyjny występ Maribou na festiwalu Audioriver w Płocku. Ich dopieszczona brzmieniowo płyta ukazuje się w labelu Counter, znanym m.in z dokonań duetu Odesza. Materiał promuje wyśmienity singiel “Feel Good”, nagrany z gościnnym udziałem Khruangbin. Jedna z mocniejszych tegorocznych premier.

• Wykonawca Maribou State
• Data premiery 2018-09-14
• Nośnik CD

Dalida, właśc. Yolanda Christina Gigliotti (ur. 17 stycznia 1933 w Kairze, zm. 3 maja 1987 w Paryżu) – piosenkarka pochodzenia włoskiego, która zrobiła karierę we Francji. Urodzona jako Yolanda Christina Gigliotti z włoskich rodziców (wywodzących się z Kalabrii) w Shoubra, dystrykcie Kairu; była dzieckiem skrzypka operowego, od najmłodszych lat dawano jej lekcje śpiewu. W roku 1954 zdobyła tytuł Miss Egiptu i wyjechała do Paryża, by zostać aktorką filmową. Jej pierwsze filmy nie odniosły sukcesu, ale zaczęła występować na estradach koncertowych i w kabaretach, śpiewając po francusku, włosku, a także w innych językach. Nagrywała piosenki, używając pseudonimu scenicznego „Dalida”, a jej drugi utwór, zatytułowany „Bambino”, przyniósł jej natychmiastową sławę. W 1957 roku wystąpiła w paryskiej Olympii jako artystka otwierająca występ Charles’a Aznavoura i w tym samym roku Gilberta Bécaud. Zaczęła nagrywać w kilku językach, objeżdżając świat. Występowała m.in. w Carnegie Hall w Nowym Jorku pod koniec 1978. Podczas swej kariery nagrała 500 piosenek po francusku, z których 200 zostało przetłumaczonych na włoski, a 300 na inne języki (nagrywała w 8 językach – francuskim, włoskim, hiszpańskim, flamandzkim, niemieckim, angielskim, hebrajskim i arabskim). Sprzedała ponad 170 milionów nagrań na całym świecie, zdobywając 70 złotych płyt. W roku 1974 jej przeboje zostały nagrodzone Oscarem za Światowy Sukces Piosenkarski oraz platynową płytą w krajach Beneluksu. Przez cały rok 1974 Dalida była numerem 1 na listach dwunastu różnych krajów: w dziewięciu krajach rekordy bił „Gigi l’amoroso”, w trzech innych „Il venait d’avoir dix-huit ans”. Jako pierwsza wylansowała we Francji styl disco – słynną piosenką „J’attendrai” z 1976. W 1981 roku została uhonorowana specjalnie dla niej utworzoną Diamentową Płytą za 25 lat sukcesów.

• Wykonawca Dalida
• Data premiery 2016-05-13
• Nośnik CD