» » płyta » Strona 171

Pianistka i kompozytorka Aga Derlak jest laureatką wielu prestiżowych nagród i zdobyła już szerokie uznanie polskiej publiczności oraz środowiska jazzowego.Aga Derlak Trio zostało nagrodzone na licznych konkursach ogólnopolskich I międzynarodowych. Są laureatami konkursu Jazz Juniors (2013), Przeglądu Zespołów Jazzowych z Gdyni (2013). Aga otrzymała nagrodę indywidualną na Krokus Jazz Festival (2014, Czech Jazz Contest (2015) oraz Zilina International Jazz Competition (2016). Trio jest zapraszane na najważniejsze polskie i zagraniczne festiwale (m.in. Athens Technopolis Jazz Festival, Xjazz Berlin, Silesian Jazz Festival, Jazz Jantar)Debiutancka płyta “First Thought” otrzymała nagrodę Polskiej Akademii Fonograficznej Fryderyk 2016.Healing - druga płyta tria Agi Derlak jest kontynuacją muzycznych podróży i rozwiązań liderki zespołu. Dziewięć autorskich kompozycji pianistki to zderzenie duchowych przeżyć i muzycznych przemyśleń, inspirowanych słowem, obrazem, a także osobistymi i muzycznymi doświadczeniami. Osobista opowieść podkreślana jest ciszą i przestrzenią uwydatniającą najwartościowsze elementy muzyki. JazzPressMuzycy: Aga Derlak – fortepian Tymon Trąbczyński – kontrabas Szymon Madej – perkusja


  • Wykonawca Aga Derlak Trio
  • Data premiery 2017-04-28
  • Nośnik CD
Więcej

Następca debiutanckiego albumu "Nieból". Totentanz w dodkonałej formie!! Płyta jest jeszcze bardziej rockowa i jak mówią sami muzycy: dojrzalsza, bardziej klimatyczna, mniej przewidywalna pod względem aranżacji. Nie sposób się nie zgodzić.


  • Wykonawca Totentanz
  • Data premiery 2008-09-22
  • Nośnik CD
Więcej

To już czwarta płyta Kiryła Karabitsa dla brytyjskiej firmy Onyx. Rosyjski dyrygent związany jest kontraktem z Bournemounyh Symphony Orchestra - razem z nią nagrywa dzieła rosyjskich mistrzów: Chaczaturiana, Szostakowicza, Mussorgskiego i Prokofiewa. Poprzednie trzy płyty zostały wyróżnione przez czasopisma Gramophone (Editir's Choice), a płyta z utworami Szostakowicza dodatkowo doczekała się wyróżnień amerykańskiego Fanfare, francuskiej Classica i australijskiego Limelight.


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2014-04-01
  • Nośnik CD

Legendarny hardrockowy zespół Van Halen, który Los Angeles Times nazwał niedawno „najlepszym rockowym zespołem na naszej planecie”, powraca z nowym albumem pt. „A Different Kind Of Truth”. Miejsce wokalisty ponownie zajmie charyzmatyczny David Lee Roth, który nie nagrywał z Van Halen od czasu wydania słynnej płyty „1984”! Album promuje singiel „Tattoo”! Płyta ukazuje się w formacie CD (13 utworów) oraz limitowanej wersji CD/DVD, która wzbogacona została o DVD zawierające materiał  z zarejestrowanymi 3 akustycznymi występami zespołu “The Downtown Sessions”.


  • Wykonawca Van Halen
  • Data premiery 2012-02-14
  • Nośnik CD
Więcej

Duża część twórczości Feliksa Nowowiejskiego, zwłaszcza większe dzieła, pozostała w rękopisach i wkrótce po śmierci kompozytora (1946) uległa zapomnieniu, jakby zakodowaniu w niepamięci. Ten stan rzeczy utrzymywał się aż do ostatnich lat, kiedy to część polskiego środowiska muzycznego zaczęła dostrzegać dotkliwe luki w wiedzy o twórczości naszych kompozytorów. Również zespół Filharmonii Opolskiej pod dyrekcją Przemysława Neumanna ma swój bardzo poważny udział w odkodowaniu muzyki Feliksa Nowowiejskiego. Świadectwem tego jest niniejsza płyta, która gromadzi utwory symfoniczne twórcy Roty, wykonywane dotąd rzadko i prawie nieobecne w fonografii. Są to nadzwyczaj ciekawe, wybrane dzieła symfoniczne, skomponowane z niebywałym rozmachem, pełne inwencji melodycznej, patetycznych kulminacji i głębokiej, romantycznej estetyki.


  • Wykonawca Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej
  • Data premiery 2018-01-30
  • Nośnik CD

"Była to nasza pierwsza produkcja dwujęzyczna. Firma Rogot, z którą mięliśmy umowę, chciała dość szeroko wejść na rynek. Antoni Roszczuk naprawdę miał kontakty na Zachodzie... Produkcja dwujęzyczna, bo nie wolno zapominać o języku polskim, jak zdarza się to wielu naszym zespołom w tej chwili. Trzeba robić dwie wersje utworu. I traktować je równorzędnie... Do tej płyty wszyscy w zespole mieli najbardziej emocjonalny stosunek. Powstawała w okresie największego nagromadzenia przeżyć różnego typu...To był fragment naszego życia. Człowiek tak był nasycony atmosferą tamtych dni, że płyta musiała właśnie taka być. Udało mi się ściągnąć wspaniałych muzyków, którzy pomogli nam zagrać. I wydaje mi się, że z tej płyty byliśmy najbardziej zadowoleni. Neil Black był bardzo pomocny. Potrafił utrzymać taką brytyjską dynamikę, nagrywaliśmy perkusję ze zwykłym pogłosem sali. W piosence Nocny Patrol rozbijałem z nim dziesiątki butelek... Dobrze sobie radził ze studiem, ze sprzętem. Często - jak byliśmy zmęczeni - potrafił wyjść i zagrać na gitarze jakiś "pattern". Umiał zasugerować linię melodyczną w jednym czy dwóch utworach. Taka jest rola producenta...." - Marek Jackowski.Recenzenci Brumu tak piszą o tej płycie: "Płyta absolutna. Jedno z najważniejszych wydarzeń w polskim rocku, i chyba najdoskonalsze dzieło Marka i Kory..".Zdjęcie do okładki zrobił wybitny polski fotografik Tadeusz Rolke, w atelier malarskim Edwarda Dwurnika.Tracklista:Side A1. Nocny patrol2. Jestem kobietą3. To tylko tango4. French is strange 5. Polskie ulice  Side B1. Eksplozja2. Zdrada3. Raz-dwa, raz-dwa4. Krakowski spleen5. Miłość jest jak opium


  • Wykonawca Maanam
  • Data premiery 2015-10-02
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Dalida, właśc. Yolanda Christina Gigliotti (ur. 17 stycznia 1933 w Kairze, zm. 3 maja 1987 w Paryżu) – piosenkarka pochodzenia włoskiego, która zrobiła karierę we Francji. Urodzona jako Yolanda Christina Gigliotti z włoskich rodziców (wywodzących się z Kalabrii) w Shoubra, dystrykcie Kairu; była dzieckiem skrzypka operowego, od najmłodszych lat dawano jej lekcje śpiewu. W roku 1954 zdobyła tytuł Miss Egiptu i wyjechała do Paryża, by zostać aktorką filmową. Jej pierwsze filmy nie odniosły sukcesu, ale zaczęła występować na estradach koncertowych i w kabaretach, śpiewając po francusku, włosku, a także w innych językach. Nagrywała piosenki, używając pseudonimu scenicznego „Dalida”, a jej drugi utwór, zatytułowany „Bambino”, przyniósł jej natychmiastową sławę. W 1957 roku wystąpiła w paryskiej Olympii jako artystka otwierająca występ Charles’a Aznavoura i w tym samym roku Gilberta Bécaud. Zaczęła nagrywać w kilku językach, objeżdżając świat. Występowała m.in. w Carnegie Hall w Nowym Jorku pod koniec 1978. Podczas swej kariery nagrała 500 piosenek po francusku, z których 200 zostało przetłumaczonych na włoski, a 300 na inne języki (nagrywała w 8 językach – francuskim, włoskim, hiszpańskim, flamandzkim, niemieckim, angielskim, hebrajskim i arabskim). Sprzedała ponad 170 milionów nagrań na całym świecie, zdobywając 70 złotych płyt. W roku 1974 jej przeboje zostały nagrodzone Oscarem za Światowy Sukces Piosenkarski oraz platynową płytą w krajach Beneluksu. Przez cały rok 1974 Dalida była numerem 1 na listach dwunastu różnych krajów: w dziewięciu krajach rekordy bił „Gigi l’amoroso”, w trzech innych „Il venait d’avoir dix-huit ans”. Jako pierwsza wylansowała we Francji styl disco – słynną piosenką „J’attendrai” z 1976. W 1981 roku została uhonorowana specjalnie dla niej utworzoną Diamentową Płytą za 25 lat sukcesów.


  • Wykonawca Dalida
  • Data premiery 2016-05-13
  • Nośnik CD
Więcej

Czwarta płyta studyjna pochodzącej z Seattle amerykańskiej wokalistki i autorki tekstów. „Bear Creak” przekracza przyjęte ogólnie granice gatunkowe, zawierając jednocześnie rozmaite elementy popu, rocku, alternatywnego country, indie oraz tradycyjnego amerykańskiego folku.


  • Wykonawca Carlile Brandi
  • Data premiery 2013-07-09
  • Nośnik CD
Więcej

„Ta płyta powstała z marzenia, by znaleźć się choćby na chwilę w obecności artystów, których podziwialiśmy przez całe życie. I wśród tych, co od niedawna są dla nas wielką inspiracją. Z dość – przyznajmy – śmiałej wizji aby stworzyć zespół jaki nie istniał nigdy wcześniej, jedynie w naszej zachłannej wyobraźni. Dla nich specjalnie napisaliśmy muzykę, która szuka wspólnego zbioru dla częstokroć tak odległych światów I wrażliwości. Zawsze interesowało nas to, co powstaje na krawędzi, kiedy odmienne kultury przeglądają się w sobie nawzajem. Kiedy wyznania, doświadczenia, pokolenia przenikają się I uzupełniają. To próba odnalezienia własnego głosu w coraz bardziej barwnej, otwartej i nieograniczonej przestrzeni muzyki. Ponad granicami i gettami gatunków. Poza podziałami. Na przekór nim. Przeciw nim.”- tymi słowami Anna Maria Jopek I Marcin Kydryński podsumowują swoje przedsięwzięcie w książeczce do płyty.Anna Maria Jopek przez ostatni rok podróżowała po świecie, koncertując I spotykając na swojej drodze postaci ogromnie ważne dla jej muzycznego rozwoju. Wykształcona klasycznie, z pasją I doświadczeniem w świecie jazzu a rodzinnymi korzeniami w muzyce ludowej AMJ każdym kolejnym projektem stara się definiować swoją tożsamość. Stworzyć własny język. Poszukuje tego, co dla muzyków różnych krajów, tradycji czy religii jest wspólne, jakkolwiek dalecy mogą się sobie z pozoru wydawać. Płyta ID zdaje się być kulminacyjnym punktem tych właśnie poszukiwań.Nagrana z najznakomitszymi w swoich kategoriach artystami na świecie, przygotowana w „kultowych” studiach – jak Real World Petera Gabriela w Wiltshire, Avatar w Nowym Jorku, Abbey Road w Londynie I najciekawszych studiach Warszawy – jest przedsięwzięciem bezprecedensowym w swojej skali I zamyśle, choć AMJ, z właściwą sobie skromnością mówi o nim: „ Robiliśmy wszystko dla własnej radości, żeby móc to przeżyć choć raz. Nauczyć się od tych ludzi jak najwięcej.To jest nasz pomysł na najlepsze wakacje!”Zespół ID wygląda zatem następująco:W sekcji rytmicznej na perkusji gra Manu Katche, dziś lider własnej formacji w wytwórni ECM, niegdyś filar najznakomitszych projektów Petera Gabriela, Stinga, Jana Garbarka czy Joni Mitchell. Jego etniczny styl, niskobrzmiace bębny są charakterystyczne, jak ludzki głos.Na instrumentach perkusyjnych, obecny z AMJ od pięciu lat na wszystkich projektach, fenomenalny Mino Cinelu. Zaczynał w zespole Milesa Davisa w czasach jego słynnego „Powrotu” u progu lat 80-tych, by przejść następnie przez projekt Stinga w czasch Nothing Like The Sun czy kultowy band fusion Weather Report I stać się następnie jednym z najbardziej rozchwytywanych perkusjonistów na świecie. „On natychmiast zmienia muzykę, każe jej oddychać, odrywać się od ziemi…” – mówi AMJ.W niskim paśmie – być może najznakomitszy a z całą pewnością najbardziej zajęty kontrabasista wszechczasów: Christian McBride. Artysta z dorobkiem około pieciuset albumów nagranych z największymi współczesnymi liderami każdego stylu (od Pata Metheny, przez Stinga, po Kathleen Battle) ale jak każdy z zaproszonych przez AMJ gości – także lider swojego zespołu.Na basie elektrycznym I kalimbie genialny chłopak z Kamerunu: Richard Bona. Wirtuoz porównywany jedynie do legendarnego Jaco Pastoriusa. W samej Polsce Bona był już jako filar zespołu Bobby’ego McFerrina, Steps Ahead, czy Pat Metheny Group, ale przede wszystkim jako kapitalny lider własnej formacji łączącej muzykę afrykańską z jazzem. Jego głos jest rozpoznawalny natychmiast w każdym zakątku Globu, nie do pomylenia z jakimkolwiek innym. Richard Bona zatem także śpiewa z AMJ jeden z utworów.Przy fortepianie aż trzech, tak różnych, jak i wielkich muzyków. Leszek Możdżer (po raz… piąty na płycie AMJ) nie wymaga dodatkowego wprowadzenia. Obok niego niezwykły, wyciszony, magiczny pianista z Norwegii, Tord Gustavsen, którego pierwsza płyta dla ECM: Changing Places nomen omen zmieniła postrzeganie jazzowej pianistyki na świecie. Dwie kolejne ugruntowały jego pozycję jako charyzmatycznego indywidualisty fortepianu. W jednym utworze przy fortepianie także Krzysztof Herdzin, zaproszony do projektu głównie jako aranżer: odkrywczy, świeży, odważny.Na saksofonie Branford Marsalis. Trudno przed jego nazwiskiem postawić jeden trafny przymiotnik. Lider, jak mówił Mariusz Adamiak podczas ostatniego Jazz Jamboree, najważniejszego obecnie jazzowego kwartetu na świecie. Ale też muzyk wiecznie poszukujący w przestrzeniach klasyki a nawet różnych odmian sztuki popularnej. Wieczny buntownik I filozof zarazem. Genialny wirtuoz I cudownie muzykalny artysta. Producent I wydawca, twórca „Marsalis Music”. Ale I człowiek o wielkim poczuciu humoru. Jego kontrowersyjny projekt Buckshot Le Fonque pozostaje do dziś jednym z najcenniejszych przykładów łączenia jazzu z muzyką ulicy. Na gitarze I przed mikrofonem współtwórca stylu bossa novy, kodyfikator gatunku, przyjaciel I współpracownik Antonio Carlosa Jobima, producent I guru… Oscar Castro Neves. Dziś, kiedy artyści tak różni jak Yo Yo Ma I Stevie Wonder, Barbra Streisand I Herbie Hancock – jeśli mają nagrać bossa novę – dzwonią do Oscara. AMJ nagrała z Oscarem płytę koncertową w ramach BMW Jazz Club we wrześniu ubiegłego roku. Wtedy także zarejestrowano w studiu jeden z utworów na ID. BMW Jazz Club jest partnerem AMJ Music w powstaniu projektu ID.Oud to arabski prekursor lutni. Dhafer Youssef, Tunezyjczyk mieszkający w Paryżu jest dziś jednym z waznejszych wirtuozów tego instrumentu ale przede wszystkim jednym z najbardziej niepowtarzalnych wokalistów na planecie.Wśród wielkich wokalistów ID pojawia się także… Kayah. Kayah zaprosiła AMJ do swojego koncertu Unplugged jesienią ubiegłego roku. Artystki porozumiały się tak idealnie (co widać I słychać na DVD!), że postanowiły na tym jednym wieczorze nie zakończyć wspólnego muzykowania!AMJ I współtwórca projektu – Marcin Kydryński, który gra także na gitarach w większości utworów, zaprosili do współpracy swoich dawnych przyjaciół, znanych z poprzednich projektów. Pojawia się zatem Paweł BZIM Zarecki, współodpowiedzialny za część aranżacji I wszystkie „dziwne dźwięki”, Robert Majewski z fluegelhornem, Mateusz Pospieszalski śpiewa I gra na flecie w jednej z piosenek czy wreszcie – gitarzysta zespołu AMJ Marek Napiórkowski gra fenomenalne solo w otwierającej płytę kompozycji. Obok Nich orkiestra Sinfonia Viva Tomasza Radziwonowicza I skompletowany przez Krzysztofa Herdzina kwartet smyczkowy.„To z pewnością najbardziej gęsta z moich płyt – mówi AMJ – nie zostawiliśmy na płótnie ani jednego wolnego miejsca. Ale też byłoby żal, nie wykorzystać w pełni talentu naszego reżysera dźwięku. Dla mnie Ben jest geniuszem! Znalazł właściwe miejsce I plan dla każdej nuty. Ben jest w tej chwili częścią zespołu. On współstworzył tę muzykę”Album zgrał w studiu Petera Gabriela Real World – jego osobisty reżyser dźwięku, Ben Findlay. Zmasterował w Abbey Road Sean Magee. („ Cieszylam się, jak dziecko, mogąc chodzić po śladach młodych Beatlesów, pracować na stole masteringowym Pink Floydów – mówi AMJ - mogąc pomilczeć chwilę w studiu z którego transmitowano All You Need Is Love…!)Album ID będzie miał, najprawdopodobniej jesienią tego roku, także swoją wersję międzynarodową. Muzyka na niej będzie w znacznym stopniu różna od polskiej premiery. AMJ I Marcin Kydryński napisali wspólnie dwie godziny nowej muzyki z której ostatecznie tylko część trafia teraz do rąk I uszu słuchaczy.„Świat, choć jest tak ogromny I nieodgadniony stał się nagle tak bliski, - konkluduje AMJ. Jego różnorodność, barwność, jego sprzeczności I kontrasty, jego złożoność I uroda nie przestaną mnie inspirować. Staram się odnaleźć w nim dla siebie taką małą niszę. Własną. Wciąż czuję, że to początek drogi, ale jakaż to fasynująca i… przyjemna wędrówka. Lubię być w ruchu.”


  • Wykonawca Jopek Anna Maria
  • Data premiery 2007-05-11
  • Nośnik CD
Więcej

Czwarty pełnowymiarowy album znakomitej prog-metalowej formacji Osada Vida. Nowy studyjny album nagrany został w poszerzonym składzie z Markiem Majewskim (ex-Acute Mind) na wokalu. Jak zapowiada sam zespół: „Jaka będzie to płyta? Pod każdym względem inna od poprzednich. Począwszy od okładki (i całej oprawy graficznej), przy projektowaniu której chcieliśmy pozbyć się oklepanych już mrocznych klimatów dodając dużo światła, przestrzeni i lekkości, poprzez kompozycje, które są zdecydowanie bardziej przystępne (ale też mocniejsze i konkretniejsze), aż po partie wokalne nowego, piątego ‘Osadnika’. Album jest owocem tego, co już bardzo długo rodziło się w naszych głowach i sercach. Jest pełen radości z grania i pokazuje inne od dotychczasowego podejście do muzyki i komponowania. Płyta może być zaskoczeniem dla naszych dotychczasowych fanów. Nadaliśmy nowego znaczenia słowu ‘bezkompromisowy’. Będzie dużo melodii, będzie rytmicznie, mocno i zaskakująco. Ale to wciąż Osada Vida. Nie usunęliśmy charakteru z naszej muzyki. Doprawiliśmy ją tylko znacznie i mamy nadzieję, że przyprawy przypadną wszystkim do gustu.” Nowa płyta zawiera jako bonus zaskakującą wersję nagrania „Master Of Puppets” z dyskografii zespołu Metallica.Osada Vida prezentuje muzykę sięgającą do tradycji ambitnego rocka w typie Yes, Porcupine Tree, Pain Of Salvation czy Riverside. Grupa doskonałych warsztatowo muzyków proponuje muzykę świeżą i niepowtarzalną, wzbogaconą niebanalną warstwą tekstową. W swoim dorobku zespół ma trzy wydawnictwa demo oraz trzy ciepło przyjęte oficjalne płyty: „Three Seats Behind A Triangle” (2006/2007), „The Body Parts Party” (2008), „Uninvited Dreams” (2009). Ostatnim materiałem wydanym przez zespół Osada Vida jest DVD zatytułowane "Where The Devils Live”, zawierające zapis koncertu w Teatrze Śląskim w Katowicach w listopadzie 2011 roku. Zespół rozpoznawalny jest także poza granicami naszego kraju o czym może świadczyć choćby zaproszenia na amerykański festiwal RoSfest (2011) czy na ProgStage w Izraelu (2012). 


  • Wykonawca Osada Vida
  • Data premiery 2013-03-11
  • Nośnik CD
Więcej