Tytuł płyty nawiązuje do jednego z utworów, ale zawiera w sobie także opowieść o sposobie jej powstawania oraz subiektywnym odczuciu twórców o momencie, w którym została wydana. Celem jest zawsze działanie we właściwym czasie i miejscu oraz zachowanie równowagi
Wraca promocja Best2Buy, dzięki której będziecie mogli nabyć swoje ulubione tytuły taniej. Kupując dwie płyty, drugą dostajecie taniej (to chyba tak działa, nie?). Promocja obejmuje m.in. NWJ, Sto Procent, płyty wydawnictwa MyMusic czy District Area. Jedyna okazja, żeby zakupić ulubione tytuły. Zestaw zawiera płyty: Hzop „The Haze” oraz Buczer „33”.
2-płytowa, winylowa, 180-gramowa, zremasterowana (Original Recordings Remastered) edycja zawierająca dwa originalne klasyczne albumy Ornette'a Colemana - "Free Jazz" oraz "Ornette!". Dodano także jeden utwór bonusowy. Okładka płyty jest rozkładana. Materiał nagrano w nowoczesnej technologii Direct Metal Mastering (DMM).
W 2010 roku czarnoskórzy amerykańscy folkowcy zachwycili krytyków i zdobyli nagrodę Grammy swoją pierwszą płytą dla renomowanej wytwórni Nonesuch - "Genuine Negro Jig". Drugie wydawnictwo dla tej firmy też z pewnością nikogo nie rozczaruje. Istniejący od 2005 roku zespół z Północnej Karoliny pracował w studiu z legendarnym producentem Buddym Millerem (Emmylou Harris, Robert Plant And The Band Of Joy, Patty Griffin). Carolina Chocolate Drops, czyli Dom Flemons, Rhiannon GiddensHubby Jenkins, który zastąpił Justina Robinsona, tym razem przygotował autorskie piosenki, interpretacje kompozycji tradycyjnych oraz covery. Jako pierwsza z płyty została ujawniona piosenka "Country Girl", którą muzycy umieścili do ściągnięcia na stronie carolinachocolatedrops.com. Podobnie, jak na wcześniejszych wydawnictwach Carolina Chocolate Drops prezentują fenomenalny warsztat, niesamowite popisy solowe, a także niemałe poczucie humoru. A to wszystko w kontekście poważnego historycznego przekazu.
"Szwedzka wokalistka Rigmor Gustafsson czynnie działa na jazzowej scenie już od pierwszej połowy lat 90-tych, a pod banderą wytwórni ACT zadebiutowała w roku 2002 na płycie Nilsa Landgrena "Sentimental Journey". Rok później doczekała się swojej autorskiej płyty "I Will Wait For You", której ogromny sukces ugruntował jej silną pozycję pośród europejskich wokalistek jazzowych. Kolejne jej płyty, wypełnione m.in. utworami z repertuaru Dionnie Warwick i kompozycjami Michela Legranda oscylowały między jazzem, a tradycyjną piosenką pop. Począwszy od albumu "Alone With You" (2007), artystka coraz śmielej poczęła nagrywać swoje własne piosenki. Płyta "When You Make Me Smile" (2014) wypełniona była w większości piosenkami do jej własnej muzyki. Tak jest też w przypadku albumu wokalistki "Come Home", na którym znajdziemy aż 8 nowych autorskich utworów. Poza nimi Rigmor Gustafsson sięga po utwory Joni Mitchell ("Big Yellow Taxi"), Kate Bush ("Wuthering Heights") i Tanity Tikaram ("Twist In My Sobriety"). "Come Home" to płyta zdecydowanie odmienna pod względem instrumentacji wobec poprzedniego albumu artystki, bowiem nagrana z kameralnym trio złożonym z muzyków, z którymi szwedzka piosenkarka współpracuje od lat: Jonasa Östholma (fortepian), Martina Höpera (kontrabas) i Chrisa Montgomery (perkusja). Tym samym głos artystki zyskał zupełnie inną oprawę, zdecydowanie dobitniej ukazując jej możliwości wokalne. Gustafsson dysponuje silnym głosem, znakomitym zmysłem interpretacji i wyczuwalną w każdym wersie nadzwyczajną wrażliwością. Jej autorskie piosenki poruszają klimatem i stylistyczną złożonością. Dostojna i elegancka, a jednocześnie podszyta bluesem "I Think Of You”, melancholijne "Winter Does Not End” i "Enjoy The Day”, czy wreszcie zamykająca album tęskna i poruszająca ballada tytułowa, to utwory do których najzwyczajniej chce się wielokrotnie wracać. Czytając przed uruchomieniem płyty tytuły umieszczone na okładce, bałem się jak szwedzka wokalistka poradzi sobie z wyjątkowo specyficzną, a zarazem przepiękną piosenką "Wuthering Heights". Tymczasem Rigmor Gustafsson i z tej próby wyszła zwycięsko, choć i tak zawsze wybiorę oryginalną wersję nastoletniej Kate Bush z 1978 roku. Z kolei w "Twist In My Sobriety” charakterystyczną dla pierwowzoru Tanity Tikaram partię oboju, zastąpił akordeon gościnnie biorącej udział w nagraniu Lisy Langbackiej. Formuła jazzowego tria towarzyszącego wokalistce, to także większe pole do popisu dla każdego z instrumentalistów. Najważniejsza rola przypada fortepianowi Jonasa Ostholma, który z wielką gracją i perfekcją tworzy harmonię dla jej głosu. Z kolei Martin Hoper przy kontrabasie nie tylko doskonale współpracuje ze stylową perkusją Chrisa Montgomery, ale wielokrotnie serwuje solówki, wywołujące mrowienie na plecach."- opisuję Robert Ratajczak Muzycy: Rigmor Gustafsson - wokal Jonas Ostholm - fortepian Martin Hoper - kontrabas Chris Montgomery - perkusja gościnnie Margareta Bengtsson - harfa Lisa Langbacka - akordeon Tracklista: 1. Big Yellow Taxi 2. I Think Of You 3. Take A Little Turn 4. The Light Years 5. This Time 6. Wuthering Heights 7. Twist In My Sobriety 8. Lovely 9. Winter Doesn't End 10. Enjoy The Day 11. Come Home
"Francuskiego saksofonistę Emile Parisiena mieliśmy okazję już poznać dzięki serii płytowej "Duo Art'', w ramach której ukazał się jego wyśmienity album nagrany z akordeonistą Vincentem Peiranim: ''Belle Epoque'' (2014). Kilka miesięcy później na rynek trafiła płyta "Spezial Snack" ukazująca dalekie od kameralnego duetu oblicze francuskiego wirtuoza. To jego własny kwartet tworzony przez jak najbardziej klasyczne instrumentarium jazzowe: saksofon/ fortepian/ kontrabas/ perkusja. Kolejną studyjną płytą formacji była: "Sfumato", nagrana w formule kwintetu poszerzonego o gitarę. Album ten doczekał się też koncertowej wersji w postaci wydawnictwa combo (CD+DVD) "Sfumato Live In Marciac", nagranego z udziałem gości: Wyntona Marsalisa, Michela Portala i Vincenta Peirani. Albumem Emile Parisiena jest płyta "Double Screening", będąca powrotem do konwencji kwartetu. Na wypełnionej premierowymi utworami, przygotowanymi przez wszystkich instrumentalistów płycie saksofoniście towarzyszą: pianista Julien Touery, Ivan Gelugne (kontrabas) i Julien Loutelier (perkusja). Zarówno okładka albumu jak tytuły niektórych kompozycji ("Spam", "Hashtag"), nawiązują do współczesnych terminów pochodzących z internetu. Inspiracje zaczerpnięte z języka definiującego współczesną technologię, muzycy przefiltrowali przez własną muzyczną fantazję i sposób postrzegania muzyki. W utworach doszukamy się elementów free jazzu, folkloru i nawiązań do nieśmiertelnej jazzowej klasyki. Parisien coraz bardziej rozszerza swój język wypowiedzi, tworząc formy kilkuczęściowe i złożone, niezauważalnie przekraczając granice w kierunku muzycznej awangardy. Przykładem niech będzie cykl "Hashtag I-IV", w którego poszczególnych częściach muzycy poszerzają zakres możliwości swych instrumentów, stosując niekonwencjonalne metody wydobywania z nich dźwięków. Innym przykładem przekraczania granic, a zarazem scalania formuły kompozycji i improwizacji jest rozbudowana "Malvare Invasion" niemal buchająca żarem wariacji saksofonu sopranowego lidera. Warto zaznaczyć iż mimo rozmaitych innowacji i nietypowych rozwiązań, muzyka na "Double Screening" od początku do końca jest czytelna i przyswajalna już przy pierwszym odsłuchu płyty. Całość zachwyca koncepcyjnie zbudowaną dramaturgią i precyzyjnie opracowanym schematem napięć i emocji. Z płyty na płytę Emile Parisien coraz bardziej zasługuje na przypiętą mu przez krytyków etykietę "jazzowego wizjonera XXI wieku". To muzyk ciągle poszukujący nowych form wypowiedzi, śmiało eksperymentujący i odkrywający nowe dźwiękowe przestrzenie. "Double Screening" to album pełen świeżych rozwiązań, spontaniczności i autentycznej pasji. Znajdziemy tu zarówno głęboko poruszający liryzm, jak prawdziwy ogień i siłę." Robert Ratajczak Muzycy: Emile Parisien - soprano & tenor saxophone Julien Touery - piano Ivan Gelugne - bass Julien Loutelier - drums Tracklista: 1. Double Screening I 2. Double Screening II 3. Spam 1 4. Hashtag I 5. Hashtag II 6. Hashtag III 7. Hashtag IV 8. Spam 3 9. Deux Point Zero 10. Elegie pour Carte Mere 11. Malware Invasion 12. Algo 13. Spam 2 14. Daddy Long Legs
Debiutancki album Sonbird "Głodny". Jest to muzyczny zapis dotychczasowej drogi zespołu, która mimo tego, że jest krótka, jest także pełna sukcesów. Cała tajemnica polega na zgrabnych, indierockowych piosenkach, wykonanych z rzadko spotykanym zaangażowaniem, tworzących album, do którego chce się wracać. Na płycie znajdą się znane do tej pory single "Ląd", "Hel" czy tytułowy "Głodny" oraz nowe piosenki, których część można było już usłyszeć podczas koncertów. Nad całością czuwał Łukasz Olejarczyk, który jest producentem płyty. Dotychczasowy dorobek Sonbird sprowadza się do szybko zapracowanej opinii świetnego zespołu koncertowego, o czym można było przekonać się na największych festiwalach lata (zagrali między innymi podczas OFF Festival, Kraków Live Festival, Hej Fest, Rock In Summer Festival, Męskie Granie) i udanej jesiennej trasie koncertowej.
Oficjalna premiera płyty w Sopocie na Festiwalu Dwa Teatry, 19.06.2011 "Absurdustra" to przede wszystkim poezja Cypriana Kamila Norwida, która była i wciąż jest aktualna w tym pełnym absurdu życiu. Poezja Norwida nie jest trudna, nie jest pogrążona w smutku (jak to się utarło o niej mówić) - jest wymagająca i to chyba najtrafniejszy epitet opisujący materię tej płyty.
Wybitna malijska wokalistka Oumou Sangare i wznowienie jej klasycznego albumu "Moussolou". Debiutancki materiał Sangare był jednym z największych komercyjnych sukcesów afrykańskiej sceny, sprzedając się w ponad 200 tys nakładzie. Nic dziwnego że sam Hercie Hancock zaprosił artystkę do udziału w sesji do płyty "The Imagine Project". "Moussolou" do dziś stanowi absolutny kanon afrykańskiej World Music.
Reedycja płyty „Piosenki francuskie”, która ukazała się już po śmierci Ireny Jarockiej w 2012 roku. Znalazły się na niej ulubione francuskie utwory Jarockiej, które artystka nagrała w studiu Polskich Nagrań jeszcze w 1992 roku. Wówczas album ukazał się jedynie w Stanach Zjednoczonych pod anglojęzycznym tytułem „My French Favorites”. Autorem aranżacji do wszystkich utworów jest Włodzimierz Nahorny, który towarzyszył Irenie Jarockiej w trakcie nagrywania płyty. Niniejsza reedycja powstała przy współpracy z Fundacją im. Ireny Jarockiej. Tracklista: 1. Lete 42 2. Les moulins de mon coeur 3. Mon Homme 4. Dis-moi 5. Ne me quitte pas 6. Les parapluies de Cherbourg 7. Les feuilles mortes 8. La maison sous les arbres 9. La valse des lillas 10. Plaisir d’amour