Syryjski wokalista Omar Souleyman swoją muzyczną przygodę rozpoczął w latach 90-tych. Jego wcześniejszy album, wydany w szeregach renomowanego Domino, zebrał znakomite recenzje. Co warte podkreślenia za produkcję tamtej płyty odpowiadał sam Four Tet. Nie inaczej jest w przypadku „Bahdeni Nami”.
Po doskonale przyjętych albumach "Dissaster" i "Abstrackt", Penx debiutuje legalnie! Charakterny i nacechowany punchline'ami rap to wizytówka Penxa. Krakowski raper na swoim najnowszym krążku pt. "Michał LP" nie zapomniał jednak o innych formach muzycznych. Jak mówi sam artysta: "Album ten będzie o wiele bardziej osobisty niż dotychczasowe płyty. Na krążku znajdzie się spory przekrój kawałków: od bragga przez życiowe numery aż po utwory będące odzwierciedleniem rzeczywistości, w której się poruszam." Krakowskiego rapera na płycie wsparli zarówno artyści uznani już na scenie hip-hopowej: Ero i Bonson, jak i Ci młodsi, ale szturmem zdobywający fanów: Szpaku, Eripe i Hase. Za produkcję płyty odpowiadają: High Tower, TMKbeatz, Mario Kontrargument, Jhn, Mihtal i Młody Meridialu. "Michał LP" ukazuje się na rynku 23 marca bieżącego roku.
Pamięć o Agnieszce Osieckiej jest dziś żywa a jej piosenki nagrywane i wykonywane wciąż na nowo. W teatrach grane są jej sztuki, odbywają się festiwale jej imienia, powstają nowe piosenki do nieopublikowanych wcześniej tekstów. Płyty z takimi utworami nagrali między innymi Stanisław Soyka i Maryla Rodowicz. Nieustannie pojawiają się nowe książki o Osieckiej, biografie, listy, teksty piosenek.
"Victory" to album, który łączy charakterystyczny dla połowy lat 80. styl grania przebiegający w pół drogi między heavy metalem a raczkującym jeszcze w czasie wydania płyty thrashem: wzniosłe, hymnowe refreny, tony piszczących solówek i słodkie, bardzo melodyjne riffy...
Wraca promocja Best2Buy, dzięki której będziecie mogli nabyć swoje ulubione tytuły taniej. Kupując dwie płyty, drugą dostajecie taniej (to chyba tak działa, nie?). Promocja obejmuje m.in. NWJ, Sto Procent, płyty wydawnictwa MyMusic czy District Area. Jedyna okazja, żeby zakupić ulubione tytuły. Zestaw zawiera płyty: Jarecki Brk „Punkt widzenia” oraz Styloojeden „Z tylu jeden”.
Niemiecki zespół German band Bohren & Der Club Of Gore grają tylko instrumentalnie na "Sunset Mission" i po raz kolejny tworzą delikatną filmową atmosferę. Atmosfera późnonocnego gitarowego vibrato ze wspaniałego "Midnight Radio" została tu zastąpiona saksofonem i ciemnym muzycznym tłem."Sunset Mission" to re-edycja płyty z 2000 roku, po raz pierwszy na winylu!Tracklista:LP 1Side A1. Prowler2. On Demand Wings3. Midnight WalkerSide B1. Painless Steel2. Darkstalker3. Black City SkylineLP 2Side C1. NightwolfSide D1. Street Tattoo2. Dead End Angels
Premiera pierwszej oficjalnej solowej płyty członka zespołu Nagły Atak Spawacza - Kaczmiego. Jest to mocna dawka brutalnych tekstów w stylu horrorrap . Płyta powstawała pod okiem Krzysztofa Kozaka szefa RRX Desant, jest rewelacyjnie zmiksowana w V6 Studio a tekstowo jak na pioniera stylu horrorrap w Polsce przystało bardzo mroczna i zaskakująca. Muzycznie to połączenie twardego rapu z elementami nowoczesnych brzmień. Do płyty zrealizowano 3 teledyski, których premiera we wrześniu tego roku na youtube. Wszystkie teledyski do tej płyty zrealizowała ekipa 360 Studio do scenariuszy napisanych przez szefa wytwórni Krzysztofa Kozaka. Poprzez brutalny obraz mają dotrzeć do wyobrażni widza.Zawarta w nich treść ma ostrzec młodych ludzi przed nieprzemyślanymi decyzjami w życiu.Teledyski utrzymane w stylu klasyków gatunku horror. Kaczmi reprezentuje RRX Desant Awangarda.Wydawcą płyty jest znana Warszawska wytwórnia RRX DESANT.
Album Eweliny Lisowskiej jest jak mówi artystka - "najbardziej osobistym albumem w jej karierze". Nigdy dotąd nie słyszeliśmy Eweliny tak szczerej i otwarcie mówiącej o swoich obawach, lękach i nadziejach… W jednym z utworów możemy usłyszeć akordeon Czesława Mozila, który występuje na płycie jako gość specjalny. Za produkcje płyty odpowiedzialni są: Jakub Mańkowski i Damian Ukeje.
Po flircie z dużą firmą płytową i dwóch ambitnych, artrockowych albumach, zespół z Portland powraca na łono indierocka i po raz pierwszy w swej karierze zanurza się bez reszty w amerykańskiej tradycji folk i country.Wierzyć się nie chce, że zaledwie dwa lata temu Colin Meloy z zespołem nagrał coś na kształt rock-opery: opartą luźno na EP pieśniarki Anne Briggs opowieść o miłości zwykłej dziewczyny do napotkanej w lesie tajemniczej, przybierającej różne kształty postaci. Na tej płycie („The Hazards Of Love") i na wcześniejszej („The Crane Wife") The Decemberists - całą swoją karierę mocno inspirowani muzyką brytyjską - otarli się wręcz o rock progresywny. Jednak powrót z potężnego Capitolu do niezależnej wytwórni nie stał się zarazem powrotem do dawnych inspiracji - w rodzaju choćby The Smiths, chyba że tytuł albumu uznamy za przewrotne puszczenie perskiego oka w stronę klasycznej płyty „The Queen Is Dead" z 1986 roku. Przewrotne, bowiem Meloy bynajmniej nie eksploruje jakichś zamorskich terytoriów lecz rodzime podwórko, a na swych przewodników wyznaczył R.E.M. i głęboko zanurzoną w folklor Appalachów pieśniarkę Gillian Welch, co podkreślił zaproszeniem do studia gitarzysty Petera Bucka i samej Welch. Ich udział z nagraniu „The King Is Dead" daleko wykracza poza kurtuazyjne sformułowanie „gościnny". Dzięki Buckowi kilka utworów rzeczywiście brzmi jak covery R.E.M., zwłaszcza „Down By The Water", który jest niezawoalowanym ukłonem w stronę „The One I Love", podczas gdy głos Welch aż siedmiu piosenkom z płyty wykonanym z Meloyem przydaje stylowej głębi. Bez jej udziału pastoralne ballady „January Hymn" i „June Hymn" czy odwołujący się do starych ludowych tańców „Rox In The Box" lub wyraźnie nawiązujący do „Honky Tonk Women" „All Arise!" brzmiałyby o wiele ubożej. Nie ma większego znaczenia, czy The Decemberists wnoszą coś nowego do bogatej tradycji, przez długie dekady aktualizowanej i modyfikowanej przez artystów takich, jak Loretta Lynn, Bob Dylan, Gram Parsons, Emmylou Harris, R.E.M., Guadalcanal Diary, Camper Van Beethoven czy Wilco. Liczy się, że nagrali płytę bardzo dobrą, godną mistrzów, od których się uczyli.
Zbigniew Seifert należy do nielicznego grona polskich jazzmanów docenionych nie tylko w rodzinnym kraju. A jednak spośród wszystkich jazzmanów, których wydała Polska to właśnie o jego płyty jest najtrudniej.