
Tracklista:1. Suite En La Mineur2. Partie En Do Mineur3. Concerto En Sol Majeur4. Sonata En Sol Mineur5. Sonata En Fa Majeur
- Data premiery 2011-01-10
- Nośnik CD
- Muzyka poważna / Dawna
- 21-06-2020, 04:30
- 0
- 0
- admin

Tracklista:1. Suite En La Mineur2. Partie En Do Mineur3. Concerto En Sol Majeur4. Sonata En Sol Mineur5. Sonata En Fa Majeur

Organy Hammonda w Polsce to nie tylko Wojciech Karolak, Krzysztof Sadowski czy Niemen i Skaldowie. Wśród muzyków zafascynowanych bogatym, pełnym brzmieniem tego instrumentu był także Piotr Figiel. Na początku lat 70. organy Hammonda interesowały go tak mocno, że poświęcił im swój solowy debiut. Kultowy album po raz pierwszy ukazuje się na płycie CD. „Piotr” to płyta wyjątkowa. Choćby za sprawą ciekawego, różnorodnego repertuaru w którym znalazło się miejsce i na funkowe rytmy, i jazzowe inklinacje, a nawet na wpływy muzyki latynoskiej. To także wyjątkowa obsada personalna – na perkusji gra Janusz Stefański (Kwintet Stańki, Niemen Enigmatic), partie gitarowe wykonuje Dariusz Kozakiewicz (chwilę po odejściu z Breakout), a wokalnie album ozdabia Bemibek. Do nagrań Figiel zaprosił także wybitnych jazzmanów – partie solowe wykonują tu Tomasz Stańko i Janusz Muniak, będąc jednocześnie częścią większej sekcji dętej. Nad wszystkim góruje zaś wspaniałe, mieniące się wieloma barwami brzmienie organów Hammonda, na których lider gra z niezwykłą swobodą i inwencją. Album ukazuje się po raz pierwszy na płycie CD, wzbogacony o dwa utwory w pełnych wersjach (na płycie zostały skrócone i zmienione). W książeczce, obok tekstu dotyczącego nagrań i kompletnej reprodukcji okładki, znalazły się unikatowe zdjęcia Marka Karewicza pochodzące z sesji nagraniowej. Muzycy: Piotr Figiel – org (Hammond) Dariusz Kozakiewicz – g Marian Siejka – bg Janusz Stefański – dr Tomasz Stańko – tp (4) Janusz Muniak – fl (9) Bemibek: Ewa Bem, Aleksander Bem, Andrzej Ibek (3, 6)

Deutsche Harmonia Mundi zaprasza do wyłuchania albumu "Pace e guerra", zawierającego arie i duety kompozytorów XVIII wieku napisane dla jednego z największych kastratów w historii muzyki Antonio Maria Bernacchi (1685-1756).Wykonawcami są kontratenor Terry Wey oraz Bach Consort Wien pod dyrekcją Rubéna Dubrovskiego. Urodzony w 1985 roku w Bernie Terry Wey swe pierwsze kroki wokalne stawiał jako solista słynnego chóru Wiener Sängerknaben. Od 2003 roku poświęcił się całkowicie karierze kontratenora, wykonując czołowe partie w takich operach jak: Rinaldo (Handel), Andronico (Legrenzi), Roma & Religione (Landi), Ruggiero (Vivaldi), Oberon (Britten), Echnaton (Glass). Jego zamiłowanie do muzyki renesansu skierowało artystę do założenia zespołu wokalnego Cinquecento, z którym z powodzeniem koncertuje i nagrywa.

I AM KLOOT to wykonawca którego należy pokochać całym sercem. Lider formacji John Bramwell od lat pisze piękne piosenki którym towarzyszą fantastyczne, poetyckie teksty. Nie przypadkiem do fanów grupy zaliczają się takie osobistości muzycznej sceny jak Peter Doherty czy muzycy grupy ELBOW, odpowiedzialni skądinąd za produkcję tego albumu. „Sky At Night” to zdecydowanie szczytowe osiągnięcie grupy. Zaaranżowane z rozmachem partie smyczków, sekcji dętej a miejscami partie chóru robią wielkie wrażenie. Przepiękna to i nastrojowa muzyka w której zapierający dech rozmach idealnie omija mielizny sztucznego przepychu. Patent na pisanie i wykonanie pełnych liryzmu songów Bramwell i spółka opanowali do perfekcji. Lista utworów:1. Northern Skies2. To The Brink3. Fingerprints4. Lately5. I Still Do6. The Moon Is A Blind Eye7. Proof8. It's Just The Night9. 9 Radiation10. Same Shoes

26 stycznia 2018 ukazuje się album Machine Head, "Catharsis". Robb Flynn, lider zespołu, twierdzi, że krążek ma dla Machine Head szczególne znaczenie i ogromne szanse, żeby przeniknąć do mainstreamu. Na albumie fani znajdą aż 15 premierowych kompozycji, łącznie 75 minut muzyki. Obok charakterystycznych dla Machine Head tłustych i ostrych riffów, na krążku nie zabrakło nowych rozwiązań i przede wszystkim dużej dawki melodii, zwłaszcza jeśli chodzi o partie wokalne. Na osobną uwagę zasługuje warstwa tekstowa "Catharsis", gdyż jak twierdzi sam Flynn, tym razem opisuje rzeczywistość współczesnym, prostym, brutalnym, charakterystycznym dla środowisk hip hopowych językiem ulicy.

Album „Question Mark” został wznowiony przez Polskie Nagrania w ekskluzywnej reedycji kultowej serii Polish Jazz, znanej fanom polskiej muzyki jazzowej od lat 60. To pierwsze tak obszerne opracowanie w historii tej znakomitej płyty. Album, przy zachowaniu oryginalnej okładki, został wzbogacony dwujęzyczną książeczką z tekstem Tomasza Szachowskiego. Autorem odświeżonego brzmienia jest wybitny reżyser dźwięku - Jacek Gawłowski. „Question Mark”, jest pierwszą autorską płytą Janusza Muniaka, wydaną w 1978 roku w serii Polish Jazz, vol. 54. Jedyna w tej serii i jedna z najważniejszych w jego muzycznej biografii. Tematy Muniaka świetnie napisane, lapidarne, zwięzłe, o dużej dynamice, wyzwalające znaczny potencjał energii w improwizacjach. Lider prowadzi swe myśli pewnie, soczystym, rasowym dźwiękiem, uciekając niekiedy w rejony free, co jednak wypływa z naturalnej logiki utworu. Jak sam kiedyś mówił, „W muzyce nigdy nie jest tak, że wszystko wolno. Swoboda może być w doborze środków, jednak za tą swobodą musi iść ogromna kontrola. Inaczej nie będzie muzyki, tylko bełkot”. Walorem płyty są partie solowe muzyków, zwłaszcza gitary, fortepianu i perkusji. Nieodżałowany Marek Bliziński, wierny estetyce brzmienia starych mistrzów w rodzaju Burrella czy Montgomery’ego wprowadza tu bardzo osobistą nutę, w oparciu o własną wizję harmonii i myśli improwizacyjnej. Efektowne partie na fortepianie gra Paweł Perliński, wówczas zapewne pod wpływem McCoy Tynera, co widać w gęstej fakturze akordów, w rozkołysanym timingu (Przejażdżka walcem, Obertas), a na fortepianie elektrycznym zapewne z reminiscencjami Hancocka, stylowo, linearnie (Taniec pawia), bardzo rytmicznie i niekiedy bardzo swobodnie (Znak zapytania), ale przekonująco. Zaskoczeniem może być perkusja tragicznie zmarłego Jerzego Bezuchy (Skaldowie, Dżamble, SPPT Chaturnik), barwna i pulsująca, zmienna, aktywnie współtworząca narrację trochę à la Elvin Jones, z kilkoma efektownymi solówkami. Świetna płyta! Warta ponownego odkrycia, jedna z najważniejszych w dorobku Janusza Muniaka. Album dostępny jest również w wersji analogowej.

Tracklista:1. Air lent: Quels sons brillans2. Récitatif: Que vois-je !3. Air: Vièle aimable Jean-Baptiste Dupuits: Pièces de Caractère,La Dupuits4. Première Partie: Prélude5. Seconde Partie en rondeau6. Troisième Partie: Sarabande en rondeau7. Premier Menuet en rondeau – Second Menuet8. Quatrième Partie: Légerement et animé Louis-Claude Daquin9. Musette en rondeau M[onsieur] Ravet: IIIe Sonate10. Vivement et marqué11. Rondeau – 2e Rondeau12. Menuet – 2eMenuet – Tambourin M[onsieur] Ravet: IIe Duo de Vielle et Violon13. Affectueusement14. Badine, Gayment sans vitesse – Vivement15. Tambourin vite – 2e Tambourin Michel Corrette16. La Furstemberg Jean-Baptiste Dupuits: Le Bouquet17. Prélude [air] (lentement): Écoute mes tristes soupirs18. Air (doucement et piqué): Emprunte à ce berger19. Récitatif: C'etoit dans des jardins charmans20. Air (gayement): Volés zéphirs21. Récitatif: Mais, qui puis-je charger du bouquet que j'apreste ?22. Air (tendrement): Partés aimable Tourterelle Charles Bâton: Sonate IV23. Gracieusement24. Moderement25. Gigue Jean-Philippe Rameau26. Musette en rondeau Jean-Baptiste Dupuits: Sonate VI27. Largo28. Allegro en Rondeau29. Premier Tambourin – 2d Tambourin30. Caprice Alla Capella

Zespół London Winds, chwalony przez BBC Music za "perfekcyjną technikę, wyraziste brzmienie i ciepłą barwę", prezentuje w tym nagraniu wielkie dzieła XX wieku przeznaczone na instrumenty dęte. Wybrany przez nich repertuar jest niezwykle szeroki i zróżnicowany, obfity zarówno w ludowe brzmienia, jak i imponujące wirtuozowskie partie solowe. Założona w 1988 roku grupa muzyków wydaje się w tym zestawie być idealna.

"Requiem" d-moll Op. 48, skomponowane przez francuskiego kompozytora Gabriela Fauré (1845-1924), to jedno z najpiękniejszych dzieł muzyki sakralnej XIX wieku, które przyniosło mu największy rozgłos. Jako mistrz prostych form i pięknych melodii, a także uznany organista, Fauré stworzył przepiękne kontemplacyjno-mistyczne dzieło. Jego muzyką zachwycali się pisarze Proust i Matisse. Dodatkowo na płycie znajdują się 4 "Motety na Czas Pokuty" Francisa Poulenca. Wszystkie utwory wykonuje Monachijska Orkiestra Kameralna z Bawarskim Chórem Radiowym pod dyrekcją młodego holenderskiego dyrygenta Petera Dijkstra (ur. 1978). Dyrygent zaczynał swoją karierę jako sopranista w The Roden Boys Choir, śpiewał partie na głos chłopięcy w operach Mozarta i w kantatach J.S. Bacha pod dyrekcją mistrzów batuty. Ukończył następnie Królewskie Konserwatorum w Hadze w klasie dyrygentury chóralnej i orkiestrowej. Laureat Międzynarodowego Konkursu im. Erica Ericsona dla młodych dyrygentów, współpracuje obecnie z różnymi zespołami wokalnymi i orkiestrowymi. Partie solowe śpiewają: Sunhae Im (sopran) i Konrad Jarnot (baryton). Na organach gra Max Hanft. Bawarski Chór Radiowy to ceniony zespół z 60-letnią tradycją, ostatnio w 2009 roku otrzymał nagrodę Echo Klassik.

19 czerwca odbyła się oficjalna premiera albumu BoKoTy „Nie trzeba mnie namawiać”. Gościnnie na płytę swoje zwrotki nagrali znani, polscy raperzy (m.in. KęKę, Białas SB Mafia, Żyto, TPS, Miodu – Jamal i inni). Wszystkie podkłady muzyczne wyprodukował Tytuz, a do części z nich partie różnych instrumentów dograli znakomici muzycy.