Album to zapis koncertu zespołu SBB z 1 marca 2015 roku. Zespól wystąpił w oryginalnym składzie: Józef Skrzek (śpiew, instrumenty klawiszowe, gitara basowa), Apostolis Anthimos (gitara) i Jerzy Piotrowski (perkusja). Gościnnie podczas koncertu pojawił się Michał Urbaniak (skrzypce).
"Wymiarowanie" to rockowo/alternatywne zaproszenie do spotkania z dwuosobowym bytem Sobotni Rosół po raz pierwszy. Trzynaście atmosferycznych zdań na wasz i nasz temat pod surowymi gitarami i konkretną perkusją. Opowieść wygrana i zapisana w 2017 roku w Sundlaugin studio na Islandii.
Sajgon - zespół punkowy założony w roku 1988 w Wałbrzychu, występując w składzie: Sławek Trocha - gitara, wokal, muzyka i teksty, Marek Niziński - gitara basowa, wokal, Grzegorz Kowalski - perkusja. W tym składzie Sajgon grał do roku 1994 gdy zadebiutowali na festiwalu w Jarocinie. W tym czasie kapeli udało się zarejestrować kilka sesji nagraniowych oraz zagrać szereg koncertów, czego efektem była kaseta "Balanga" w roku 1993. W tym samym roku, utrwalono także nagrania live, z koncertu w Wałbrzychu - kaseta nosiła tytuł "Cały Ten Świat". Rok później przyszedł czas na pierwsze CD Sajgonu pt. "Sajgolandia", z której to płyty jeden z numerów okazał się być czołówką do programu Jurka Owsiaka "Dziura w Koszu". Kawałki Sajgonu ukazały się na wielu składankach. Jednak rok 1994 przynosi nieoczekiwany rozłam w kapeli, czego efektem było 13 lat stagnacji. W roku 2007 udało się reaktywować Sajgon, a z pierwotnego składu pozostał tylko wokalista Sławek Trocha. W składzie czteroosobowym zespół gra na nowo. Obecnie Sajgon pokazuje się na wielu scenach w Polsce i jest niezmiennie zapraszany na przeróżne festiwale takie jak "Rockowisko Hajnówka", "Ramona fest"," ŁapPunka" z którego wydano płytę winylową , "Jzerbejdżan Eko Fest". Obecny skład to: Sławek "Sajgon" Trocha - gitara ,wokal Kamil "Doncio" Raróg - gitara basowa Kamil "Lisu" Lisowski - perkusja
"Francuskiego saksofonistę Emile Parisiena mieliśmy okazję już poznać dzięki serii płytowej "Duo Art'', w ramach której ukazał się jego wyśmienity album nagrany z akordeonistą Vincentem Peiranim: ''Belle Epoque'' (2014). Kilka miesięcy później na rynek trafiła płyta "Spezial Snack" ukazująca dalekie od kameralnego duetu oblicze francuskiego wirtuoza. To jego własny kwartet tworzony przez jak najbardziej klasyczne instrumentarium jazzowe: saksofon/ fortepian/ kontrabas/ perkusja. Kolejną studyjną płytą formacji była: "Sfumato", nagrana w formule kwintetu poszerzonego o gitarę. Album ten doczekał się też koncertowej wersji w postaci wydawnictwa combo (CD+DVD) "Sfumato Live In Marciac", nagranego z udziałem gości: Wyntona Marsalisa, Michela Portala i Vincenta Peirani. Albumem Emile Parisiena jest płyta "Double Screening", będąca powrotem do konwencji kwartetu. Na wypełnionej premierowymi utworami, przygotowanymi przez wszystkich instrumentalistów płycie saksofoniście towarzyszą: pianista Julien Touery, Ivan Gelugne (kontrabas) i Julien Loutelier (perkusja). Zarówno okładka albumu jak tytuły niektórych kompozycji ("Spam", "Hashtag"), nawiązują do współczesnych terminów pochodzących z internetu. Inspiracje zaczerpnięte z języka definiującego współczesną technologię, muzycy przefiltrowali przez własną muzyczną fantazję i sposób postrzegania muzyki. W utworach doszukamy się elementów free jazzu, folkloru i nawiązań do nieśmiertelnej jazzowej klasyki. Parisien coraz bardziej rozszerza swój język wypowiedzi, tworząc formy kilkuczęściowe i złożone, niezauważalnie przekraczając granice w kierunku muzycznej awangardy. Przykładem niech będzie cykl "Hashtag I-IV", w którego poszczególnych częściach muzycy poszerzają zakres możliwości swych instrumentów, stosując niekonwencjonalne metody wydobywania z nich dźwięków. Innym przykładem przekraczania granic, a zarazem scalania formuły kompozycji i improwizacji jest rozbudowana "Malvare Invasion" niemal buchająca żarem wariacji saksofonu sopranowego lidera. Warto zaznaczyć iż mimo rozmaitych innowacji i nietypowych rozwiązań, muzyka na "Double Screening" od początku do końca jest czytelna i przyswajalna już przy pierwszym odsłuchu płyty. Całość zachwyca koncepcyjnie zbudowaną dramaturgią i precyzyjnie opracowanym schematem napięć i emocji. Z płyty na płytę Emile Parisien coraz bardziej zasługuje na przypiętą mu przez krytyków etykietę "jazzowego wizjonera XXI wieku". To muzyk ciągle poszukujący nowych form wypowiedzi, śmiało eksperymentujący i odkrywający nowe dźwiękowe przestrzenie. "Double Screening" to album pełen świeżych rozwiązań, spontaniczności i autentycznej pasji. Znajdziemy tu zarówno głęboko poruszający liryzm, jak prawdziwy ogień i siłę." Robert Ratajczak Muzycy: Emile Parisien - soprano & tenor saxophone Julien Touery - piano Ivan Gelugne - bass Julien Loutelier - drums Tracklista: 1. Double Screening I 2. Double Screening II 3. Spam 1 4. Hashtag I 5. Hashtag II 6. Hashtag III 7. Hashtag IV 8. Spam 3 9. Deux Point Zero 10. Elegie pour Carte Mere 11. Malware Invasion 12. Algo 13. Spam 2 14. Daddy Long Legs
Debiutancka płyta południowokoreańskiego kontrabasisty Joonsama Lee w gwiazdorskiej obsadzie, to pozycja z innego świata. Zaproszeni do udziału w sesji nagraniowej muzycy, prezentują często odmienny i subiektywny typ jazzowej wypowiedzi. Pianista Aaron Parks, na co dzień współpracujący z Joshuą Redmanem w formacji James Farm, ale też z Terrencem Blanchardem, Kurtem Rosenwinkelem, Francesco Cafiso, Andersem Christiansenem, Dayna Stephensem, Christianem Scottem, Gretchen Parlato czy Ambrose'm Akinmusire to muzyk, którego nikomu nie trzeba przedstawiać. Podobnie rzecz się ma z trębaczem Ralphem Alessim, współpracownikiem Steve'a Colemana, Uri Caine'a, Dona Byrona, Sama Riversa, Freda Herscha, czy Tima Berne'a. W dwóch utworach usłyszymy gitarzystę Bena Mondera, mistrza faktury oraz nieoczywistych harmonii, członka ostatniego zespołu Paula Motiana, współpracownika Andrew Cyrilla. Doskonale zgrana sekcja z liderem na kontrabasie i Nate'm Woodem za perkusją, z którym Joonsam współpracuje od 2007 roku, kiedy to przeprowadził się do Nowego Jorku, stanowi mocny fundament formacji. Mamy do czynienia z instrumentalna obsadą, w której spotkają się osobowości wyraziste i na tyle od siebie odmienne, że są w stanie współgrać ze sobą, nie tracąc na rozpoznawalności i indywidualnym charakterze. Płyta "A Door" dzięki szlachetnej prostocie, kompetencji instrumentalistów i odmiennej perspektywie lidera, który z umiarem prezentuje swój instrumentalny kunszt, wpuszcza sporą dawkę świeżego powietrza w jazzową formę.
Wyjątkowa seria muzyczna dla koneserów jazzu - "Jazz Connoisseur" prezentuje album legendarnego Dave.a Grusina, który ukazał się w 1965 roku. Artystę wspierają tu Thad Jones (trąbka), Frank Foster (saksofon tenorowy), Larry Rosen (perkusja) oraz Bob Cranshaw (bas).
Wznowienie płyty "Umiera Piękno" Płyta "Umiera piękno" ukazała się z okazji obchodów 63. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Liryczny charakter płyty, utrzymany w poetyce jazzu pokazuje "ludzką" twarz Powstania – miłość, radości życia, jego smutki, codzienność, a także uniesienia patriotycznej walki w Powstaniu Warszawskim.Na płycie znajduje się dziewięć utworów autorstwa Krystyny Krahelskiej, Józefa Żywiny, Anny Świrszczyńska, ks. Jana Twardowskiego, Miry Grelichowskiej i Elżbiety Szemplińskiej. Adze Zaryan w studio towarzyszy trio w składzie: Michał Tokaj – autor muzyki (fortepian), Michał Barański (kontrabas), Łukasz Żyta (perkusja) wzbogacone brzmieniem dodatkowych instrumentów: harfy, oboju i sekcji smyczków.1. Kalinowym mostem chodziłam2. Warszawa widziana po raz trzeci3. Wiersz o nas i chłopcach4. Miłość5. Żoliborz6. Umiera piękno7. Kolęda warszawska8. Piosenka o powstaniu9. Miłość (repryza)
Debiutancki album wirtuoza pianina w gatunku jazzu Chicka Corea, pierwotnie wydany w 1968 roku. Produkcją albumu zajęło się Atlantic Studios. Muzycy: Chick Corea: fortepian Woody Shaw: trąbka Joe Farrell: tenorowy saksofon , flet Steve Swallow: kontrabas Joe Chambers: perkusja Wydanie na winylu 180 gr. Tracklista: Side A 1. Litha 2. This Is New Side B 1. Tones For Joan’s Bones 2. Straight Up And Down
Materiał zawiera spektakularny, pełen efektów wizualnych koncert Electric Light Orchestra, który odbył się na Wembley Arena w 1978 roku w Londynie. Dołączono także znakomicie zrealizowane videoclipy do muzyki ze słynnego albumu "Discovery". Electric Light Orchestra – brytyjska grupa rockowa działająca w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Muzyka zespołu była różnorodna stylistycznie i podlegała zmianom zależnym od panującej aktualnie mody: poczynając od rocka progresywnego, poprzez wyraźne wpływy disco w środkowym etapie, aż po synth pop w ostatnim okresie działalności. W krajach anglosaskich nurt ten określa się mianem "mainstream rock". Była bogata brzmieniowo i wykorzystywała szerokie i nietypowe dla rocka instrumentarium, między innymi instrumenty smyczkowe jako wiodące. W latach siedemdziesiątych zespół zaliczany był do czołowych grup rockowych i zdobył olbrzymią popularność. Rozpadł się, gdy jego lider Jeff Lynne postanowił poświęcić się działalności producenckiej i promocyjnej. Skład zespołu: Jeff Lynne – śpiew, chórek, gitara elektryczna, gitara basowa, instrumenty klawiszowe, perkusja, wiolonczela, producent, autor tekstów, kompozytor i aranżer (1970-1986) Roy Wood – śpiew, gitara, gitara basowa, wiolonczela, klarnet, fagot, obój, perkusja, producent, autor tekstów, kompozytor i aranżer (1970-1972) Bev Bevan – perkusja, instrumenty perkusyjne, chórek (1970-1986) Richard Tandy – instrumenty klawiszowe, chórek, gitara basowa, aranżer (1972-1986) Kelly Groucutt – gitara basowa, śpiew, chórek (1975-1983) Mik Kaminski – skrzypce (1973-1979) Hugh McDowell – wiolonczela (1973-1979) Melvyn Gale – wiolonczela (1975-1979) Mike Edwards – wiolonczela (1972-1974) Mike de Albuquerque – gitara basowa, śpiew, chórek (1973-1974) Wilfred Gibson – skrzypce (1972-1973) Colin Walker – wiolonczela (1972-1973) Bill Hunt – instrumenty klawiszowe, róg (1970-1972) Steve Woolam – skrzypce (1970-1971) Tracklista: 1. Introduction Presenter – Tony Curtis 2. Standing In The Rain 3. Night In The City 4. Turn To Stone 5. Tightrope 6. Telephone Line 7. Rockaria! 8. Wild West Hero 9. Showdown 10. Sweet Talkin' Woman 11. Mr. Blue Sky 12. Do Ya 13. Livin' Thing 14. Roll Over Beethoven 15. End Credits 16. A Noble Presentation Discovery 17. Shine A Little Love 18. Confusion 19. Need Her Love 20. The Diary Of Horace Wimp 21. Last Train To London 22. Midnight Blue 23. On The Run 24. Wishing 25. Don't Bring Me Down
Pianista Alexi Tuomarila w Polsce znany jest głównie dzięki płycie Tomasza Stańko "Dark Eyes". Nordycki Kwintet pod przewodnictwem polskiego trębacza w składzie - Alexi Tuomarila na fortepianie, Jakob Bro na gitarze, Anders Christensen na kontrabasie i za perkusją Olavi Louhivuori snuł opowieści pełne chłodu i wyrafinowania. Komplementowano na świecie i w Polsce grę każdego z członków tego zespołu, warto sięgnąć do autorskich projektów poszczególnych muzyków.Tym razem Alexi Tuomarila prezentuje klasyczne jazzowe trio w składzie Alexi Tuomarila za fortepianem, Mats Eilertsen na kontrabasie i Olavi Louhivuori za perkusją. Muzycy tria znają się z wielu składów, w trio dali wiele koncertów, doskonale się rozumieją, wiedzą, jak połączyć nowoczesne brzmienie z charakterystycznym chłodnym pulsem skandynawskiego jazzu. Powstają w ten sposób swoiste opowieści nasycone soczystymi emocjami, z niespiesznych fraz, co rusz przebija się pojedynczy dźwięk poszczególnych muzyków. Całość pomimo mroku i melancholii jednak daje promyk nadziei, jakieś nieziemskie światło. Trójka muzyków prezentuje podobny rodzaj wrażliwości, zbliżoną mentalność przekładająca się na ekspresję, to jeden z atutów płyty.(Mateusz Matyjak)Muzycy:Alexi Tuomarila: pianoMats Eilertsen: double bassOlavi Louhivuori: drumsTracklista:1. Seven Hills2. Cyan3. Prologue4. Jibeinia5. Skuld6. Pearl7. Visitor Q8. Miss9. Ceremony