Duet fortepianowy utworzony przez Marka Tomaszewskiego i Wacława Kisielewskiego w 1963 roku w Warszawie. Zadebiutował w programie tv, zarejestrowanym 8.03.1963 roku. Przez dwa lata nagrania duetu prezentowane były w cyklicznych audycjach radiowych, początkowo co tydzień w 10-minutowych recitalach. Od 1964 roku zaczął koncertować na estradzie także z sekcją rytmiczną, m.in. z Edwardem Dylągiem - kontrabas i Szymonem Walterem - perkusja. Na pierwsze zagraniczne koncerty wyjechał do Czechosłowacji, NRD i na Węgry. W 1964 roku wystąpił w filmie tv Tandem (reż. S. Kokesz). Rok później po raz pierwszy koncertował na Zachodzie - we Francji i USA. W 1966 roku zagrał w pierwszej części recitalu Marleny Dietrich, podczas jej tournée po Polsce. 

• Wykonawca Marek i Wacek
• Data premiery 2006-03-07
• Nośnik CD

Legenda duetu fortepianowego MAREK i WACEK datuje się od połowy lat 60. Wówczas to, dwaj studenci Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie – dwaj pianiści z klasy prof. Zbigniewa Drzewieckiego, poza programem realizowanym w ramach studiów, błysnęli umiejętnością improwizacji na różne tematy, m.in. na tematy zaczerpnięte z muzyki klasycznej. Prząśniczka Moniuszki, temat z Sonaty d-moll Beethovena, utwory Chopina czy Łabędź Saint-Saënsa w wykonaniu duetu, doprawdy zachwycały fantazyjnością aranżacji tychże tematów oraz spontanicznością jaką może nieść z sobą improwizacja. Jeśli dołożymy do tego pełny profesjonalny background pianistyczno-kompozytorski, to sprawa wielkiego, europejskiego sukcesu polskich muzyków pozostawała kwestią tylko czasu i operatywności impresariów.Jako duet zaczęli koncertować w roku 1963. „Ich koncepcję adaptacyjną – wg. Lucjana Kydryńskiego i z czym należy się w pełni zgodzić – można określić słowami: klasyków grają tak jak się gra przeboje, przeboje grywają tak – jak się gra klasyków. Często bawią się kształtowaniem tematu, mają zabawne skojarzenia muzyczne – zdarza się, że ni stąd ni zowąd, w beethovenowskim Allegretto pojawia się nieoczekiwanie melodia „Pod niebem Paryża”... Ich opracowania są nie tylko pełne dowcipu i nieposkromionego wdzięku, lecz w pełni pozwalają na wykorzystanie także błyskotliwej techniki pianistów. Grają idealnie równo, ze znakomitą synchronizacją rytmiczną”.Pełną sukcesów i popularności działalność duetu przerwała śmierć Wacława Kisielewskiego, po wypadku samochodowym w 1986 roku. Marek Tomaszewski, wcześniej osiadł we Francji. Po śmierci Wacława Kisielewskiego przez pewien czas grał w duecie z francuskim pianistą Michelem Prezmanem, po czym postanowił występować solistycznie.1. Prząśniczka (Stanisław Moniuszko)2. Allegretto z Sonaty d-moll (Ludwig van Beethoven)3. Wesoły wieśniak (Robert Schumann)4. Cyrulik sewilski (Gioacchino Rossini)5.  Preludium As-dur (Fryderyk Chopin)6. Koncert a-moll (Edward Grieg)7. Symfonia “Włoska”(Felix Mendelssohn-Bartholdy)8. Słowik (Aleksander Alabiew)9. Przybywaj piękna wiosno (Wolfgang Amadeus Mozart)10. Łabędź (Camille Saint-Saëns)11. Chciałabym, a boję się (Milton Ager)12. Oczy czarne (trad.) WACŁAW KISIELEWSKI - MAREK TOMASZEWSKI  oraz ADAM SKORUPKA – kontrabas, JERZY BARTZ – perkusja i JERZY WOŹNIAK – perkusja13. Karzełki (Charles Newman)14. Ragtime klonowego liścia (Scott Joplin)15. Gdy wrócisz (Marek Tomaszewski)16. Labirynt (Wacław Kisielewski / Marek Tomaszewski) WACŁAW KISIELEWSKI - MAREK TOMASZEWSKI z towarzyszeniem sekcji rytmicznej17. The Last Waltz (Barry Mason / Less Reed)18. San Francisco (John Philips)19. Massachussetes (R. Gibbs)20. The World We Knew (Bert Kaempfert) WACŁAW KISIELEWSKI - MAREK TOMASZEWSKIoraz MAREK BRODOWSKI – gitara basowa, JERZY BARTZ – perkusja, JÓZEF GAWRYCH – perkusjaOpracowanie i aranżacje: Wacław Kisielewski – Marek TomaszewskiNagrania z lat: 1964 (13 – 16), 1968 (17 – 20)

• Wykonawca Marek i Wacek
• Data premiery 2012-10-05
• Nośnik CD

Album "Bunt" – to trzecie z kolei wydawnictwo studyjne ekipy z Koszalina nagrane z okazji jubileuszu X – lecia zespołu. Płyta której tytuł mówi sam za siebie. Muzycy nigdy nie byli i nadal nie są "grzecznymi chłopcami" pokornie przyjmującymi otaczający świat. Nie godzą się wewnętrznie z niektórymi mechanizmami funkcjonującymi w ich życiu, i to była główna inspiracja do powstania tego materiału. Album "Bunt" jest więc muzycznym utrwaleniem tych odczuć artystów, wyrazem buntu na kwestie dla nich istotne z którymi się nie zgadzają. Wokale są jak zwykle w przypadku Pampeluny w większości śpiewane w języku hiszpańskim, co może ograniczać przekaz słowny, lecz klimat muzyczny tego albumu oddają jego kompozycje i emocje tam zawarte są bardzo czytelne. Skład: Arkadiusz „Julia” Pater – gitara/wokal Adam Szkoda – perkusja Emil Bajer – bass/wokal Adrian Rozenkiewicz – gitara Mateusz Redlarski – gitara/wokal Płyta współfinansowana z kampanii crownfoundingowej Polakpotrafi.pl Tracklista: 1. Satanismo 2. Wywietrzyć Łeb 3. Cabroni 4. Adios 5. Un nuevo capítulo 6. Fronteras 7. PA-PA-RA 8. Estúpidas Putas 9. ¿Quién nos mira? 10. HATE 11. La Cortina

• Wykonawca Pampeluna
• Data premiery 2017-10-20
• Nośnik CD

Album po raz pierwszy wydany w 1984 roku. Wydanie w serii Touchstones z okazji 50 lecia wytwórni ECM Records. Muzycy: John Abercrombie: gitara;  Jan Hammer: klawisze;  Jack DeJohnette: perkusja;  Mike Brecker: saksofon tenorowy

• Wykonawca Abercrombie John
• Data premiery 2019-01-18
• Nośnik CD

Niesamowity power połączony z metalowym brzmieniem to nikt inny jak założona w Wiesbaden roku 2005 niemiecka grupa Sinbreed.  W 2018 roku do swojej dyskografii dołączają album „IV”, nagrany z nowym gitarzystą zespołu Manuelem Seoanem. Muzycy: Nick Holleman: wokal Flo Laurin: gitara, instrumenty klawiszowe Alexander Schulz: bas Frederik Ehmke (Blind Guardian): perkusja Manuel Seoane: gitara Tracklista: 1. First Under the Sun 2. Falling Down 3. Wasted Trust 4. Into the Arena 5. Pale-Hearted 6. Final Call 7. The Purge 8. Pride Strikes 9. At Least I Am 10. Through the Fire  

• Wykonawca Sinbreed
• Data premiery 2018-11-30
• Nośnik CD

Wpływ, jaki Chet Baker wywarł na współczesną muzykę wykracza daleko poza ramy jazzu. Tragicznie zmarły trębacz i wokalista, a także propagator stojącego w opozycji do szalonego bebopu "cool jazzu", to dziś ikona, a także źródło inspiracji dla kolejnych pokoleń artystów. Album Autour de Chet to hołd złożony legendarnemu muzykowi przez współczesnych trębaczy i wokalistów, zarówno jazzowych, jak i popowych, którzy na swój sposób interpretują klasyczne tematy z repertuaru Bakera. Solistom towarzyszą Bojan Z. (fortepian), Cyril Atef (perkusja), Christophe Minck (gitara basowa) oraz Pierre-François Dufour (perkusja, wiolonczela), a za produkcję odpowiedzialny jest Clement Ducol, znany z albumu Autour de Nina, poświęconego Ninie Simone.Choć Chet Baker nie był, odwrotnie do większości współczesnych mu trębaczy, wirtuozem, miał w sobie coś magicznego i przyciągającego. Grał tak jak żył – niczym linoskoczek na linie rozpostartej nad przepaścią, pod niebem czystym jak jego dusza. Na widok jego przystojnej twarzy pół-playboya, pół-upadłego anioła, topiły się serca kobiet. Baker był jedną z pierwszych wielkich gwiazd świata jazzu. Był też muzykiem, dla którego niezwykle ważna była szczerość. Na Autour de Chet z podobnym podejściem mierzy się współczesne pokolenie trębaczy: Stephane Belmondo, który miał zaszczyt grać razem z mistrzem, a także Erik Truffaz, Alex Tassel, Airelle Besson oraz Luca Aquino.Wokaliści (między innymi Yael Naïm i Charles Pasi) wcale nie mają łatwiejszego zadania. Muszą wejść w skórę wrażliwego, introspektywnego, nieco wycofanego wykonawcy. Zero upiększania, sama esencja, prosta i przejmująca wokalistyka.Album Autout de Chet to także duety. Camelia Jordana i Erik Truffaz, Jose James i Airelle Besson, Piers Faccini i Luca Aquino, Rosemary Standley i Stephane Belmondo i inni. Wszyscy oni pragną wskrzesić ducha jednego z najwybitniejszych muzyków w historii. Album jest lustrzanym odbiciem artysty, który go zainspirował, a jego esencją jest coś, co zawsze cechowało Cheta Bakera – podane w prosty sposób, do bólu szczere emocje.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2016-09-30
• Nośnik CD

"Expectations" to wydany w 1972 roku album pianisty i saksofonisty jazzowego Keitha Jarretta. W nagraniach uczestniczyli m.in: Dewey Redman (saksofon tenorowy), Charlie Haden (bas), Paul Motian (perkusja), Sam Brown (gitara), Airto Moreira (perkusja).

• Wykonawca Jarrett Keith
• Data premiery 2017-03-03
• Nośnik CD

Kiedy legendarny amerykański pianista Thelonious Monk postawił swoją stopę na scenie klubu Doelen w Rotterdamie 28 października 1967 roku, skończył właśnie 50 lat. 15 lat później zniknął ze sceny muzycznej i spędził ostatnie 6 lat w Nowym Jorku, w Pannonica de Koenigswater's, i nigdy więcej nie dotknął fortepianu. Wydany w setną rocznicę urodzin pianisty album koncertowy "Live in Rotterdam 1967", jest świadectwem jego geniuszu. Program koncertu rozpoczyna "Ruby, My Dear", kończy "Blue Monk". Obie pomnikowe kompozycje są doskonałym przykładem wyjątkowego stylu Monka, w którym zdecydowana, wydawałoby się perkusyjna technika gry na fortepianie naznaczona jest zaszytą u samych fundamentów jego stylu ogromną delikatnością. Na dwóch płytach słyszymy klasyczny kwartet Monka z Charlie'm Rouse'em na tenorze, Larry'm Galesem na kontrabasie (Gales zastąpił tu podstawowego basistę jego kwartetu - Butcha Warrena) i Benem Riley'em za perkusją. Dodatkowo możemy posłuchać gromadki zaproszonych gości - Johnny'ego Griffina na tenorze, Phila Woodsa na alcie, Clarka Terry'ego i Ray'a Copelanda na trąbce i Jimmy'ego Clevelanda na puzonie. Taki skład gwarantuje unikalną jakość, iście niepowtarzalną. (Andrzej Majak) Muzycy: Thelonious Monk: piano Charlie Rouse, Johnny Griffin: tenor saxophone Phil Woods: alto saxophone Clark Terry, Ray Copeland: trumpet Jimmy Cleveland: trombone Larry Gales: bass Ben Riley: drums Tracklista: CD 1 1. Ruby, My Dear 2. Hackensack 3. We See 4. Epistrophy CD 2 1. Evidence/Epistrophy 2. Don't Blame Me 3. Oska T./Epistrophy 4. Blue Monk

• Wykonawca Monk Thelonious
• Data premiery 2017-12-08
• Nośnik CD

Album eksperymentalnego alter-ego formacji The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble. Po wydaniu w 2011 roku 60-minutowej sesji "Anthropomorphic", The Mount Fuji Doomjazz Corporation powracają z czwartym albumem "Egor". Składający się z czterech utworów (i trwający ponad 70 minut) "Egor" został zarejestrowany na żywo w teatrze DOM w Moskwie w trakcie mini-trasy po Rosji w kwietniu 2012 roku. Nagranie zostało zrealizowane w składzie: Charlotte Cegarra (wokal), Eelco Bosman (gitara), Ron Goris (perkusja), Sarah Anderson (skrzypce), Hilary Jeffery (puzon), Jason Kohnen (bas), Gideon Kiers (elektronika). Tracklista: 1. Лифт машины 2. Стучать кулаком Лестница 3. космонавт Распутина 4. Стекло Уничтожено

• Wykonawca The Mount Fuji Doomjazz Corporation
• Data premiery 2012-01-03
• Nośnik CD

"Gnawa to zarówno grupa etniczna, jak religijne bractwo Sufi w Maroku. Gnawa to potomkowie niewolników z Afryki Subsaharyjskiej, którzy przybyli w karawanach handlowych przemierzających Saharę. Muzyka gnawa jest hipnotyczna i transowa, mająca na celu przywołanie duchów świętych przodków, które odpędzą zło. Właśnie do takiej stylistyki odnosi się muzyka wypełniająca album firmowany nazwą Majid Bekkas Magic Spirit Quartet, formacji prowadzonej przez grającego na guembri, oud, ale też popularnej gitarze elektrycznej kompozytora, multiinstrumentalistę i wokalistę Majida Bekkasa. Artyście towarzyszy tradycyjne instrumentarium jazzowe (trąbka, fortepian, perkusja), tworzące wraz z mistycznymi wokalizami i egzotycznym brzmieniem, muzyczny pomost pomiędzy Afryką Północną, a Skandynawią, oddając tym samym ducha multikulturowego jazzu w XXI wieku." Robert Ratajczak Muzycy: Majid Bekkas: wokal, guembri, oud, gitara Goran Kajfeš: trąbki, instr.perkusyjne Jesper Nordenström: instr.klawiszowe, syntezator Stefan Pasborg: perkusja, instr.perkusyjne, gongi Tracklista: 1. Aicha 2. Hassania 3. Bania 4. Chahia Taiba 5. Mrhaba 6. Annabi 7. MSQ

• Wykonawca Bekkas Majid
• Data premiery 2020-01-31
• Nośnik CD