Kawalca, basisty, kompozytora, aranżera. Kawalec należał do najlepszych instrumentalistów w kraju i jak to ujął Irek Dudek, „on grał prosto ale nie prostacko”. Kawa był jedną z najbarwniejszych i najbardziej lubianych postaci  naszej sceny rockowej lat 80-tych. Grał w zespołach: Apogeum, Bezdomne Psy, C.O.C.X Tomasza  Stańko, Cree, Czarne Komety z Południa, DDD, Drums Band, Irek Dudek Symphonic Blues, Free Dancing, Krzak, Śląska Grupa Bluesowa. Nagrywał z Martyną Jakubowicz Janem i Józefem Skrzekami, Leszkiem Winderem, Pazurem Wojciechowski i wielu innymi. Uczestniczył w legendarnej sesji „I Ching”  Zbigniewa Hołdysa. Ma na swym koncie ponad 30 płyt. Album ten jest próbą przypomnienia jego utalentowanej osoby. Płyta zawiera między innymi utwory grupy Krzak, Ryszarda Riedla, Jana i Józefa Skrzeków, Zbigniewa Hołdysa, Cree i innych… Album obejmuje ponadto dwa niepublikowane nigdy wcześniej utwory: „Łatkę” oraz „Skałki”, który zarejestrowany został podczas ostatniego koncertu Jurka Kawalca.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2008-09-08
• Nośnik CD

W nagraniach, poza klasycznym składem gitarowo - perkusyjnym, pojawiają się nienachalnie, różne dziwne instrumenty oraz „głosy zwierzęce”. Muzyka sięga korzeniami do lat osiemdziesiątych, ocierając się o nową falę. Nie jest niewolniczym powielaniem schematów. Jest próbą wyjścia, z ciasnych ram gatunku, lub właściwiej, rozpaczliwym nieodchodzeniem za daleko - a chciałoby się… i ukradkiem tak się dzieje.

• Wykonawca Firenze
• Data premiery 2014-03-24
• Nośnik CD

Po sukcesie jaki odniosła w 2008r płyta "Frogsville” Janusz Mackiewicz prezentuje kolejny autorski projekt, tym razem nagrany w kwartecie i złożony wyłącznie z własnych kompozycji. Materiał ten choć nawiązuje w pewnym stopniu do klimatu płyty"Frogsville”, to jednak zdecydowanie wkracza w świat jazzowej awangardy. Wymiar naszej codzienności, wyznaczający ramy, w jakich poruszają się mieszkańcy naszej społeczności stał się inspiracją w tworzeniu tego projektu. "Układ scalony” to próba wyjścia poza zamknięty krąg jazzowych kanonów. To również próba scalenia tego co pozornie jest sobie obce i bardzo odległe. JANUSZ MACKIEWICZ - - jeden z najlepszych kontrabasistów i gitarzystów basowych w Polsce, od lat stanowi trzon trójmiejskich sekcji rytmicznych. Debiutował w Big Bandzie Jazzowym Jerzego Partyki, doskonaląc swój warsztat w znanej w latach 80. młodej gdańskiej formacji - New Coast. Na stałe współpracuje z Przemkiem Dyakowskim i zespołem "Take It Easy”, z "Ikengą Drummers” Larrego OK Ugwu, oraz prowadzi własny zespół. Autor internetowych warsztatów basowych "My-szkoła" i publikacji specjalistycznych o tematyce muzycznej. Współtwórca "Szkoły na bas" Janusza Popławskiego. Współpracował między innymi z : Piotrem Baronem, Wojciechem Karolakiem, Tomaszem Szukalskim, Januszem Muniakiem, Krystyną Prońko, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Jarkiem Śmietaną, Leszkiem Możdżerem. Występował na wielu znanych festiwalach jazzowych takich jak: Sopot Molo Jazz Festiwal, Jazz Nad Odrą, Świdnik Jazz Festiwal, Gdynia Summer Jazz Days, Komeda Jazz Festiwal, Złota Tarka. W roku 2003 nagrał pierwszą autorską płytę z kolędami "W Dzień Bożego Narodzenia”. W styczniu tego roku ukazała się jego druga autorska płyta "Frogsville”, wydana przez gdyńską wytwórnię "Ecnalubma”. W lutym 2008 płyta "Melisa” Przemka Dyakowskiego, w nagraniu której brał udział, zyskała status Złotej Płyty. DAREK HERBASZ - saksofonista tenorowy młodego pokolenia. Współzałożyciel trójmiejskich formacji "Orangetrane”, "Just Friends”, "Sanktoria”; zdobywca wielu nagród w prestiżowych konkursach, m.in. dwukrotny laureat konkursu Jazz Juniors 1995 i 1996, Jazz nad Odrą, Pomorska Jesień Jazzowa. Koncertował na wielu festiwalach w kraju i za granicą. Współpracował m.in. z: Januszem Muniakiem, Maciejem Sikałą, Emilem Kowalskim, Mieczysławem Szcześniakiem, Tymonem, Jackiem Olterem, Olgierdem Walickim, Kentem Sangsterem (kanadyjski saksofonista). Jego grę możemy podziwiać na płytach zespołów ORANGETRANE, SANKTORIA, FOLLOW THE SOUL. DOMINIK BUKOWSKI - wibrafonista, absolwent Katowickiej Akademii Muzycznej wydz. Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Zdobywca indywidualnego wyróżnienia na Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Jazzowych w Gdyni (1999) oraz zwycięzca konkursu Bielskiej Zadymki Jazzowej 2002. Od 2003r. zajmuje II miejsce w kategorii wibrafon roku w ankiecie Jazz Forum. Nagrał ponad 10 płyt. Współpracował i nagrywał z takimi muzykami jak : Janusz Muniak, Leszek Możdżer, Piotr Wojtasik, Maciej Sikała, Jacek Kochan, Leszek Kułakowski, Wojciech Staroniewicz, Emil Kowalski, Raivo Tafenau (Estonia) Kent Sangster (Kanada) i inni. Koncertował w takich krajach jak Szwecja, Izrael, Finlandia, Łotwa, Estonia i Niemcy. Jego ostatnia płyta PROJEKTOR znalazła się w pierwszej dziesiątce najlepszych płyt 2005 roku według miesięcznika Jazz Forum. W roku 2008 wydał kolejną autorską płytę zatytułowaną "Times Get Changes”. MICHAŁ SZCZEBLEWSKI- perkusista młodego pokolenia, który do roku 2001 związany był z BLUE MINDS QUARTET DOMINIKA BUKOWSKIEGO. Współpracuje z zespołem ADAMA WENDTA, AJAGORE, oraz z GRAZYNĄ ŁOBASZEWSKĄ i KRYSTYNĄ PROŃKO. Jako side man dokonał nagrań dla takich artystów jak: HANNA BANASZAK I MIROSŁAW CZYZYKIEWICZ.

• Wykonawca Mackiewicz Janusz Quartet
• Data premiery 2009-07-30
• Nośnik CD

 Próba odnalezienia wspólnego zbioru dla tradycji muzyki polskiej i japońskiej. Projekt nagrany i firmowany wspólnie z najwybitniejszym japońskim artystą jazzowym, pianistą Makoto Ozone. Gościnnie na bambusowych fletach artysta teatru Kabuki: Tomohiro Fukuhara. Wśród utworów kompozycje premierowe.Album audiofilsko nagrany i zgrany przez Tadeusza Mieczkowskiego w warszawskim studiu Sound and More. AMJ była na trasach w Japonii już sześciokrotnie, grając w najważniejszych salach całego kraju. Kolejne koncerty w grudniu i styczniu 2012, po premierze albumu w Tokio.1. Yoake2. Hej Przeleciał Ptaszek3. Dolina4. Oberek5. Biel6. Do Jo Ji7. O Mój Rozmarynie8. Pandora9. Dobro10. Cyraneczka11. Kujawiak12. Yuugure

• Wykonawca Jopek Anna Maria , Ozone Makoto
• Data premiery 2011-10-14
• Nośnik CD

Najnowsza płyta LOS AGENTOS „Poza horyzont” to koncept–album przełamujący ograniczenia stylistyczne. Muzyka na nim zawarta czerpie z jazzu, bluesa, rocka, neopsychodelii, flamenco, etno zahaczającego o tradycję afrykańską. Nie daj się zaszufladkować, odkryj dźwięki wykraczające poza horyzont.Prawie sześćdziesiąt minut, głównie autorskiego materiału muzyków Los Agentos, to próba przełamania skostniałych ram gatunkowych. Czy to alternatywa? Tak, to alternatywne podejście do materii muzycznej!

• Wykonawca Los Agentos
• Data premiery 2011-09-17
• Nośnik CD

Płyta grupy Blue Oyster Cult, w której zespół podąża za swoim graniem z płyty Mirrors. Jest to próba powrotu do ich wcześniejszych hardrockowych klimatów. Tekst piosenki "Black Blade" został napisany przez pisarza science-fiction Michael Moorcock.

• Wykonawca Blue Oyster Cult
• Data premiery 2003-05-02
• Nośnik CD

Już same tytuły utworów na autorskim albumie Miłosza Wośko uruchamiają potok skojarzeń. „Switanie” /”Dawn”/ to pierwsza scena Odysei Kosmicznej 2001 Kubricka, „Tańce miejskie” przywodzą na myśl Milesa Davisa i jego „On the Corner”, „Pięć rozmów na trudne tematy” – film Mike’a Nicholsa „Pięć łatwych utworów” z Jackiem Nocholsonem i „Próba orkiestry” Felliniego w jednym. Czy to wynik epoki internetu, nadmiaru informacji i asocjacji? A może dotknięcie w tytułach rzeczy uniwersalnych?

• Wykonawca Wośko Miłosz
• Data premiery 2019-12-23
• Nośnik CD

Na płycie znajdujemy aż 96 krótkich, aforystycznych utworów, z których każdy trwa zaledwie około 30 sekund. Mozaika, która jednak z dalszej perspektywy układa się w obraz – haiku dźwięku. Pierwotnym pomysłem na tę płytę było stworzenie większej całości z bardzo małych fragmentów muzycznych. Ma być to mozaika, która jednak z dalszej perspektywy układa się w obraz. Autor użył niewielkiego składu instrumentalnego: kwartetu złożonego z dwóch instrumentów dętych i dwóch smyczkowych, oraz instrumentów elektronicznych. Początkowy pomysł wydaje się niezwykle oryginalny i w muzyce mającej związki z jazzem niespotykany. Jednak w trakcie wspólnej pracy zespół zdecydował się wybrać z większej ilości nagranych fragmentów te, które mają najmniejsze związki z jazzem. Krótkie utwory aforystyczne powstawały w klasycznej muzyce europejskiej dwudziestego wieku w czasach, zanim sformułowane zostały zasady dodekafonii.  Pisali je “klasycy” wiedeńskiego ekspresjonizmu: Schoenberg, Webern. Pisanie dziś utworów, które trwają mniej niż minutę może wydawać się, co oczywiste nawiązaniem do tamtej twórczości. Jest to rezygnacja z jakiejkolwiek tradycyjnej formy muzycznej, a zarazem próba niezwykle lakonicznej, ale skończonej wypowiedzi. Utwór taki trudno nawet nazwać “wypowiedzią” muzyczną. Jest to raczej zaledwie sugestia, próba wywołania wrażenia i impuls do ewentualnego rozmyślania o muzyce.  Umieszczenie między takimi dźwiękami improwizacji stanowi eksperyment. Solista jest postawiony w roli nie prowadzącego muzykę, decydującego o jej charakterze, ale raczej komentatora zaledwie. Improwizujący muzyk może tylko coś dodać, jego dźwięki mogą oddać tylko osobiste skojarzenie, które wywołują dźwięki haiku. Bardzo interesujący wydaje się pomysł pokazania każdego z tych bardzo krótkich utworów w trzech różnych wersjach. Poprzez powtórzenia cały cykl liczący 33 fragmenty staje się pewną całością. Różna instrumentacja sprawia, że muzyka staje się bardziej kolorowa, a wprowadzenie bardzo krótkich improwizacji dodaje lekkości i sprawia, że wszystko staje się jeszcze bardziej ulotne.  Niebagatelną rzeczą jest udana próba połączenia muzyki akustycznej z barwami elektronicznymi, “sztucznymi”. Bardzo oryginalny pomysł muzyczny. Forma całości jest wyrafinowana. Każdy z 33 haiku istnieje w trzech wersjach: podstawowej A: instrumentalnej, drugiej B: w której oprócz innej instrumentacji w stosunku do wersji A (z zastosowaniem tego samego składu instrumentalnego) słyszalne są bardzo delikatne dodatki elektroniczne i wersja trzecia C: w której do podkładu stworzonego wyłącznie z instrumentów elektronicznych dodane są improwizacje.  Tak więc mamy 99 wszystkich haiku. Są one pogrupowane w specjalny sposób, który tworzy przemyślaną, wielką formę. Pierwszą grupę 33 haiku tworzy 11 utworków ułożonych w kolejności: najpierw wszystkie jedenaście w wersji 1 – A (instrumentalna), później w wersji 2 – B (z dodatkiem elektroniki) i trzeciej – C (z improwizacją). Druga grupa 33 haiku jest ułożona w sposób maksymalnie zróżnicowany: kolejne utwory (w sumie 11) różnią się sposobem zaaranżowania wersje A, B i C występują naprzemiennie. Ostatnia grupa 33 haiku jest ułożona tak, że każdy z 11tu występuje kolejno w wersji A, B i od razu C.  Trzy grupy ustawione w kolejności: uporządkowana, chaotyczna, uporządkowana (inaczej i bardziej spójna w stosunku do grupy pierwszej) być może zostaną odebrane przez słuchacza jak wielka forma muzyczna trwająca blisko godzinę. Ale autor nie może nastawiać się na taki właśnie odbiór tych utworów. Wszystkie razem tworzą niełatwą do ogarnięcia formę i zapewne będą słuchane we fragmentach. A zatem trzeba liczyć się z tym, że każde haiku tworzy całość. Tak właśnie są one skomponowane. Każdy stanowi zamkniętą formę, a jej aforystyczność ma pobudzić w słuchaczu wyobraźnię.

• Wykonawca Cup of Time
• Data premiery 2018-10-01
• Nośnik CD

Wydawnictwo zawiera odgłosy ptaków nagrywane w polskich lasach. Całość jest w systemie "nature recording", jest to najtrudniejsza i najbardziej wiarygodna próba przeniesienia dźwięków natury na zapis cyfrowy.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2014-02-07
• Nośnik CD

Szczecińska grupa Cruentus, jeden z najbardziej innowacyjnych polskich zespołów metalowych, zaprezentował nowy album „Every Tomorrow”. Muzyka Cruentus to fuzja metalu, elektroniki i elementów rocka progresywnego. Zespół jest często porównywany do takich tuzów jak: Meshuggah, Fear Factory czy Mnemic. Formacja rozpoczęła działalność w połowie 1999 roku w Szczecinie. Od tego czasu nigdy nie przestała ewoluować muzycznie. Przez lata Cruentus był entuzjastycznie przyjmowany przez publiczność dając koncerty w Polsce i w Europie. W 2010 roku ukazał się poprzedni, znakomicie przyjęty zarówno przez fanów, jak i przez dziennikarzy, album „Terminal Code”. Twórcy płyty tak definiują swój przekaz: „Every Tomorrow” to krótka refleksja nad wewnętrznym konfliktem pomiędzy świadomością hołdującej technokracji jednostki a jej niezdefiniowaną tęsknotą duchową. To próba wyrażenia krytyki wobec tzw. technologicznego oświecenia, które poprzez próbę zdefiniowania wszystkiego, klasyfikuje i szufladkuje, zabierając to, co jest „pomiędzy”. Dominujący, bezwzględny determinizm w kontrze do wolności intelektualnego i emocjonalnego dryfu, symbolizującego nieskrępowaną kreatywność, której istotą jest samo w sobie poszukiwanie. Jak znaleźć równowagę pomiędzy „wiedzieć” a „doświadczać”? Czy mając zdolność pojmowania świata i przetwarzania dużej ilości informacji możliwa jest jeszcze mistyczna konfrontacja z lękami? Próba widzenia każdego możliwego jutra oznacza rezygnację z nieokreśloności i nadziei oraz przejmujący fantomowy ból, który odczuwamy za każdym razem, kiedy się zatrzymujemy i zostajemy sam na sam ze sobą”.  

• Wykonawca Cruentus
• Data premiery 2018-09-14
• Nośnik CD