
Koncerty skrzypcowe Jeno Hubaya - rzadko nagrywanego węgierskiego wirtuoza skrzypiec.
- Wykonawca Hanslip Chloe
- Data premiery 2009-01-01
- Nośnik CD

Koncerty skrzypcowe Jeno Hubaya - rzadko nagrywanego węgierskiego wirtuoza skrzypiec.

Chris Rafael – to artysta wyjątkowy - jego talent muzyczny był rozwijany między innymi przez Annę Żurawlewową, która mistrzostwo na fortepianie osiągnęła pod kierunkiem swojego męża – Jerzego Żurawlewa, pomysłodawcy i twórcy konkursu Chopinowskiego, wykształconego przez Aleksandra Michałowskiego, jednego z najwybitniejszych pianistów swojego czasu – ucznia Karola Mikuli (pierwszego wydawcy i redaktora utworów Chopina) – z kolei najbardziej utalentowanego i znanego ucznia Fryderyka Chopina.Kompozytorzy muzyki poważnej w dzisiejszych czasach rzadko są w stanie zagrać własne utwory.W przypadku Chrisa Rafaela jest inaczej – z prawdziwą wirtuozerią wykonuje on własne kompozycje, a kontakt z publicznością to dla niego ogromna satysfakcja i źródło nowych inspiracji w twórczości.

"Concord w Massachusetts" - to amerykańskie miasto, które w XIX w. było przystanią dla myślicieli i działaczy, skupionych wokół nurtu transcendentalizmu, reprezentującego takie wartości, jak równość, niezależność i samodzielność. Do idei transcendentalistów nawiązywał w swej twórczości Charles Ives. Jego 4-częściowa II Sonata fortepianowa Concord, Mass. 1840-1860 poświęcona jest związanym z Concord "czterem mądrym ludziom" - ważnym przedstawicielom tego nurtu. Za życia Ives'a sonata uznawana była za niemal niewykonalną, rzadko rejestrowana, w Polsce została nagrana po raz pierwszy. Zadania tego podjął się pianista specjalizujący się w wykonawstwie muzyki XX i XXI w. Daniel Brylewski, laureat międzynarodowych konkursów muzyki współczesnej.

„Leszek Skrla należy do grona najwybitniejszych postaci wokalistyki polskiej od ponad 30 lat. Kiedy brawurowo zadebiutował na scenie Opery Bałtyckiej w niezwykle trudnej dla młodego śpiewaka roli Figara w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego, nikt nie spodziewał się, że ten lekki baryton o wirtuozerii technicznej rzadko spotykanej, odnajdzie swoje miejsce w repertuarze jakże odbiegającym od Rossiniowskiego. Dowodem tego jest prezentowana płyta z różnorodnymi ariami ze scenicznych dzieł Stanisława Moniuszki. Podczas swojej drogi artystycznej Leszek Skrla wcielał się w barytonowych Moniuszkowskich bohaterów: Macieja, Stanisława, Janusza, Miecznika, Marcina Pakułę. Po latach zdobywania doświadczeń scenicznych przyjął propozycję występu w roli basowej, czego przykładem jest Stolnik w Halce. Leszek Skrla posiada wyjątkowe możliwości głosowe – zadziwia rozległością skali obejmującą ponad dwie oktawy. Możemy przekonać się o tym słuchając arii Dżaresa z Parii, w której z wielką swobodą osiąga a1 oraz Pieśni Chorążego z Hrabiny, w której głosem schodzi do G. Prezentowana płyta stanowi niekwestionowany unikat w historii polskiej fonografii. Nie było do tej pory nagrania wyboru arii wyłącznie Stanisława Moniuszki. Dzięki swojemu swobodnemu poruszaniu się w tessiturze zarówno barytonowej, jak i basowej Leszek Skrla prezentuje nam kolekcję niezwykłą, a zarazem wartościową w odniesieniu do arii mało znanych – np. aria Bartosza z Jawnuty, czy Szekspira ze Snu wieszcza. Swego rodzaju unikatem prezentowanej kolekcji jest rzadko wykonywana aria Jontka z Halki „wileńskiej” przeznaczona na baryton. Znamy jej tenorowe brzmienie z późniejszej wersji, jednak głos barytonowy wzmacnia emocje przekazu dramatu opętanej zgubną miłością do Janusza tytułowej bohaterki opery. Artysta przekazuje każde słowo w sposób czytelny, z odpowiednim wyrazem. Budzi u słuchacza podziw i zachwyt dla kultury wspaniałej prezentacji dzieła artystycznego. Płyta stanowi również okazję do bliższego zapoznania się z orkiestrą Bałtycka Filharmonia Młodych, której szef artystyczny – Sylwia Janiak-Kobylińska w wyjątkowy sposób ukazuje wzorową współpracę ze śpiewakiem.” prof. Piotr Kusiewicz Tracklista: 1. Halka (1848) – aria Jontka „I ty mu wierzysz biedna dziewczyno” (wersja wileńska) 2. Sen wieszcza (1853) – śpiew Szekspira „Weselej utworzę, szaleniej wymarzę” 3. Halka (1858) – aria Stolnika „O mościwi mi Panowie” 4. Halka (1858) – aria Janusza „Skąd tu przybyła, mimo mej woli” 5. Flis (1858) – aria Jakuba „Ach, nie mów tego Zosiu miła” 6. Hrabina (1859) – pieśń Chorążego „Pomnę ojciec waści gadał” 7. Jawnuta (1860) – aria Bartosza „Otóż pociechę mam z syna!” 8. Verbum nobile (1861) – aria Bartłomieja „Rodzic powiada: słuchaj no, wasze” 9. Verbum nobile (1861) – arioso Serwacego „Zanim utrudzone oczy” 10. Verbum nobile (1861) – aria Stanisława „Nakaż niech ożywcze słonko” 11. Verbum nobile (1861) – oracja Marcina „Dam ci ptaszka jakich mało” 12. Straszny dwór (1865) – aria Miecznika „Kto z mych dziewek serce której” 13. Paria (1868) – aria Akebara „Jest jedno słowo co tak wielką władzę ma” 14. Paria (1868) – modlitwa Akebara „Bogowie miłości, bogowie rozkoszy”

Epicki II koncert fortepianowy Saint-Saensa jest niezwykle wirtuozowski, a V koncert zwany „egipskim” jest przepojony egzotyczną aurą, której trudno się oprzeć. Oba arcydzieła mają hipnotyczną wręcz moc przyciągania i od dawna już należą do ważnych pozycji w programach sal koncertowych, uwielbiane przez publiczność i pożądane przez samych wykonawców. Bernard Chamayou jest wprost stworzony dla tego repertuaru – jego wyjątkowa lekkość i biegłość techniczna w połączeniu z rzadko spotykaną wrażliwością, pozwalają mu wynieść tę muzykę na wyższy poziom. Tracklista: Side A 1. Piano Concerto In G Minor, Nb. 2 Op.22 2. I. Andante Sostenuto 3. II. Allegro Scherzando 4. III. Presto Side B 1. Piano Concerto In F Major "Egyptian", Nb. 5 Op.103 2. I. Allegro Animato 3. II. Andante 4. III. Molto Allegro

Sonaty fortepianowe Schuberta po latach zapomnienia, sa dziś uważane za jedne z najwartościowszych kompozycji kameralnych. Stephe Hough wykonuje prawdopodobnie najlepszą z nich D960, oddając całą głębię i piękno tej kompozycji. A także Niedokończoną Sonatę D784 i bardzo rzadko grywaną, prawie nieznaną D613.

Zdobywca nagrody Grammy Daniil Trifonov prezentuje cykl wirtuozowskich koncertów fortepianowych Siergieja Rachmaninowa, nagranych z Philadelphia Orchestra (pod dyrekcją Yannicka Nezet-Seguina , z którą sam Rachmaninow nagrał tę serię koncertów ponad 80 lat temu. Dwuczęściowy cykl „Journey with Rachmaninov” rozpoczyna „Destination Rachmaninov – Departure”, na którym znalazł się „II Koncert Fortepianowy”, prawdopodobnie najbardziej popularne dzieło Rachmaninowa oraz równie piękny i rzadko wykonywany „IV Koncert”. Dzieła te kontrastują z minimalistycznymi solowymi transkrypcjami fortepianowymi „Partity E – Dur” Bacha. Tracklista: Rachmaninov: Piano Concerto No. 2 in C minor, Op. 18 1. Moderato 2. Adagio sostenuto 3. Allegro scherzando Bach/Rachmaninov: Partita in E-Major 4. Prelude 5. Gavotte 6. Gigue Rachmaninov: Piano Concerto No. 4 in G minor, Op. 40 7. Allegro vivace 8. Largo 9. Allegro vivace

Dwa rzadko wykonywane dzieła Roberta Schumanna, kierowane przez Christopha Speringa, w tym Pilgrimage of the Rose nagrane dla francuskiej firmy op. 111.

Album Króla - muzyka i tekściarza związanego przed laty z UL/KR, a od lat solowo torującego sobie drogę z niezależnego światka na sceny największych festiwali i łamy opiniotwórczej prasy muzycznej. Za jego miks i master odpowiada Piotr Emade Waglewski, a okładkę stworzyła Barrakuz. Muzykę i słowa napisał Błażej Król. To 9 numerów składających się na wgląd w poetycki, choć naturalny, emocjonalny, acz przyziemny, wewnętrzny świat artysty. Znany z jego wcześniejszych dokonań chłód grzeje się tu w cieple tropikalnych wręcz niekiedy perkusjonaliów, retro zabiegi wykorzystywane są na sposoby zupełnie nieprzewidywalne (przywodząc niekiedy na myśl bezfalowy Nowy Jork), a intymność naprawdę rzadko przyjmuje w piosenkach równie chwytliwe i bliskie formy. To z całą pewnością świetny przykład outsider music - muzyki indywidualnej, ze sporą dezynwolturą podchodzącej do materii dźwiękowej, rządzących nią zasad i dzielących ją gatunków - a także rzadka próbka insider popu - osobnego, choć uniwersalnego w wymowie.

W tym wspaniale nagranym programie, obejmującym zarówno rzadko wykonywane jak i popularne utwory związane z Halloween, świat nadprzyrodzony spotyka się z czarodziejską techniką.