Ostatnia płyta Cracow Klezmer Band - z dniem 01.01.2007 zespół zmienił nazwę na Bester Quartet. Koncertowe nagranie ze studia Im. Lutosławskiego.
Zespół Psychodancing zakończył działalność – ogłosił Maciej Maleńczuk i ruszył w trasę koncertową z zupełnie nowym projektem – „Jazz For Idiots”. Zmęczony przeciągającym się stażem dancingowego, i jak sam określił „biesiadnego” pop-artysty Maleńczuk zapragnął zbliżyć się stylistycznie do swoich jazzowych guru z lat młodości i późniejszych. Jak sam twierdzi, jazzem fascynował się od kołyski i wie o nim wszystko. Artysta od wielu lat ćwiczył grę na saksofonie, choć nigdy nie sądził, że zdobędzie się na publiczne z tym instrumentem występy. Podjął jednak wyzwanie i jak zwykle wpadł na innowacyjny pomysł, jakim jest jazz użytkowy, jazz dla każdego, jazz dla wszystkich nas, czyli „Jazz For Idiots”.Płyta „JFI” to kompilacja standardów takich jak „Devil Woman” w nowym aranżu, utworów autorskich o wdzięcznych tytułach typu „Snobby Bobby”, jak również starych melodii MM w nowej, jazzowej odsłonie. Album jest w przeważającej części instrumentalny, ale wielbiciele wokalu Artysty też znajdą w nim coś dla siebie.Muzycy Jazz For Idiots, wraz z MM, ruszyli w promocyjną trasę koncertową jeszcze przed wejściem do studia, a zatem w chwili ukazania się płyty są w świetnej formie, są zgranym bandem, a Maciek ma nadzieję rzucić na kolana wszystkich idiotów i idiotki (chętniej te drugie). W projekcie biorą udział: Maciej Maleńczuk (wokal, saksofon), Przemek Sokół (trąbka), Darek Tarczewski (piano, instrumenty klawiszowe), Andrzej „Długi” Laskowski (bass), Tobias Haas (perkusja).
Żyranci to 4ka znających się wcześniej z koncertowych wojaży muzyków zespołów takich jak Holden Avenue czy Grin Piss, którzy postanowili wspólnie zrobić projekt, w którym wspólne granie muzyki powodowałoby zwiększenie ciśnienia krwi. Zebrali się pod koniec 2012 r., a po roku mocnych i bardzo intensywnych prób postanowili wejść do studia, nagrać stworzony materiał. Myśl przyświecająca Żyrantom, a zarazem ich motto brzmi "Gwarancje, poręczenia i konsolidacje". „Gwarantujemy jakoś, poręczamy za siebie i konsolidujemy wszystkich” – jak mówią.
Limitowana wersja Super Deluxe zawiera 4 płyty CD, 2 DVD i jeden dysk Blu-Ray Audio. Całe wydanie to łącznie 79 utworów, materiały wideo i mixy, które nigdy wcześniej nie zostały opublikowane. Na płytach CD znajdą się m.in. - zremasterowany album Badmotorfinger - 15 nigdy wcześniej niepublikowanych materiałów ze studia wraz z mixami i utworem „New Damage” z gościnnym udziałem Briana Maya z zespołu Queen - nagranie koncertu Live at the Paramount ( Seattle, 6 marca 1992r.) Materiały na płytach
Dead Soul zaistnieli na skandynawskiej scenie muzycznej w 2012 roku singlem "They Will Pay", który zapowiadał ich debiutancki album "In The Darkness". Promująca go trasa koncertowa Ghost zostala uznana za jedną z najbardziej ekscytujących tras ostatnich lat, a "In The Darknes" znalazł się na szczytach zestawień najlepszych albumów 2013 roku, a także był nominowany do Bandit Rock Award w kategorii "The Break Through Act of 2013".Na początku 2014 roku Dead Soul weszli do studia, aby pracować nad kolejnym albumem. To bez wątpienia całkowicie nowy rozdział w działalności zespołu. Podobnie jak na debiutanckim krążku filozoficzne teksty lidera zespołu, Landeliusa, są tutaj w centrum uwagi. Jednak na szczególną uwagę zasługują kompozycje grupy - przy tej płycie duet pracuje ze sobą bliżej niż kiedykolwiek wcześniej, co wyraźnie słychać w ich piosenkach.
Przyszedł i zaśpiewał jakby śpiewał te numery całe życie. Tak więc, byliśmy co do niego bardzo pewni i zachwyceni, że znów mamy go w zespole”. Mając Souzę ponownie na wokalu, jedynym problemem pozostawał czas. Holt ciągle podróżował ze Slayerem grając na europejskich festiwalach (na kolejnej trasie będzie grał w obu zespołach), a potem wracał do Stanów, aby pomóc w studiu. Souza na nagranie wokali miał dwa tygodnie. “Zacząłem od »BTK« i »Black 13«, ponieważ już je znałem. Potem przyszedłem do studia około 11 przed południem i wybrałem kolejne dwie piosenki. Zabrałem je do domu, przeanalizowałem, a kolejnego dnia nagrałem w studiu. Następnie przesłałem Gary'emu, aby dodał jakieś komentarze. Zwykle chciał jakichś drobnych zmian. Później znowu wybierałem dwa kawałki i robiłem tak samo jak wcześniej”. Souza nie jest jedynym muzykiem na »Blood In Blood Out«, którego nie było w grupie ponad dekadę. Oryginalny gitarzysta Kirk Hammett wpadł do studia, aby nagrać solo w "Salt The Wound". “Mając na uwadze, ile razy grałem z Kirkiem w ostatnich latach na koncertach Big 4, byliśmy w stałym kontakcie" ¬mówi Holt. “W zasadzie to po raz pierwszy zagrał na oficjalnym wydawnictwie Exodus. Wcześniej pojawił się tylko na wczesnym demo, a potem dołączył do Metallicy i nic już z nami nie nagrał. Tak więc, był bardzo zadowolony, że ma okazję. Przyszedł do studia, wymiótł takie solo, że hej, wybraliśmy najlepsze z podejść, a potem rozpaliliśmy grilla i wypiliśmy piwko". Kolejny specjalny gość na »Blood In Blood Out« to słynny producent muzyki elektronicznej Dan The Automator (Gorillaz, Mike Patton, Deltron 3030), który napisał industrialny podkład to otwierającego płytę "Black 13". “Mój były menedżer jest teraz jego menedżerem" – mówi Holt, wyjaśniając związki z odległymi od siebie muzycznie artystami. “Parę razy wpadliśmy na siebie. Wiedziałem, co chcę mieć na płycie i wiedziałem, że on może mi to dać. Wysłaliśmy plik z perkusją i gitarami, po czym powiedzieliśmy, żeby sobie poszalał". Choć większość »Blood In Blood Out« wypełniają ostre numery, jest tu parę kwestii, które Holt chciał poruszyć. “»Numb« zainspirowało epatowanie śmiercią w telewizji. To powoduje, że po jakimś czasie nie robi to na tobie wrażenia, co jest smutne" – wyjaśnia Gary. Bardziej polityczny jest "Collateral Damage", mówiący o sile wielkiego biznesu i jak paru wielkich zarządzających przejęło kontrolę nad większością majątku Ameryki. “Doszło już do tego, że jesteśmy tylko małymi trybikami w rządowej machinie. Jako społeczeństwo nie mamy nic do powiedzenia. Ale przynajmniej możemy o tym mówić" – tłumaczy Holt. Wraz z powrotem Souzy zwiększyła się w Exodus koncentracja na komponowaniu zaraźliwych, zwięzłych piosenek. “Dawniej mówiłem: »Stań nam na drodze, a Exodus rozjedzie cię jak walec«. Tak samo jest dziś. Nie wchodźcie nam w drogę, bo nie uda wam się uciec. Gwarantuję wam to!"– przestrzega Souza. Tracklista: LP 1 Side A 1. Black 13 2. Blood In Blood Out 3. Collateral Damage Side B 1. Salt The Wound 2. Body Harvest 3. BTK LP 2 Side C 1. Wrapped In The Arms Of Rage 2. My Last Nerve 3. Numb Side D 1. Honor Killings 2. Food For The Worms
Szósta płyta w dorobku francuskiej pianistki Lisy de la Salle została poświęcona twórczości Franciszka Liszta z racji przypadającej w 2011 roku jego 200. rocznicy urodzin. Twórczość węgierskiego kompozytora idealnie pasuje do sposobu gry pianistki, jej wspaniałej techniki i wrażliwości na kontrasty.Program recitalu skonstruowany jest dość niezwykle i eklektycznie. Duże formy, takie jak: II Ballada, Funérailles, Après une lecture du dante : fantasia quasi Sonata przeplatają się z kompozycjami o mniejszych rozmiarach: Nuages gris oraz transkrypcjami: Ständchen Schuberta i Isoldes Liebestod Wagnera. Daje to doskonałe wyobrażenie na temat ogromu geniuszu Liszta, jego wirtuozerii i nowoczesnych rozwiązań formalnych.Lise de la Salle gra na fortepianie od 4 roku życia, swój pierwszy koncert zagrała w wieku lat 9, z orkiestrą wystąpiła jako 9-latka (wykonując II Koncert fortepianowy Ludwiga van Beethovena), a swoje pierwsze nagranie zrealizowała mając 14 lat (z muzyką Ravela i Rachmaninowa). Od 2001 roku jej kariera nabrała tempa – koncertuje na całym świecie, w renomowanych salach (Wigmore Hall w Londynie, Met Museum w Nowym Jorku, Concertgebouw w Amsterdamie), z najlepszymi orkiestrami (Wiener Philharmoniker, Chicago Symphony Orchestra, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin) i dyrygentami (Philippe Herreweghe, Marek Janowski, Sir Charles Mackerras)W latach 1998-2006 pianistka pracowała pod kierunkiem Pascla Nemirovskiego. Studia dyplomowe odbyła w Conservatoire National Supérieur de Musique w Paryżu w klasie Bruno Rigutto. Lise de la Salle pozostaje pod opieką Madame Geneviève Joy-Dutilleux.Franz Liszt 1811-1886‘Après une lecture du dante : fantasia quasi Sonata’ - from Années de Pèlerinage II, s.161 1839-53Lacrymosa (Mozart), s.550 1862Ballade no.2 in b minor, s.171 1853Liebeslied (Schumann), s.566 1848‘Mazeppa’ - from 12 études d’exécution transcendante, s.139 1839-53Nuages gris, s.199 1881Ständchen, in D minor (Schubert), s.560‘Funérailles’ - from Harmonies poétiques et religieuses, s.173 1849Isoldes Liebestod (Wagner), s.447 1867-75
„The Opening” to debiutancka płyta młodego saksofonisty i kompozytora Macieja Kądzieli. Powstała ona przy współpracy znakomitych muzyków Andersa Mogensena, Richarda Andersona oraz Marka Kądzieli. Płyta jest bardzo śmiała, otwarta oraz dojrzała biorąc pod uwagę młody wiek artysty. Maciej w wieku 19 lat zaczął studia w Danii w klasie saksofonu u znakomitego amerykańskiego saksofonisty Marca Bernsteina na Syddansk Musikkonservatorium w Esbjerg na zachodzie Danii. Ukończył tam licencjat po czym zaczął studia magisterskie na wydziale kompozycji na Syddansk Musikkonservatorium w Odense u profesora Ericka Oruma Von Spreckelsena. Nie był to jednak szczyt jego ambicji gdyż zmienił ostatecznie swój kierunek z kompozycji na instrumentalny na prestiżowej uczelni Rhythmic Music Conservatory w stolicy Danii Kopenhadze. Inspiracie dzięki którym powstały utwory wychodziły w dużej mierze z muzyki skandynawskiej, od takich muzyków jak Jakob Bro oraz Niels Lynne Lykkegard, Anders Mogensen, Hans Urlich, Eric Orum Von Spreckelsen. W kompozycje wmieszane również zostały elementy polskiej muzyki folkowej. Na końcu dodając przesterowane brzmienie gitary oraz rockowe brzmienie perkusji utwory nabrały całkiem nowych, wręcz unikatowych kolorów o czym można przekonać się słuchając płyty.Muzycy:Maciej Kądziela - alt saxMarek Kądziela - guitarRichard Anderson - bassAnders Mogensen - drumsAndreas Bottiger - tenor sax (3)
Pieśni Wielkopostne …codzienny wyścig z czasem przerywają od czasu do czasu cyklicznie powtarzane święta i związane z nimi zwyczaje, obrzędy i rytuały. Są one jak głęboki oddech napełniający płuca świeżym powietrzem. Wielki Post - czas głębokiej refleksji nad sensem istnienia i dotknięciem tajemnicy życia. W ciemnościach pojawia się światło, które docierając do najdalszych zakamarków serca, napełnia je radością. Oto czas odzyskiwania nadziei, że nasze życie ma sens. Wiele pieśni wielkopostnych nie wnika w materię czy strukturę zdarzeń ewangelicznych ani w ich sens dogmatyczno-intelektualny. Wyrażają głównie emocje i uczucia. Pomimo dramaturgii zdarzeń sprzed dwóch tysięcy lat, Wielki Post to okres głębokiej radości. Doktor habilitowana sztuk muzycznych, multiinstrumentalistka, wokalistka, kompozytorka. Profesor Akademii Muzycznej w Krakowie oraz dyrektor międzynarodowego festiwalu Skrzyżowanie Kultur. Od 1984 roku prowadzi studia nad unikalnymi technikami gry na instrumentach muzycznych rodem z Azji i Europy. Od 30 lat koncertuje na całym świecie z Yo Yo Mą, Borysem Griebienszczikowem, Ramem Narayanem, Fazalem Qureshi, Gilem Goldsteinem, Gonzalo Rubelcabą, Ianem Gillanem, Anną Marią Jopek. Muzykę polską wielokrotnie prezentowała między innymi na dworze cesarskim Japonii. Artystka wydała 20 autorskich płyt, wiele z nich otrzymało międzynarodowe nagrody. Jesienią 2015 roku dla wytwórni For Tune® wydała płytę - Maria Pomianowska & Groupe Gainde – Warszawa-Dakar prezentującą wspólne polsko-senegalskie improwizacje oparte zarówno na tradycyjnej muzyce polskiej, jak i na afrykańskich pieśniach i rytmach.
Dub obłęd z londyńskiego studia "Ariwa" legendarnego Lee "Scratch" Perry'ego. EP-ka "Game Of The Throne" to trzy nowei i wcześniej nie publikowane dubowe wycieczki.