
Nagranie opery Giacomo Meyerbeera "Il Crociato in Egitto" w wykonaniu orkiestry i chóru teatru La Fenice z Wenecji.
- Wykonawca Teatro La Fenice
- Data premiery 2010-01-01
- Nośnik CD
- Muzyka poważna / Opery i operetki
- 29-12-2020, 16:27
- 0
- 0
- admin

Nagranie opery Giacomo Meyerbeera "Il Crociato in Egitto" w wykonaniu orkiestry i chóru teatru La Fenice z Wenecji.

Czy można "wyśpiewać obraz”? Owszem - chociaż brzmi to paradoksalnie, Marek Grechuta udowodnił, że jest to możliwe. Inspiracją do powstania cyklu nowych pieśni było tym razem… malarstwo. Grechuta lubi obrazy, zwłaszcza impresjonistów. Sam jest zresztą utalentowanym malarzem - swoje prace plastyczne wystawia od dawna. Wybrał więc ulubione obrazy swoich mistrzów i… ożywił je - muzyką i słowami, tworząc w pełni autorski album tematyczny i po raz kolejny zaskakując słuchaczy. "Kawiarnia w nocy” (Van Gogh). Grechuta wciela się tu w postać kloszarda, którego bełkotliwy monolog komentuje tytułową kawiarnię, ale też - w bezbłędnie trafionych obserwacjach - samą twórczość holenderskiego mistrza: "widać, że stół stoi trochę twardziej”. W tekście pojawia się również określenie "portrecik tej muzyczki” - autokomentarz odwracający sytuację: czy można "namalować muzykę”? "Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte” (Seurat). Autor muzyki i wiersza szuka sposobu na oddanie panującej na obrazie ciszy, dając zarazem wyraz swojej tęsknocie za odmalowaną tu sielanką. W kolejnych "śpiewających obrazach” pojawiają się głosy kobiece - Grechuta zaprosił do współpracy dwie śpiewające aktorki Teatru Starego w Krakowie: Dorotę Pomykałę i Urszulę Kiebzak. "Akrobatka na piłce” (Picasso) to utwór iście "akrobatyczny” i w muzyce i słowach. Natomiast "Parasole” (Renoir) natchnęły Grechutę do wyciągnięcia z odmalowanej sytuacji daleko idących wniosków - deszczyk ujawnia całą gamę tłumionych uczuć! "Portret Czechowskiej” (Modigliani) podsunął pomysł na rozpisanie w formie dialogu sceny w pracowni artysty - zziębnięta modelka fantazjuje niefrasobliwie na temat… aparatu fotograficznego ("ale to chyba kosztowałoby miliony”). "Tancerka z bukietem” (Degas) zawiera wyjątkowo współczesne przesłanie: artystka rewiowa marzy, by przynajmniej raz zrobić coś nie pod publikę. "Piruet przed nikim” to doskonały komentarz "medialny” w czasach, kiedy liczy się tylko "oglądalność”. "Śniadanie na trawie” (Manet) zainspirowało Grechutę do odbrązowienia polskiej fascynacji wszystkim co francuskie (kuchnia i moda) i artysta czyni z typową dla siebie ironią, ożywiając przy okazji liczne stereotypy, takie jak żabki i ślimaczki… "Pejzaż podwawelski” (Wyspiański) to silny akcent narodowy. Manifest polskości, zawarty w ostrej krytyce upadku pogrążającego się w brudzie Krakowa, wzbogacony świadomą stylizacją partii fortepianu na styl Chopina. Godne zwieńczenie dzieła. Drugą stronę oryginalnego longplaya otwierała muzyka do inscenizacji teatralnej "Otella” Szekspira, wystawionej w Zamościu z okazji 400-lecia miasta - rodzinnego miasta Grechuty. Po dynamicznym Otwarciu kurtyny pojawia się stylizowany hejnał dworski i krótkie utwory związane z charakterystyką postaci (Opowieść Otella o Desdemonie zdobi kobieca wokaliza i mormorando Grechuty). Pośród radosnych motywów muzycznych - poprzedzających w dramacie zbrodnię - wyróżnia się Pieśń biesiadna Otella, o iście biesiadnym tekście. Całość wieńczy piękna kompozycja Ostatnia pieśń Desdemony z wokalizą Urszuli Kiebzak. Dwie ostatnie piosenki na tej płycie powstały do wierszy Józefa Czechowicza, którego poezja zafascynowała Grechutę już wcześniej (Motorek). Księżyc w rynku to kameralna opowieść o mieście (Lublin), które przypominało artyście jego rodzinny Zamość, gdzie on sam widywał "księżyc w rynku” i mieszkał przy ulicy Grodzkiej. Knajpa, piosenka ekspresyjna jak sam wiersz, oddaje dekadencki nastrój nocnego życia Polski międzywojennej, świata fałszywego blichtru, gdzie limuzyny i gabinety nie chronią przed poczuciem zagrożenia, albowiem bal rozgrywa się nad przepaścią. Koncert zza ściany to utwór instrumentalny, ale nie powstał dla teatru, ani dla kina. Romantyczna muzyka wyrażała sprzeciw artysty przeciwko agresywnym dźwiękom dobiegającym zza ścian naszych domów - także dźwiękom muzyki rockowej, której nowe oblicze sam Grechuta kształtował kilka lat wcześniej z grupą "Wiem".

Balet Teatru Bolshoi to duma Rosji oraz skarb Moskwy. Każde z wystawianych na deskach tego teatru przedstawienie zawiera nieskazitelną i wyjątkową interpretacje, która na długo zapada w pamięci miłośników, ale nie tylko baletu na całym świecie. Tym razem, to wydawnictwo zawiera dwa klasyczne przedstawienia baletowe. Tracklista: DVD 1 1. Giselle DVD 2 1. Boris Godunov

Wydawnictwo cechuje forma wydawnicza najwyższej jakości – kolorowe digipaki utrzymane we wspólnej dla cyklu, spójnej szacie graficznej.Pierwszą z serii prezentowanych bajek jest "Porwanie dalmatyńczyków". Historia porwania dalmatyńczyków zrobiła na świecie wielką furorę i doczekała się licznych wydań książkowych, ekranizacji (filmy fabularne, rysunkowe). Zaprezentowana na CD historia porwania gromadki łaciatych piesków ma formę bajki muzycznej zawierającej piosenki w wykonaniu gwiazd znanych z teatru i TV, ale także dzieci.Śpiewają: Kinga Preis, Krzysztof Dracz, Agnieszka Matysiak, Konrad Imiela, Mariusz Kiljan oraz dzieci: Joanna i Tomasz Kaczmarkowie.

Uzupełnienie projektu Tempesta di Mare. Trzy kompozycje francuskiego teatru komediowego. Wszystkie koncentrują się na roli tańca w teatrze.

„Proszę Państwa, będzie wojna!” - tak zatytułowali Galę 36. Przeglądu Piosenki Aktorskiej jej autorzy: Paweł Demirski i Monika Strz scenie Teatru Polskiego we Wrocławiu ępka, zainspirowani dekadenckim koncertem, który odbył się w Berlinie w 1945 roku. Na Dvd będzie można zobaczyć i usłyszeć m.in. Katarzynę Figurę, Alicję Majewską, Małgorzatę Niemirską, Gołdę Tencer czy Mariusza Benoit.Koncert w starym stylu prowadził utalentowany konferansjer – Maciej Nowak, teatrolog, człowiek teatru, bystry obserwator rzeczywistości. Tego, co powiedział, nie mógł się nauczyć na pamięć dawno temu, bo komentował przecież gorącą, najnowszą historię. – Prawdziwy przedwojenny festiwal, który się będzie wspominało z nostalgią – tak określił Przegląd Piosenki Aktorskiej. I warto dodać, że właściwie współprowadził koncert, bo towarzyszył mu Jeremi Strzępka-Demirski, zaledwie kilkuletni komentator. Tracklista:1. Bendzie wojna (sł. i muz. Kapela ze Wsi Warszawa) śpiewa Chór Con Brio2. Wojna (sł. i muz. Eugeniusz Wagin) Alona Szostak3. Piosenka o żołnierskich butach (sł. i muz. Bułat Okudżawa, przeł. Witold Dąbrowski i Andrzej Mandalian) śpiewa Dorota Pomykała4. Idzie wojna (sł. i muz. Siekiera) śpiewa Marianna Linde5. Gdy Polska da nam rozkaz (sł. Lech Konopiński, muz. Adam Wojdak) śpiewa Aniela Łoniewska + Chór Con Brio6. Spokojnie śpij (sł. Bogdan Loebl, muz. Tadeusz Nalepa) śpiewa Marek Piekarczyk7. Ballady i romanse (sł. Władysław Broniewski, muz. Janusz Tylman) śpiewa Gołda Tencer8. Godzina W (sł. i muz. Lao Che) śpiewa Michał Szpak9. Nie szukaliśmy śmierci (sł. Adam Kreczmar, muz. J.A. Marek) śpiewa Mariusz Benoit + Chór Con Brio10. Warszawo ma (sł. pol. Ludwik Starski, muz. Aleksander Olszaniecki) śpiewa Małgorzata Niemirska i Chór Con Brio11. Do prostego człowieka (sł. Julian Tuwim, muz. Akurat) śpiewa Marcin Czarnik i Chór Con Brio12. My ze spalonych wsi (Marsz Gwardii Ludowej, sł. i muz. Wanda Zieleńczyk) śpiewa Chór Con Brio13. Sag mir, wo die Blumen sind (na podst. tradycyjnej pieśni kozackiej, sł. Pete Seeger, przekład na niemiecki Max Colpet) śpiewa Katarzyna Figura14. Modlitwa (muz. Witalij Kudłaczow) śpiewa Alona Szostak15. Kołysanka matki (muz. Katarzyna Gaertner, sł. Ernest Bryll) śpiewa: Alicja Majewska i Chór Con Brio16. Chłopcy idą na wojnę (sł. Krzysztof Grabaż Grabowski, muz. Pidżama Porno) śpiewa: Dominika Domczyk i Chór Con Brio17. Biały krzyż (sł. Janusz Kondratowicz, muz. Krzysztof Klenczon) śpiewa: Gienek Loska i Chór Con Brio18. Bella ciao (pieśń włoskich partyzantów, autor anonimowy) wszyscy

Sony Classical zaprasza do wysłuchania debiutanckiego albumu Benjamina Appla, niemieckiego barytona, uznanego przez Gramophone za „Młodego Artystę Roku 2016”. Benjamin Appl to bez wątpienia jeden z najciekawszych artystów młodego pokolenia. Były członek legendarnego chóru Regensburger Domspatzen prezentuje wspaniałe możliwości wokalne, czarującą osobowość i doskonałą prezencję sceniczną. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Muzyki i Teatru w Monachium oraz Guildhall School of Music & Drama.Album Heimat (Ojczyzna) zawiera utwory pochodzące z różnych krajów, które przywołują wspomnienia i obrazy odległych ukochanych ziem…

Sony Classical zaprasza do wysłuchania kolejnego albumu Benjamina Appla, niemieckiego barytona, uznanego przez Gramophone za „ Młody Artysta Roku 2016”. Benjamin Appl to bez wątpienia jeden z najciekawszych artystów młodego pokolenia. Były członek legendarnego chóru Regensburger Domspatzen prezentuje wspaniałe możliwości wokalne, czarującą osobowość i doskonałą prezencję sceniczną. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Muzyki i Teatru w Monachium oraz Guildhall School of Music & Drama. Tym razem usłyszymy arie z oratoriów i kantat Jana Sebastiana Bacha. Artyście towarzyszy słynne Concerto Köln – jeden z najlepszych zespołów instrumentalnych, specjalizujących się w "wykonawstwie świadomym historycznie"… .

Chór Teatru Muzycznego w Kaliningradzie Soliści Galina Naumowa (2,13), Tina Boczarowa (9), Irina Makiejewa (15) Konstantin Biełonogow - dyrygent, opracowanie kolęd Nagrania zrealizowano w Teatrze Muzycznym w Kaliningradzie, Listopad 2011 r.

Przygotowaliśmy niezwykłą płytę: Powiedz mi jak mnie kochasz. To wypowiadana słowem muzyka o nas samych, ludziach z drugiej połowy dwudziestego wieku. Włącz tę płytę, a usłyszysz słowa miłości w wielu barwach i odsłonach. Ona nadaje sens naszemu życiu. Porywa i zmienia. Czyni lepszymi. Czasem wiedzie na manowce. Oświadcza się i zaprasza na zaręczyny. Prowadzi do ślubu. Patrzy z zachwytem. Nie zna czasu. Tęskni. Opiekuje się. Mówi głosem Ignacego Gogolewskiego - człowieka i aktora o wielu barwach, niespotykanej wyobraźni, kolorycie i ekspresji. Jego głos brzmi jak najpiękniejsza melodia. Nikt tak jak on nie potrafi wyrażać pełnej gamy uczuć. Ten głos jest zakodowany w pamięci zbiorowej. Gogolewski jest idolem kilku generacji publiczności teatralnej, telewizyjnej i filmowej. Niezapomniany Konrad-Gustaw w„Dziadach” Mickiewicza, tytułowy Mazepa z dramatu Słowackiego, reżyser „Cyda” Pierre Corneille – Stanisława Wyspiańskiego. Niezrównany kreator postaci romantycznych, współczesnych dramatów, klasycznych komedii. Jego talent i kunszt poznali bywalcy najważniejszych scen, m. in.: Teatru Polskiego, Teatru Narodowego, Teatru Dramatycznego. Ostatnio możemy podziwiać go na deskach Teatru „Polonia” Krystyny Jandy. Znane też są jego kreacje w spektaklach słynnego Teatru Telewizji oraz w audycjach radiowych. Szerokiej rzeszy widzów bliska jest postać Antka Boryny z filmu „Chłopi”. Pamiętamy go jako kapitana Willego Ruperta z serialu Stawka większa niż życie (odcinek 5, Ostatnia szansa).