Wznowienie drugiej studyjnej płyty death/black/progressive metalowego zespołu z Kanady. Album zmiksowany przez J-F Dagenais (Kataklysm) jest zróżnicowany, ambitny i dowodzi, że Augury jest jedną z najbardziej interesujących, innowacyjnych kapel z tamtego rejonu. Pozycja zdecydowanie polecana uwadze fanów ambitnego metalu. Wznowienie na złotej płycie jest limitowane do 2000 sztuk.
Kwintet laureata I Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Zbigniewa Seiferta, Stanisława Słowińskiego firmuje album "Lanscapes Too Easy To Explain". W pełni autorski materiał lidera wypełniajacy płytę, to zbiór kompozycji inspirowanych jazzem i muzyką współczesną. Zespół poza skrzypkiem, kompozytorem i producentem albumu współtworzą: Zbyszek Szwajdych (trąbka, flugelhorn), Kasia Pietrzko (fortepian), Justyn Małodobry (kontrabas) i Maksymilian Olszewski (perkusja)."Lanscapes Too Easy To Explain" to godzina muzyki wyjątkowo dojrzałej, konsekwentnej i mającej swój określony styl. Zadziwia fakt, że tak młodzi muzycy potrafili wykreować na całej płycie wyjątkowo charakterystyczne brzmienie, co kojarzy się zazwyczaj ze składami mającymi bardzo długi staż.Skrzypce lidera doskonale współgrają z trąbką, "dopowiadając" poszczególne składowe linii melodycznych, ale też niejednokrotnie dialogując z sobą. Pianistka Kasia Pietrzko (na codzień prowadząca również własne trio) zapewnia świetne harmonie grając zdecydowanie i energicznie, kilkakrotnie pozwalając sobie również na dłuższe partie solowe (np. podczas opartego na mantrycznym riffie kontrabasu "8000", czy w trakcie "Jesienny" ). Pierwszy plan to jednak zdecydowanie skrzypce i trąbka kreujące główne linie. Doskonale radzi sobie sekcja rytmiczna budując w każdym utworze solidny fundament. Wyjątkowe, pełne natchnienia solo kontrabasu znajdziemy w trakcie wspomnianego wcześniej genialnego tematu "Jesienny", a prawdziwy wulkan perkusyjnej ekspresji zwraca uwagę podczas kończącego album, najbardziej rozbudowanego improwizacyjnie "Zamachu stanu".Wielkim atrybutem płyty jest własny repertuar i zrezygnowanie z uciekania w transkrypcje, co czyni z "Lanscapes Too Easy To Explain", album o sprecyzowanej koncepcji konsekwentnie budowanej w ciągu całej godziny.Wspólny mianownik pięciorga muzyków, odsłania potężny potencjał kolektywu w zakresie sposobu postrzegania zarówno kompozycji jak improwizacji.Utwory pełne są emocji i ekspresyjnych uniesień przekazywanych w manierze współczesnego europejskiego jazzu najwyższej próby.Staranna edycja płyty zawiera zbiór ilustracji Aleksandry Słowińskiej odnoszących się do każdego z utworów.Robert RatajczakTracklista:1. Lawina 2. I 3. 8000 4. K2 5. Jesienny 6. Deszcz7. Zamach stanuMuzycy:Stanisław Słowiński – violinZbyszek Szwajdych – trumpet, fluegelhornKasia Pietrzko – pianoJustyn Małodobry – bassMaksymilian Olszewski - drum
"Konsekwentnie" to czwarty solowy album ZBUKA, będący następcą ozłoconego już krążka „W drodze po nieśmiertelność” z 2016 roku. Prudnicki raper od samego początku promocji najnowszego materiału daje jasno do zrozumienia, że będzie to jego najbardziej dopracowany i najlepiej brzmiący album w karierze. Hitowy singiel „Ostatni drink” w ciągu niecałego miesiąca od premiery zanotował ponad 4 miliony wyświetleń. Z kolei utrzymany w zdecydowanie mroczniejszym klimacie singiel „Coś ze mną nie tak” pokazuje różnorodność brzmień, jaką zawarł na „Konsekwentnie” ZBUKU. Gościnnie na płycie pojawiają się m.in. duet Małach / Rufuz, KaeN, Kobik, Jano PW, Sztoss oraz Bajorson. Za warstwę produkcyjną odpowiadają z kolei m.in. Worek, PSR, MilionBeats, DNA czy Michał Graczyk.
Chuck Israels to postać legendarna. Dla wielu to zwyczajnie muzyk namaszczony kiedyś przez Billa Evansa, jeden z dwu jego legendarnych kontrabasistów. Wśród fanów Billa Evansa dyskusje na temat tego, czy Scott LaFaro / Paul Motian to sekcja lepsza niż Chuck Israels / Larry Bunker przypominają te, które toczą fani Milesa Davisa ustalając, który z wielkich kwintetów był najdoskonalszy. Takie dyskusje zabierają jedynie czas, który można spożytkować zdecydowanie lepiej słuchając nagranej przez nich wszystkich muzyki. [...] Tym razem repertuar albumu został ułożony ze znanych standardów i jazzowych adaptacji duńskich kompozycji. Brak perkusji, pozwala na wyeksponowanie kontrabasu, jako podstawowego, a czasem jedynego instrumentu rytmicznego. „It’s Nice To Be With You” to jednak dużo więcej, niż płyta kontrabasisty. To płyta doskonale rozumiejącej się trójki muzyków, którzy tworzą coś zdecydowanie piękniejszego, niż składne odegranie paru ładnych melodii.Tworzą zespół, kameralny, taki, którego chciałoby się posłuchać w małym klubie, gdzieś nieopodal. Niestety są zbyt znani, żeby w takich grali… Chyba, że ktoś mieszka w okolicach San Francisco lub Portland, bo tam stacjonuje wiekowy już przecież Chuck Israels. Wtedy można mieć szczęście. Wszystkim, którzy tam nie mieszkają pozostają płyty – takie jak „It’s Nice To Be With You”. To jazz w najlepszym możliwym wydaniu, nie żaden wielki manifest artystyczny, czy światowy przebój, to przepiękna muzyka dla każdego i na co dzień. To coś w czym można się zatracić i mimochodem zacząć nucić wielokrotnie odtwarzane melodie. To płyta szczęśliwych ludzi, te dobre fluidy z pewnością ulepszą każdy Wasz wieczór spędzony z tym albumem. A ja po raz nie wiem już który apeluję do organizatorów festiwali – sięgajcie w swoich poszukiwaniach repertuarowych po płyty nieco mniej znanych wytwórni – takich jak choćby Stunt Records, która ma w swoim katalogu więcej takich niezwykłych wydawnictw… (Rafal Garszczynski) Muzycy: Chuck Israels: bass Thomas Clausen: piano Steve Brown: guitar Tracklista: 1. Two Birds With One Stone 2. Two Degrees East, Three Degrees West 3. Ack Varmland... 4. Ventilation 5. All They Pretty Horses 6. Even The One Who Loves Jesus 7. It's Nice To Be With You 8. Sweet Pumpkin
To z pewnością wydarzenie które ma szansę równać się z ukazaniem się albumów BURIALa. KING MIDAS SOUND to projekt Kevina Martina, rozsławionego półtora roku temu albumem firmowanym jako THE BUG, a także odpowiedzialnego za bezkompromisowe projekty z progranicza jazzu i noise (GOD), brutalnego hip hopu (ICE), cyfrowego noise (CURSE OF THE GOLDEN VAMPIRE) czy industrialnej elektroniki i rapu (TECHNO ANIMAL). Do składu KING MIDAS SOUND Martin zaprosił fenomenalnego wokalistę Rogera Robinsona, którego głos łączy w sobie mistyczne uniesienia szamanów dubu, zmysłowość jamajskich głosów reggae i soulowy smutek. To album intymny i wyciszony, śmiało mogący korespondować z niezapomnianymi dokonaniami RHYTHM & SOUND, jednak w równym stopniu opierający się na soulowej wibracji, klimacie ze starych nagrań nurtu lovers rock jak i złamanych, nieśpiesznych dubstepowych rytmach. Zdecydowanie najbardziej liryczne wcielenie dubstepowej sceny, piękne, intymne, niedopowiedziane. Dla wszystkich którzy ulegli magicznym dokonaniom RHYTHM & SOUND z TIKIMANEM (Paul St Hilaire), MASSIVE ATTACK, TRICKY czy wreszcie BURIAL. Lista utworów: 1. Cool Out 2. Waiting For You 3. One Thing 4. Earth a Kill Ya 5. Dahlin 6. Meltdown 7. I Man 8. Blue 9. Goodbye Girl 10. Lost 11. Sometimes 12. Outer Space 13. Miles & Miles
Reedycja drugiej studyjnej płyty heavy metalowej formacji Killers, dowodzonej przez byłego wokalistę Iron Maiden, Paula Di'Anno. Zespół powstał w 1991 roku i był pierwszą metalową super-grupą. Mając w składzie członków Iron Maiden, Tank, Raven i Battlezone zostali szybko nazwani przez branżową prasę „naturalnymi następcami Judas Priest”. Materiał na płytę „Menace To Society” powstał po powrocie muzyków do Wielkiej Brytanii. Wyjątkiem był Di’Anno który postanowił pozostać w Stanach Zjednoczonych kolejnych kilka tygodni. Wkrótce jednak został aresztowany na 3 miesiące za m.in. posiadanie narkotyków. Aby nie tracić czasu zespół podsyłał mu do więzienia napisaną nową muzykę, do której Di’Anno tworzył teksty. Po jego powrocie do Anglii zespół mógł wejść do studia aby nagrać nowy materiał. Płyta była zdecydowanie bardziej agresywna niż debiutanckie wydawnictwo na co z pewnością wpłynął pobyt w więzieniu. Została świetnie przyjęta przez media – niemiecki Metal Hammer nazwał go „Najlepszym nowym albumem”. Wznowienie „Menace To Society” na płycie CD DG zostało wzbogacone o specjalne bonusy i stanowi jazdę obowiązkową nie tylko dla fanów!!
Nie ma lepszej imprezy od imprezy z muzyką R&B! Idealne tło muzyczne zapewni czteropłytowy album "Pure... R&B Party". Znajdziecie na nich największe ikony tego rodzaju muzyki - Usher, The Fugees, Kelly Rowland, Alicia Keys, R. Kelly czy Pitbull. Kolejna część "Pure..." to zdecydowanie najlepszy zestaw hitów R&B dla każego miłośników murzyńskich rytmów! JLS i "She make me wanna", Rita Ora "How do we party clean", Angie Stone "I wasn't kidding" czy Pitbull feat. Cris Brown "International love".
Siódmy album szwedzkiego zespołu grającego rock progresywny inspirowany twórczością zespołów lat 70-tych jak King Crimson, Yes czy Gentle Giant. „The Void” to niezwykle dziwny album, który w swojej istocie zawiera jakby dwa odcienie. Pierwsza część jest nieco ciemna, mroczna, bardziej metalowa, natomiast druga to już zdecydowanie bardziej kolorowe i progresywne klimaty, ocierające się nawet o patenty bluesowe, jazzowe czy hardrockowe.
Wznowienie czwartej studyjnej płyty włoskiego zespołu grającego melodyjny black metal. Album z 2003 roku wyprodukował znany proucent muzyczny Andy Classen (Dew-Scented, Tankard, Disbelief, Asphyx, The Old Dead Tree). Tytuł zdecydowanie polecany wszystkim fanom black metalu. Wznowienie na złotej płycie jest limitowane do 2000 sztuk.
…i tak znaleźliśmy się tutaj. Po roku intrygujących teaserów, nęcących plotek i niepochodzących z albumu zróżnicowanych muzycznie singli - od niespodziewanego akustyka „FourFiveSeconds” (nagranego z Kanye Westem i Paulem McCartneyem), przez polityczny „American Oxygen” po „Bitch Better Have My Money” – niecierpliwe wyczekiwanie ósmego albumu Rihanny nareszcie dobiegło końca. Opublikowany zaraz po nagranym z Drake’m singlu „Work”, który w błyskawicznym tempie odniósł ogromny sukces, album „Anti” otwiera nowy rozdział kariery wokalistki. Poza Drake’m, na albumie usłyszeć można SZA i Travi$a Scotta, a wśród współtwórców i producentów znajdują się Weeknd, Timbaland, The-Dream, DJ Mustard, No I.D., Boi-1da, Hit-Boy oraz Partynextdoor. „Anti” to zdecydowanie najbardziej dojrzałe wydawnictwo Rihanny. Zróżnicowane pod względem artystycznym i muzycznym, sięga od jej charakterystycznego, melodyjnego popu do cięższych beatów, kończąc na niesamowitym popisie wokalnym w balladzie „Close To You”. Na płycie znalazł się także cover utworu Tame Impala „New person, same old mistakes” pod delikatnie zmodyfikowanym tytułem „Same Ol’ Mistakes”. Całość zdecydowanie trzeba przesłuchać, aby docenić wyjątkowość albumu. Jedno wiadomo na pewno – warto było na niego czekać.