Jonathan Plowright zdobył uznanie nagrywając z Szymanowski Quartet. Tym razem powraca do polskich kompozytorów. Jest to zdecydowanie jeden z najlepszych "specjalistów" późnoromantycznej muzyki polskiej.
Album Quebonafide, rapera z Ciechanowa, to jeden z najbardziej wyczekiwanych krążków 2015 roku. „Ezoteryka” to 15 dopracowanych w każdym calu kompozycji, w których raper prezentuje ogromny wachlarz umiejętności technicznych, unikając przy tym przerostu formy nad treścią. Zabawa słowem na wysokim poziomie, ciekawe,nowoczesne brzmienia i ogromny ładunek emocjonalny sprawiają, że album jest wyjątkowy i intrygujący. Zdecydowanie jest to pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów rapu otwartych na niekonwencjonalne rozwiązania.
Doskonałe wieści dla wszystkich fanów progresywnego rocka i metalu! Ayreon ogłosił właśnie datę premiery oraz szczegóły swojego najnowszego wydawnictwa. Ten dzień to 28.04, a tytuł albumu brzmi "The Source". Będzie to naturalna kontynuacja sagi, którą holenderski mistrz gitary, Arjen Lucassen, zapoczątkował w połowie lat 90-tych krążkiem „The Final Expreiment”.Arjen Lucassen bardzo słusznie ma w środowisku muzycznym opinię człowieka, który przywrócił do łask klasyczną rock operę. Podobnie jak w przypadku poprzednich wydawnictw Ayreon, tak i tym razem na płycie nie zabrakło znakomitych gości. Na "The Source" można będzie usłyszeć takie sławy jak: James LaBrie (Dream Theater), Simone Simons (Epica), Floor Jansen (Nightwish), Hansi Kürsch (Blind Guardian), Tobias Sammet (Edguy, Avantasia), Russell Allen (Symphony X) oraz instrumentalistów takich jak Paul Gilbert (Mr.Big), Guthrie Govan (Asia, Steven Wilson), Ed Warby (Elegy, Gorefest, Hail Of Bullets) czy Mark Kelly (Marillion).Sam Lucassen tak opisuje swoje najnowsze dzieło: "O ile "Theory Of Everything" (2013) był zdecydowanie progresywny, o tyle "The Source" nazywam albumem stricte rockowym. To rzecz o wiele bardziej gitarowa, przez to zdecydowanie cięższa, niż moje poprzednie wydawnictwa. Utwory pisane są w bardziej konwencjonalny sposób, melodie są niezwykle chwytliwe, co czyni ten materiał zdecydowanie bardziej przystępnym, niż np. ostatni album".Tracklista:LP 1 Side A1. The Day That The World Breaks Down2. Sea Of Machines3. Everybody DiesSide B1. Star Of Sirrah2. All That Was3. Run! Apocalypse! Run!4. Condemned To LiveLP 2 Side C1. Aquatic Race2. The Dream Dissolves3. Deathcry Of A Race4. Into The OceanSide D1. Bay Of Dreams2. Planet Y Is Alive!3. The Source Will Flow4. Journey To Forever5. The Human Compulsion6. March Of The Machines
Doskonałe wieści dla wszystkich fanów progresywnego rocka i metalu! Ayreon ogłosił właśnie datę premiery oraz szczegóły swojego najnowszego wydawnictwa. Ten dzień to 28.04, a tytuł albumu brzmi "The Source". Będzie to naturalna kontynuacja sagi, którą holenderski mistrz gitary, Arjen Lucassen, zapoczątkował w połowie lat 90-tych krążkiem „The Final Expreiment”.Arjen Lucassen bardzo słusznie ma w środowisku muzycznym opinię człowieka, który przywrócił do łask klasyczną rock operę. Podobnie jak w przypadku poprzednich wydawnictw Ayreon, tak i tym razem na płycie nie zabrakło znakomitych gości. Na "The Source" można będzie usłyszeć takie sławy jak: James LaBrie (Dream Theater), Simone Simons (Epica), Floor Jansen (Nightwish), Hansi Kürsch (Blind Guardian), Tobias Sammet (Edguy, Avantasia), Russell Allen (Symphony X) oraz instrumentalistów takich jak Paul Gilbert (Mr.Big), Guthrie Govan (Asia, Steven Wilson), Ed Warby (Elegy, Gorefest, Hail Of Bullets) czy Mark Kelly (Marillion).Sam Lucassen tak opisuje swoje najnowsze dzieło: "O ile "Theory Of Everything" (2013) był zdecydowanie progresywny, o tyle "The Source" nazywam albumem stricte rockowym. To rzecz o wiele bardziej gitarowa, przez to zdecydowanie cięższa, niż moje poprzednie wydawnictwa. Utwory pisane są w bardziej konwencjonalny sposób, melodie są niezwykle chwytliwe, co czyni ten materiał zdecydowanie bardziej przystępnym, niż np. ostatni album".Tracklista:CD 11. The Day That The World Breaks Down2. Sea Of Machines3. Everybody Dies4. Star Of Sirrah5. All That Was6. Run! Apocalypse! Run!7. Condemned To LiveCD 2 1. Aquatic Race2. The Dream Dissolves3. Deathcry Of A Race4. Into The Ocean5. Bay Of Dreams6. Planet Y Is Alive!7. The Source Will Flow8. Journey To Forever9. The Human Compulsion10. March Of The MachinesCD 3 (Instrumental)1. The Day That The World Breaks Down2. Sea Of Machines3. Everybody Dies4. Star Of Sirrah5. All That Was6. Run! Apocalypse! Run!7. Condemned To LiveCD 4 (Instrumental)1. Aquatic Race2. The Dream Dissolves3. Deathcry Of A Race4. Into The Ocean5. Bay Of Dreams6. Planet Y Is Alive!7. The Source Will Flow8. Journey To Forever9. The Human Compulsion10. March Of The MachinesDVD1. The Day that the World Breaks Down (video)2. Everybody Dies (lyric video)3. Star of Sirrah (lyric video)4. Run! Apocalypse! Run! (lyric video)5. Behind The Scenes video6. 5.1 Audio Mix of the whole album
“In the Flesh” to dzieło urodzonego w Egipcie, zamieszkałego w Nowym Jorku artysty konceptualnego Nadera Sadek, znanego ze swoich imponujących, szalonych rzeźb, masek i instalacji wykorzystywanych przez takie zespoły jak MAYHEM czy SUNN O))). Formacja NADER SADEK to twór, który wyłonił się ze współpracy artysty z tak wielkimi i utalentowanymi personami sceny muzyki ekstremalnej jak wokalista Steve Tucker (ex-MORBID ANGEL), perkusista Flo Mounier (CRYPTOSY) oraz gitarzysta Rune Eriksen (AVA INFERI, ex-MAYHEM). Debiutancki album formacji „In the Flesh” to płyta stylistycznie sytuująca się gdzieś w rejonach floridian death metalu, jednak wzbogacona o dodatkowy, zdecydowanie mroczniejszy wymiar. Pozycja dla wszystkich fanów muzyki ekstremalnej!Lista utworów:1. Awakening2. Petrophilia3. Of This Flesh (Novus Deus)4. Exhaust Capacitor5. Soulless6. Rusted Skin7. Mechanic Idolatry8. Sulffer9. Nigredo In Necromance
Na "WDPDD” Włodi po raz kolejny stawia się w roli obserwatora świata i bezkompromisowo go punktuje. Dziesięć mocnych numerów składających się na płytę o ciężkim, klimatycznym brzmieniu, doskonale uzupełnionym przez starannie dobranych gości. Wraz z producentami takimi jak DJ B, Sampler Orchestra czy The Returnes stworzył album, który zdecydowanie sprosta oczekiwaniom środowiska i pozycji jednej z najbardziej oczekiwanych płyt tego roku. Nowy album to mocno offowe oblicze Włodiego – nowe utwory charakteryzuje duża surowość, a sam raper określa swoją najnowszą twórczość jako „rap fabularny”.
"Kenneth Knudsen z Oliverem Hoinessem, przy udziale trębacza Pale'go Mikkelborga, Petera Kyeda na live electronics/perkusji i jazzowego drummera Ole'go Streenberga wyprawiają się w podróż w nieznane, poprzez zdecydowanie rzadko uczęszczane rejony dźwiękowe. Eksperyment z czasem, brzmieniowa synergia pełna dyskretnie dozowanych elektronicznych szumów, zdecydowanie daleka od konfrontacyjności sceny noise, na tych elementach ufundowana jest ta muzyka, opatrzona wiele mówiącym tytułem "Listopadowe Tango". Ścieżki poszczególnych instrumentów przenikają się, współtworząc bardzo klimatyczną i w sumie bardzo delikatną muzykę. Instynktowne improwizacje, wywiedzione raczej ze świata akcyjnej współczesnej muzyki koncertowej niż z free improve, to już meta muzyka, która może powstać w głowach artystów z wielką świadomością historii muzyki współczesnej, tej traktowanej holistycznie, ponadgatunkowo. Muzycy z wielką swobodą poruszają się po peryferiach abstrakcji, nigdy jednak nie gubiąc spoistości narracyjnej. "November Tango" to wydarzenie na scenie współczesnej muzyki, w którym słuchacz nie jest pozostawiony sam sobie. Mamy poczucie jakiejś artystycznej ciągłości, udanej ewolucji muzycznego języka do bardzo współczesnego środowiska dźwiękowego. To być może największe osiągnięcie Kennetha Knudsena i Olivera Hoinessa". Witek Leśniak Muzycy: Kenneth Knudsen: keybord, piano, electronics, mm. Oliver Hoiness: guitar, percusion, mm Pale Mikkelborg: trumpet, flugelhorn Peter Kyed: electronics, drums, sequencer Ole Streenberg: drums Tracklista: 1. Mysterious Dancer 2. Billy Childish 3. Dreamtime 4. Short Piece / Conversations 5. Ze Birdz 6. November Tango 7. Corrections 8. Silver Roundabout
To drugi już album dialogowy nagrany wspólnie przez pianistę Andrew McCormacka oraz saksofonistę Jasona Yarde. Dialogowy - bowiem frazy poszczególnych instrumentów zdają się komentować partie lidera lub też je uzupełniają. W odróżnieniu jednak od pierwszego nagrania muzyka tutaj jest zdecydowanie bardziej otwarta - zarówno tonalnie, jak i harmonicznie. Dotyczy to zwłaszcza brytyjskiego pianisty, który częściej niż na pierwszym albumie się sięga do doświadczeń Keitha Jarretta czy Brada Mehldau, a i dedykacje dla McCoy Tynera czy Andrew Hilla nie są tu bez znaczenia. Bardziej zachowawczy jest zdecydowanie saksofonista Jason Yarde - zwłaszcza, gdy na sopranie. Jednak jego liryzm zawsze złamany jest przez grę McCormacka - czasem odjedzie on zupełnie z harmonią, czasem zbuduje on istną ścianę dźwięku z samych niskich tonów.Yarde przypomina sobie o bardziej progresywnym prowadzeniu narracji, gdy tylko odłoży saksofon sopranowy. Wtedy udowadnia jak świetnym jest muzykiem - charczy, wtrąca brudne dźwięki, potrafi zagrać długą, mocną, mięsistą solówkę.Ale to, czym imponują obaj to przede wszystkim warsztat kompozytorski. Właściwie każdy z utworów tutaj się znajdujący jest prawdziwą kompozytorską perełką - tematy bardzo łatwo zapadają w pamięć, a i ich opracowaniu nic zarzucić nie można. Z podobnymi płytami, zawierającymi piękne melodie i standardy jest, że temat zamykający płytę jest tym najpiękniejszym, mającym wbić się słuchaczowi w pamięć i sprawić, by szybko powrócił on do tego nagrania. Tutaj wcale tak nie jest - gershwinowskie "Embraceable You" zdaje się być jedną z wielu obecnych na płycie melodii.
Piąty album zespołu Jamal zatytułowana „Czarny Motyl” światło dzienne, nakładem Wydawnictwa Agora. Fani Jamala kojarzą artystę z takimi gatunkami jak dancehall, hip-hop czy R&B i wygląda na to, że nadchodzący album będzie dla wszystkich starych fanów dużym rozczarowaniem... Oczywiście pozytywnym! Jamal zaprosił do współpracy Macieja Wasio, czyli szarą eminencję wielu wybitnych utworów oraz albumów. Współpracując z największymi artystami został nominowany do nagrody Fryderyk. Artyści wspólnie odkryli chęć do nagrania albumu w klimacie bardziej rockowym, z wpływami Jamala z dawnych lat. Wasio czuwa nad projektem producencko – a do nagrań warstwy muzycznej zaprosił najlepszych muzyków w tym kraju – m.in. Radosława Owczarza, Piotra „Rubensa” Rubika, Tomasza „Kasiuka” Kasiukiewicza czy Bartosza Wojciechowskiego. Za teksty, jak zawsze w stu procentach odpowiada Tomasz Mioduszewski. „Ten album będzie zdecydowanie bardziej poważny i refleksyjny” - mówi Miodu, lider zespołu Jamal. Niebywała popularność zespołu zaczęła się od albumu „Rewolucje”, która zrobiła międzynarodową karierę za sprawą popularnej brytyjskiej kapeli Mattafix oraz singlowi „Policeman” z tej płyty, który do dzisiaj możemy usłyszeć w największych rozgłośniach radiowych. Czarny Motyl będzie opowieścią składającą się z siedemnastu historii… Pierwszą z nich jest „Deszcz”.
Ten szwedzki pianista zdaje się iść drogą wyznaczoną przez Esbjorna Svenssona, którego EST Trio odniosło światowy sukces. Dla jednych jednak Esbjorn Svensson na swoim ostatnim albumie 'Leucocyte' zabrnął w ślepą uliczkę, dla innych wyznaczył nowy kierunek.Płyta „The Big Picture” Jacob Karlzon 3 to zdecydowanie propozycja dla tych pierwszych, którzy z płytą „Leucocyte” raczej się rozminęli.