Zremasterowana wersja albumu! Powstała w 1977r. kultowa już australijska grupa może poszczycić się 30 milionami sprzedanych płyt na całym świecie. Teraz Universal Music przygotował zremasterowane wersje wszystkich wydawnictw Inxs. „Listen Like Thieves” zostało pierwotnie wydane w 1985 r. jako piąta płyta w dyskografii zespołu i jest uznawana z przełomową w historii Inxs.
W roku 20 rocznicy istnienia zespołu Podwórkowi Chuligani doczekali się winylowej wersji swojej debiutanckiej płyty pt. "Powrót na ulicę", ponadto zespół oddał w ręce fanów nowy album o tytule "Prowincjonalna łobuzerka." Jego premiera w wersji CD miała miejsce na początku 2017 roku, a doskonałe przyjęcia "Prowincjonalnej łobuzerki" zrodziło myśl wydanie jej wersji winylowej. 25 lutego 2018 r w katalogu firmy Jimmy Jazz Records (odpowiedzialnej także za wydanie pierwszych dwóch albumów zespołu) pojawi się zatem winylowa wersja najnowszego albumu Podwórkowych Chuliganów. Dla każdego kto zna dokonania Podwórkowych Chuliganów, ten album jest naturalna konsekwencją charakterystycznej ska-punkowej drogi jaka podąża zespół od momentu powstania. Agresywny street punk wymieszany z dynamicznymi kompozycjami w stylu ska to muzyczna petarda obok której trudno przejść obojętnie. I choć teksty zespołu z czasem zmieniły się nieco, często sięgając do tematyki bardzo poważnej, to sposób ich podania w połączeniu z muzyką doskonale oddają dystans i zapał z jakim Chuligani traktują swoja twórczość. "Prowincjonalna łobuzerka" to doskonały album, na którym zespół nagrał kilka bezdyskusyjnych, ska-punkowych przebojów. Jakby tego było mało uzupełnienie albumu stanowią nagrane na nowo, cztery hity z pierwszego albumu grupy: "Chłopcy z Ferajny", "Podwórkowi Chuligani", "Halina" i "Rude Boy Janek". Tracklista: 1. Prowincjonalna łobuzerka 2. Antysystem 3. Okno na świat 4. Profity 5. Wolność 6. Grodzki pub 7. Dwie drogi 8. Bez przekonania 9. Gwiazdka 10. Zakazy 11. Podole 12. Stay Young 13. Podwórkowi Chuligani (bonus) 14. Chłopcy z Ferajny (bonus) 15. Halina (bonus) 16. Rude Boy Janek (Bonus)
Album zespołu Foo Fighters, który obecnie należy do światowej czołówki rockowych bandów naszych czasów. Album powstał pod okiem Butcha Viga, który wcześniej działał na przykład przy krążku Nirvany "Nevermind". "Wasting Light" ma być najcięższym albumem w karierze formacji Dave'a Grohla.
Klasyczny Van Halen w wersji Live. Materiał nagrany został podczas dwóch występów zespołu w maju 1992 roku w Selland Arena w Kalifornii i zawiera największe przeboje z całej kariery zespołu.
Radosne oczekiwanie, zapach pierników, pieczonych jabłek, blask udekorowanego drzewka...Quadro Nuevo przywołują wspomnienia z dzieciństwa. Płyta Weihnacht stanowi bardzo osobisty wybór zespołu melodii związanych z Bożym Narodzenie i świątecznym okresem.
Piąta płyta jednej z najpopularniejszych amerykańskich grup rockowych ostatniej dekady. Zespół zdobył popularność w 2000r po wydaniu debiutanckiego albumu „Larger Than Life” i pochodzącego z niego globalnego hitu „Kryptonite”. 3 Doors Down mają na swoim koncie 16 milionów sprzedanych płyt i sześć singli, które trafiły na szczyt listy Billboard’u. Grupa zyskała również ogromną popularność w Polsce, gdzie w 2004r otrzymała nagrodę Eska Music Awards, którą muzycy odebrali osobiście występując na gali rozdania nagród. Najnowsza propozycja zespołu to powrót do korzeni - melodyjnego rockowego grania z zaangażowanymi tekstami. Płytę promują nagrania „When You’re Young” i „Every Time You Go”. Wersja deluxe zawiera 4 bonusowe utwory. Tracklista: 1. Time of My Life 2. When You’re Young 3. Round and Round 4. Heaven 5. Race for the Sun 6. Back to Me 7. Every Time You Go 8. What’s Left 9. On the Run 10. She Is Love 11. My Way 12. Believer
"Evan Parker, jeden z największych jazzowych improwizatorów napisał o Tomie Barfordzie "Jesteśmy świadkami narodzin nowej gwiazdy na jazzowym firmamencie". Barford to zwycięzca przedostatniej edycji Kenny Wheeler Jazz Prize, jednej z najważniejszych jazzowych nagród w Europie. Takie nagrody przyznawane są za rzeczywiste zasługi, Evan Parker był jednym z jurorów tej edycji. Kwintetowa obsada, pokoleniowo jednorodna wskazuje, że muzycy zanurzeni są głęboko w języku jazzu. Ta czystość gatunkowo bywa często przeszkodą w wybrzmieniu osobnych głosów, często uwiera niczym gorset. Takich konwencjonalnych płyt, nagranych przez doskonałych zdawałoby się muzyków, jest bez liku. Jednak bywają też muzycy, którzy nie sięgając po technologiczne zabawki potrafią swoją osobowością odnowić gatunkową konwencję. Z taką właśnie płytą mamy do czynienia. Saksofon lidera najwięcej ma wspólnego z brzmieniem młodego Sonny'ego Rollinsa, jego kompozycje mają indywidualny stempel, wystarczy posłuchać otwierającego płytę, tytułowego "Bloomer", by docenić jego wyjątkową zdolność do konstruowania polirytmicznych form. Doskonała współpraca członków zespołu pozwala na uzyskanie wysokiej temperatury grania, która nie maleje od samego początku do zakończenia płyty." Mateusz Krępski Muzycy: Tom Barford: saxophone Rupert Cox: piano Billy Marrows: guitar Dave Storey: drums Flo Moore: bass Tracklista: 1. Bloomer 2. Space To Dream 3. Phizzwizard 4. F Step 5. Music For An Imagined Film 6. Razztwizzler Ahead 7. Razztwizzler 8. Ideology (For Iain Ballamy) 9. The Highly Strung Trapeze Artist
Brytyjski trębacz, aranżer i kompozytor - Gerard Presencer, to w europejskim jazzie postać nietuzinkowa. Bo jak opisać muzyka, który był fundamentem płyty "Hand On The Torch" zespołu US3, wydanej przez Blue Note Records, i kolejnej tego samego zespołu "Flip Fantasia: Hits & Remixes". Później był podporą zespołu perkusisty The Rolling Stones - Charlie'go Wattsa, zespołów Incognito, The James Taylor Quartet, Micatone , Zero 7 i Brand New Heavies, ale także współpracownikiem Joni Mitchell (płyty "Both Sides Now" i "Dreamland"), Chicka Corea ("Originations"), Stephane'a Grappell'ego ("Celebrating Grappelli") i Timas Garlanda ("Made By Walking"). Wraz z innymi młodymi, utalentowanych muzykami brytyjskimi, takimi jak Courtney Pine i Tommy Smith, Presencer był częścią nowej fali brytyjskiego jazzu. Po przeprowadzce do Kopenhagi, Gerard Presencer bardzo szybko nawiązał nowe kontakty, które zaowocowały płytą, nagraną wraz z utytułowanym Danish Radio Big Band. Osiem fenomenalnie zaaranżowanych kompozycji, wśród których spotykamy takie szlagiery jak "Eleanor Rigby", "Footprints" czy "Can't Stop Loving You" zyskują tutaj powab big bandowego przepychu, jednakowo nie tracąc nic ze swej elegancji."Groove Travels" to płyta, której słucha się jak rasowego dreszczowca. To, odwołująca się do najlepszych tradycji amerykańskich big bandów płyta, o ładunku emocjonalnym wielokrotnie przewyższającym wszystkie tego typu współczesne nagrania.To nagranie, który wszystkim pozwoli docenić siłę uniwersalnego języka jazzu, nawet, jeśli, na co dzień nie przepadają za tego typu muzyką. "Groove Travels" to po prostu rzecz absolutnie fantastyczna.(Multikulti Project)
„Gang Marcela” – to grupa muzyczna założona pierwotnie pod nazwą „Gang” przez Marcela Trojana (wspólnie z Barbarą Pysz i Jerzym Różyckim) na przełomie 1979/1980 roku. Zespół rozpoczął działalność od tras koncertowych z Krzysztofem Krawczykiem oraz 2-letniej współpracy z Marylą Rodowicz. W okresie tej współpracy, od 1981 roku - już pod pełną nazwą - „Gang Marcela” pojawia się na polskiej scenie muzycznej we własnym repertuarze z utworami z pogranicza muzyki pop i country. I ten właśnie moment można chyba uznać za prawdziwe „narodziny gangu”, który - powiększony o grupę dobranych muzyków - dojrzał wówczas do własnego stylu i licznych przebojów. Tyle złamanych serc, Zaświeciła moja gwiazda, Znajdziemy pośród trosk, Ojciec żył tak jak chciał, Kto jeśli nie ty, Lubię mieć luz, Mężczyzna i łzy..., itp., to piosenki „gangu”, które w tamtym okresie niemalże stale gościły na listach przebojów, a także w wielu telewizyjnych i radiowych programach oraz koncertach życzeń. Liczne koncerty, trasy krajowe i zagraniczne, a także udział w krajowych i zagranicznych festiwalach piosenki to ówczesna „codzienność” tego zespołu, czego uwieńczeniem był udział Gangu Marcela w roli reprezentanta Polski na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1984 roku, z piosenkami: „Kto jeśli nie ty” i „Mężczyzna i łzy”. Koniec lat 80-tych to okres pauzy w działalności „gangu...”, który liderzy grupy - Barbara i Marceli Trojan, wykorzystują na uregulowanie spraw rodzinnych, spędzając ten czas poza granicami kraju. Po tym kilkuletnim „odpoczynku” od spraw zespołowych, w 1992 r., „Gang Marcela” wznowił swą działalność. Owocami tego zawodowego „come-back’u” zespołu są kolejne pozycje fonograficzne; najpierw nagrania retrospektywne dawnych przebojów „gangu...” pt. „The best of Gang Marcela” oraz zestaw pierwszy kolęd i pastorałek zatytułowany „Mamy święta”, a następnie kolejne nowe płyty o tytułach: „Byle do przodu!” (piosenki autorskie „szefa gangu” w stylizacji „country”), „Bieszczady czyli country na swojską nutę” (zestaw piosenek ogólnie znanych nagranych w konwencji „biesiadnego country”), drugi zestaw pastorałek i kolęd pod tytułem „Nastrój świąt” oraz okolicznościowa pozycja - „Pytania o sens”, która jest zbiorem autorskim liderów grupy zawierającym utwory o charakterze refleksyjno-religijnym. Od 1993 roku w szeregi „gangu” - w miejsce Jerzego Różyckiego - wstępuje znany już wówczas ze sceny muzyki „country” wokalista - Mariusz Kalaga. Połowa lat 90-tych to okres wzmożonej aktywności koncertowej „Gangu Marcela”, i to zarówno w repertuarze własnym zespołu, jak i w koncertach wynikających ze współpracy ze Zbigniewem Górnym, z kręgu „Gali muzyki biesiadnej”, które to do tej pory cieszą się ogromną popularnością. W połowie 1996 roku następuje kolejne przeszeregowanie personalne w składzie członków „gangu”, niezmienione do tej pory.
Symfonia nr 4 Dymitra Szostakowicza, rosyjskiego klasyka XX wieku w wykonaniu zespołu Royal Liverpool Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Vasilya Petrenko.