Druga płyta zespołu Cliver, zawiera 17 utworów, w tym przeboje takie jak "Pokaż jak się kręcisz", "Weekend Playboya", "Nimfomanka" oraz wiele więcej.
Premierowy projekt "Cantabile in G-minor" Leszka Kułakowskiego, jednego z najważniejszych polskich muzyków jazzowych, to bardzo osobista, wyrafinowana, pełna szerokich planów dźwiękowych i długo wybrzmiewających dźwięków forma doskonała. Kułakowski, od lat wykonujący swoje własne kompozycje i tym razem prezentuje się jako wyśmienity, piszący swoim własnym charakterem pisma kompozytor. Naczelną ideą kompozycji jest kontrast, szukanie nowych barw pomiędzy instrumentami melodycznymi: fortepianem i trąbką. W tej "melodycznej dyskusji" uczestniczą również kontrabas i perkusja.Spotkanie artystycznych osobowości Eddie’go Henderson’a (jednego z najwybitniejszych trębaczy współczesnego jazzu, kontunującego davis’owski liryzm i brzmienie) z "wizjonerem jazzu" Leszkiem Kułakowskim (artystą odważnym i bezkompromisowym) doprowadziło do ekscytujących zdarzeń muzycznych.Obsadę zespołu uzupełniają znakomity Jacek Pelc na perkusji i "młody lew jazzowy" Piotr Kułakowski na kontrabasie. Tracklista:1. Cantabile in G-minor2. Tango Melango3. Natrętna, powracająca myśl4. Poranne figle5. Spring6. Taniec świętej krowy7. O,k... jaka piękna muzyka8. Cap Ca Rap9. Widziałem raz Marynę10. Romantic momentMuzycy:Leszek Kułakowski - pianoEddie Henderson - trumpet, flugelhornJacek Pelc - drumsPiotr Kułakowski - double bass
W 30 lat po debiucie zespołu Big Country Universal wydaje kolekcję nagrań i występów zespołu dokonanych dla Radia i TV BBC w latach 1982-1990. Większość materiału nie była wcześniej publikowana. Box zawiera 3 płyty CD oraz DVD z najlepszymi występami w Top of The Pops i The Old Grey Whistle Test oraz występami na żywo w Sefton House w Liverpoolu, Edinburgh Playhouse i Hexagon w Reading. Ukaże się też wersja 2CD zawierająca wybór nagrań z boxu.
Cela nr 3 obchodziła w 2004 roku, okrągłą, 20-stą rocznicę swego powstania. Dokładnie 20 lat wcześniej w Grudziądzu grupa nastolatków zafascynowanych punk rockiem i kapelami pokroju Vibrators, Sham 69, a przede wszystkim Ramones, założyła zespół Zanik Pamięci, który wkrótce przekształcił się w Celę nr 3. Zespół znany dziś każdemu miłośnikowi melodyjnego punk rocka w Polsce. Cela nr 3 istniała do 1990 roku grając mnóstwo koncertów (m.in. Jarocin 1987), nagrywając kolejne taśmy demo, które przegrywane z magnetofonu na magnetofon przyczyniły się do ogromnej popularności zespołu. Takie kawałki jak "Kwiaty", "Paw", To my - Cela nr 3", "Mógłbym gdybym tylko chciał" mimo kompletnej nieobecności w jakichkolwiek mediach stały się niekwestionowanymi punkowymi przebojami, a niesamowicie chwytliwe refreny, wsparte melodyjnymi chórkami, oraz dość nietypowym jak dla kapeli punkowej wykorzystaniem klawiszy stały się znakiem rozpoznawczym Celi nr 3.W latach 80-tych zespół ani razu nie odwiedził studia nagraniowego z prawdziwego zdarzenia i wszystkie nagrania z tego czasu pochodzą z półprofesjonalnych sesji organizowanych przez zespół we własnym zakresie. Mimo to wydane w drugiej połowie lat 90-tych dwie kasety "Kwiaty" i "Lustro" zawierające wybór z tych sesji siłą samej poczty pantoflowej, rozeszły się w kilkutysięcznych nakładach. Wydanie wspomnianych taśm połączone było z powrotem zespołu, który od 1996 roku zaczął z powrotem koncertować, zaliczając największe punkowe imprezy w kraju (kilkakrotnie Punkowa Orkiestra Świątecznej Pomocy w Krakowie, czy burzliwy w przebiegu poznański "Turbopunk" w 2000 roku). Niestety już bez swojego charyzmatycznego wokalisty "Kurdupla", który zginął w niejasnych okolicznościach we wrześniu 1996 roku. W 2000 roku zespół po przeszło 15 latach od swej pierwszej próby, dokonał w końcu profesjonalnych nagrań rejestrując materiał "Jedynka" wydany przez wytwórnię Alternati Projekt. Promując ten materiał Cela nr 3 grała m.in. wspólne koncerty wraz z Angelic Upstarts, GBH czy Guitar Gangsters. Po kilkuletniej przerwie, przy okazji swoich 20-stych urodzin zespół po raz kolejny chwyta w żagle sprzyjający wiatr. Na ich jubileuszowy koncert 18 września 2004 roku zostają zaproszeni goście: Farben Lehre, Abaddon, Biała Gorączka i Studio 2, oraz ukazuje się podwójna kompaktowa płyta "Dedykacja dla Kurdupla" poświęcona pamięci zmarłego wokalisty.Zestaw ten zawiera niemal wszystkie archiwalne nagrania Celi nr 3, jakie zachowały się z lat 80-tych: 46 utworów w tym zarówno hity, które przeszły już do legendy jak i kawałki, które ukazują się po raz pierwszy. Jakość techniczna tych nagrań odbiega od współczesnych standardów niemniej jest to jedyna możliwość, aby posłuchać Celi Nr 3 w jej oryginalnym składzie. Dla niektórych będzie to pierwsze spotkanie z legendarnym zespołem, dla wielu innych okazja do powspominania burzliwej punkowej młodości. A dla wszystkich okazja do zapoznania się z niekwestionowanym talentem Celi nr 3 do tworzenia przebojowych punkowych piosenek.
Druga płyta popularnego w Niemczech zespołu grającego melodyjny rock. Wydanie na 2 LP.
Ta płyta również zawiera reedycję dwóch płyt tej płockiej formacji. INSEKTY (poprzednio wydana w 1995 roku) to kolejne ich płyta z typowo punk rockowym repertuarem. Pojawia się jednak jedna zmiana w stosunku do poprzednich wydawnictw tego zespołu. „Młodzi końca wieku” to piosenka podana w konwencji unplgged – co wcześniej się nie zdarzało. Krążek uzupełniono o 11 bonusowych utworów z koncertu zarejestrowanego pod czas występu zespołu w Liceum im. W. Jagiełły w Płocku w 1994 roku. ZDRADA ( z 1996 roku) mimo że stylistyka zespołu nadal pozostaje w konwencji punka czy post-punka to jednak słychać, że Wojtek Wojda i spółka nadal się rozwijają. W „Nowym dniu” pojawiają się dźwięki altówki, a solówki gitarowe, na całej płycie, są zagrane z iście imponującym rozmachem. Jako materiał dodatkowy na płycie zamieszczono wideoklipy i fragmenty koncertów.Tracklista:CD 1:1. Analfabeci 2. Robak 3. Portrety 4. Stojąc obok siebie 5. Streszczenia 6. Zmęczenie 7. Młodzi końca wieku 8. Atak 9. Insekty 10. Kopnij mnie jeszcze 11. Osobista 12. To schizofremia 13. Kicinsky 14. Intro & Credo 15. Ulice milczą 16. Mania manipulacji 17. Kopnij mnie jeszcze 18. Osobista 19. Somebody Put Something In My Drink 20. Handel 21. Oto moja wiara 22. Egoiści 23. Hey Hey 24. Zatrute miastoCD 2:1. Muzyka i zdrada 2. Garażówka 3. Wojna nie żyje 4. Pogero5. Nowy dzień 6. Samo życie 7. Bez pokory 8. Marszarbeit 9. Łowcy 10. Glina 11. Zamieszanie 12. Niepokój 13. Gazety mówią 14. KitaVideo1. Robak 2. Nierealne ogniska 3. Pozytywka 4. Niepiosenka 5. Portrety 6. To schizofremia 7. Mały dyktator 8. Gazety mówią
Sonaty obojowe niemieckich kompozytorów epoki baroku takich kompozytorów jak George Philipp Telemann, Johann David Heinichen i Carl Philipp Emanuel Bach w wykonaniu Benoit Laurent - obój i prowadzenie i zespołu Lingua Franca.
Pierwsza płyta Lady Pank jest dla wielu fanów polskiej muzyki niczym Biblia. Przez wielu jest określana mianem The Best Of, bo to właśnie z niej pochodzą największe przeboje zespołu: "Kryzysowa narzeczona", "Mniej niż zero", "Zamki na piasku", "Vademecum skauta", "Fabryka małp"... Na początku lat 80. XX wieku radiowa Trójka, jako jedyna wówczas stacja prezentująca polską muzykę rockową, wylansowała z tej płyty aż 10 hitów... czyli dokładnie tyle, ile znajduje się na płycie (singlem stał się nawet instrumentalny numer "Zakłócenie porządku!"). Precedens, który nie powtórzył się w przypadku żadnej innej polskiej płyty. I tak dziś, po 35 latach od premiery tego historycznego albumu, powstał jego remake z gościnnym udziałem plejady artystów. Lista gwiazd, które przyjęły zaproszenie zespołu, jest imponująca: Kasia Nosowska, Kasia Kowalska, Lech Janerka, Grzegorz Markowski, Artur Rojek, Maciej Maleńczuk, Tomasz Organek, Krzysztof Zalewski, Piotr Rogucki, Marcin Wyrostek. Kolejnym prezentem, który zespół przygotował dla swoich fanów, są bonusy - trzy piosenki, które wprawdzie nie ukazały się na debiutanckim albumie Lady Pank, ale zostały nagrane i wylansowane jeszcze przed jego ukazaniem się na rynku: "Tańcz głupia tańcz", "Mała Lady Punk" i "Minus 10 w Rio". Wykonanie tej ostatniej przez Katarzynę Nosowską powali na kolana nie tylko fanów tej artystki…
Wznowienie koncertowej płyty zespołu Franka Zappy- jednego z najsłynniejszych amerykańskich muzyków awangardowych XX w. Zappa był muzykiem – samoukiem, kompozytorem, fenomenalnym gitarzystą, doskonałym performerem, producentem, inżynierem dźwięku i reżyserem filmowym. W ciągu trwającej ponad 30 lat kariery tworzył muzykę, która najczęściej wymykała się wszelkim kategoryzacjom. Frank Zappa zmarł w 1993r. z powodu raka prostaty.Koncertowy album „Fillmore East – June 1971” Zappy i nowego wcielenia zespołu The Mothers Of Invention czyli The Mothers, ukazał się pierwotnie w sierpniu 1971r. i co ciekawe był concept albumem opowiadającym historię pewnego zespołu rockowego, w której narratorem był oczywiście sam Zappa.Tracklista:1.Little House I Used To Live In 4:412. The Mud Shark 5:223. What Kind of Girl Do You Think We Are? 4:174. Bwana Dik 2:215. Latex Solar Beef 2:386. Willie The Pimp Part One 4:03Willie The Pimp Part Two 1:547. Do You Like My New Car? 7:088. Happy Together (Bonner/Gordon) 2:579. Lonesome Electric Turkey 2:3210. Peaches En Regalia 3:2211. Tears Began To Fall 2:46
Krzysztof January Krawczyk (ur. 8 września 1946 w Katowicach) – polski piosenkarz obdarzony charakterystycznym barytonowym głosem, gitarzysta i kompozytor. Wokalista zespołu Trubadurzy (1963-1973), artysta solowy od 1973. Wylansował wiele znanych przebojów. Jego popularność wyznaczają tysiące kilometrów przebytych tras koncertowych w Europie i na świecie oraz wielka liczba nagród i wyróżnień. W swojej karierze śpiewał i nagrywał płyty z różnorodną muzyką od popu poprzez rhythm & bluesa, swing, soul, jazz, rock and rolla, country, tango, kolędy, piosenki i pieśni religijne aż po dance, folk, funky, reggae, muzykę cygańską i biesiadną.2 plus 1 – polski zespół wykonujący muzykę pop, folk rock i folk, a w późniejszym okresie swojej działalności także disco, rock i synth pop, założony w 1971 roku w Warszawie przez Janusza Kruka i Elżbietę Dmoch. Grupa ma na swoim koncie dziesięć albumów studyjnych (w tym trzy złote płyty), prestiżowe nagrody oraz liczne koncerty, zarówno w kraju, jak i za granicą. Czas największej popularności zespołu w Polsce przypada na lata 70. XX wieku, a na przełomie lat 70. i 80. grupa osiągnęła również znaczący sukces w Europie Zachodniej. Kres działalności zespołu przyniosła śmierć Janusza Kruka w 1992 roku, choć w latach 1998-1999 miała miejsce krótka reaktywacja grupy. 2 plus 1 pozostaje jedną z najpopularniejszych polskich grup muzycznych. Znajduje się wśród wykonawców, którzy wywarli największy wpływ na historię krajowej muzyki popularnej. Zespół wprowadził do kanonu rodzimej muzyki rozrywkowej pamiętane do dziś przeboje, takie jak „Chodź, pomaluj mój świat”, „Czerwone słoneczko”, „Hej, dogonię lato”, „Wstawaj, szkoda dnia”, „Windą do nieba” z lat 70., „Iść w stronę słońca”, „Requiem dla samej siebie”, „XXI wiek (dla wszystkich nas)” czy „Wielki mały człowiek” z lat 80. Do najbardziej znanych międzynarodowych utworów 2 plus 1 wlicza się „Easy Come, Easy Go” i „Singapore”.