» » zespołu » Strona 254

Endefis - polska grupa muzyczna wykonująca hip-hop. Powstała w Warszawie 1997 roku w składzie Bartosz Tomzik, Mieszko Maciejewski pseudonim "Miexon". W 2004 roku dołączył do zespołu Jakub Walczewski psuedonim 1z2. Pierwszy, oficjalnie wydany utwór zespołu pt. "Zastanów się" powstał pod koniec 1999 roku, a wydany został na kompilacji pt. Wkurwione bity DJ 600V. Pierwszy album grupy ukazał się natomiast dopiero w 2003 roku, a więc został nagrany jeszcze bez 1z2 i nosił tytuł O tym co widzisz na oczy.


  • Wykonawca Endefis
  • Data premiery 2012-06-22
  • Nośnik CD
Więcej

Jack Salmmer to załoga, która potrafi grać rocka w stylu lat 70-tych, tak jakby ta muzyka została odkryta wczoraj. Ich inspiracje to: Led Zeppelin, Deep Purple, Rival Sons, Monster Truck. Fani tego rodzaju grania nie powinni długo zastanawiać się nad zakupem propozycji zespołu. Tracklista: 1. Turn Down The Light 2. Entire Force 3. The Wanted Man 4. The Truth Is Not A Headline 5. Red Clouds 6. Biggest Mane 7. The Shaman And The Wolves 8. There’s No Way Back 9. I Want A kiss 10. Secret Land Bonus: 11. Honey & Gold 12. Burning Crown


  • Wykonawca Jack Slamer
  • Data premiery 2019-05-03
  • Nośnik CD
Więcej

Po 8 latach od premiery dobrze przyjętego "Chaosu" nadszedł czas na album "82". To kolejny album rapera/producenta z Gdańska, nad którym prace zaczął dwa lata temu po wyprodukowaniu "Remisji" z Peją, która szybko okryła się złotem i zdobyła "jedynkę" na Olis.  W podstawowej wersji płyty, znajdziecie 11 utworów, które są dość mocno zróżnicowane brzmieniowo. Nie zabraknie tu jednak rasowego westcoastowego brzmienia, z którym Brahu jest kojarzony od ponad dekady na polskiej scenie. Niemniej jednak usłyszycie na niej również utwory w konwencji trap, a prawdziwą perełką jest rapcore'owy "Słońce nie wstaje" w którym usłyszycie mocne rockowe gitary a na perkusji udzielił się Mariusz Noskowiak znany z zespołu Blenders. Utwór ten razem z plakatem zawierającym podpis rapera znajdziecie tylko i wyłącznie w wersji Preorderowej, której nakład jest ograniczony. Za warstwę muzyczną na "82" w 90% odpowiada Brahu natomiast utwór "Pani Perfekt" wyprodukował duet So Special.  Na płycie znajdziecie również kilku świetnych gości: m.in Peja, Nizioł, Kaen, Rado aka RDW, Kizo, Dj Cent, Veira. Jak twierdzi sam raper jest to jego najbardziej zaawansowany muzycznie album, wiec ci którym spodobały się poprzednie "Wchodzę do gry" lub "Chaosu" będą zadowoleni i znajda na nim coś dla siebie. 


  • Wykonawca Brahu
  • Data premiery 2019-12-13
  • Nośnik CD
Więcej

espół powstał w połowie 1997 roku w małej miejscowości koło Bielska-Białej - Mazańcowicach. Został założony przez grupę przyjaciół, których połączyła wspólna pasja grania muzyki. Pierwszym koncertem zespołu był występ w Szkole Podstawowej w Mazańcowicach w maju 1999 roku.Po zagraniu przez grupę kilkunastu koncertów gitarzystę 2000 roku gitarzystę Szymona Taranowskiego zastąpił Kuba Wieczorek. Mniej więcej w tym też czasie do zespołu dołączył Wojtek Homa, wprowadzając do zespołu nowy instrument - akordeon. Zespół gra muzykę, której nie da się jednoznacznie "zaszufladkować" w konkretnym gatunku muzyki - muzycy łączą ze sobą dźwięki muzyki ska, reggae oraz punk, co w praktyce daje całkiem ciekawy efekt. W październiku 1999 roku Zabili Mi Żółwia po raz pierwszy zarejestrował swój materiał (co prawda bardzo prostymi technikami), tworząc tym samym pierwsze demo, na którym znalazły się m.in. utwory: Kwiatek, Być człowiekiem, Serce Ogrodu, Starzec. W lutym 2001 został nagrany półprofesjonalnie materiał "Akt I".


  • Wykonawca Zabili Mi Żółwia
  • Data premiery 2006-01-01
  • Nośnik CD
Więcej

Karol Schwarz All Stars [1998-2005] - zespół muzyczny założony w 1998 roku jako industrialno – eksperymentalne wcielenie muzyków znanych z trójmiejskich zespołów B10 T.O. Underground i Superslicer. Jak dotąd zespół nagrał 5 płyt długogrających, nigdzie niewydanych oficjalnie, mimo usilnych starań;) Pierwsze dwie płyty "First album" z 1998–go i "Strzał" z 2000–go to połączenie shoegazer z industrialem. Słychać inspiracje zespołami NIN, Laibach, Spiritualized. Muzyka często agresywna i nieobliczalna, choć momentami bardzo nastrojowa ;) Główne wówczas instrumenty to gitara, bass i sample, z przewagą tych ostatnich. W 2000 roku powstała jeszcze krótka ambientowa płytka "B" z gitarą klasyczną i samplami nagrana w ciągu tygodnia. Największy "lokalny" sukces odniosła płyta "WIOCHA" [2002] z jej przebojem "People, People, People". Co prawda nie brak tu eksperymentów, jednak wszystko jest już bardziej stonowane, spójne oraz bardziej "żywe". Mniej tu elektroniki a więcej akustycznych brzmień. Słychać fascynacje reggae i country. Na płycie znajduje się cover zespołu NIN "eraser" zagrany w sylu... hm ... country–blues–wiocha;) oraz kolęda zaśpiewana przez znanego trójmiejskiego malarza Grzegorza Radeckiego. "WIOCHA" wyznaczyła nowy kierunek w brzmieniu KSAllStars. Ograniczono do minimum efekty, obróbkę dźwięku oraz ilość sampli. Instrumenty i wokal chwilami brzmiały bardzo sucho, często nieprofesjonalnie, przez co bardzo "ciekawie" ;) . Celem było odejście od głównych zasad produkcji i reżyserii dźwięku i uwydatnienie pewnych mało obecnych we współczesnej muzyce brzmień. Wiocha miała być Wiochą, "najgorszą" płytą zespołu i ostatnią. Ani jedno ani drugie się nie udało. Po 3–ech latach [2005], ukazała się jej kontynuacja wzbogacona o fascynacje niemiecką muzyką ludową. Płyta "Bożena poszła" zawiera znaną ludową pieśń "Griechischer Wein" w wersji reggae oraz utwór "Czarnobrązowy jest orzech laskowy", którego tekst po części zaczerpnięty został z pieśni "Schwarzbraun ist die Haselnuß". W 2004 roku zespół zagrał jeden jedyny koncert jako support "Lonely Drifter Karen" w klubie UCHO w Gdyni. Koncert został bardzo ciepło przyjęty, zagrano materiał z "Wiochy" oraz z "Bożena poszła". Zespół podąża z pomocą krautrockowo – transowej motoryki, minimal music, głębokiego dubowego pulsu czy enigmatycznych szmerów (Tortoise, Mogwai). Choć to zdecydowanie klasyczny skład ich aranżacje wybijają się daleko poza rockowe schematy. Momentami efektowna jakość, w której country – bluesowe korzenie splatają się z tak odległymi stylistykami jak nowa elektronika, muzyka konkretna czy wszędobylski wesoły eksperyment (The Residents). Na płycie znajduje się min. cover Nine Inch Nails. "Greatest Hits" – jest wyborem utworów przygotowanym specjalnie dla wydawnictwa Requiem.


  • Wykonawca Karol Schwarz All Stars
  • Data premiery 2006-01-01
  • Nośnik CD
Więcej

Są zespoły, które z każdym odegranym koncertem i każdą kolejną płytą gromadzą rzesze wiernych fanów i to oddanych na całe życie.  Obok takich zespołów nie można przejść obojętnie. Tak też jest z uwielbianymi na całym świecie The Gaslight Anthem – jedną z najpopularniejszych obecnie grup amerykańskiej niezależnej sceny post-punkowej. Inspirujący się niemal wszystkim od Misfits do Bouncing Souls zespół co ciekawe przyznaje się również do wielkiej fascynacji Brucem Springsteenem. Być może stąd właśnie bierze się ich na wskroś amerykańskie brzmienie. Zresztą The Gaslight Anthem mieli przyjemność nawet zagrać razem z „The Bossem” na jednej scenie podczas festiwalu Glastonbury w 2009r.„Handwritten” to już czwarty krążek zespołu i zarazem ich debiut dla wytwórni Mercury Records. Jak mówi lider The Gaslight Anthem - Brian Fallon, nowy materiał brzmi tak „jakby piosenki Tomma Petty zagrali Pearl Jam albo Foo Fighters”.Płyta dostępna jest również w wersji deluxe zawierającej 3 dodatkowe utwory.


  • Wykonawca Gaslight Anthem
  • Data premiery 2012-07-24
  • Nośnik CD
Więcej

Marcin jest dla mnie jak najcenniejszy nauczyciel. Wszedł w łono zespołu Hey i wywołał silne skurcze, co zaowocowało wspólną płytą i serią poruszających przemyśleń. Zawsze wiedziałam, że troszkę marnotrawi swój talent, zasilając szeregi przeróżnych zespołów. Jego płyta jest niepodlegającym dyskusji dowodem na słuszność tej teorii. Znakomita!Katarzyna NosowskaMarcin Zabrocki jest na polskiej scenie muzycznej od wielu lat. Przez ten czas grał w cenionych składach big beatowych Mordy, Pogodno i BiFF. Znacząco przyczynił się do powstania ostatniej studyjnej płyty zespołu Hey: Do rycerzy, do szlachty, do mieszczan. Współpracował m.in. z Katarzyną Nosowską, Markiem Dyjakiem, Robertem Brylewskim czy Mister D. Komponuje muzykę teatralną i filmową, nieustanie poszukuje nowych środków wyrazu jako improwizator i twórca instalacji elektroakustycznych.Marcin jest w moim odczuciu muzycznym dzikusem. Piekielnie zdolnym. Sprawia wrażenie jakby granie było jego przedłużeniem. W muzyce jest naturalny i nie stara się być w tym ładny. Jego przekaz jest dość niewygodny, przez to szczery do bólu. Chciałabym z nim kiedyś zagrać.Barbara Wrońska (Pustki)1+1=0 to wzór na sumę niespełnionych obietnic. Zapis spotkania dwóch potencjałów, których synteza nie rodzi nowych wartości. W warstwie lirycznej płyta jest rejestracją stanów, jakie wywołują ponadprzeciętnie intensywne relacje międzyludzkie: lęku, gniewu, ale i beztroskiej radości. W warstwie muzycznej płyta zaskakuje bogatym instrumentarium, zachowując przy tym przejrzystość kompozycji.Gościnnie usłyszeć możemy Katarzynę Nosowską, Czesława Mozila, Barbarę Wrońską (Pustki), Belę Komoszyńską (Sorry Boys) oraz Joannę Halszkę Sokołowską (Der Father)Marcin Zabrocki, niezwykły facet. Wielka wrażliwość muzyczna. Do tej pory kompan wielu legendarnych kapel. Czekam na wydanie płyty bo wierzę, że będzie to cacko muzyczne na skalę narodową.Marek DyjakTracklista:1. Wiśniówka (feat. Barbara Wrońska)2. Boję  Się3. Zgrzyt4. Parasol5. Czemu Wciąż Jest Czwartek (feat. Katarzyna Nosowska)6. Mentolowy Dym (feat. Joanna Halszka Sokołowska)7. Opa (feat. Ś.P. Leon Zabrocki – Narracja)8. Cała Na Świat (feat. Czesław Mozil)9. Herbu Warkoczyk (feat. Olga Zabrocka)10. Suma Niespełnionych Obietnic


  • Wykonawca Zabrocki Marcin
  • Data premiery 2015-09-04
  • Nośnik CD
Więcej

Pierwszy album znakomitego artysty z Nigru Omary "Bombino" Moctara dla renomowanej wytwórni Nonesuch! Krążek "Nomad" wyprodukował nagrodzony Grammy producent i muzyk The Black Keys, Dan Auerbach. Nagrania tuzina piosenek na krążek "Nomad" odbyły się w należącym do Dana Auerbacha studiu Easy Eye Sound w Nashville latem 2012 roku. Bombino i paru członków jego zespołu wparli znakomici muzycy sesyjni. Muzyka zawarta na płycie to niesamowita, pełna nieskrępowanej energii mieszanka rocka, blues rocka i afrykańskich elementów etnicznych. Do promocji wybrano nagranie "Azamane Tiliade". Wszystkie kompozycje są autorstwa Bombino. Dan Auerbach poza dbaniem o brzmienie zagrał też na gitarze basowej w kawałku "Niamey Jam". Teksty piosenek opowiadają o miłości, tęsknocie, a także trudach nomadycznego życia, które wiodą Tuaregowie, afrykański lud, do którego artysta też się zalicza. Sam niejednokrotnie musiał wędrować wraz z rodziną, aby uniknąć prześladowań ze strony rządu Nigru (w trakcie jednej z rebelii zginęło paru muzyków z jego zespołu). Właśnie podczas jednej z wędrówek Bombino odkrył gitarę i zaczął uczyć się na niej grać. Później zgłębiał tajniki instrumentu z pomocą czołowego gitarzysty wywodzącego się z Tuaregów, Haja Bebe, do którego zespołu następnie dołączył. Właśnie wtedy zyskał przydomek Bombino, który jest wariacją na włoskie słowo "bambino", czyli małe dziecko. Idole Omary to Jimi Hendrix i Mark Knopfler. Wpływy tych legendarnych muzyków słychać w grze artysty z Nigru, który zdążył już zachwycić wielu słuchaczy poza Afryką. "W prostocie jego muzyki kryje się wielka siła" – napisał recenzent BBC Music. Wszystkie piosenki na tej niesamowitej płycie, pełnej kapitalnych solówek gitarowych, zaśpiewane są w języku Tuaregów, tamaszek.


  • Wykonawca Bombino
  • Data premiery 2013-04-15
  • Nośnik CD
Więcej

Sześc lat po płycie Statements  debiut Batagrafu dla wytwórni ECM przynosi zmiany w składzie zespołu, ale nie zaskakuje niczym pod względem założeń ideowych grupy. Rytmiczne bębnienie traktowane jako język, a język traktowany jako muzyka: obydwa aspekty dźwięku jako zjawiska muzycznego i jednostki znaczeniowej nieobce są temu norweskiemu „perkusyjnemu think-tankowi”.„Uderzanie w instrumenty perkusyjne jest jak mowa, a język to cud przejawiający się w niezliczonych wcieleniach” mówi współzałożyciel Batagrafu, Jon Balke. „W kulturze Orisha nigeryjskiej Yoruby, żywej także na Kubie, schematy bębnienia symbolizują wersety świętych tekstów. W muzyce arabskiej schematy muzyczne biorą się z wersyfikacji poetyckiej. W innych kulturach spotykamy krótkie teksty poetyckie, których zadaniem jest zdefiniowanie tożsamości bębniącego i określenie celu życiowego. Używane są one także w przebiegu muzycznym jako sygnały zmiany tempa”. Inspirowany tymi bogatymi tradycjami album Say and Play bazuje na wewnętrznej energii drzemiącej w kulturach tradycyjnych, z których Batagraf próbuje wyciągnąć jak najdalej idące wnioski dotyczące związków mowy z rytmem.Pedersen, znany norweski poeta i dramatopisarz, dołączył również do grupy Batagraf i na obecnej płycie czyta fragmenty swoich utworów (Samlede dikt, Geitehjerte, Erfaring og forsvinning). Angielskie tłumaczenia tekstów znaleźć można na stronie www.ecmrecords.comJon Balke włączył również teksty swojego autorstwa śpiewane przez Emilie Stoesen Christensen, córkę perkusisty, Jona Christensena, weterana nagrań dla ECM.Erland Dhalen, inny perkusista ze składu Batagraf znany jest także miłośnikom modern jazzu ze swojej działalności w grupach Nilsa Pettera Molvaera czy Eivinda Aarseta.Trzon zespołu stanowią Jon Balke i Helge Andreas Norbakken. Ten ostatni współdziałał z Balkem przy projektach Siwan czy Magnetic North Orchestra. Wystąpił także na zarejestrowanym dla ECM krążku Jona Hassella Last night the moon came, dropping its clothes in the street, a także na Tuki z Mikim N’Doyem. Inni artyści, z którymi współpracował, to m.in. Mari Boine i Maria João.Jon Balke działa aktywnie na polu muzyki od 18. roku życia., kiedy to dołączył do zespołu Arild Andersena, z którym nagrał Clouds In My Head (ECM). Od tamtej pory jego muzyczna kariera rozwijała się w kilku różnych kierunkach. Wymieniany był jako lider, kompozytor, aranżer, klawiszowiec takich formacji, jak Oslo 13, Magnetic North Orchestra i Siwan, a jako pianista wydał solową płytę Book of Velocities. Jego związki z perkusją, które eksploruje głównie w działalności grupy Batagraf, mają długą tradycję, a zaczęły się od dziesięcioletniej współpracy z zachodnioamerykańskimi muzykami z grupy E’Olen (1978-1988).Say and Play grupy Batagraf będzie miał premierę podczas specjalnego koncertu w Parkteatret w Oslo 14 października br. jako część muzyczna festiwalu Film fra Sør. Po koncercie zespół uda się w trasę koncertową po Brazylii, gdzie spotka się z tancerzami Wee Dancer Company. Współpraca między Batagraf a Trondheim Voices jest również wpisana w tegoroczny grafik tej grupy.W przygotowaniu także Magnetic Works  z udziałem Jona Balkego, dwupłytowa antologia grupy Magnetic North Orchestra, która swą premierę będzie miała już w 2012 r.


  • Wykonawca Balke Jon , Batagraf
  • Data premiery 2011-11-14
  • Nośnik CD
Więcej