Nagranie Stabat Mater oraz symfonii Luigi Boccheriniego w wykonaniu Agnes Mellon i zespołu Ensemble 415 pod dyrekcją Chiary Banchini.
Francuskie wydawnictwo Atma z dumą prezentuje pierwszą płytę Pallade Music, laureatów Grand Prix 2012 Early Music America Baroque Performance Competition. Repertuar utalentowanego zespołu obejmuje dwa gatunki: sonatę i canzonę, które pojawiają się w kompozycjach weneckich XVII wiecznych mistrzów: Dario Castellę, Giovanniego Legrenzi i Tarquinio Merulę.
"In Utero" – ostatni album studyjny amerykańskiego zespołu grunge'owego Nirvana, wydany 13 września 1993 roku. Realizatorem dźwięku podczas nagrań był Steve Albini, znany także jako muzyk zespołów Big Black i Shellac, gdyż członkowie Nirvany chcieli by muzyka na "In Utero" była ostrzejsza niż na poprzedniej płycie, "Nevermind". Za teksty piosenek niemal w całości odpowiada frontman i wokalista zespołu, Kurt Cobain. Wydano dwa single: "Heart-Shaped Box" i "All Apologies". Planowano wydać również trzeci: "Pennyroyal Tea", jednak po samobójczej śmierci Cobaina zrezygnowano z tego pomysłu (w kilku krajach mimo to utwór został wydany). Choć "In Utero" w porównaniu do "Nevermind" okazał się nieco mniejszym sukcesem komercyjnym, album dostał się na pierwsze miejsce Billboard 200 i otrzymał bardzo dobre oceny od fanów i recenzentów, w 2003 został sklasyfikowany na 439. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone. W samych Stanach Zjednoczonych sprzedał się w ponad 3,5 milionach kopii. Cobain początkowo chciał, by album nosił tytuł "I Hate Myself and I Want to Die" – tym zdaniem artysta odpowiadał każdemu, kto go zapytał jak się czuje. Ostatecznie wybrano tytuł "In Utero", zaczerpnięty z wiersza autorstwa Courtney Love. Wszystkie piosenki zostały napisane przez Kurta Cobaina, z wyjątkiem "Scentless Apprentice" napisanej przez Kurta Cobaina, Krista Novoselica i Dave'a Grohla. (wikipedia) Tracklista: 1. Serve The Servants 2. Scentless Apprentice 3. Heart-Shaped Box 4. Rape Me 5. Frances Farmer Will Have Her Revenge On Seattle 6. Dumb 7. Very Ape 8. Milk It 9. Pennyroyal Tea 10. Radio Friendly Unit Shifter 11. Tourette's 12. All Apologies
Trzy albumy Blondie - amerykańskiego zespołu rockowego, należącego do pionierów punk rocka, wydane w serii Original Album Classics. Grupa wykonywała melodyjne piosenki, niekiedy odwołujące się do hard rocka, wokalistką zespołu była charyzmatyczna Debbie Harry.CD 11 Screaming Skin2 Forgive And Forget3 Maria4 No Exit5 Double Take6 Nothing Is Real But The Girl7 Boom Boom In The Zoom Zoom Room8 Night Wind Sent9 Under The Gun (For Jeffrey Lee Pierce)10 Out In The Streets11 Happy Dog (For Caggy)12 The Dream's Lost On Me13 Divine14 Dig Up The Conjo15 Hot Shot16 Rapture17 Heart Of GlassCD 21 Dreaming2 Hanging On The Telephone3 Screaming Skin4 Atomic5 Forgive And Forget6 The Tide Is High7 Shayla8 Sunday Girl9 Maria10 Call Me11 Under The Gun12 Rapture13 Rip Her To Shreds14 X Offender15 No Exit16 Heart Of Glass17 One Way Or AnotherCD 31 Shakedown2 Good Boys3 Undone4 Golden Rod5 Rules For Living6 Background Melody (The Only One)7 Magic (Asadoya Yunta)8 End To End9 Hello Joe10 The Tingler11 Last One In The World12 Diamond Bridge13 Desire Brings Me Back14 Songs Of Love15 Good Boys
25 powtórzonych klasyków z okazji 25-lecia zespołu. Oi w najlepszym wydaniu. Klasse Kriminale to włoska grupa punkrockowa założona w regionie Ligurii we Włoszech w 1985 roku. Ich dźwięk jest połączeniem Oi! punk ska i reggae. Ich teksty dyskutują na tematy społeczne, takie jak bezrobocie, narkotyki, media, życie uliczne i luki pokoleniowe. Ich wpływy obejmują The Clash, Sham 69, Angelic Upstarts i The Specials. W 1988 po zmianie składu Klasse Kriminale nagrał swój pierwszy singiel. W 1989 roku nagrali swój debiutancki album „Ci Incotreremo Ancora Un Giorno”. Koncertowali we Włoszech, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Polsce, Francji, Czechach, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Występowali na antyrasistowskich i antyfaszystowskich wydarzeniach oraz na europejskich festiwalach, takich jak Święta w słońcu, Monte Paradiso, belgijskie Oi! festiwal Punk & Disorderly w Berlinie oraz festiwal Rude Boys & Girls UnityAnti-Racist w Genewie (Szwajcaria). Główny wokalista zespołu Marco stworzył fanzine Kriminal Class i wyprodukował albumy kompilacyjne Oi!. Tracklista: 1. Ci Incontreremo Ancora Un Giorno 2. Solo Un Cuore 3. Non E Un Gioco 4. Reclaim The Street 5. Politicanti 6. Nulla 7. Faccia A Faccia 8. Loro 9. Riot! (Are You Ready?) 10. Welcome To Genoa 11. Produci, Consuma, Crepa 12. Spacca Tutto 13. Take Your Boots 14. Uniti Si Vince 15. Birra Donne & Ciminiere 16. Skunx 17. Anarchia Liberta 18. Goal! 19. Locale 1.9.8.2. 20. Ragazzi Come Tu & Me 21. La Ragazza Dalla T-Shirt Degli "Angelic Upstarts" 22. I Ragazzi Sono Innocenti 23. Klasse Kriminale 24. Oi! Fatti Una Risata 25. Strenght & Unity
Ósma płyta w dyskografii zespołu, którego liderem jest YoshimiO, założyciela zespołu Boredoms i Saicobab, ale także perkusisty współpracującego z takimi artystami jak Kim Gordon, Susie Ibarra czy Robert Lowe. Nijimusi zostało nagrane wykorzystując tradycyjne rockowe instrumentarium - dwie gitary, bas i perkusję, ale zdecydowanie wykracza poza granice gatunku. Tracklista: 1. Nijimusi 2. Nijimu 3. Jibun 4. Tisou 5. Asozan 5 6. Bulun 7. Walk For 345 Minutes, While Saying Ah Yeah! With A Mountain Book In One Hand, Until A Shower Of Light Pours Down 8. Kawasemi Ah
„Europa i Azja” – debiutancki album zespołu Sztywny Pal Azji z 1987 roku.Tracklista:1. Twoja imitacja2. Spotkanie z...3. Budujemy grób dla faraona4. Nic pewnego5. Rock'n'rollowy robak6. ...póki młodość7. Nieprzemakalni (I)8. To jest nasza kultura9. Przybycie Makbeta10. Proces11. Kurort12. Wieża radości, wieża samotności„Fiss Pink” to ósma studyjna płyta w dyskografii Sztywnego Pala Azji, następczyni wydanego w 2008 albumu Miłość jak dynamit. Piętnaście utworów jakie tu znajdziemy, to zapis dwóch lat pracy w różnych studiach nagraniowych, w różnych miejscach Polski. Muzykę w całości skomponował lider grupy, Jarosław Kisiński wraz z nowym nabytkiem zespołu, gitarzystą, klawiszowcem i producentem Wojtkiem Wołyniakiem. Również przez Kisińskiego napisane zostały wszystkie teksty.
Zaczął grać w bardzo młodym wieku, studiował w szkole perkusyjnej Oscara Valdesa (wokalista i perkusista zespołu Irakere). W 2003 zdobył prestiżową nagrodę (zaledwie w wieku 19 lat) Percuba International Percussion Prize.
„Modular String Trio wbrew temu co głosi nazwa nie jest triem lecz kwartetem. Formacja od początku swojego istnienia porusza się w przestrzeni szeroko rozumianej współczesnej muzyki improwizowanej. Gdy zakładałem zespół jeszcze jako trio nazwałem go „modularnym” ze względu na szerokie możliwości kreowania muzyki przez jego członków, podobnie jak ma się to w odniesieniu do syntezatorów modularnych. W późniejszym okresie dołączył do nas Łukasz Kacperczyk z takim właśnie instrumentem i tak oto dopełnił się skład, który zawiera zarówno syntezator modularny jak i trio smyczkowe generujące muzykę improwizowaną bliską współczesności” – informuje Jacek Mazurkiewicz, założyciel i kontrabasista zespołu, znany również z takich składów jak Jachna/Mazurkiewicz/Buhl oraz współpracy m.in. z Andrzejem Przybielskim i Mikołajem Trzaską. „Pozycja zespołu zatytułowana „Chlorofil” przynosi zapis koncertu, który odbył się w łódzkiej Fabryce Sztuki w 2017 roku. „Chlorofil” jest efektem występu, podczas którego zmieniliśmy dotychczasową strukturę naszej działalności. Dotychczas siły muzyczne rozkładały się w taki sposób, że połowa zespołu odpowiadała za generowanie dźwięków akustycznych, a druga połowa za pakiet akustyczno-elektryczny. W tym momencie działamy jako „klasyczne” akustyczne trio smyczkowe, a za elektryczne dźwięki odpowiada tylko Łukasz Kacperczyk” – wspomina Mazurkiewicz. „Wprowadzenie tych zmian wpłynęło na ostateczny kształt muzyki. Zespół skupił się jeszcze bardziej na walorach kreowania dźwięku w smyczkowym trio, pozostawiając syntezatorom otwartą furtkę do wielu elektronicznych przetworzeń. Jak Chlorofil prezentuje się na tle dotychczasowych dokonań formacji? Na tym albumie kontynuujemy ścieżkę obraną przez nas wcześniej, zatapiając się w kolejnych odsłonach elektro-akustycznych form” – podsumowuje Mazurkiewicz. Muzycy: Sergiy Okhrimchuk - skrzypce Robert Jędrzejewski - wiolonczela Jacek Mazurkiewicz - kontrabas Łukasz Kacperczyk – syntezator modularny Tracklista: 1. MST 03.00.18 – 7:19 2. MST 03.00.19 – 7:42 3. MST 03.00.20 – 6:22 4. MST 03.00.21 – 12:24 5. MST 03.00.22 – 3:50
Debiutancki album, nieistniejącej już olsztyńskiej formacji ska powstałej w 1999. Kilkuletnie szlifowanie formy podczas koncertów, kiedy to zespół chętnie sięgał po standardy muzyki ska - wykonując ich własne wersje - zaowocowało stworzeniem własnego repertuaru i rejestracją płyty, która przed laty doskonale wpasowała się w okres narodzin i ożywienia polskiej sceny ska. Rozbudowana sekcja dęta, staranne aranżacje i doskonała produkcja to poza przebojowym repertuarem podstawowe atuty zespołu. Najlepszy debiut ska 2004 roku ponownie dostępny na CD stwarza doskonała okazję uzupełnienia płytowych zbiorów o jedną z najciekawszych pozycji z krajową muzyka ska.