Płyta powstała w wyniku współpracy grupy Omni i Macieja Januszko z zespołu Mech. Album zatytułowany "Tomek Beksiński", sygnowany nazwą Ome, zawiera 10 kompozycji, w tym 8 do tekstów Tomka Beksińskiego.
To dwupłytowe wydawnictwo stanowi zapis dwóch niewielkich koncertów, które, choć oglądane wówczas przez nielicznych, nagrywane i rozprowadzane były przez wielu. Zremasterowane z oryginalnych taśm starej generacji, które były dotąd w rękach Elektra Records i samych Doorsów, przypominają tamte wydarzenia w nowym, doskonałym brzmieniu. LIVE AT THE MATRIX 1967 przenosi nas tym razem do początków istnienia zespołu i jego dwóch pierwszych koncertów w klubach w San Francisco, jakie odbyły się w Marcu 1967 roku. Przybyła na nie wówczas tylko garstka fanów, więc Jim Morrison, John Densmore, Robby Kreiger i Ray Manzarek mogli pozwolić sobie na swobodne aranżacje i improwizację ulubionych standardów bluesowych. Jak się okazało, ledwie kilka tygodni później drugi singiel zespołu, "Light My Fire” przyniósł mu wielką sławę, przyczyniając się do sprzedaży miliona płyt i obecności The Doors na szczytach notowań. "Był wczesny rok 1967 i The Doors mieli dopiero zagościć w świadomości całego narodu. A tak to wtedy brzmiało,” pisze Manzarek we wkładce do płyty.Pomimo pustki panującej wówczas na koncertach, zespół zagrał z pełnym aangażowaniem, dodając do "The End” oraz "Back Door Man” dodatkowe zwrotki i przedłużone sekcje instrumetalne. "To chyba najprawdziwszy z dokumentów o The Doors, bez żadnych ograniczeń, najlepszy, jaki mógł powstać,” mówi Bruce Botnick, producent płyty i długoletni współpracownik zespołu.
Sony Classical ma zaszczyt zaprezentować inauguracyjne nagranie dokonane w hamburskiej Elbphilharmonie, której uroczyste otwarcie planowane jest na styczeń 2017 roku. Ta jedna z najwspanialszych sal koncertowych Europy swą akustykę zawdzięcza jednemu z najlepszych akustyków świata Yasuhisa Toyota.Otwarcie tego wspaniałego miejsca otworzy również nową kartę w historii NDR Elbphilharmonie Orchestra (dotychczas NDR Symphony Orchestra) jednej z czołowych orkiestr Niemiec, zespołu o 70-letniej historii, który po latach odnalazł swój dom.Pod dyrekcją jednego z najwybitniejszych niemieckich kapelmistrzów Thomasa Hengelbrocka usłyszymy dwie symfonie Johannesa Brahmsa. Prawdziwa gratka dla melomanów…
To właśnie muzyka zespołu Tabu i podobne świetne zespoły spowodowały, że Scena Folkowa uległa ogromnej zmianie i od tego roku nazywa się już Małą Sceną Przystanku Woodstock. Przemieściła się ze wzgórza ASP na ogromną polanę blisko wielkiego sklepu Lidla i przez trzy dni rozbrzmiewały z niej bardzo rockowe dźwięki, nie tylko polskich zespołów. Sam zespół Tabu jest zespołem dobrze znanym woodstockowej publiczności, która razem z Rafałem Karwotem, frontmanem zespołu wyśpiewała wszystkie piosenki. To jest magia Przystanku Woodstock - bardzo dużo zespołów, których na co dzień nie można usłyszeć w audycjach radiowych, jest rozpoznawalne tylko dzięki graniu koncertów, a dzięki fajnemu zaprezentowaniu siebie w Internecie ma szanse zagrać na tak ogromnej scenie dla swojej publiczności. Zespół Tabu ze swoją melodyjnością, wręcz doskonałymi dęciakami i tekstami doskonale trafia w nastrój Najpiękniejszego Festiwalu Świata. Artyści tego doświadczyli widząc na własne oczy kilkusettysięczną publiczność, która wszystkie utwory śpiewała z nimi i oklaskiwała ich słoneczny koncert. Jestem przekonany, że także płyta CD odda charakter tego wielkiego reggaowego szaleństwa - Jurek Owsiak.Tracklista:1. Intro 2. Bang Bang 3. Nie chcę umierać 4. Naga prawda 5. Chodź ze mną 6. 5 Bomb ("Argumenty" /"Salut" /"Dziękuję Ci Jah" /"Wojownik" /"Love fill my soul" ) 7. Kończy się dzień8. Fiz 9. Nie bój się (+Fragment "Marzenia" ) 10. Tyle mam (+Fragment "Sarny" ) 11. Wręczenie Złotego Bączka12. Jak dobrze CięBonus:13. Sarny (live Przystanek Woodstock 2013 [Scena Folkowa])
Album zespołu Paradox pt. „Drifting Feather” został wznowiony przez Polskie Nagrania w ekskluzywnej reedycji kultowej serii Polish Jazz, znanej fanom polskiej muzyki jazzowej od lat 60.
Msza żałobna francuskiego kompozytora żyjącego w epoce baroku Andre Campry w wykonaniu zespołu La Chapelle Royale pod dyrekcją Philippe'a Herreweghe.
"Live Eighties" to specjalne winylowe wydawnictwo przygotowane z okazji Record Store Day 2018. Znakomicie portretuje na czym polegał koncertowy fenomen grupy tworzonej przez Macusa Bella, Marka Longa i Ralpha Halla. Płyta przynosi nagrania zarejestrowane w latach osiemdziesiątych podczas koncertów w Nowym Jorku, Londynie i Paryżu, a ich remasteringu podjął się wieloletni producent zespołu - Kenny Jones. Płyta, na której można usłyszeć tak klasyczne kompozycje The Opposition jak "Black And White" czy "Breaking The Silence" jest znakomitym dopełnieniem fonograficznego portretu zespołu, nakreślonego za sprawą tak dziś kultowych wydawnictw jak "Breaking The Silence" (1981), "Intimacy" (1982) czy "Promises" (1984). Tracklista: 1. Black and White 2. Abusing Words 3. Empire Days 4. Five Minutes 5. I Dream In Colour 6. War Zone 7. Breaking the Silence 8. Small Talk
Płyta zespołu Goya zatytułowana „Widoki” prezentuje różne odsłony kobiecych przemyśleń związanych z relacjami damsko - męskimi. Teksty Magdy Wójcik połączone z klawiszowo - gitarowymi dźwiękami tworzą spójną, dopracowaną całość. Album jest fuzją klasycznych instrumentów z nowoczesnymi brzmieniami instrumentów klawiszowych i perkusji. Niezmiennym atutem płyty pozostają melodyjne kompozycje, które w połączeniu z głosem Magdy stanowią jeden z najważniejszych elementów twórczości zespołu. Jak twierdzi zespół, półtoraroczny okres, w którym powstawała płyta, dał im możliwość dopracowania materiału w najdrobniejszych szczegółach. Na albumie „Widoki” słychać więcej przestrzeni w muzyce, zawartej zarówno w brzmieniu wokalu, jak i w warstwie instrumentalnej. Dla członków zespołu ta płyta jest swego rodzaju świadomym powrotem do wypracowanego przez wiele lat wspólnego grania własnego brzmienia i stylu.Singlem promującym album jest utwór „Najlepsze czeka nas”. „Najlepsze czeka nas to swego rodzaju dojrzałe wyznanie miłosne, niepozbawione jednak wątpliwości i rozterek. W tej relacji między dwojgiem ludzi możemy usłyszeć o chwilach zwątpienia i momentach samotności, jednak ostatecznie tych dwoje ludzi nie wyobraża sobie bez siebie przyszłości...” - mówi Magda, wokalistka zespołu.
Debiutancka płyta zespołu Cliver, zawiera 13 utworów oraz teledysk, w tym przeboje takie jak: "Zaufaj mi", "Chodź kochanie", "Dla rodziców" i wiele więcej.
Nagły Atak Spawacza – polski zespół hip-hopowy z nurtu hardcore rap założony w październiku 1995 roku w Poznaniu. Wtedy też wydali swoje pierwsze demo pod tytułem Anty, nagrane z raperem Peją, które zyskało rozgłos jako diss przeciwko raperowi Liroyowi. Pierwszy skład zespołu stanowili: Fazi (wł. Krzysztof Milerski, ur. w grudniu 1974 roku), Kaczmi (wł. Paweł Kaczmarek, ur. 24 czerwca 1975) i Dzwon (wł. Przemysław Jaszkowski, ur. 22 stycznia 1977), następnie Dzwona zastąpili Kamień oraz Kaczor i Goślina. 22 sierpnia 2009 - to premiera kolejnego albumu pt. Dancing u Zenka. Do zespołu dołączają Kosa i Małpa. Grupa po latach zaczyna grać koncerty, a do składu na stałe dołącza DJ Jaxon. W 2010 szeregi zespołu opuścili Kosa i Goślina, a rok później Fazi. Formacja zagrała w filmie Poniedziałek, w którym grają również członkowie zespołu Kaliber 44: Abradab i Joka oraz Bolec i Kukiz. Zespół otrzymał platynową płytę za album Brat Juzef. W lutym 2010 roku zespół uzyskał nominację w plebiscycie "Podsumowanie 2009" serwisu Poznanskirap.com w kategorii artysta roku. Muzyka zespołu to głównie hardcore rap. Na niektórych utworach muzycy eksperymentują z muzyką reggae, rapcore, dance, gangsta rap. Nagły Atak Spawacza wspomagali m.in.: Peja, Tytus z Acid Drinkers, Emay, DJ 600V, Cienias z W.B.U., Rafi i Koni z Beat Squad, Mad Rappaz, S.E. Sekator, ZKMD36 oraz Dj. Soina. Stylistyka utworów jest różna - niektóre są mroczne, psychodeliczne inne wesołe, żartobliwe. Kompozycje z pierwszych płyt, mają wyraźny "szczenięcy" wydźwięk, a teksty obfitują w przekleństwa oraz makabryczne czy erotyczne motywy. Na ostatnich płytach styl zespołu skłania się ku poznańskim grupom hip-hopowym, aczkolwiek nie odcina się całkowicie od nurtu hardcore.