Płyta Happysad zatytułowana „Nieprzygoda” ukazała się 7 września 2007. „(Nieprzygoda) to trzecia i zarazem najdojrzalsza płyta Happysad” - mówi o nowym albumie Sławek Pietrzak, szef wytwórni SP Records - Płyta została doskonale i precyzyjnie nagrana przez realizatora i producenta Leszka Kamińskiego. Pierwszym singlem z płyty był ,,Milowy las”.Zespół powstał w 1995 roku pierwszy historyczny koncert zespołu odbył się w kwietniu, wystąpił pod nazwą ,,HCKF”. Pierwszym hitem zespołu, o treści tej samej co tytuł „To jest HCKF”. Był to jedyny utwór kompozycji własnej w repertuarze kapeli. We wrześniu 1995 roku zespół uległ znacznym modyfikacjom m.in. pojawiła się gitara basowa Artur „Tela” Telka. Jednak pomimo to zespól nie zostaje zauważony.Pierwszy koncert zarejestrowany i emitowany później w lokalnej telewizji „Dami” odbył się w styczniu 1996 roku. Latem w 1997 roku oficjalnie następuje zmiana nazwy zespołu na: „Happy Sad Generation”. Po raz pierwszy w składzie występuje Kamil Krajewski (perkusja). Od 1998 - 2001 odbywały się sporadyczne koncerty oraz jeszcze bardziej sporadyczne próby. W 2003 roku zespół trafił do wytwórni SP Records, co zaowocowało wydaną w następnym roku debiutancką płytą „Wszystko jedno”, nagraną w składzie: Jakub Kawalec (śpiew, gitara), Maciej Sosnowski (perkusja), Artur Telka (gitara basowa) i Łukasz Cegliński (gitara, śpiew). Singlowy utwór „Zanim pójdę” spędził 33 tygodnie na trójkowej liście przebojów Marka Niedźwieckiego. W październiku 2005 r. ukazał się drugi album zatytułowany „Podróże z i pod prąd”, świetnie przyjęty przez publiczność tłumnie wypełniającą sale podczas 35 koncertów trasy promocyjnej oraz przez krytyków muzycznych. Według magazynu Teraz Rock płyta plasuje się wśród najlepszych polskich albumów 2005 roku. Latem 2006 roku Macieja Sosnowskiego zastąpił w roli perkusisty Jarosław Dubiński. Od momentu wydania pierwszego albumu zespół dużo koncertował i w ciągu zaledwie 3 lat zagrał bez mała 300 koncertów w całym kraju. Miesięcznie sprzedawanych jest nawet 15.000 biletów na koncerty Happysad! Członkowie zespołu określają swoją muzykę, jako rock regresywny - czyli zupełne przeciwieństwo rocka progresywnego.

• Wykonawca Happysad
• Data premiery 2007-09-07
• Nośnik CD

Cipriano de Rore to jeden z mistrzów polifonii franko-flamandzkiej, działający głównie we Włoszech, gdzie w latach 1540-45 był m. in. kapelmistrzem bazyliki ś. Marka w Wenecji. Płyta z muzyką sakralną Cipriano de Rore, nagrana przez The Brabant Ensemble pod dyrekcją Stephena Rice'a to kolejna płyta w serii renesansowych dzieł sakralnych wydawanych przez brytyjski Hyperion. Tak jak poprzednie płyty tego zespołu, licznie ponagradzane przez krytykę muzyczną, i ten album to wykonawczy rarytas, zasługujący na szczególną uwagę. Rekomendacja miesiąca!

• Wykonawca Brabant Ensemble
• Data premiery 2013-06-01
• Nośnik CD

Muzyka kameralna Louisa Spohra i George'a Onslowa na instrumenty dęte w wykonaniu zespołu Osmosis.

• Wykonawca Osmosis
• Data premiery 2010-11-08
• Nośnik CD

Płyta „Wet Cat” nagrana przez Maanam w 1985 roku była drugą studyjną płytą zespołu na rynku zachodnim. Maanam miał ustabilizowaną pozycję w Niemczech Zachodnich, Holandii i Beneluksie. Grywał w najlepszych klubach kontynentu. Zapraszany był na wielkie festiwale i do programów telewizyjnych. O ile jednak poprzednia płyta „Night Patrol” osadzona była mocno w sytuacji politycznej Polski i muzycznie krążyła wokół ciemnego jądra brytyjskiej nowej fali wzbogaconej słowiańską melodycznością kompozycji Marka Jackowskiego, o tyle „Wet Cat” jest dziełem bardziej optymistycznym, bardziej zwróconym ku szerszemu odbiorcy. Singiel promujący album „Lipstick On The Glass” osiągnął sporą popularność, szczególnie w Niemczech. Pojawieniu się płyty na Zachodzie towarzyszyła trasa koncertowa i akcja promocyjna. Kilkadziesiąt tysięcy sprzedanych płyt, to w owych czasach dla nowego zespołu i to z dalekiej, egzotycznej Polski, było wynikiem całkiem niezłym. I nie wiadomo jakby potoczyła się historia Maanamu, gdyby Kora w okresie największej popularności, nie rozwiązała zespołu…..(Kamil Sipowicz). Tracklista: Side A 1. Lipstick On The Glass 2. Don't Lean Out 3. Lucciola 4. Kreon 5. Nowy Przewodnik (I Have A Lover) 6. Love Is Fun Side B 1. Simple Story 2. Salamander 3. You Or Me 4. Red Cowboys 5. Good Night, Albert

• Wykonawca Maanam
• Data premiery 2018-10-12
• Nośnik Płyta Analogowa

Płyta stanowi kontynuację kierunku obranego na "Personal Vertigo". Noise z domieszką psychodelii i charakterystycznym atrybutem w postaci rzadko widywanego na scenie rockowej akordeonu. "Shape" dosłownie poraża na płaszczyźnie brzmienia, gdy niespokojne partie akordeonu i wokale przebijają się przez ścianę gitarowego jazgotu. Płyta nagrana w roku 1999, pierwsze wydanie w tym samym roku w wytwórni Antena Krzyku, teraz w reedycji w Electric Eye. Something Like Elvis zaczerpnęli swą nazwę z filmu "Dzikość Serca" Davida Lyncha. Początki zespołu sięgają 1994 roku. Dwa lata później w instrumentarium pojawił się rzadko spotykany w muzyce rockowej akordeon, który stał się znakiem rozpoznawczym grupy. Już pierwsza płyta "Personal Vertigo" (1997) spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem krytyki. Zaskoczonych muzyków okrzykiwano debiutantami roku, a debiutancki krążek doczekał się edycji w holenderskiej wytwórni Smoeff/Konkurrent. SLE nigdy nie ograniczał się tylko do rocka. Chętnie podejmując współpracę z performerami, gościł często w galeriach, muzeach czy klubach zorientowanych na muzykę improwizowaną. O uznaniu, jakim cieszył się "Elvis" świadczyć może wystosowane w 1998 zaproszenie na europejską trasę NoMeansNo (CAN). Tom Holliston, gitarzysta kanadyjskiej formacji uznał SLE za najlepszy europejski support jaki z nimi grał. W 1999 roku ukazała się druga, bardziej dopracowana i dojrzalsza płyta "Shape", z którą jesienią tego samego roku zespół odwiedził Niemcy, Belgię, Holandię, Czechy i Austrię. Część trasy stanowiły koncerty u boku kolejnych gigantów alternatywy: Amerykanów z Fugazi. Wydany w 2002 krążek "Cigarette Smoke Phantom" wykraczał już znacznie poza estetykę hardcore'ową, stanowiąc zestaw długich kompozycji, w oryginalny sposób nawiązujących do post rocka i jazzu. "Te momenty płyty, kiedy monotonny rytm zagęszcza się do jazzującej improwizacji, której wtóruje narastający jazgot gitary są najbardziej przejmującymi i poruszającymi fragmentami tego bogatego i wielopłaszczyznowego materiału. Są również tymi momentami, które chyba najlepiej definiują zespół: poszukujący nowych tropów, bawiący się dźwiękiem i jego brzmieniem, ale mimo wszystko i ponad wszystko chcący wyzwalać energię." Ta żywiołowość uwidaczniała się przede wszystkim w trakcie legendarnych już koncertów zespołu. Mimo zaledwie kilku lat istnienia, Something Like Elvis tał się jednym z filarów polskiego undergroundu. Swoją działalność zakończył w 2003, ale wciąż inspiruje innych artystów. Po rozwiązaniu Elvisa, bracia Kapsowie założyli Contemporary Noise Quintet, a reszta zespołu utworzyła grupę Potty Umbrella, która była początkowo projektem pobocznym muzyków z SLE oraz Tissura Ani. Po siedmiu latach milczenia Something Like Elvis powraca!

• Wykonawca Something Like Elvis
• Data premiery 2010-09-01
• Nośnik CD

Zespół Nérija z wielką radością wydał swój debiutancki album „Blume” 2 sierpnia 2019 nakładem Domino. Wraz z zapowiedzią, zespół zaprezentował pierwszy utwór z płyty – „Riverfest”. Skomponowany przez cały zespół, żywiołowy „Riverfest”, może być punktem dla wszystkiego, co nowe w Nérija. Dzięki niesamowitej grze zespołu jest to utwór, który emanuje uczuciem, rejestrując najlepsze aspekty ich koncertów, dodając jednocześnie nieokreśloną magię studyjną.  „Last Straw” napisany przez trębaczkę Sheile Maurice-Grey, z dodatkiem solo Nubyi Garcia, jest jednym z bardziej tanecznych momentów na „Blume”. Rejestruje jedne z najlepszych aspektów koncertów zespołu, dodając jednocześnie nieokreśloną magię studyjną.   

• Wykonawca Nerija
• Data premiery 2019-08-02
• Nośnik Płyta Analogowa

Singlami zwiastującymi materiał „Orion” są „Hey Child” oraz „Boom”. „Orion” to następca wydanego w 2015 „VHS”, który spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem fanów i mediów. Drugi album X Ambassadors to – według zapowiedzi samego zespołu „bardziej dojrzały songwriting”. W utworach na płycie poruszony został m.in. temat relacji między braćmi – Samem i Caseyem. Produkcją drugiego albumu zajęli się sami muzycy we współpracy z Rickym Reedem (Maggie Rogers, Maroon 5). Sam Harris niedawno wyprodukował i napisał trzy piosenki na debiutanckim albumie Lizzo (w tym tytułowe „Cuz I Love You”). Artysta jest również autorem oraz producentem ośmiu utworów z albumu „For The Throne – Music Inspired By The HBO Series Game of Thrones”. X Ambassadors tworzą Sam Harris (wokal), Casey Harris (klawisze) oraz Adam Levin (perkusja). Aż pięć singli zespołu trafiło do zestawienia Billboard Hot 100.

• Wykonawca X Ambassadors
• Data premiery 2019-06-14
• Nośnik CD

Muzyka wokalna na dworze papieskim w Awinionie w okresie średniowiecza w wykonaniu młodego belgijskiego zespołu Graindelavoix pod dyrekcją Björna Schmelzera.

• Wykonawca Graindelavoix Ensemble
• Data premiery 2011-11-07
• Nośnik CD

Shout – polski zespół rockowy założony w 1985 roku w Kłodzku. Shout prezentuje lekki hard rock połączony z rock'n'rollem. Od początku liderem zespołu był wokalista i gitarzysta Marek Terlecki, który również był autorem większości tekstów. Największe przeboje to: "Przepraszam za miłość", "Jeśli chcesz", "Musisz być moja" i "Tylko dla Ciebie".

• Wykonawca Shout
• Data premiery 2015-07-17
• Nośnik CD

„Hewi Metal” to album grupy Nocny Kochanek, którą tworzą członkowie zespołu Night Mistress. Krążek zawiera klasyczny i melodyjny heavy metal ze współczesnym brzmieniem podany z nutką power metalu. Uwagę zwracają teksty napisane z przymrużeniem oka. Muzycy Nocnego Kochanka jako nieliczni komponują utwory z ogromnym dystansem do samych siebie oraz do wizerunku zazwyczaj kojarzonego z heavy metalem. Nocny Kochanek, alter ego zespołu Night Mistress, powstał w 2012 roku, kiedy NM nagrali utwór „Minerał Fiutta” do animowanego filmu dla dorosłych „Zemsta Faraona”. Nazwę zespół zawdzięcza Bartoszowi Walaszkowi - reżyserowi „Zemsty Faraona”, a także popularnej kreskówki „Kapitan Bomba”, w której wielokrotnie można było usłyszeć muzykę Night Mistress. Okładkę albumu zaprojektował znany rysownik komiksów Robert Adler – twórca m.in. serii kultowych „48 stron”.

• Wykonawca Nocny Kochanek
• Data premiery 2015-11-06
• Nośnik CD