Oryginalne utwory Claudia Monteverdiego oraz w aranżacji na trio jazzowe w wykonaniu muzyków jazzowych - Michela Godarda, Steve'a Swallow i Gavino Murgia oraz artystów wykonujących muzykę dawną - Guillemette Laurens, Fanny Paccoud i Bruno Helstroffera.
1. She s In Parties2. Antonin Artaud3. Wasp4. King Volcano5. Who Killed Mr. Moonlight?6. Slice Of Life7. Honeymoon Croon8. Kingdom s Coming9. 20Hope
To już trzeci album Sui Generis Umbra (poprzednio znanej jako Umbra). Unikalna atmosfera krążka sprawia, że słuchacz porwany zostaje w prawdziwie diabelski trans... SGU to bowiem nadzwyczajny talent z nurtu black ritual ambient. Po poprzednim albumie "Coma", uznanym przez Thrash’em All za jeden z najważniejszych krążków 2002 roku, czas na kolejny krok. Szumy, zgrzyty, potężne grzmoty i rozpaczliwy jęk… "Amok" to kompozycja pełna wewnętrznej walki i niepokoju. Charyzmatyczna wokalistka eLL zabiera nas w czarną podróż w poszukiwaniu sensu...
Zespół Muzyki Cerkiewnej pod dyrekcją ks. Jerzego Szurbaka istnieje od ponad 40 lat – jego początki sięgają września 1971 r., kiedy to na potrzeby spektaklu „Rewizor” M. Gogola w Teatrze Dramatycznym w Szczecinie, dokonano nagrania muzyki cerkiewnej jako ilustracji muzycznej do przedstawienia. Po tym występie, założyciel i dyrygent zespołu, młody ksiądz Jerzy Szurbak otrzymał propozycję stałej współpracy od dyrektora Warszawskiej Opery Kameralnej, Stefana Sutkowskiego.
Tracklista: 1. White Rose Of Athens 2. Strossse To Stroma Sou 3. Zorba's Dance 4. Ti Orero Mero 5. Triki Triki 6. Sta Heria Sou Megalosan 7. Kane Ton Pono Sou Chara 8. Never On Sunday 9. To Yelasto Pedi 10. Aprilis 11. Do You Like Greece 12. Kian Lelao Ine Psem 13. I Balanto Tou Andrikou 14. Lefteris 15. State Of Angles 16. Opa Opa Ta Bouzouki
Debiutancki album „Generation Terrorist „ walijskiej grupy rockowej, Manic Street Preachers miał swoja premierę w lutym 1992 roku. Rzadko zdarza się, aby debiutanckie albumy były tak ambitne jak ten, który zaprezentował MSP. Teksty piosenek, które znalazły się na płycie są upolitycznione – podobnie jak te wykonywane przez The Clash czy Public Enemy.Utwór "Repeat (Stars and Stripes)" jest remiksem anty-monarchistycznego kawałka grupy Public Enemy, której to Bradfield i Edwards byli wielkimi fanami. Aby uniknąć kontrowersji w Stanach Zjednoczonych, lista utworów na płycie została zmieniona, a niektóre bardziej "trudne" utwory zostały z albumu wycofane.Celebrując 20. lecie premiery tego przełomowego albumu Sony Music zapowiada wydanie odnowionej wersji albumu „Generation Terrorist „ w dwóch formatach: 1 CD oraz 2 CD + DVD.Wersja 1 CD zawiera zremasterowany album i 12-sto stronnicową książeczkę, album w wersji 2 CD + DVD zawiera: zremasterowany album, alternatywną wersję płyty na drugim krążku , dwie 20-sto stronnicowe książeczki oraz materiały DVD.
Tracklista:
Tracklista: 1. Piano Trio No. 1 in D minor, Op. 49:2. Molto allegro agitato3. Andante con moto tranquillo4. Scherzo - Leggiero e vivace5. Finalle - Allegro assai appassionato6. Piano Trio No. 2 in C minor, Op. 66:7. Allegro energico e con fuoco8. Andante espressivo9. Scherzo - Molto allegro quasi presto10. Finale - Allegro appassionato
Zbigniew Wodecki „Kompozycje” to płyta wyjątkowa.Pierwszy raz na płycie CD prezentujemy w oryginale zremasterowane utwory z debiutanckiej długogrającej płyty Zbigniewa Wodeckiego z 1976 roku m.in. „Rzuć to wszystko co złe”, „Panny mego dziadka”, „Posłuchaj mnie spokojnie”, „Kochałem panią kilka chwil” i „Partyjka”. Do niedawna nieznane, dziś rozsławione dzięki płycie nagranej przez Zbigniewa Wodeckiego z Mitch & Mitch. To niezwykłe, ale piosenki nagrane 40 lat temu brzmią genialnie, jakby były nagrane wczoraj! W sumie na płycie znajduje się dwadzieścia mądrych i pięknych piosenek. Nie mogło więc zabraknąć przebojów takich jak: „Zacznij od Bacha”, „Izolda”, „Nauczmy się żyć obok siebie” oraz niezapomniany duet ze Zdzisławą Sośnicką „ Z Tobą chcę oglądać świat”.Są wśród nich również piosenki, które do niedawna nie zostały odkryte! Na „Kompozycjach” usłyszymy piosenki, napisane w duecie z Janem Wołkiem.„Kompozycje” to jedyny w pełni autorski album Zbigniewa Wodeckiego, który pokazuje go nie tylko jako świetnego wokalistę, ale też jako doskonałego instrumentalistę i kompozytora.To niemal półtorej godziny świetnej muzyki! Warto po nią sięgnąć.
Dwanaście dźwięków. Taki materiał opracowują od czasów pierwszych notacji muzycznych. Tzw. muzyka poważna (klasyka) zbudowana jest na tych dwunastu dźwiękach. Podobnie jazz, rock’n’roll, pop, disco, itd. Wędrówki muzyczne prowadzą ich do atonalności, melodeklamacji, eksperymentów. Jakkolwiek usilnie szukają nowych środków wyrażania się w muzyce, ten dwunastotonowy system determinuje ich działania. Właśnie dlatego warto posłuchać płyty „Inside the Noise”. Face2Face to zespół złożony z gruntownie wykształconych muzyków, którzy współpracowali z wielkimi nazwiskami współczesnej sceny muzycznej w kraju i zagranicą. Darek Tarczewski to nazwany przez Maleńczuka „szopenista”, który rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku 4 lat. Ukończył klasyczne studia w klasie fortepianu, grając jednocześnie jazz i szeroko rozumianą muzykę rozrywkową. Wraz z Basią Szelągiewicz, która ukończyła tę samą uczelnię w klasie skrzypiec, grali z Rayem Wilsonem (ostatnim wokalistą legendarnej grupy Genesis). Darek ma słuch absolutny, jest tytanem pracy i molem książkowym. Cechą charakterystyczną Face2Face jest powrót do melodii. Zespół wyróżnia szczególne brzmienie, mieszające melodyjne tematy z klasycznie brzmiącymi instrumentami. Brawurowe partie skrzypiec i wiolonczeli tworzą unikalny klimat zespołu. Warstwa tekstowa nie kończy się na balladach traktujących o miłości. Zespół dotyka problemów wewnętrznej wolności, tolerancji, rozwijania horyzontów, sięgania głębiej, głodu świadomości, determinacji i pozytywnego myślenia.Zarówno płyta, jak i koncert Face2Face to prawdziwe zetknięcie się twarzą w twarz z muzykami, którzy przekazują wyjątkowe doznania muzyczne i intelektualne. To swoisty dialog z publicznością, która zapraszana jest do rozmowy. Wielokrotnie pytani nie potrafią opisać precyzyjnie stylu muzycznego, w którym się poruszają. Jak mówią „Być może jest to rodzaj pop-rocka progresywnego z elementami klasyki i jazzu. Mieszanka naszego wykształcenia, wzbogaconego o fascynacje ludzi z różnych obszarów muzycznych i geograficznych, którzy nie kochają określonego gatunku, a kochają muzykę, czerpiąc z niej to, co najlepsze.”