Seria prezentuje retrospektywny przegląd najważniejszych nagrań Erato. Label powołano ponownie do życia w 2013 r. W kolekcji znajdują się nagrania pochodzące z lat 1953-2003, czyli od momentu założenia do zawieszenia działalności Erato. Każda z płyt, które oddajemy w Państwa ręce, stanowiła krok milowy w historii tego niezwykłego wydawnictwa.
Tracklista:1. What It Means2. The Perilous Night
"Dożyłem 25 lat i nie będę nic zmieniał" to trzeci drugi album Holaka, który ukazuje się 10 sierpnia 2018 r. Mateusz zaprosił fanów do wglądu w proces kończenia płyty, prezentując im kolejne wersje okładki, tracklisty oraz dokument z pracy w studiu, a także zapraszając wybrańców na odsłuch miksów. Całość powstała we współpracy producenckiej z Maxem Psują. Na krążku usłyszymy gościnnie takie nazwiska jak: Włodi, Jan-rapowanie, Ralph Kaminski oraz Frosti Rege. Holak - muzyk gitarowego zespołu Kumka Olik oraz hip-hopowego duetu Małe Miasta. Autor tekstów dla projektu Sonar. Producent muzyczny mający na koncie współpracę z takimi raperami jak W.E.N.A. czy Ten Typ Mes. Grafik projektujący okładki dla takich artystów jak Happysad, Smolik czy Wojtek Mazolewski. Zajmuje się również projektowaniem odzieży dla wytwórni Alkopoligamia. Introwertyk. Mateusz uwielbia zaskakiwać. W Walentynki 2017 roku, bez żadnej wcześniejszej zapowiedzi, ukazał się jego długo wyczekiwany solowy album. Tytuł "The Introvert" nie był jednak dostępny na stojakach z płytami, tylko… na półkach z prasą muzyczną. Został on bowiem wydany w formie magazynu z CD, stanowiącymi nierozłączną całość. To z tym krążkiem zagościł na scenach takich festiwali jak Open’er, Polish Hip-Hop Festival, Up To Date czy Kraków Live. Zaledwie kilka miesięcy po wydaniu albumu ukazała się "Niecierpliwość" - konceptualna EP-ka z zupełnie premierowym materiałem od Holaka. Jest ona ilustrowana przez 15-minutowy teledysk, w którym życie i twórczość Mateusza przeplatają się z jego wspomnieniami.
Stephen Hough writes … These songs, lovingly selected by Robert and myself from hundreds of others, share an ‘Edwardian’ identity—dating from the late Victorian years when Edward VII was waiting in the wings, to the decade or so following his death, when the wings themselves were a memory, having been destroyed in The Great War. The songs come from a tradition where emotions were not trivialized, and so could be sung about without shame or embarrassment. Although the tears admittedly had some sugar mixed with the salt, they could be freely shed until the adolescent 1920s made crying unfashionable. This change of fashion was not without some justification though; it was difficult to create tragic fiction when in wardrobes across the land there hung the fading clothes of millions of men—casualties not of changing fashion but of their owners’ bodies lifeless in the fields of Flanders, stained by the dye of mud and blood. There is a profound nostalgia and a deep-rooted conservatism in this repertoire. ‘That is no country for young men!’ The young leave home, whereas these songs call us home, to take shelter from the storms of change, and to take refuge from the thundering race of Time. The nostalgia is a longing, too, for a lost cultural home, decaying with Edward VII, destroyed with George VI. We cannot make fun of these songs when we perform them or listen to them. The slightest cynical smile or amused, knowing glance will destroy their magic completely. They are shy of the modern age. Rather we have to enter their world with respect and affection—a gentler world which the twentieth century did, in a sense, leave behind. If we do this, a great surprise can occur. We may discover that this world, with its poignant, searing emotions, is not so alien after all, but is, in a strange way, our home. Robert White writes … When I met Stephen Hough in New York in the mid-eighties I was astonished to find that this distinguished young solo pianist was so in tune with the beautiful English ballads of the late nineteenth and early twentieth centuries—songs I had been singing all my life. We began to perform this repertoire together. I found it a joy to work with such a gifted pianist who, having grown up in England, understood the style of this music on a deep emotional level. When word came that Ted Perry was interested in our making an album of these songs for Hyperion we jumped at the opportunity. We originally thought of limiting the selection to English songs written in the Edwardian era of 1901 to 1910 but, as we examined numerous works, we realized that the basic style and feelings expressed in this rich repertoire extended well beyond Edward VII’s reign. As a result, we expanded our time frame backwards and forwards, from The Lost Chord—written in 1877—to Song to the Seals—written in 1930. For the same reasons, we chose several American songs and one Irish piece, as well as a work by a French composer, for inclusion in this album. What makes these songs so special? The vocal demands are sometimes operatic in scope—in their heyday, the general public did not make such a distinction between ‘popular’ and ‘classical’ voice production—and the melodies and harmonies were crafted by excellent musicians who cared about creating beautiful musical vehicles of human emotions. For me the songs represent a treasure of lyrical expression in the English language which is all but lost today. Having read the above, Ted Perry is moved to write … This CD contains some of the most famous and once-popular songs in the English language. Can there be anybody who does not know Bless this House and The Lost Chord? In fact these two songs are so well-known that nobody seems to want to listen to them nowadays, since they express sentiments too overt and fulsome for our cynical and hard-headed age. They’re redolent of a period long past, with no relevance to the present day. They’re songs our grandparents used to know and love. At least mine did. When Robert and Stephen suggested making a CD of some of these favourites of yesteryear I immediately said yes. I wouldn’t have said it so readily had anybody else suggested it, but knowing Robert’s way with this repertoire I knew that if anyone could re-present some of these fading pages to a modern audience without producing a scornful response, he could—especially with the remarkable keyboard companion he has in Stephen. So they sent me a list of candidates for the programme. I recognized many old favourites: Bird Songs at Eventide by that delightful composer Eric Coates; Haydn Wood’s Roses of Picardy from the time of World War I—surely another of those songs known to all, as is Somewhere a voice is calling and, maybe, Little grey home in the West. At Dawning I didn’t recognize by title but hearing it I remembered it as ‘I love you’. There were many songs in the list which were unknown to me, so I’ve made a few discoveries. I specially liked Duna. (Where is Duna? Is it a real place? I don’t know.) Chadwick’s Allah I also thought much too good to be forgotten. Bantock’s Song to the Seals was known to me by name, but I’d never heard it. So here they are. Twenty-five songs from a time when the world was quite different from what it is today, but songs much too good to be allowed to disappear from our heritage—and in Robert and Stephen’s voice and hands here presented as perfectly as they ever could be. Hyperion Records Ltd © 1995
Zbiór kilkunastu najpopularniejszych singli Niny Simone, zmarłej w 2003 roku wielkiej diwy piosenki, artystki magicznej, niepowtarzalnej. Na "Mood Indigo: The Complete Bethlehem Singles" znajdziemy wszystkie klasyki piosenkarki, jakie powstały w czasie współpracy Niny Simone z amerykańską wytwórnią Bethlehem, w tym na nowo zmasterowaną wersję "Porgy (Porgy, Loves You)".
Nowy studyjny album. Na płycie znajdą się premierowe utwory, w tym piosenki napisane we współpracy z zespołami Scissor Sisters i Groove Armada. W nagraniach udział wzięli David Gilmour, Jonny Greenwood, Nile Rodgers, Marcus Miller, Mani i Flea1. You Can Dance 4:292. Alphaville 4:253. Heartache By Numbers 4:554. Me Oh My 4:405. Shameless 4:356. Song To The Siren 5:567. No Face, No Name, No Number 4:398. BF Bass (Ode To Olympia) 4:089. Reason Or Rhyme 6:5010. Tender Is The Night 4:32
Tracklista: CD 1 1. Conversation 2. Woodstock 3. Conversation 4. Cherokee Louise 5. Conversation 6. Night Ride Home 7. Conversation 8. It's All Over Now, Baby Blue 9. Conversation 10. Hejira 11. Conversation 12. The Circle Game CD 2 1. Conversation 2. Sunny Sunday 3. Conversation 4. The Crazy Cries of Love 5. Conversation 6. Sex Kills 7. Conversation 8. Moon at the Window 9. Conversation 10. Facelift 11. Conversation 12. Just Like This Train 13. Conversation
Maurice Ravel’s mature works for violin and piano have established a central place in the core recital repertoire and are considered among the most popular of the genre. These diverse works acknowledge the influences of a range of musical styles from jazz to Impressionism and fuse the tonal colours of Debussy with the lyricism of Franck. The posthumously published one-movement Violin Sonata, written by Ravel as a student, is a lyrical precursor to the composer’s stunning Violin Sonata in G major with its unique character and adoption of the ‘blues’ idiom. The spontaneity, tonal colours and exotic soundscapes in Ravel’s violin music call for immense skill in interpretation, and passages in the frenzied Tzigane test the limits of the performers’ virtuosity. Violinist Alina Ibragmiova rises to these challenges with extraordinary verve. Recent winner of the Royal Philharmonic Society’s prestigious ‘Young Artist of the Year’ award, she displays a vast expressive range and interpretative maturity. She is accompanied by pianist Cédric Tiberghien, who gives elegant and flawless performances and relishes Ravel’s iridescent piano parts. The addition of Guillaume Lekeu’s masterwork, the extensive and engaging Violin Sonata, makes this major new release a chamber disc to treasure.
Platynowa Edycja albumu „Zmienić zdarzeń bieg”, oprócz premierowego utworu „Niepisane” zawiera DVD z akustycznym koncertem Braci zarejestrowanym kilka miesięcy temu na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie. To swoiste koncertowe „the best of” Braci w dość szczególnych, akustycznych aranżacjach plus dwa covery: z repertuaru Davida Bowie i The Police. Pozycja obowiązkowa zarówno dla wielbicieli tych wykonawców, jak i dla fanów zespołu Piotra i Wojtka Cugowskich.Utwór „Niepisane” to pierwsza w repertuarze zespołu Bracia kompozycja legendarnego gitarzysty i kompozytora, Jana Borysewicza. Promuje specjalną Platynową Edycję płyty „Zmienić zdarzeń bieg”, która ukazała się po blisko dwóch latach od premiery podstawowej wersji, która przyniosła takie hity, jak „Nad przepaścią”, „Wierzę w lepszy świat” czy „Po drugiej stronie chmur”. A zespołowi Bracia przyniosła drugą młodość i nie tylko w przenośni zmieniła zdarzeń bieg w ich artystycznym życiu. Bracia tym razem sięgnęli po nową kompozycję Jana Borysewicza, która jest mocno osadzona w rockowej estetyce zespołu, a jednocześnie niesie bardzo charakterystyczną dla stylu Borysewicza melodię. Kolejny poruszający tekst napisał dla Braci Wojciech Byrski, którego znamy już z piosenek „Wierzę w lepszy świat”, „Po drugiej stronie chmur” i „To jest mój dzień”. Produkcją utworu zajął się Marcin Trojanowicz.Tracklista:CD Zmienić zdarzeń bieg1. Niepisane2. ...witaj w moim świecie3. Nie jestem święty4. Wierzę w lepszy świat5. Nad przepaścią6. Śmierć jest kobietą7. To jest mój dzień8. Moja przystań9. To co?10. Parnassus11. Nie godzę się12. Idę do piekła13. Po drugiej stronie chmurDVD Bracia akustycznie1. Nie jestem święty2. Głową w mur3. Za szkłem4. Piętno5. Parnassus6. Machina7. Jutro zmienię wszystko8. To jest mój dzień9. Nad przepaścią10. Jeszcze raz11. Jesteś częścią mnie12. Let's Dance13. Jak ogień14. Moja przystań15. Szara twarz16. Wierzę w lepszy świat17. Po drugiej stronie chmur18. Message In A Bottle
