Koncerty na marimbę i orkiestrę współczesnego duńskiego kompozytora Andersa Koppela w wykonaniu młodej polskiej artystki Marianny Bednarskiej i orkiestry Aalborg Symphony Orchestra pod dyrekcją Henrika Vagn Christensena.
Nazwisko Miley Cyrus nieprzerwanie od dwóch lat skutecznie trafia na pierwsze strony gazet całego świata. Kolejne kontrowersyjne i skandaliczne wybryki stanowiły pożywkę dla wszystkich plotkarskich portali całego świata. Płyta „Bangerz’ okazała się przełomowa w karierze artystki – status platyny w kilkunastu krajach, debiut #1 w zestawieniu Billboard i niezliczone nagrody. Dzięki niej Miley raz na zawsze zerwała z wizerunkiem grzecznej nastolatki. Jej kontrowersyjne pomysły znalazły swoje urzeczywistnienie w trasie koncertowej. Tańczące karły, skąpe stroje i ślizgawka w kształcie osławionego języka artystki stworzyły zaskakujące, szokujące ale zapadające na długo w pamięć show.
Nowa płyta Kasi Pumy Piaseckiej "Every Time" jest połączeniem stylów muzyki soul, pop, gospel, funky, a wszystko okraszone elementami jazzowymi oraz zdumiewającymi efektami gitarowymi i perkusyjnymi. Zespół towarzyszący Kasi to kompletny band równocześnie wzajemnie się inspirujący jak i korelujący w realizacji nietuzinkowych kompozycji wszechstronnej artystki. Płyta "Every time" to zróżnicowany i zarazem różnorodny album pełen utworów groovowych bazujących na ostinatach melodyczno - rytmicznych, które z krainy improwizacji przeniosą słuchacza w świat życia natury, charyzmatycznych ballad w kojącym klimacie, stylu reggae z pulsującą aranżacją wykorzystującą bogate instrumentarium, czy kompozycji, w których nie zabraknie energicznego funky. Warto było czekać na nową odsłonę artystki, która do swoich kompozycji napisała również teksty w naszym ojczystym języku oraz języku angielskim. Brzmienie dopełniają jeszcze inne brzmienia, ale dopiero wydana płyta ujawnia tajemnicę ciekawego i wyjątkowego projektu Katarzyny Pumy Piaseckiej. Promienny, energetyczny album "Every time" to wszechstronna podróż muzyczna pilotowana przez kompozytorkę, instrumentalistkę, wokalistkę i autorkę tekstów. Płyta jest odzwierciedleniem dojrzałego etapu artystycznego artystki emanującego dynamitem muzycznym oraz łagodnym, aksamitnym brzmieniem Pumy. Album Kasia Puma Piasecka "Every Time" z udziałem znakomitych gości zaproszonych takich jak: Maciej Lipina, Marek Gaszyński, Charli Green, Remigiusz Zawadzki, Keith Thompson, Leszek Nowotarski, najlepszych, jedynych muzyków tworzących wspaniałą sekcję rytmiczną oraz piękną przestrzeń muzyczną w Kasi dźwiękach: Krzysztof Puma Piasecki, Andrzej Rusek, Michał Dziewiński. Obecność tak wspaniałych artystów jest dowodem na to, że współpraca z dobrymi ludźmi pełnych energii, pasji, profesjonalizmu przynosi oczekiwane efekty. Płyta wyczekana, dopracowana, dopieszczona, z bonusami... Niespodzianki brzmieniowe czekają! Warto się przekonać. Kto z Państwa jest zainteresowany płytą to zapraszamy do spotkania z muzycznym światem artystki". Muzycy: Katarzyna Puma Piasecka: vocal, piano, keyboards, arrangement, production Krzysztof Puma Piasecki: guitars, arrangements Andrzej Rusek: bass Michał Dziewiński: drums Goście: Charli Green: trumpet, flugelhorn Leszek Nowotarski: tenor saxophone Maciej Lipina: vocal Remigiusz Zawadzki: percussion
Beth Hart zapowiada nowy album, który nosi tytuł „War In My Mind”. Beth Hart jest tak prawdziwa, jak tylko się da. W branży muzycznej pełnej blichtru, retuszu i słodyczy jest jedną z nielicznych, która gra w otwarte karty, dzieli się z słuchaczami najciemniejszymi tajemnicami i zaprasza na ostrą przejażdżkę bez trzymanki. Dzięki płycie, zatytułowanej „War In My Mind” nominowana do nagrody Grammy Beth Hart umacnia swoją pozycję bardzo szczerej i świadomej artystki. Jak sama wyjaśnia: „Na tym albumie jestem bardziej otwarta na bycie sobą. Przeszłam bardzo długą i krętą drogę i aktualnie czuję się dobrze z moim mrokiem, z moimi dziwactwami i rzeczami, których normalnie bym się wstydziła, ale również z tym wszystkim, co powoduje, że czuję się dobrze”. W wieku 47 lat (artystka podkreśla, że nie wstydzi się swojego wieku) Beth znalazła się w najlepszym okresie swojego życia i twórczości. Album „Fire On The Floor” z 2016 roku odniósł bardzo duży sukces sprzedażowy i komercyjny, spotkał się z bardzo dobrym uznaniem krytyków, a koncerty Beth były wyprzedawane nawet w największych obiektach typu Royal Albert Hall (gdzie nakręcono koncertowe DVD). Jednak, jak przypomina Beth Hart, jej życie nie zawsze było takie kolorowe. „Raz wszystkie rzeczy się dobrze układają, potem wszystko się wali, potem znowu układa i znowu wali. I właśnie w takich ekstremalnych i skrajnych sytuacjach rodzi się wiele najlepszych piosenek. Zawsze starałam się szukać prawdy w każdej nagranej przeze mnie płycie. Ale na tym albumie jestem jeszcze bardziej otwarta i szczera jeśli chodzi o miłość, uzależnienie, mojej dwubiegunowości, o moim ojcu i siostrze”. Teksty na „War In My Mind” traktują o wzlotach i upadkach artystki, są w nich zawarte wspomnienia z dzieciństwa z lat 70. w Los Angeles. Beth Hart opowiada także o utracie ukochanej siostry, Sharon, o współpracy z blues-rockowym mistrzem Joe Bonamassą, o swoim mężu oraz o ukojeniu, które odnalazła w kościele. Album „War In My Mind” został wyprodukowany przez Roba Cavallo, który to miał już wcześniej zmiksować album „Leave The Light On” z 2003 roku. Beth wspomina: „Producent, z którym wówczas współpracowałam podjął pewne decyzje bez mojej zgody, ale los się odwrócił po 15-tu latach, na przypadkowej kolacji z udziałem producenta Green Day i My Chemical Romance. Właśnie napisałam utwory „Rub Me For Luck”, „Woman Down” i „Sister Dear” (o mojej siostrze Susan) i gospodarz chciał, żebym zagrała coś na fortepianie. Na początku trochę się wahałam, ale w końcu stało się. Po wszystkim Rob Cavallo podszedł do mnie i powiedział, że bardzo rozwinęłam się jako kompozytorka i że bardzo chce nagrać ze mną te utwory. No i okazało się, że jest jednym z najfajniejszych ludzi, z którymi przyszło mi kiedykolwiek współpracować. Myślę, że jedną z jego największych zalet jest to, że pozwala artystom na posiadanie własnej wizji w stu procentach”.
„Na poprzedniej płycie Forever Child umierałam z rozpaczy, leżąc na deskach. Płyta Pink Punk to moment, kiedy wstałam i z histerycznym śmiechem postanowiłam biec… przed siebie”. Tak opisuje nowy materiał na płycie „Pink Punk” Agnieszka Chylińska. Agnieszka, którą znamy od lat, której towarzyszymy, patrząc jak się zmienia, jak migocze, poszukuje i tworzy. Nowa płyta Agnieszki, to kolorowy krzyk artystki, która nawiązując muzycznie do czasów sprzed wielkiego sukcesu, postanowiła w swoim wyjątkowym stylu wykrzyczeć w bezkompromisowych tekstach całą siebie. Zawsze prawdziwa, zawsze szczera do bólu. „Życie mnie poobijało, a może to ja poobijałam się o życie, chcąc zawsze więcej czuć i brać wszystko bez pytania, czy można” - mówi Agnieszka. „Pink Punk” to bezpardonowa wypowiedź dorosłej kobiety, która nie chce nigdy tworzyć przewidywalnych scenariuszy. Ani na scenie, ani w życiu. Która zawsze zaskoczy. Autorami muzyki są wieloletni współpracownicy Agnieszki: Bartek Królik i Marek Piotrowski. Jednego można być pewnym: nie da się przejść obojętnie obok piosenek tak niezwykłej osobowości i wiecznie uciekającej od wszelkich szablonów artystki, która „krzyczy siebie” od lat na polskiej scenie.
Trzeci album osiadłej na stałe w Nowym Jorku artystki i modelki. Powstały w zaciszu domowym materiał „Welcome Home” został wyprodukowany przez partnera Hanny Cohen – Sama Owensa. W muzyce artystki pobrzmiewają echa dawnego folku i R&B, a na myśl przychodzą takie nazwiska jak Marvin Gaye, Bill Withers, ale także Carole King czy Harry Nilsson. Tracklista: 1. This Is Your Life 2. All I Wanted 3. Dissolve 4. Holding On 5. What's This All About 6. Old Bruiser 7. Get In Line 8. Wasting My Time 9. Return Room 10. Build Me Up
Ikona muzyki, wielokrotna laureatka Grammy, piosenkarka, aktorka i filantropka, Mary J. Blige połączyła siły z największymi talentami w branży. Nagrana dla Matriarchy Records/Verve Records/Interscope Records płyta to pierwszy świąteczny album Blige zatytułowana A Mary Christmas. To także pierwszy owoc współpracy artystki z producentem i prezesem The Verve Music Group, Davidem Fosterem.
Fenomenalna skrzypaczka Nicola Benedett tym razem z przykuwającym nagraniem monumentalnego I Koncertu skrzypcowego a-moll Szostakowicza. To kolejny album Benedetti po wielkich sukcesach poprzednich nagrań artystki, jak Fantazja Szkocka Brucha (album Homecoming, 2014) i Koncert skrzypcowy Korngolda (Silver Violin, 2012).Znajomość artystki z muzyką rosyjska rozpoczęła się już w młodości; jej powaga i niezwykła intensywność oddziaływały silnie na młodą skrzypaczkę. “Znalazłam się jakby w innym świecie” - mówi Nicola - “trochę przerażającym, niezwykle wymagającym, ale uroczym i pełnym ciepła”.Ciemny, pełen introspekcji I Koncert skrzypcowy Szostakowicza nagrany z zespołem Bournemouth Symphony Orchestra i dyrygentem Kirillem Karabitsem to przekonująca interpretacja, pełna energii, silnych emocji i pasji. Demoniczne scherzo poraża swoją intensywnością, namiętna część trzecia, prawdopodobnie najwspanialsza wśród wszystkich koncertów skrzypcowych, robi wstrząsające wrażenie, a zadziwiająca finałowa Burleska wieńczy tę przejmującą interpretację.To dzieło ma swoją burzliwą historię - wrogość, z jaką podporządkowana polityce cenzura rosyjska tych czasów odnosiła się w latach 40. do Szostakowicza oznaczała, że kompozycja nie mogła ukazać się drukiem aż do śmierci Stalina. Koncert został po raz pierwszy wykonany w 1955 r. przez Dawida Ojstracha i natychmiast zdobył światową sławę.Razem z arcydziełem Szostakowicza znalazł się na tym albumie efektowny, barwny koncert Głazunowa. Późnoromantyczne dzieło cechuje liryzm podkreślony przez pełną mistrzostwa interpretację Benedetti.
Jeśli ktoś ceni artystki wychodzące poza ciasne gatunkowe ramy, a do tego lubi latynoski jazz, soul, a także flamenco, powinien niezwłocznie zaopatrzyć się w prezentowany zestaw. W cyklu "Original Album Series" znalazło się bowiem pięć świetnych płyt absolutnie wyjątkowej artystki, Conchy Buiki, która urodziła się na Majorce. Jej wyraźne afrykańskie korzenie i kosmopolityzm, który rozwijał się w klubach Nowego Jorku i Las Vegas można uznać za główne zalety oraz składniki jej wyjątkowości.
Lisa Batiashvili to pochodząca z muzycznej rodziny, gruzińska skrzypaczka, absolwentka Musikhochschule w Hamburgu, którą rozsławiło wygranie prestiżowego International Jean Sibelius Violin Competition. Z kolei Milana Chernyavska to niemiecka pianistka z ukraińskimi korzeniami, o której słynny krytyk Alfred Brendel napisał: "Szczęście stało się kompletne, kiedy posłuchałem Milany Chernyavski". Artystki stworzyły niezapomniany duet, w którym wykonały szereg kluczowych dla klasycznego repertuaru kompozycji.