Ludwig van Beethoven nie wpisywał się w żaden z przeważających nurtów swoich czasów. Efekt? Arcydzieła o niesłychanej sile, które zyskały nieśmiertelność. Gdy napisał swą słynną „Odę do radości”, 54-letni kompozytor był kompletnie głuchy. Niemniej jednak jest to jedna z najwspanialszych afirmacji życia
Ennio Morricone, światowej sławy włoski kompozytor, wydaje swój pierwszy album dla wytwórni Decca w dniu swoich 88 urodzin!
Fascynujące spotkanie dwóch wybitnych osobowości: Krzysztofa Trebuni-Tutki i Tymona Tymańskiego! Charakterystyczne dla Podhala melodie i brzmienia, inspirowane XIX-wiecznymi zbiorami Oskara Kolberga, Ludwika Zejsznera i Jana Kleczyńskiego, wzbogacono współczesnym jazz-rockowym instrumentarium. Dzięki temu dostajemy pieśni zbójnickie w niespotykanej dotąd odsłonie, pełne nowej energii i siły gór.Krzysztof Trebunia-Tutka - muzyk, kompozytor i architekt tworzący w duchu kontynuacji góralskiego dziedzictwa przodków. Jego specjalnością są adaptacje tradycyjnych utworów ludowych oraz Nowa Muzyka Góralska – własne kompozycje i teksty inspirowane góralszczyzną. Uczestniczył w wielu udanych eksperymentach muzycznych, m.in. z Twinkle Brothers z Jamajki, A. Sherwood i A. Cronshaw z Wielkiej Brytanii, zespołem Ordo Sakhna z Kirgizji, W. Kiniorskim, K. Ścierańskim, K. Herdzinem, M. Kulentym, Wojciechem Waglewskim i Voo Voo, Quintetem Urmuli z Gruzji), w projektach z chórami i orkiestrami symfonicznymi – zawsze z poszanowaniem i hołdowaniem tradycji góralskiej. Ryszard Tymon Tymański- kompozytor, multiinstrumentalista, wokalista, producent, scenarzysta, wydawca i autor tekstów. Założyciel Miłości (1988) – najważniejszego zespołu polskiego jazzu lat 90-tych, założyciel i lider aternatywno-rockowego zespołu Kury. Oprócz prowadzenia swych dwóch sztandarowych formacji Tymański udzielał się również jako lider lub członek grup Tymon i Trupy, Czan, NRD, The Users i Masło, grupa Tymon and The Transistors oraz improwizującego Tymański Yass Ensemble i Polish Brass Ensemble.
JD Allen lideruje już trzynastemu albumowi, w tym ósmemu dla wytwórni Savant. Właśnie powraca z tytułem "Barracoon", dobierając do swojego niezrównanego saksofonu młodą, choć sprawdzoną sekcję rytmiczną. Wielkie talenty obu muzyków, Iana Kenselaara oraz Nic'a Cacciopo wykorzystuje bowiem nasz tenorowy mistrz we wspólnej grze od ponad roku. Wypada przypomnieć, że w roku 2019 JD Allen zwyciężył w sondażach Downbeat, JazzTimes & NPR w kategoriach obejmujących najlepszy muzyk jazzowy roku, saksofonista tenorowy roku, kompozytor roku i wschodząca gwiazda roku. Muzycy: JD Allen: tenor saxophone Ian Kenselaar: bass, electric bass Nic Cacioppo: drums Tracklista: 1. Barracoon 2. G Sus 3. The Goldilocks Zone 4. The Immortal (H. Lacks) 5. 13 6. Beyond The Goldilocks Zone 7. Communion 8. EYE Scream 9. Ursa Major 10. When You Wish Upon A Star
Sergio Mendes - wybitny brazylijski pianista i kompozytor, którego warsztatowy zespół Sergio Mendes and Brasil stał się sztandarową formacją promującą nowoczesne brzmienie jazzowej bossa-novy i samby. Najróżniejsze mutacje zespołów Mendesa stały się z czasem przepiękną historią latynoskiej muzyki w utranowoczesnej stylistyce jazzu opakowanej wizerunkami wielkich gwiazd estrady. Przez dekady jest najpopularniejszym artystą w Ameryce Łacińskiej, idolem w Japonii i wielkim twórcą w jazzowej Ameryce. W kręgu jego artystów znalazł się nie tylko Antonio Carlos Jobim, ale także elita amerykańskich jazzmanów a w najnowszych projektach pojawiają się wielkie gwiazdy dzisiejszej pop-music: od Zucchero i Black Eye Pears po Natalie Cole, Fergie, Ledisi i Justina Timberlake’a. Już ponad pięć dekad Sergio Mendes – jako kompozytor, producent i muzyk – uczestniczy w kreacji dzisiejszego rynku muzycznego w jego latynoskiej, jazzowej stylistyce.
Autriacki kompozytor Hugo Wolf urodzony w 1860 roku, zmarł w 1903 roku w Wiedniu, tam też wstąpił w 1875 roku do konserwatorium. Trudnił się on przede wszystkim w komponowaniu pieśni, lecz na swoim koncie posiada on równie opery, oraz muzykę instrumentalną.
Utwory zamieszczone na niniejszej płycie przeznaczone są na klarnet z towarzyszeniem fortepianu. Każdy z nich jest odzwierciedleniem ogromnej wszechstronności kompozytora – Michała Bergsona, są mistrzowskim pokazem jego umiejętności tworzenia pięknych i frapujących linii melodycznych oraz rozległych fraz, a także utrzymania dużego napięcia emocjonalnego. Piękne tematy bergsonowskiego autorstwa często poddawane są interesującym wariacjom: czy to w sposób klasyczny poprzez rozdrabnianie wartości (Liebes Leid – Liebes Freud), czy poprzez przekształcenia w akompaniamencie, jak dzieje się to np. w Im Norden – Im Süden. Istotnym elementem jest niezwykła zgrabność przeplatania się liryki, śpiewności oraz wirtuozerii. Jest to muzyka, która wciąga, zaskakuje i zaciekawia zarazem. Concert-Arie czy Grosse Concert-Arie już w swoim tytule ukazują wielkie przywiązanie autora do śpiewności. Utwory Bergsona charakteryzują się różnorakim zabarwieniem emocjonalnym, wywołują różne nastroje u odbiorcy.Ważnym czynnikiem jest także ukazanie klarnetu jako instrumentu o bogatych możliwościach ekspresyjnych, barwowych. Kompozytor eksponuje jego interesujące brzmienie w każdym rejestrze. Wszystkie dzieła na płycie wzbogacone są o efektowne kadencje, w których słuchacz może podziwiać techniczne możliwości tego instrumentu. Bergson jako pianista wykorzystuje i eksploatuje w znaczący sposób także fortepian, zachwycając nas bogatą kolorystyką brzmienia i efektowną harmonią obu instrumentów.Bardzo istotnym i charakterystycznym rysem owej muzyki jest pewnego rodzaju dialog pomiędzy tradycją chopinowską a muzyką żydowską, klezmerską. Akcenty muzyki Chopina słychać bardzo wyraźnie w fortepianowych wstępach, interludiach, a także głównych tematach dzieł. Wpływ muzyki żydowskiej zdradzają charakterystyczne skale i rysy melodyczne. Spośród melancholijnych, nostalgicznych chopinowskich fraz kompozytor potrafi wyłonić nagle i niespodziewanie, niby od niechcenia, fragment giocoso, który filuternie, żartobliwie przypomina słuchaczowi o warszawskiej Pradze, Szmulowiźnie… Wsłuchując się dokładniej, usłyszymy skale znane z muzyki klezmerskiej, typową ornamentykę, zadziorność; czasem zdać się może, że niemal słyszymy tzw. „krech”, czyli charakterystyczny dla muzyki klezmerskiej klarnetowy jęk.Każdy z utworów z tej płyty zaskoczy słuchacza z jednej strony niebanalnymi zwrotami harmonicznymi, tworzącymi unikalny, sielski klimat. Z drugiej zaś zaprosi do tańca. W Grand Duo brillant odnajdziemy fragmenty dostojnego poloneza, z kolei w Concert-Arie, Liebes Leid – Liebes Freud – lekkiego, niby od niechcenia, walca.Interesujące jest użycie w temacie utworu Im Norden – Im Süden rytmu sarabandy – tańca hiszpańskiego, co może być związane z tytułem owego dzieła. Słuchając Liebes Leid – Liebes Freud dajemy się ponieść melancholii – muzyka ta przypomina nam pocztówkę, opowieść, list wypełniony wspomnieniami.Niezwykle istotna jest także kwestia współpracy obu instrumentów. Zarówno klarnet, jak i fortepian są często przez Michała Bergsona traktowane solistycznie (por. interludium Concert-Arie), by w kolejnych fragmentach znów razem znakomicie się uzupełniać, dopowiadać, tworzyć razem muzyczną opowieść.Wykonanie:Grzegorz Wieczorek - clarinetTomasz Jocz - piano
Na kolejnej swej "klasycznej" płycie jeden z najbardziej zapracowanych muzyków polskich Krzysztof Herdzin w podwójnej roli: jako kompozytor i dyrygent. Album jest fonograficzną premierą dwu wyjątkowych kompozycji; koncertów na orkiestrę z zupełnie nietypowym zestawieniem instrumentów solowych; altówka z saksofonem oraz trio dętych instrumentów drewnianych. Herdzin znakomicie operuje klasycznymi środkami, ze swobodą nawiązując do stylistyki impresjonizmu, ekspresjonizmu, czy neoklasycyzmu. Kompozytor nie ukrywa swych inspiracji muzycznych, które koncentrują się w obszarach gdzie króluje Ravel, Debussy, Poulenc, Szostakowicz, Rachmaninow, czy Tansman. To muzyka z lekko rozszerzoną tonalnością, oddziaływająca na wyobraźnię przy pomocy sugestywnych „obrazów” dźwiękowych. Katarzyna Budnik altówka | viola 1-3 Paweł Gusnar saksofon altowy | alto saxophone 1-3 Krakowskie Trio Stroikowe | Kraków Reed Trio 4-6 Roman Widaszek klarnet | clarinet Marek Mleczko obój | oboe Paweł Solecki fagot | bassoon Elbląska Orkiestra Kameralna | Elbląg Chamber Orchestra 1-6 Krzysztof Herdzin dyrygent | conductor 1-6
Sony Classical zaprasza do wysłuchania winylowej wersji albumu „Men In Black: International (Original Motion Picture Score)”. To już czwarta część kultowej komedii „Faceci w Czerni”. Możemy w niej zobaczyć głównych bohaterów, w których wcielili się Chris Hemsworth i Tessa Thompson. Jako agenci pracują w tajnej organizacji i walczącej z obcymi, którzy przybywają na Ziemię. Akcja filmu toczy się głównie w Londynie. Za reżyserię odpowiada F. Gary Gray, zaś scenariusz przygotowali Matt Holloway i Art Marcum. Muzykę do tego filmu stworzyli Danny Elfman oraz Chris Bacon. Elfman - jeden z najbardziej rozchwytywanych twórców muzyki filmowej w USA. Skomponował muzykę do prawie wszystkich filmów Tima Burtona – oprócz filmu „Ed Wood”, do którego muzykę napisał Howard Shore, oraz „Sweeney Todd”, ekranizacji musicalu Stephena Sondheima. Zyskał sobie nawet miano „najgorętszego kompozytora Hollywood”. Obrazy „Faceci w czerni” oraz „Buntownik z wyboru” przyniosły mu nominacje do Oscara. Za muzykę do „Jeźdźca bez głowy” otrzymał statuetkę Amerykańskiej Akademii Filmów Science Fiction, Horroru i Fantasy. Christian Paul Bacon - dwukrotnie nominowany do EMMY amerykański kompozytor, jest autorem muzyki do wielu produkcji filmowych i telewizyjnych, w tym „American Hustle”, „Avengers: Age of Ultron” i „Goosebumps”. Tracklista: Side A 1. Logos 2. L Train 3. Seeing Is Believing 4. Job Interview 5. I Found You 6. Viper Room 7. Twins 8. Who's That Guy? 9. VR Room 10. Too Much 11. Vungus Aftermath 12. Here Comes Trouble 13. Riding a Bike Side B 1. Blue Giant 2. Pink Trousers 3 Flying Fists 4. Kabla 5. Demise 6. Where's The Weapon? 7. Ah, Paris 8. The Truth 9. Portal 10. Like a Son 11. Promotions 12. Red Button 13. End Credits
Robert Nesta "Bob" Marley (ur. 6 lutego 1945, zm. 11 maja 1981[1]) – jamajski muzyk, wokalista, kompozytor, autor tekstów, który rozpropagował muzyczny styl reggae inspirując się gatunkiem ska, związany z ruchem Rastafari.