D. Oberlinger (ur. 1969), niemiecka flecistka, nominowana w 2008 do nagrody "Echo Klassik". Znana z nagrań koncertów A. Vivaldiego i G.F. Haendla. Artystka prezentuje nową płytę z barokowymi koncertami G.F.Telemanna, Ch. Graupnera, J.Ch. Schulze. Towarzyszy jej zespół "Ensemble 1700" pod batutą wielkiego znawcy instrumentalnej muzyki barokowej Reinharda Goebel'a.
Munich Philharmonic i Sergiu Celibidache dzielą niezwykłe dziedzictwo. Celibidache mianowano głównym dyrygentem orkiestry w 1979 r. Pozostał nim przez 17 lat. Odegrał znaczącą rolę w tworzeniu poziomu i międzynarodowej marki orkiestry, jakie znamy dziś – okiestry, na której koncerty bilety są wyprzedane, i którą uwielbia zarówno publiczność, jak i krytyka. Filharmonicy, w swoim utworzonym niedawno wydawnictwie MPHIL udostępniają teraz publiczności liczne nagrania archiwalne o niezwykłej wartości artystycznej i historycznej. Ta pierwsza kolekcja oddaje hołd legendarnemu dyrygentowi i ukazuje szerokie spektrum interpretacyjnych możliwości Celibidache. Ravel to niezaprzeczalnie jeden z ważniejszych kompozytorów w repertuarze Celibidache, a także Munich Philharmonic. Historia orkiestry jest powiązana z kompozytorem i jego pracą artystyczną. Ravel znany jest z doskonałych proporcji, harmonii i subtelnej zabawy kolorami brzmieniowymi. Swój kunszt ukazał w całej pełni w mistrzowsko zorkiestrowanej Daphnis et Chloe, w której pojawia się wielka orkiestra z rozszerzoną sekcją instrumentów dętych drewnianych i bogatą perkusją. Punkt ciężkości kompozytor położył nie tyle na nowych brzmieniach albo skomplikowanej strukturze, lecz na czystych i klarownych konturach stosowanych wymiennie z partiami solowymi. „Forlane” Couperina, taniec miłosny, zainspirował Ravela do napisania Le Tombeau de Couperin. Utwór ten oddaje charakter muzyki żałobnej francuskiego baroku. Ten utwór nie powstał wyłącznie jako hołd dla Francoisa Couperina, ale dla całej XVIII-wiecznej muzyki francuskiej. Z kolei „La Valse” jest jednym z najsłynniejszych dzieł Ravela – manifestacją jego muzycznej spuścizny.
Muzyka kameralna tworzona na dworze Medyceuszy we Florencji z towarzyszeniem zabytkowego fortepianu z roku 1730 w wykonaniu takich gwiazd sceny muzyki dawnej jak Edoardo Torbianelli, Maria Cristina Kiehr, Chiara Banchini, Marc Hantai i inni.
Johann Sebastian Bach, o których mowa znowu i znowu jako piąty ewangelista: nie tylko ze względu na jego święte kantaty, którym przetłumaczył kluczowych przesłań historii zbawienia głęboko przejmujący język muzyki. Niewzruszona wiara była niewyczerpana wejść Bacha jego twórczości: Udało mu niezwykłą moc, aby utworzyć kilka lat na nową kantatę w każdą niedzielę.Johanna Sebastiana Bacha – najsłynniejszego z kompozytorskiej rodziny Bachów okrzyknięto piątym ewangelistą. W swoich kantatach i utworach sakralnych opisał historię zbawienia i kluczowe przesłania Biblii głęboko przejmującym językiem muzyki. Niewzruszona wiara i pracowitość pozwoliły mu tworzyć przez wiele lat nową kantatę na każdą niedzielę. Tutaj: komplet kantat w wydaniu Bachakademie pod dyrekcją Hemlmutcha Rillinga.60 płyt w luksusowym opakowaniu. Dwie książeczki i dołączony CD Rom z pełnym libretto w czterech językach.
Wydawnictwo zawiera zestaw nagrań muzyki francuskiej w rytmie mambo, całość zapakowana dodatkowo w elegancki kartonik.
Wielka legenda amerykańskiej muzyki rockowej w pięciopłytowej pigułce. Przygotowanej ze składników pochodzących z jej najsłynniejszego i najbardziej udanego okresu, zarówno pod względem komercyjnym, jak i artystycznym. The Doobie Brothers powstali z inicjatywy perkusisty Johna Hartmana i gitarzysty oraz kompozytora Toma Johnstona w 1970 roku. Rok później zadebiutowali płytowo, a dobre przyjęcie muzyki zachęciło ich do jeszcze bardziej wytężonej pracy. W efekcie już rok po debiucie pojawiła się w sklepach pierwsza płyta z prezentowanego boxu, "Toulouse Street" (1972). Dojrzalsza, pełna wspaniałych melodii muzyka, zachwycała też brzmieniem, które nadał legendarny dziś Ted Templeman (później m.in. Van Halen). Wśród świetnych autorskich piosenek znalazło się też miejsce na interpretację klasyka bluesowego "Don't Start Me To Talkin'" Sonny'ego Boya Williamsona. Wielki sukces przyszedł dość szybko, bo już na kolejnym wydawnictwie. Album "The Captain And Me" rozpoczął wielką erę w historii The Doobie Brothers. Kilkakrotnie pokrył się platyną i zawierał nieśmiertelne hity - "Long Train Running", "China Grove", "Without You". O cudowne brzmienie ponownie zadbał Ted Templeman. Również on odpowiadał za sound następnej produkcji The Doobie Brothers - "What Were Once Vices Are Now Habits" z 1974 roku. Album może nie odniósł tak wielkiego powodzenia, jak poprzednik, lecz poziomem od niego z pewnością nie odbiegał. A i na nim znajdziemy piosenkowe perełki, jak choćby "Another Park, Another Sunday" czy "Black Water", która dotarła do pierwszego miejsca na liście singli. The Doobie Brothers nie zależało jednak na taśmowej produkcji przebojów. Jako artystów interesowało ich przede wszystkim poszukiwanie czegoś nowego. Ślady tego podejścia są dość mocno widoczne na krążku "Stampede" z 1975 roku. Jest na nim więcej elementów funkowych, country, folkowych. Wśród gości znaleźli się wielcy muzycy, choćby Maria Muldaur, Ry Cooder i Curtis Mayfield. Największym powodzeniem cieszył się nagrany na nowo przebój z wytwórni Motown "Take Me In Your Arms (Rock Me A Little While)". Płyta radziła sobie świetnie i pokryła się złotem. Ostatnia pozycja z prezentowanego zestawu to zarazem pierwsze w dziejach The Doobie Brothers wydawnictwo nagrane ze znanym ze Steely Dan Michaelem McDonaldem na wokalu. Chodzi o wydany w 1976 roku materiał "Takin' It To The Streets". Zastępujący Toma Johnstona McDonald spisał się znakomicie. Napisał kilka piosenek, które nieźle radziły sobie na listach. Co prawda nie wszystkim fanom podobały się zmiany stylistyczne, lecz większość zaakceptowała je bez problemów. Album dotarł do ósmej pozycji w notowaniu "Billboardu". Świetne brzmienie było ponownie dziełem Teda Templemana. Wspaniałe dęciaki na krążku to dzieło zespołu The Memphis Horns.
Wyprawy Terriego Exa do Afryki zaowocowała nawiązaniem współpracy z wieloma muzykami z tego rejonu świata. Jednym z owoców tych spotkań było zaproszenie malijskiej grupy Lanaya do nagrania płyty. I tym sposobem powstała pierwsza płyt w jego wytwórni TERP Records, która wyspecjalizowała się wkrótce w propagowaniu i wydawaniu muzyki etnicznej z Czarnego Lądu. Tracklista: 1. Jamba 2. Kedou 3. Djamana Djara 4. Safonke 5. Soundjata 6. Dji Dougoule
Seria 16 soundtracków do wybitnych filmów kinowych. Jako pierwsza - słynna ścieżka dźwiękowa do filmu "2001: Odyseja Kosmiczna" z roku 1961 w reż S. Kubricka. W ścieżce dźwiękowej wykorzystano utwory sławnych kompozytorów muzyki klasycznej: György Ligetiego, Arama Chaczaturiana, Richarda Straussa, Johanna Straussa.
Kultowe płyty kultowego zespołu ponownie w sprzedaży! Ponad 40 lat na scenie, mnóstwo przebojów oraz ogromny wpływ na rozwój alternatywnego rocka i nowej fali. Tym może pochwalić się brytyjska formacja The Stranglers. Jej studyjne płyty z pierwszego okresu działalności to niekwestionowane klasyki muzyki alternatywnej. Wszystkie ukazują się 2 marca 2018 roku wraz z kultową koncertówką "Live X-Cert"! Dusiciele powstali w 1974 roku na fali wzrastającej popularności muzyki punkowej na Wyspach. Trzej członkowie założyciele formacji odegrali w niej niepoślednią rolę – będący w zespole do dziś perkusista Jet Black i basista/wokalista Jean-Jacques Burnel plus charyzmatyczny wokalista i gitarzysta Hugh Cornwell. Stanowili oni do 1990 roku, w którym odszedł Hugh, trzon The Stranglers i są odpowiedzialni za jego największe hity. Stylistycznie zespół wyszedł od punka i post punka, aby później stopniowo skręcać w stronę nowej fali, a nawet zahaczyć o mainstream. Pierwsze studyjne płyty The Stranglers, "Rattus Norvegicus", "No More Heroes", "Black And White" i "The Raven" oraz album koncertowy, miały jeszcze zauważalny dość ostry punkowy pazur. Kolejne, "Gospel According To (The Meninblack)" i "La Folie", były wyraźnie lżejsze i bardziej melodyjne. Wszystkie wymienione tytuły ukazują się ponownie w wersji zremasterowanej i wzbogaconej o dodatkowe nagrania. Wśród tych ostatnich są strony B singli, piosenki z koncertów, inne miksy oraz alternatywne wersje znanych kompozycje. Platynowy w Wielkiej Brytanii debiut Dusicieli ukazał się wiosną 1977 roku. Na "Rattus Norvegicus" mocno było jeszcze słychać wpływy punka. Brzmienie było surowe, a utwory mocno energetyczne. Całość The Stranglers nagrali w studiu w Londynie. Płyta świetnie poradziła sobie na Wyspach, docierając do czwartej pozycji na liście. Pochodzą z niej pierwsze klasyki kapeli, "Peaches" i "(Get A) Grip (On Yourself)". Ta druga znalazła się też jako bonus w innych miksach. Dodatkiem jest również, chociażby radiowa wersja "Peaches".
Płyta zawiera nagrania z kręgu muzyki relaksacyjnej.