Największe przeboje zespołu Kombii dają nam radość od początku XXI wieku. Takie piosenki jak "Sen się spełni", "Pokolenie", "Awinion" czy "Jak pierwszy raz" święciły triumfy na listach przebojów, na antenach radiowych oraz w telewizjach muzycznych. Liczne koncerty zespołu Grzegorza Skawińskiego i Waldemara Tkaczyka również dowiodły, że publiczności bardzo odpowiada przyjemny mariaż popu, muzyki elektronicznej i eleganckiego rocka wykonywany przez Kombii.

• Wykonawca Kombii
• Data premiery 2017-09-01
• Nośnik Płyta Analogowa

Sinusoidal to wrocławski duet Michała Siwaka i Adrianny Styrcz (pamiętanej ostatnio z programu X-Factor). Stylistycznie oscyluje między elektroniką, down tempo, IDM, chillwavem, ambientem, trip-hopem.Michał pochodzi z rodziny o muzycznych korzeniach gdzie słuchało się głównie jazzu i folku.  Z czasem zainteresował się rockiem progresywnym, później funkiem i hip-hopem. Fascynuje się też analogowymi syntezatorami Mooga. Wszystko to przedkłada się na muzykę Sinusoidal. Michał, jako producent czerpie inspiracje z wszystkich tych źródeł nadając przy okazji  sferze dźwiękowej charakterystycznego brzmienia. Pełno tu ambientalnych przestrzeni, ciekawych harmonii, selektywnych zgrzytów i trzasków, syntetycznych bitów i analogowego ciepła. Wszystko uzupełnia wokal Ady - czasem oniryczny, czasem zadziorny. Muzyczna całość płynie sinusoidalnie. Są tu utwory zwiewne i delikatne ale też „bujające” z suchym hiphopowym bitem i charakterystycznym groovem. Zespół brzmieniowo przez wielu kojarzony jest z takimi artystami jak: Coco Rosie, Bjork, Massive Attack, Lamb, Goldfrapp czy Boards of Canada.15. czerwca (premiera handlowa 27. czerwca) ukazała się płyta EP zespołu, która zawiera pięć utworów i ukazuje tę bardziej eteryczną stronę Sinusoidal. Album długogrający pozornie jest mniej spójny gatunkowo. Jest to świadomy zabieg. Artyści bawią się stylami. Muzyka pełna brzmieniowych niuansów i metafor oraz spajający ją charakterystyczny śpiew Ady tworzą sinusoidalną, kolażową falę  dźwiękową.Michał Siwak – producent, dj., założyciel projektu muzycznego Sinusoidal. Związany ze sceną elektroniczną. Jako dj występował na festiwalach, eventach w kraju i zagranicą (Electronica Festival Istanbul, Era Nowe Horyzonty, Nemiroff Global, Hennessy Artistry). Autor remiksów. kolaborował z takimi artystami jak Antony and the Johnsons, Julia Kent, Muna Zul, The Crystal Method, Fiszemade, Pustki, Novika. Kompozytor muzyki teatralnej. Ma na koncie inscenizacje w Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (współpraca z grupą Kormorany) czy w Warszawie i Białymstoku (spektakl taneczny Fizjotopia). Zwycięzca PPA w nurcie OFF w 2009 roku (Vertinsky Project, obecnie Lila Negr). Zawodowo freelancer, producent muzyki komercyjnej do reklam i prezentacji multimedialnych.Adrianna Styrcz – wokalistka. Przygodę muzyczną zaczęła od prywatnych lekcji fortepianu w wieku lat trzech, następnie po ukończeniu państwowej podstawowej szkoły muzycznej w klasie fletu poprzecznego. Pierwsze kroki edukacji wokalnej stawiała u Ewy Kossak, Grażyny Łobaszewskiej, Janusza Józefowicza oraz Janusza Stokłosy. W marcu 2011 upłynęło osiem lat od jej pierwszego solowego występu na Dolnośląskim Festiwalu Piosenki Obcojęzycznej, gdzie została wyróżniona nagrodą Grand Prix; sukcesywnie zajmowała pierwsze miejsca w młodzieżowych konkursach piosenek (w kat.: piosenka kabaretowa, poetycka i anglojęzyczna), zdobyła też nagrodę Grand Prix podczas Przeglądu Piosenek Agnieszki Osieckiej „Bardzo wielka woda”; była półfinalistką popularnego programu rozrywkowego ‘X-factor’. Współpracowała do tej pory z Koleg! Band, Beneficjentami Splendoru, Dj Sickiem, Kulturą Upadłą, Fat Burning Step i HooDoo-Band. Udziela głosu przy produkcji reklam, jingli, słuchowisk dla dzieci i soundtracków.

• Wykonawca Sinusoidal
• Data premiery 2012-06-18
• Nośnik Płyta Analogowa

Fryderyk Chopin był największym kompozytorem i pianistą XIX wieku. Na rok przed śmiercią, w 1848 roku, londyńskie „Daily News” pisały o nim: „Delikatność i łagodność emanujące z jego gry mogą zwieść słuchacza, który nawet nie podejrzewa, jaki ogrom cierpień stoi za tą anielską muzyką”. Pierwsze dwadzieścia lat życia spędził Chopin w Polsce, rozwijając swe zdolności, które pragnął później zaprezentować w Wiedniu. Wprawdzie na początku nie wszystko układało się tak, jak to zaplanował, to jednak szybkim czasie stał się gwiazdą paryskich salonów. Przyjazna kameralność muzycznego środowiska Paryża odpowiadała introwertycznej osobowości Chopina. Trema paraliżowała go przed wykonaniami przed dużą publicznością: „Czuję, jakby dusił mnie ich oddech, paraliżował ich oceniający wzrok, uciszały ich obce twarze” – pisał o audytorium przychodzącym na jego występy. Z czynnego koncertowania zrezygnował w 1832 roku, mając na koncie zaledwie trzydzieści recitali. Całe życie Fryderyka Chopina skoncentrowane było wokół fortepianu. Instrument ten stanowił swoiste medium, poprzez które polski geniusz przekazywał swe najskrytsze myśli i uczucia, sprawiając wrażenie, jakby to muzyka wybrała sobie Chopina, aby w dźwiękach fortepianu najpełniej wyraził jej piękno. Mawia się, że utwory Chopina to najwyższa forma, jaką przybrać mogła kiedykolwiek muzyka. Wśród setek kompozycji, które stworzył, poczynając od szeroko zakrojonych sonat i koncertów, a na najskromniejszych rozmiarów miniaturach kończąc, fortepian pozostaje głównym aktorem każdej z opowiedzianych przez C hopina historii. Nietypowe jest to, że Chopin jako jedyny prawdopodobnie kompozytor romantyczny nie napisał żadnej symfonii, żadnej opery, nie stworzył ani jednego kwartetu smyczkowego ani dużych form wokalnych. Powodowany jednak ciągłym dążeniem do „serca muzyki narodowej” (chociaż może bardziej była to podróż do wnętrza własnej duszy) był w stanie powiedzieć więcej w niespełna minutowej kompozycji niż współcześni mu twórcy, którzy potrzebowali do wyrażenia siebie większych form. Chopin był wyśmienitym improwizatorem, co sprawiało wrażenie, jakoby jego muzyka powstawała wyłącznie w chwilach twórczego uniesienia. On jednak, jak pisała George Sand, „mógłby siedzieć zamknięty w pokoju całymi dniami, pracując nad jednym, pojedynczym taktem”. Pianista i krytyk Karl Filtsch wyraził to jeszcze dobitniej: „Kiedy przychodziło do przeniesienia pomysłów na papier i przypomnienia sobie pierwotnego natchnienia, które pchnęło go do skomponowania konkretnych dźwięków, Chopin wpadał na wiele dni w napięcie graniczące z rozpaczą”. Najbardziej przejmująco ze wszystkich wypowiedzi Chopina brzmi porównanie komponowania mazurków do „wyszarpywania ich z boleśnie krwawiącego serca”. Dzięki tak osiągniętej przebogatej ekspresji swojej muzyki Chopin pozostaje jednym z najbardziej oryginalnych i wartościowych twórców muzycznych.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2011-06-11
• Nośnik CD

Główną okazją do wykonywania muzyki wokalnej Dietericha Buxtehudego nie były regularne luterańskie nabożeństwa w niedziele i święta roku kościelnego, ale cykl koncertów wieczornych, Abendmusik, odbywający się w pięć niedziel po dniu św. Marcina w Kościele Mariackim w Lubece. Programy z Abendmusiken nie były w żaden sposób ograniczone przez wymogi liturgiczne, a więc charakteryzowały się ogromną różnorodnością i fantazją kompozytorską. Kompozycje z tego albumu odzwierciedlają postawę Buxtehudego w odpowiedzi na potrzeby i pragnienia swoich słuchaczy, pokazującą mistrzostwo w rozwoju i innowacyjnym podejściu do muzyki sakralnej.

• Wykonawca Amsterdam Baroque Orchestra
• Data premiery 2014-07-01
• Nośnik CD

Kiefer w wieku dwunastu lat zaczął grać na fortepianie i produkować bity, przenosząc się z San Diego do Los Angeles na studia u znanego gitarzysty jazzowego Kenny'ego Burrella w ramach programu UCLA Jazz Studies. Tam zaczął myśleć o synergii między fortepianem jazzowym, którego gry uczył się w szkole, a rytmami, które tworzył poza szkołą. Podczas gdy jego koledzy grali na instrumentacji na żywo, Kiefer produkował elektroniczne beaty wolne od samplowanych melodii czy perkusyjnych przerw. W zeszłym roku wydał swój debiutancki album "Kickinit Alone on Leaving Records", zdobywając nominację do nagrody dla najlepszego albumu jazzowego A2IM. Podczas gdy Kiefer opisuje "Kickinit Alone" jako "w 90% skoncentrowane na wszystkich rodzajach smutku", "Happysad" jest bardziej złożone. Mówi, że to "moje emocjonalne dziennik z ubiegłego roku". Mam wiele emocjonalnych zmagań, a mimo to czuję się dość przytłoczony na co dzień. Ta płyta skupia się zarówno na radości i smutku, jak i na tym, jak zawsze się przeplatają". Tytuły utworów celowo pozostają otwarte na interpretację; otwierają się na pewną siebie, błogą nutę, a następnie segregują się w bardziej dynamicznym nastroju przed wejściem w głębsze, mroczne i bardziej eteryczne miejsce. Inspiracje dla "Happysad" i muzyki Kiefera obejmują jazzowych tytanów: Herbiego Hancocka i Billa Evansa, a także kolegów z wytwórni Karriem Riggins i Knxwledge. "Uwielbiam poczucie odpowiedzialności, jakie niesie ze sobą bycie muzykiem jazzowym", mówi, "Odpowiedzialność za studiowanie i rozumienie jego historii, poszanowanie dyscypliny instrumentu i poświęcenie się pozytywnej zmianie kierunku muzyki".

• Wykonawca Kiefer
• Data premiery 2018-06-08
• Nośnik CD

Oddajemy w Wasze ręce niezwykłą płytę stanowiącą rodzaj mostu, próby przekazania Wam ducha czasów minionych, mających swoje źródło przed setkami lat. Czasów, które tworzyły rytuały, nadawały ducha modlitwie oraz zrodziły żydowską muzykę chasydzką. Muzyka na tej płycie swoje korzenie ma w muzyce chasydzkiej. Ruch chasydzki  to najpiękniejszy owoc mistyki żydowskiej , to świat w którym muzyka stanowiła drogę do raju. Rabi Nachman z Bracławia mawiał „Jest wiele dróg prowadzących do Boga i wiele wspaniałych komnat, ale w tych wielkich komnatach czasami łatwo się pogubić, a przecież jest jedna mała skromna komnata – komnata pieśni i muzyki. Wystarczy przez nią przejść aby stanąć u wrót raju.” Pieśni nagrane na tej płycie maja jeszcze jedną ważną cechę – są związane z Łodzią. Przed wojną istniały tutaj setki domów modlitwy, w których modlili się chasydzi z całej Polski. W jednym z takich domów u rebego z Radoszyc modlitwy prowadził reb Icchak Frojmowski i to jemu poświęcona jest pierwsza płyta. Nazwaliśmy ją Nusach Frojmowski. Reb Icchak Frojmowski modlił się cicho i niezwykle łagodnie. Pan Leon Pomorski , legenda żydowskiej powojennej Łodzi  oraz wielki znawca muzyki  mawiał, że człowiek ten modli się głosem anielskim. Prowadził modlitwy na swój własny sposób, na niepowtarzalne melodie, których nie słyszałem już nigdzie i nigdy więcej. Używał laszon kodesz tj. języka starohebrajskiego. Na płycie znajdują się również melodie, które trafiły do naszej synagogi później, po jego śmierci 20 lutego 1994 roku. Pewne wprowadził kolejny baal twila Lejb Stołowicz zmarły 15 marca 1996 roku, zaś część z nich przyniosłem ze sobą ja. Jednak podstawą pozostał niezmiennie Nusach Frojmowski. Muzyka zagrana na drugiej płycie jest ilustracją życia Łódzkiej Gminy Żydowskiej w ostatnim ćwierćwieczu. Towarzyszyła ona członkom gminy na różnego rodzaju uroczystościach, świętach, jak i na nocnych jam session w synagodze, nierzadko z udziałem muzyków z całego świata. Łódzka gmina w świecie znana była jako gmina muzyki. Autorem części  pieśni jest rabi Shlomo Carlebach. Większość utworów to stare chasydzkie niguny, pochodzące z różnych dworów chasydzkich , a powstałe w okresie ostatnich dwustu lat. Ich obecne brzmienie jest wynikiem mojego osobistego odczuwania tej muzyki . Przekornie nazwano to stylem łódzko-bałucko-chasydzkim. Obie płyty są w pewnym sensie echami  czegoś minionego, jednocześnie melodia dzięki swojej sile i pochodzeniu z najwyższego źródła zawsze się obroni, znajdzie dla siebie miejsce i tam przetrwa. Symcha Keller Wykonawcy: Symcha Keller – śpiew, flet, tin whistle Andrzej Adamiak  - gitara basowa, gitara Leszek Kołodziejski – akordeon, instrumenty klawiszowe Paweł Stępnik – gitara Radosław Bolewski – instrumenty perkusyjne, perkusja Bartosz Adamiak – gitara Daniel Yaakov- Filasiak – kontrabas Kwartet Antidotum Małgorzata Korpysz – I skrzypce Izabela Matuszewska – II skrzypce Joanna Kryńska –Gwarda – altówka Omi Osmolińska – wiolonczela Produkcja muzyczna – Andrzej Adamiak Tracklista: CD 1 1. Nusach Frojmowski Z”L  część pierwsza - Szachrit Szabat 2. Nusach Frojmowski Z’’L część druga - Amida - Mizmor Szir, - HaSzem Muluch - Szir haSzirim- Pieśń nad Pieśniami 3. Szir haMalojs 4. WeSzumri 5. Nigun Wurke cz.1 6. Nigun Wurke cz. 2 7. Lechu Dojdi CD 2 1. Brama II 2. Ad hajnu 3. Leman achaj wereaj 4. Tojw Lehojdojs 5. Ilon 6. Wajejda koil puil 7. Nigun Bobow 8. Nigun Lubawicz, 9. Bechu botchi 10. NIgun Wyżnic 11. Anim zmirojs 12. Umacha 13. Nigun Gur

• Wykonawca Symcha Keller
• Data premiery 2017-09-22
• Nośnik CD

Muzyka rewelacyjna do ćwiczeń fitness i aktywnego ruchu. Polecamy przede wszystkim placówkom poszukującym muzyki do ćwiczeń, ale także osobom prywatnym do regularnych ćwiczeń gdyż materiał to kompozycje będące idealnym tłem muzycznym stylu dance, produkt jest efektem badań nad najbardziej motywującym połączeniem ćwiczeń i muzyki.

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2016-01-04
• Nośnik CD

Dziewiąty wolumen w serii utworów na fortepian solo i muzyki kameralnej Roberta Schumanna w wykonaniu pianisty Erica Le Sage.

• Wykonawca Le Sage Eric
• Data premiery 2010-01-01
• Nośnik CD

Zespół Zefiro został założony w lecie 1989 roku przez Alfredo Bernardini i Paolo Grazziego (oboje) oraz Alberto Grazziego (fagot). Zespół od początku specjalizował się przede wszystkim w stylowym wykonawstwie muzyki XVIII ze szczególnym naciskiem na muzykę napisaną na instrumenty dęte. Dla uczczenia 30 rocznicy powstania zespołu firma Arcana wydała 10 płytowy box zawierający nagrania muzyki barokowej dokonanej przez zespół.  Box zawiera ich pierwszą płytę („Sonaty Zelenki - Grand Prix du Disque”) oraz koncerty fagotowe Vivaldiego, Haendla Muzykę ogni sztucznych, suity orkiestrowe Bacha, uwertury Telemanna, koncerty Fascha i muzykę na instrumenty dęte kompozytorów tworzących na saksońskim dworze w Lipcu.  

• Wykonawca Zefiro
• Data premiery 2019-10-11
• Nośnik CD

Winylowa edycja zawiera album "Low Life/Last Exit" Billa Laswella – amerykańskiego muzyka awangardowego, basisty i kompozytora, związanego z muzyką elektroniczną, a w szczególności gatunkiem ambient. Towarzyszy mu Peter Brötzmann — niemiecki saksofonista i klarnecista jazzowy. Jest uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli free jazzu i muzyki improwizowanej. Jego styl cechuje ostry, nieokrzesany ton, oraz liryczność . Tracklista: Side A 1. Death Rattle 2. Low Life 3. Disengage 4. Wheeling Vultures 5. Curved Dog 6. Abasement 7. Tingle Hairs 8. The Last Detective Side B 1. Hard School 2. Brain Damage

• Wykonawca Laswell Bill
• Data premiery 2017-06-08
• Nośnik Płyta Analogowa