"Killer Road” to tytuł wyjątkowego wydawnictwa, które jest wynikiem kolaboracji Soundwalk Collective, Patti Smith oraz Jesse Paris Smith. Płyta trafi do sprzedaży 2 września nakładem wytwórni Bella Union.
„Cudze chwalimy swego nie znamy”, to pierwsze co ciśnie się na usta w przypadku zespołu Drive-By. Połączenia stylistyczne różnych nurtów muzycznych obecne są od wielu lat, jednak w tym przypadku otrzymujemy coś, czego próżno szukać na rodzimym rynku. Pierwsze sekundy to ściana rytmicznych riffów, osadzonych w partii perkusyjnych oraz ciętego i błyskotliwego języka. Nic na tej płycie nie dzieje się przypadkiem. Tematyka podejmowana przez zespół jest sumą wszystkich strachów naszego społeczeństwa oraz znakiem obecnych czasów. Nie jest to już głos młodych buntowników, którzy próbują wykrzyczeć swoje racje i frustracje. To przemyślane dźwięki, dokładnie skonstruowane teksty, gdzie wszystko jest dynamiczne, przejrzyste i zrozumiałe. Płyta „2”, jak sama nazwa na to wskazuje jest drugim oficjalnym krążkiem tego zespołu. Po dobrze przyjętym debiutanckim materiale „Życie ponad życiem”, który otrzymał wiele pozytywnych recenzji na stronach czasopism muzycznych czy ogólnopolskich portalach branżowych, Panowie udowadniają, że muzyka nadal ma się dobrze a oni sami mają jeszcze coś do powiedzenia. Na płycie „2” znajduje się 11 utworów, z których każdy wprowadza nas w świat widziany oczami twórców. Na pewno płyta przypadnie do gustu wszystkim lubiącym mocne brzmienia „Hatebreed”, „Pro-Pain” czy „Rage Against The Machine”. Jest to solidna dawka dobrego grania, które dopełnione polskimi tekstami sprawia, że słucha się tego z przyjemnością. Zespół Drive-By został stworzony w 2006 roku w szpitalu psychiatrycznym w Rybniku, gdzie obecny wokalista i gitarzysta wspólnie pracowali przez wiele lat. W trakcie swojej działalności skład zespołu ulegał ciągłym ewolucjom i zmianom, jednak od zawsze przyświecał im ten sam cel, by muzyka była szczera, obrana z udawanej łagodności i wzbudzająca zainteresowanie. Droga rozwoju była taka sama jak u każdego zespołu. Od pokoju w mieszkaniu, który był salą prób i studiem realizatorskim, przez piwnicę u znajomych, opuszczone piętro w szpitalu psychiatrycznym aż do swojego miejsca w No Fear Records, gdzie Drive-By zrealizował swoje płyty i pomysły. Obecnie zostało już tylko do zrealizowania granie w przepełnionych klubach, na wielotysięcznych festiwalach i stadionach. W skład zespołu wchodzą: Lingo– wokalista PaYoY– gitara rytmiczna Kraken– gitara rytmiczna/solówki Leon– perkusja Stafar– gitara basowa
Francuska kompilacja muzyczna. Płyta posiada w sobie połączenie muzyki klasycznej romantycznej z muzyką modernistyczną. Płyta wydana w 2005 roku, nakładem Harmonia Mundi.
Chronologicznie trzecia płyta Evy Cassidy wydana po jej przedwczesnej śmierci.
Płyta z 1989 roku niezwykle popularnego w Polsce muzyka Leonarda Cohena. Tracklista: 1. Who by Fire2. So Long, Marianne3. Chelsea Hotel (No.2)4. Lady Midnight5. Sisters of Mercy6. Bird on the Wire7. Suzanne8. Lover Lover Lover9. Winter Lady10. Tonight Will Be Fine11. The Partisan12. Diamonds in the Mine
Płyta "Śmiercie" powstała z miłości do polskiej muzyki ludowej i twórczości genielnego poety Dwudziestolecia Międzywojennego-Bolesława Leśmiana.
Półtora roku po wydaniu „Transangelic Exodus”, Ezra Furman powraca z kolejnym krążkiem. „Twelve Nudes”. „To nasza punkowa płyta. Nagraliśmy ją dość szybko w Oakland. Niektóre partie podkręciliśmy. W trakcie nagrywania uszkodziłem sobie głos. W 2018 r. działo się źle na świecie. Utwory na płycie są dość bezpośrednie, nic w nich nie ukrywam” - mówi Ezra. Nowy materiał został zarejestrowany w październiku i listopadzie 2018 r. Utwory zmiksował John Congleton (Sharon Van Etten, St Vincent, John Grant). Furman mówi, że płyta ma dwóch duchowych bohaterów - punkrockera Jaya Reatarda oraz kanadyjską poetkę, filozofkę, eseistkę Anne Carson. Tracklista: 1. Calm Down aka I Should Not Be Alone 2. Evening Prayer aka Justice 3. Transition From Nowhere to Nowhere 4. Rated R Crusaders 5. Trauma 6. Thermometer 7. I Wanna Be Your Girlfriend 8. Blown 9. My Teeth Hurt 10. In America 11. What Can You Do But Rock n Roll
Płyta zawiera nagranie opowiadanych najlepszych polskich kawałów przez: S. Lipiec, A. Kaczmarek, Z. Dominiak (całkowity czas: 64 minuty).
Płyta zawiera 20 kolęd w oryginalnym wykonaniu gwiazd muzyki Country takich jak: K. Rogers, Gene Autry, Glenn Campbell i inni.
Niezwykła płyta, którą Janusz Wawrowski rozpoczyna swoją współpracę z EMI nosi tytuł symbolizujący wszystko to, co tajemnicze i piękne. Aurora, rzymska bogini Jutrzenki, wprowadza nas w oszałamiający świat pełen niezliczonych barw, świeżości i ożywiającej energii.Muzyka, którą słyszymy w wykonaniu Janusza Wawrowskiego i towarzyszącego mu argentyńskiego pianisty – Jose Gallardo, mieni się różnorodnością. Brzmienie albumu nawiązuje do znanych nam z malarstwa tendencji impresjonistycznych oraz do modernizmu. Pełne ekspresji, inspirowane mitologią i magią “Mity” Karola Szymanowskiego, to jeden z najpiękniejszych utworów na skrzypce i fortepian. Poruszający wyobraźnię i skłaniający do refleksji nad istotą piękna. W kolejnych jego fragmentach odkrywamy tajemnice pożądania (Źródło Aretuzy), samouwielbienia (Narcyz), a nawet lęku przed brzydotą i odrzuceniem (Driady i Pan). Zanurzona w magicznej symbolice i mitologicznej atmosferze jest także sonata skrzypcowa Eugene Ysaye’a, której płyta zawdziecza swój tytuł. “Aurora”, to fajerwerk wirtuozerii, wymagający od skrzypka niesamowitej techniki, a także wyjątkowej muzykalności. Z tego powodu jest nagrywana i wykonywana nadzwyczaj rzadko. Wyzwanie Jutrzenki jest jednak kuszące, a w wykonaniu Janusza Wawrowskiego trudno oprzeć się jej przemożnemu urokowi. Zapierająca dech w piersiach sonata Ravela zaskakuje Bluesem i energetyzującą Perpetuum Mobile, a Subito Lutosławskiego ukazuje gwałtowność i dynamikę współczesnego świata.Wawrowski “Aurorą” przełamuje stereotyp myślenia o muzyce poważnej. Repertuar zawarty na płycie jest inspirującym przeżyciem, wciągając słuchacza w sen, z którego nie chcemy się obudzić.Janusz WawrowskiJeden z najwybitniejszych polskich skrzypków młodego pokolenia. W 2012 roku podpisał kontrakt artystyczny z wytwórnią fonograficzną EMI. Efektemtej współpracy jest płyta artysty prezentująca kompozycje Karola Szymanowskiego, Witolda Lutosławskiego, Maurice’a Ravel’a oraz Eugène’a Ysaÿe’a (premiera – kwiecień 2013 r.).Janusz Wawrowski urodził się 22 marca 1982 r. w Koninie. Edukację artystyczną rozpoczął w swoim rodzinnym mieście pod okiem Jana Szkalskiego, następnie kontynuował naukę w Poznańskiej Szkole Talentów w klasie prof. Bartosza Bryły oraz w prestiżowym liceum im. Zenona Brzewskiego w Warszawie w klasie prof. Mirosława Ławrynowicza. W 2004 r. ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Warszawie, gdzie kontynuował naukę u prof. Ławrynowicza. Studiował również u prof. Yaira Klessa (Izrael) w Graz'u w Austriioraz u Salvatore Accardo w Cremonie. Już jako młody wirtuoz wzbudził zainteresowanie wykonując podczas jednego koncertu wszystkie 24 Kaprysy Niccolo Paganiniego. W 2007 roku stał się także pierwszym polskim artystą, który nagrał komplet kaprysów Paganiniego. Znakomita płyta otrzymała nominację do Fryderyków 2008 oraz wiele entuzjastycznych recenzjim.in. String Magazine i The Strad, a także Idy Haendel.Janusz Wawrowski jest laureatem licznych konkursów skrzypcowych krajowych i międzynarodowych, między innymi Konkursu im. Louisa Spohra we Freiburgu oraz Konkursu Skrzypcowego Dawida Ojstracha w Odessie. Koncertował w Filharmonii Berlińskiej, Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiegow Moskwie, Albert and Victoria Museum w Londynie, De Doelen Concertgebouw w Rotterdamie, The Opera Hause w Tel Avivie, Teatro Teresa Carreῆo w Caracas i in. Występował na wielu renomowanych festiwalach w Polsce i zagranicą,m.in.: na Festiwalu Chopin i Jego Europa, Festiwalu Muzyki Polskiej, Salzburger Festispiele (Austria), Festiwalu Muzyki Kameralnej w Carlscronie (Szewecja) oraz Bebersee Festival (Niemcy). Artysta współpracuje także ze znakomitymi orkiestrami m.in.: Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Orkiestrą Sinfonia Varsovia, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Kameralną „Aukso”, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus”, Südwestdeutsche Philharmonie, czeskimi orkiestrami w Hradec Kralove, Zlinie i Ołomuńcu, z Orkiestrą Filharmoniiw Odessie, a także z Sinfόnica de la Juventud Venezolana Simόn Bolivar. Wśród wybitnych dyrygentów, z którymi miał okazję współpracować Janusz Wawrowski wymienić można takie nazwiska, jak: Conrad van Alphen, Łukasz Borowicz, Gabriel Chmura, Mykola Diadiura, Agnieszka Duczmal, Arthur Fagen, Jerzy Maksymiuk, Tomáš Netopil, Vladimir Ponkin, czy Antoni Wit. W jego repertuarze znajdują się zarówno dzieła muzyki dawnej, jak i muzyka nowa. Istotnym polem działalności Janusza Wawrowskiego są interpretacjai badania muzyki polskiej, którą stara się od wielu lat przybliżać publiczności zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Jest niestrudzonym propagatorem rodzimej muzyki prezentując zarówno dzieła historyczne, jak i te najnowsze.W 2013 roku artysta dokona prawykonania dedykowanego mu koncertu skrzypcowego Tomasza J. Opałki p.t. „L. A. Concerto”, z towarzyszeniem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia.Mimo młodego wieku kariera Wawrowskiego rozwija się znakomicie.Na przestrzeni ostatnich kilku lat artysta dokonał licznych nagrań archiwalnych m.in. dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej. Jako niezwykły wirtuoz współpracował także z Janem A. P. Kaczmarkiem nagrywając jego muzykędo filmów „Evening” (reż. Lajos Koltai) oraz „Get low” (reż. Aaron Schneider).W 2009 roku dokonał premierowego nagrania Koncertu skrzypcowego „Oneiros” Dariusza Przybylskiego. Obecnie jest wykładowcą w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz dyrektorem artystycznym Festiwalu Muzyki Kameralnej „Muzyczne Przestrzenie”.Janusz Wawrowski gra na współczesnym instrumencie wykonanymprzez Wojciecha Topę.Jose GallardoJosé Gallardo urodził się w Buenos Aires w Argentynie. Tajniki pianistyki poznawał odnajmłodszych lat życia pobierając pierwsze lekcje gry na fortepianie już jako pięciolatek. Naukę kontynuował w konserwatorium w swoim rodzinnym mieście. Wybitne zdolności i rzadko spotykana wrażliwość wprowadziłytego niezwykłego artystę na drogę profesjonalnej kariery muzycznej. Gallardo podjął studia wUniwersytecie w Mainz (Wydział Muzyki) w klasie Prof. Poldi Mildnera, które ukończył w 1997 roku. Bardzo szybko odkrył w sobie szczególne zamiłowanie dokameralistyki, które pielęgnował i rozwijał podejmując kolejne wyzwania artystyczne. W swojej grze inspiruje się takimi artystami,jak: Menahem Pressler, Alfonso Montecino, Karl-Heinz Kämmerling, Sergiu Celibidache, Rosalyn Tureck oraz Bernard Greenhouse.José Gallardo jest wybitnym pianistą i kameralistą, laureatem międzynarodowych konkursów m.in.: pierwsza nagroda na Westphalian Music Festival in Hamm (Niemcy), "Johannes Gutenberg" award w Uniwersytecie w Mainz (Niemcy), pierwsza nagroda na International Piano Contest in Cantù, Como (Włochy), pierwsza nagroda i nagroda międzynarodowego jury prasowego w Trapani (Włochy). Koncertuje w Europie, Azji, Oceanii oraz Ameryce Południowej. Występował w najważniejszych salach koncertowych świata, m.in. w: Filharmonii Berlińskiej, Tonhalle w Zurychu, Musikhalle w Hamburgu, Kurhaus w Wiesbaden, Teatro della Pergola we Florencji oraz Accademia Santa Cecilia w Rzymie. Ceniony za znakomitą technikę i wyjątkową wrażliwość muzyczną, Gallardo jest często zapraszany do udziału w festiwalach,do najważniejszych z nich należą m.in.: Kammermusikfestival Lockenhaus, Verbier Festival, Lucerne Festival, Ludwigsburger Schlossfestspiele, Schwetzinger Festspiele, Schleswig Holstein, Cello Festival Kronbergoraz Rheingau Musikfestival. Polskiej publiczności znany jest m.in. z występów podczas festiwalu Chopin i Jego Europa.José Gallardo współpracował z takimi artystami jak Gidon Kremer, Linus Roth, Barnabás Kelemen, Chen Zimbalista, Julius Berger, Miklós Perényi, Danjulo Ishizaka, Nicolas Altstaedt. Nagrywał dla EMI, Hänssler, Challenge Records Int., oraz Naxos. Uczestniczył w produkcjach radiowych i telewizyjnych między innymi dla BR, SWR, MDR, BBC, RAI.W latach 1998-2008 prowadził zajęcia na Wydziale Muzyki na Uniwersytecie w Mainz. Od jesieni 2008 roku jest wykładowcą w Centrum Leopolda Mozarta na Uniwersytecie Augsburgskim.