Songs of Faith and Devotion (Live) to koncertowa płyta DM. Album ten przyniósł nowe aranżacje oparte na zniekształconym dźwięku gitary elektrycznej, dudach oraz wokalach w stylu gospel. Dzieki tym zabiegom płyta nabrała bardziej rockowego charakteru.
Film wypełniony muzyką i tańcem z wątkiem miłosnym (w stylu High School Musical).
Deutsche Harmonia Mundi zaprasza do wysłuchania albumu poświęconego dziełom Claudio Monteverdiego w wykonaniu słynnego zespołu Lautten Compagney oraz doskonałej sopranistki Dorothee Mields. Usłyszymy starannie dokonany wybór arii tego kompozytora, którego 450. rocznicę urodzin świętowaliśmy w 2017 roku. Monteverdi był jednym z najważniejszych twórców w historii muzyki i przyczynił się do powstania stylu barokowego w muzyce. Świadom dokonujących się zmian, wprowadził pojęcie seconda prattica na określenie nowego stylu podporządkowującego muzykę znaczeniu śpiewanego tekstu i poszukującego nowych form ekspresji.
Ray Charles, niekwestionowany król stylu soul. Płyta prezentuje dokonania ze złotego okresu twórczości Raya, od 1950 roku, kiedy to nagrywał dla wytwórni Atlantic.
Muzyka rewelacyjna do ćwiczeń fitness i aktywnego ruchu. Polecamy przede wszystkim placówkom poszukującym muzyki do ćwiczeń, ale także osobom prywatnym do regularnych ćwiczeń gdyż materiał to kompozycje będące idealnym tłem muzycznym stylu dance, produkt jest efektem badań nad najbardziej motywującym połączeniem ćwiczeń i muzyki.
Trzypłytowy album, będący syntezą najpopularniejszych utworów muzyki funk. Album idealny dla klubowych parkietów, jak i na domowe party. Znalazły się tu klasyki i remixy stylu funk: Earth, Wind and Fire "I’ve Had Enough", The Jacksons "That’s What You Get for Being Polite", Boz Scaggs "Lowdown" i wiele, wiele innych.
Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton, zm. 28 września 1991 w Santa Monica) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków XX wieku. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej.
„Marchromt30a Edit 2b 96” to wydawnictwo, które przynosi tytułowy utwór Aphexa Twina, wcześniej dostępny wyłącznie w Japonii, jako dodatek do wydanej w zeszłym roku płyty Syro. Całość wzbogaciła nowa wersja znanego z albumu „Xmas_Evet10 [120] (thanaton3 mix)”, a także alternatywna wersja kompozycji „Marchromt”. Trwająca ponad siedem minut, otwierająca całość kompozycja tytułowa, to wijący się, elektroniczny skarb, hipnotyzujący za sprawą przyczajonych sub-basów i unoszącego się nad całością zwiewnego rytmu. Równie porywająca jest alternatywna wersja „Xmas”, dająca nowe spojrzenie na wyróżniający się fragment albumu Syro.W typowym dla Aphexa stylu, całość zamyka powtarzany temat syntetyzatora i goniący beat, które wznoszą całość na niespotykany poziom. Wydawnictwo jest dostępne na 12" winylu, wzbogaconym o wersję cyfrową mp3. Materiał z „Marchromt30a Edit 2b 96” jest także dostępny w jakości 24-bitowych plików wave, oraz 16-bitowych plików wave i flac.
Muzyka rewelacyjna do ćwiczeń fitness i aktywnego ruchu. Polecamy przede wszystkim placówkom poszukującym muzyki do ćwiczeń, ale także osobom prywatnym do regularnych ćwiczeń gdyż materiał to kompozycje będące idealnym tłem muzycznym stylu dance, produkt jest efektem badań nad najbardziej motywującym połączeniem ćwiczeń i muzyki.
Neon Highway Blues to 11 utworów, które są dowodem na to, że gitarzysta z jednej strony jest bardzo świadomy swojego stylu, a z drugiej nie boi się poszukiwać i wprowadzać świeżych elementów do swojej twórczości. Album wyprodukował sam Hoey w swoim domowym studiu w New Hampshire, a do wspólnego grania zaprosił Erica Galesa, Lance Lopeza, Josha Smitha oraz swojego 17-to letniego syna. "Chciałem , żeby na tym albumie było naprawdę dużo bluesa" - tłumaczy Gary Hoey. "Cały czas skupiałem się na bluesie i słuchałem klasycznych bluesmanów, wszystkich "Kingów": Alberta Kinga, Freddiego Kinga, BB Kinga. Oprócz togo na płycie znajdziecie wszystko, czego oczekują ode mnie moi fani, czyli sporo utworów instrumentalnych , rzeczy w stylu Led Zeppelin - ogólnie rzecz biorąc ten materiał jest bardzo zróżnicowany. Nagranie „Neon Highway Blues” nie było wcale takie łatwe. Blues sam w sobie nie jest łatwy, blues musi boleć. Nagrania trwały około półtora roku, ale dużo rzeczy zrobiliśmy podczas tras koncertowych. Kombinowałem całymi dniami, żeby wymyślić odpowiednie słowa, właściwe zagrywki, żeby wszystko pasowało, ale pojawiały momenty, kiedy nie byłem w stanie wymyślić niczego. To czyni ten album tak prawdziwym”.