Natrętne fletnie pana i piosenki andyjskie z Boliwii, Peru i Ekwadoru. Autentyczna muzyka pochodząca bezpośrednio z antycznych kultur Aymara i Quechua z akompaniamentem licznych pan flutes, charango (10-strunowa gitara), bombo (bęben) i licznych instrumentów perkusyjnych. W książeczce informacje na temat instrumentów po angielsku i niemiecku.
Requiem b-moll op. 89 Antonina Dvořáka powstało w 1890 roku i jest przeznaczone na chór, solistów i orkiestrę. To zarazem przykład jednej z najbardziej poruszających mszy żałobnych, zawierających głęboką refleksję na temat ludzkiej egzystencji.
Trwający ponad 70 minut koncert fortepianowy Busoniego jest z pewnością jedną z najbardziej imponujących prac swojego gatunku, jakie kiedykolwiek powstały. Kompozytor znany był nie tylko z wielkiego kunsztu gry na fortepianie, ale też z niezwykłego intelektu, silnie wpływającego na jego twórczość, oraz z bardzo silnymi poglądami na temat kultury i sztuki, które wpływały na światopogląd. Wykonania tego dzieła podjął się Marc-André Hamelin, którego poziom gry z pewnością dorównuje wysokiej randze kompozycji. Prawdziwa gratka dla kolekcjonerów.
W 1753 roku wielki śpiewak barokowy Farinelli wysłał z Madrytu do cesarzowej Marii Teresy do Wiednia manuskrypt, który zawierał kompozycje wykonywane przez niego na prywatnych koncertach na hiszpańskim dworze królewskim. W niniejszym nagraniu mezzosopranistka Ann Hallenberg wykonuje utwory z tego źródła, co daje nam możliwość pełniejszej wiedzy na temat barokowej muzyki wokalnej. Solistyce towarzyszy zespół Stile Galante pod dyrekcją Stefano Aresi.
Zongamin, nowa niezwykła formacja w barwach brytyjskiej firmy XL, to jednoosobowy projekt Japończyka Susumu Mukaia, którego pierwszymi kupionymi płytami były przebojowy temat z filmu Ghostbusters czy Rock Me Amadeus Falco. The Beatles, Jaco Pastorius, Stanley Clark, Prince, Art Of Noise, Joy Division, The Cramps czy David Bowie to już późniejsze fascynacje Makaia częściowo tłumaczące zabawną, barwną i nieprzewidywalną zawartość debiutanckiej płyty Zongamin. To zdecydowanie taneczna muzyka, ale zupełnie inna od typowych współczesnych klubowych brzmień. To disco ale podane z post-punkową wrażliwością, rock'n'rollowym etosem, osobliwym poczuciem humoru i funkiem, potraktowane elektroniką i odrobiną szaleństwa. Zongamin to płyta, na której temat rodem ze starego westernu sąsiaduje ze stylistyką a'la Donna Summer, przy czym brzmi to wszystko spójnie, naturalnie i - najważniejsze - przebojowo. Jak mówi Susumu Mukai, "tak pragnąłbym, by brzmiała muzyka pop".
Wydawnictwo zawiera muzykę relaksacyjną przypisaną do danego znaku zodiaku, są to kompozycje uwzględniające cechy charakteru poszczególnych znaków w tym przypadku Strzelca, całość uzupełnia bardzo bogata poligrafia zawierająca kompendium wiedzy na temat znaku Strzelca.
To pięcio-osobowy skład z południowego wybrzeża Wielkiej Brytanii, który jest odpowiedzialny za jedne z najbardziej ikonicznych piosenek w metalcorze. Album "Cannibal" jest wprost napakowany wyśmienitymi refrenami, ostrymi jak żyleta riffami oraz wysublimowanymi melodiami. To wszystko na pewno pozwoli grupie utrzymać się w ściślej czołówce brytyjskiego metalcore’u. Nagrywając album, zespół powrócił do współpracy z gitarzystą SikTh oraz z producentem płyty "Black Flame" - Danem Wellerem (Enter Shikari, Young Guns). Miksem i masteringiem zajęli się Adam "Nolly" Getgood i Ermin Hamidovic - duet, który stoi za "Holly Hell" zespołu Architects. Efektem tej współpracy jest najlepszy pod względem technicznym album Burry Tomorrow do tej pory. Tym razem wokalista, który w swojej twórczości zazwyczaj podejmuje temat zdrowia psychicznego skupił się na osobistych doświadczeniach. "To album, który jest zarówno dla mnie jak i dla moich fanów. Opowiadanie o najmroczniejszych momentach z mojego życia to było dla mnie prawdziwe katharsis. Niektórym odbiorcom może być ciężko tego słuchać, ale wiedziałem że jeżeli mam to zrobić, to opowiem o wszystkim. Nie będę tworzył na pół gwizdka. Niczego bym nie zmienił w tekstach na tym albumie" - mówi Dani. Kiedy Dani zaczął spisywać pierwsze pomysły na album "Cannibal" różniły się one od tych na poprzednich albumach. Wszystkie metafory i przenośnie oraz bezpośrednie podejście to celowy zabieg ze strony artysty. Wokalista chciał w ten sposób pokazać osobom o podobnych problemach, że nie są z nimi same. "Chciałem być słowny. Rozmawiałem z ludźmi na temat zdrowia psychicznego, (Dani stworzył projekt "Safe Space Sessions", który realizował podczas trasy koncertowej, przy pomocy specjalistów. więc jak miałbym stworzyć album, na którym nie mówię o zdrowiu psychicznym?. Podjęcie tematu zdrowia psychicznego to coś co ratuje życia. Chciałbym, żeby ludzie zobaczyli jasną i ciemną stronę. Jeśli tylko zagłębią się w ten temat to znajdą pocieszenie w samej dyskusji, normalizacji tego problemu i zrobią coś dobrego poprzez samo prowadzenie debaty na temat zdrowia psychicznego." Warstwa liryczna na tym albumie ma apokaliptyczny klimat. W kawałkach "Quake" i "Better Below" zawarta jest mroczna przeszłość Dani’ego ale na płycie pojawia się również motyw wpływu mediów społecznościowych w utworze "Gods And Machines". Tytuł płyty "Cannibal" odnosi się do bycia zjedzonym przez własne myśli ale też do bycia zjedzonym przez innych ludzi, tłumaczy artysta - "Nie jesteśmy dobrzy ani dla samych siebie ani dla innych. Na albumie są poruszane również problemy innych członków grupy." Prace nad "Cannibal" zaczęły się prawie od razu po wypuszczeniu wersji deluxe albumu "Black Flame" w czerwcu 2019 roku i odbywały się po części w trakcie trasy koncertowej Bury Tomorrow. Pomimo tego, że proces tworzenia płyty nie należał do najłatwiejszych, a artyści przekroczyli swoje mentalne i wytrzymałościowe granice, to z całą pewnością jest to najlepszy album zespołu jaki dotychczas stworzyli. Wersja LP Picture Disc. Tracklista: 1. Choke 2. Cannibal 3. The Grey (VIXI) 4. Imposter 5. Better Below 6. The Agonist 7. Quake 8. Gods & Machines 9. Voice & Truth 10. Cold Sleep 11. Dark Infinite
Sonata fortepianowa nr 31 oraz Wariacje na temat Diabellego Ludwiga van Beethovena w wykonaniu legendarnego rosyjskiego pianisty Światosława Richtera.
Nowy studyjny album popularnego Kanadyjczyka. "Album nazywa się Garou, bo to cały ja" - mówi o nim sam wokalista. W przeciwieństwie do poprzedniej płyty, która realizowana była w pośpiechu, tym razem artysta postanowił się nie spieszyć. Tak, by przeanalizować rozmaite pomysły, wybrać najlepsze piosenki od wiernych mu autorów i kompozytorów (Luc Plamondon, Jacques Veneruso, Pascal Obispo), ale także od zupełnie nowych twórców (m.in. Tino Izzo). Choć nie miał to być w założeniu album traktujący o konkretnym temacie (tzw. album concept), mimochodem przybrał on formę refleksyjnych rozważań na temat upływu czasu. Gdy Garou zatrzymał się na chwilę w szalonej karuzeli, jaką jest życie w XXI wieku, znalazł czas, by wrócić do przeszłości, przemyśleć to, kim jest, kim był, to czego dokonał. Z tej introspekcji, szczerej i autentycznej, zrodził się 12-utworowy album, którego tytuł mówi sam za siebie: "Garou".
Tracklista: 1. Surima 2. Red Autumn Trees3. Chciatbym Sie Czegos Napic4. Parafraza Na Temat "Shadows of Your Smile"5. Bye, Bye Chorus6. Genealogy